لوقا 24
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1پس در روز اول هفته هنگام سپیده صبح، حنوطی را که درست کرده بودندبا خود برداشته به‌سر قبر‌آمدند و بعضی دیگران همراه ایشان.
1But on the first day of the week, at early dawn, they and some others came to the tomb, bringing the spices which they had prepared.
2و سنگ را از سر قبر غلطانیده دیدند.
2They found the stone rolled away from the tomb.
3چون داخل شدند، جسد خداوند عیسی را نیافتند
3They entered in, and didn’t find the Lord Jesus’ body.
4و واقع شد هنگامی که ایشان از این امر متحیر بودند که ناگاه دو مرد در لباس درخشنده نزد ایشان بایستادند.
4While they were greatly perplexed about this, behold, two men stood by them in dazzling clothing.
5و چون ترسان شده سرهای خود را به سوی زمین افکنده بودند، به ایشان گفتند: «چرا زنده را از میان مردگان می‌طلبید؟
5Becoming terrified, they bowed their faces down to the earth. The men said to them, “Why do you seek the living among the dead?
6در اینجا نیست، بلکه برخاسته است. به یاد آورید که چگونه وقتی که در جلیل بود شمارا خبر داده،
6He isn’t here, but is risen. Remember what he told you when he was still in Galilee,
7گفت ضروری است که پسر انسان به‌دست مردم گناهکار تسلیم شده مصلوب گرددو روز سوم برخیزد.»
7saying that the Son of Man must be delivered up into the hands of sinful men and be crucified, and the third day rise again?”
8پس سخنان او را به‌خاطرآوردند.
8They remembered his words,
9و از سر قبر برگشته، آن یازده و دیگران را ازهمه این امور مطلع ساختند.
9returned from the tomb, and told all these things to the eleven and to all the rest.
10و مریم مجدلیه ویونا و مریم مادر یعقوب و دیگر رفقای ایشان بودند که رسولان را از این چیزها مطلع ساختند.
10Now they were Mary Magdalene, Joanna, and Mary the mother of James. The other women with them told these things to the apostles.
11لیکن سخنان زنان را هذیان پنداشته باورنکردند.
11These words seemed to them to be nonsense, and they didn’t believe them.
12اما پطرس برخاسته، دوان دوان به سوی قبر رفت و خم شده کفن را تنها گذاشته دیدو از این ماجرا در عجب شده به خانه خود رفت.
12But Peter got up and ran to the tomb. Stooping and looking in, he saw the strips of linen lying by themselves, and he departed to his home, wondering what had happened.
13و اینک در همان روز دو نفر از ایشان می‌رفتند به سوی قریه‌ای که از اورشلیم به مسافت، شصت تیر پرتاب دور بود و عمواس نام داشت.
13Behold, two of them were going that very day to a village named Emmaus, which was sixty stadia from Jerusalem.
14و با یک دیگر از تمام این وقایع گفتگومی کردند.
14They talked with each other about all of these things which had happened.
15و چون ایشان در مکالمه و مباحثه می‌بودند، ناگاه خود عیسی نزدیک شده، با ایشان همراه شد.
15While they talked and questioned together, Jesus himself came near, and went with them.
16ولی چشمان ایشان بسته شد تا اورا نشناسند.
16But their eyes were kept from recognizing him.
17او به ایشان گفت: «چه حرفها است که با یکدیگر می‌زنید و راه را به کدورت می‌پیمایید؟»
17He said to them, “What are you talking about as you walk, and are sad?”
18یکی که کلیوپاس نام داشت درجواب وی گفت: «مگر تو در اورشلیم غریب وتنها هستی و از آنچه در این ایام در اینجا واقع شدواقف نیستی؟»
18One of them, named Cleopas, answered him, “Are you the only stranger in Jerusalem who doesn’t know the things which have happened there in these days?”
19به ایشان گفت: «چه چیزاست؟» گفتندش: «درباره عیسی ناصری که مردی بود نبی و قادر در فعل و قول در حضورخدا و تمام قوم،
19He said to them, “What things?” They said to him, “The things concerning Jesus the Nazarene, who was a prophet mighty in deed and word before God and all the people;
20و چگونه روسای کهنه وحکام ما او را به فتوای قتل سپردند و او رامصلوب ساختند.
20and how the chief priests and our rulers delivered him up to be condemned to death, and crucified him.
21اما ما امیدوار بودیم که همین است آنکه می‌باید اسرائیل را نجات دهد وعلاوه بر این همه، امروز از وقوع این امور روزسوم است،
21But we were hoping that it was he who would redeem Israel. Yes, and besides all this, it is now the third day since these things happened.
22و بعضی از زنان ما هم ما را به حیرت انداختند که بامدادان نزد قبر رفتند،
22Also, certain women of our company amazed us, having arrived early at the tomb;
23وجسد او را نیافته آمدند و گفتند که فرشتگان را دررویا دیدیم که گفتند او زنده شده است.
23and when they didn’t find his body, they came saying that they had also seen a vision of angels, who said that he was alive.
24وجمعی از رفقای ما به‌سر قبر رفته، آن چنانکه زنان گفته بودند یافتند لیکن او را ندیدند.»
24Some of us went to the tomb and found it just like the women had said, but they didn’t see him.”
25او به ایشان گفت: «ای بی‌فهمان وسست دلان از ایمان آوردن به انچه انبیا گفته‌اند.
25He said to them, “Foolish people, and slow of heart to believe in all that the prophets have spoken!
26آیا نمی بایست که مسیح این زحمات را بیند تابه جلال خود برسد؟»
26Didn’t the Christ have to suffer these things and to enter into his glory?”
27پس از موسی و سایرانبیا شروع کرده، اخبار خود را در تمام کتب برای ایشان شرح فرمود.
27Beginning from Moses and from all the prophets, he explained to them in all the Scriptures the things concerning himself.
28و چون به آن دهی که عازم آن بودندرسیدند، او قصد نمود که دورتر رود.
28They came near to the village where they were going, and he acted like he would go further.
29و ایشان الحاح کرده، گفتند که «با ما باش. چونکه شب نزدیک است و روز به آخر رسیده.» پس داخل گشته با ایشان توقف نمود.
29They urged him, saying, “Stay with us, for it is almost evening, and the day is almost over.” He went in to stay with them.
30و چون با ایشان نشسته بود نان را گرفته برکت داد و پاره کرده به ایشان داد.
30When he had sat down at the table with them, he took the bread and gave thanks. Breaking it, he gave it to them.
31که ناگاه چشمانشان باز شده، او راشناختند و در ساعت از ایشان غایب شد.
31Their eyes were opened and they recognized him; then he vanished out of their sight.
32پس با یکدیگر گفتند: «آیا دل در درون مانمی سوخت، وقتی که در راه با ما تکلم می‌نمود وکتب را بجهت ما تفسیر می‌کرد؟»
32They said to one another, “Weren’t our hearts burning within us while he spoke to us along the way, and while he opened the Scriptures to us?”
33و در آن ساعت برخاسته به اورشلیم مراجعت کردند و آن یازده را یافتند که با رفقای خود جمع شده
33They rose up that very hour, returned to Jerusalem, and found the eleven gathered together, and those who were with them,
34می گفتند: «خداوند در حقیقت برخاسته و به شمعون ظاهر شده است.»
34saying, “The Lord is risen indeed, and has appeared to Simon!”
35و آن دو نفر نیز ازسرگذشت راه و کیفیت شناختن او هنگام پاره کردن نان خبر دادند.
35They related the things that happened along the way, and how he was recognized by them in the breaking of the bread.
36و ایشان در این گفتگو می‌بودند که ناگاه عیسی خود در میان ایشان ایستاده، به ایشان گفت: «سلام بر شما باد.»
36As they said these things, Jesus himself stood among them, and said to them, “Peace be to you.”
37اما ایشان لرزان وترسان شده گمان بردند که روحی می‌بینند.
37But they were terrified and filled with fear, and supposed that they had seen a spirit.
38به ایشان گفت: «چرا مضطرب شدید و برای چه دردلهای شما شبهات روی می‌دهد؟
38He said to them, “Why are you troubled? Why do doubts arise in your hearts?
39دستها وپایهایم را ملاحظه کنید که من خود هستم و دست بر من گذارده ببینید، زیرا که روح گوشت واستخوان ندارد، چنانکه می‌نگرید که در من است.»
39See my hands and my feet, that it is truly me. Touch me and see, for a spirit doesn’t have flesh and bones, as you see that I have.”
40این را گفت و دستها و پایهای خود رابدیشان نشان داد.
40When he had said this, he showed them his hands and his feet.
41و چون ایشان هنوز ازخوشی تصدیق نکرده، در عجب مانده بودند، به ایشان گفت: «چیز خوراکی در اینجا دارید؟»
41While they still didn’t believe for joy, and wondered, he said to them, “Do you have anything here to eat?”
42پس قدری از ماهی بریان و از شانه عسل به وی دادند.
42They gave him a piece of a broiled fish and some honeycomb.
43پس آن را گرفته پیش ایشان بخورد.
43He took them, and ate in front of them.
44و به ایشان گفت: «همین است سخنانی که وقتی با شما بودم گفتم ضروری است که آنچه درتورات موسی و صحف انبیا و زبور درباره من مکتوب است به انجام رسد.»
44He said to them, “This is what I told you while I was still with you, that all things which are written in the law of Moses, the prophets, and the psalms concerning me must be fulfilled.”
45و در آن وقت ذهن ایشان را روشن کرد تا کتب را بفهمند.
45Then he opened their minds, that they might understand the Scriptures.
46و به ایشان گفت: «بر همین منوال مکتوب است وبدینطور سزاوار بود که مسیح زحمت کشد و روزسوم از مردگان برخیزد.
46He said to them, “Thus it is written, and thus it was necessary for the Christ to suffer and to rise from the dead the third day,
47و از اورشلیم شروع کرده، موعظه به توبه و آمرزش گناهان در همه امت‌ها به نام او کرده شود.
47and that repentance and remission of sins should be preached in his name to all the nations, beginning at Jerusalem.
48و شما شاهد بر این امور هستید.
48You are witnesses of these things.
49و اینک، من موعود پدر خود را برشما می‌فرستم. پس شما در شهر اورشلیم بمانیدتا وقتی که به قوت از اعلی آراسته شوید.»
49Behold, I send out the promise of my Father on you. But wait in the city of Jerusalem until you are clothed with power from on high.”
50پس ایشان را بیرون از شهر تا بیت عنیا بردو دستهای خود را بلند کرده، ایشان را برکت داد.
50He led them out as far as Bethany, and he lifted up his hands and blessed them.
51و چنین شد که در حین برکت دادن ایشان، ازایشان جدا گشته، به سوی آسمان بالا برده شد.
51While he blessed them, he withdrew from them and was carried up into heaven.
52پس او را پرستش کرده، با خوشی عظیم به سوی اورشلیم برگشتند.
52They worshiped him and returned to Jerusalem with great joy,
53و پیوسته درهیکل مانده، خدا را حمد و سپاس می‌گفتند. آمین.
53and were continually in the temple, praising and blessing God. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.