لوقا 1
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1از آنجهت که بسیاری دست خود را درازکردند به سوی تالیف حکایت آن اموری که نزد ما به اتمام رسید،
1Since many have undertaken to set in order a narrative concerning those matters which have been fulfilled among us,
2چنانچه آنانی که از ابتدانظارگان و خادمان کلام بودند به ما رسانیدند،
2even as those who from the beginning were eyewitnesses and servants of the word delivered them to us,
3من نیز مصلحت چنان دیدم که همه را من البدایه به تدقیق در‌پی رفته، به ترتیب به تو بنویسم‌ای تیوفلس عزیز،
3it seemed good to me also, having traced the course of all things accurately from the first, to write to you in order, most excellent Theophilus;
4تا صحت آن کلامی که در آن تعلیم یافته‌ای دریابی.
4that you might know the certainty concerning the things in which you were instructed.
5در ایام هیرودیس پادشاه یهودیه، کاهنی زکریا نام از فرقه ابیا بود که زن او از دختران هارون بود و الیصابات نام داشت.
5There was in the days of Herod, the king of Judea, a certain priest named Zacharias, of the priestly division of Abijah. He had a wife of the daughters of Aaron, and her name was Elizabeth.
6و هر دو در حضورخدا صالح و به جمیع احکام و فرایض خداوند، بی‌عیب سالک بودند.
6They were both righteous before God, walking blamelessly in all the commandments and ordinances of the Lord.
7و ایشان را فرزندی نبودزیرا که الیصابات نازاد بود و هر دو دیرینه سال بودند.
7But they had no child, because Elizabeth was barren, and they both were well advanced in years.
8و واقع شد که چون به نوبت فرقه خود درحضور خدا کهانت می‌کرد،
8Now while he executed the priest’s office before God in the order of his division
9حسب عادت کهانت، نوبت او شد که به قدس خداوند درآمده، بخور بسوزاند.
9according to the custom of the priest’s office, his lot was to enter into the temple of the Lord and burn incense.
10و در وقت بخور، تمام جماعت قوم بیرون عبادت می‌کردند.
10The whole multitude of the people were praying outside at the hour of incense.
11ناگاه فرشته خداوند به طرف راست مذبح بخور ایستاده، بر وی ظاهر گشت.
11An angel of the Lord appeared to him, standing on the right side of the altar of incense.
12چون زکریااو را دید، در حیرت افتاده، ترس بر او مستولی شد.
12Zacharias was troubled when he saw him, and fear fell upon him.
13فرشته بدو گفت: «ای زکریا ترسان مباش، زیرا که دعای تو مستجاب گردیده است وزوجه ات الیصابات برای تو پسری خواهد زاییدو او را یحیی خواهی نامید.
13But the angel said to him, “Don’t be afraid, Zacharias, because your request has been heard. Your wife, Elizabeth, will bear you a son, and you shall call his name John.
14و تو را خوشی وشادی رخ خواهد نمود و بسیاری از ولادت اومسرور خواهند شد.
14You will have joy and gladness, and many will rejoice at his birth.
15زیرا که در حضورخداوند بزرگ خواهد بود و شراب و مسکری نخواهد نوشید و از شکم مادر خود، پر ازروح‌القدس خواهد بود.
15For he will be great in the sight of the Lord, and he will drink no wine nor strong drink. He will be filled with the Holy Spirit, even from his mother’s womb.
16و بسیاری ازبنی‌اسرائیل را، به سوی خداوند خدای ایشان خواهد برگردانید.
16He will turn many of the children of Israel to the Lord their God.
17و او به روح و قوت الیاس پیش روی وی خواهد خرامید، تا دلهای پدران رابه طرف پسران و نافرمانان را به حکمت عادلان بگرداند تا قومی مستعد برای خدا مهیا سازد.»
17He will go before him in the spirit and power of Elijah, ‘to turn the hearts of the fathers to the children,’ and the disobedient to the wisdom of the just; to prepare a people prepared for the Lord.”
18زکریا به فرشته گفت: «این را چگونه بدانم وحال آنکه من پیر هستم و زوجه‌ام دیرینه سال است؟»
18Zacharias said to the angel, “How can I be sure of this? For I am an old man, and my wife is well advanced in years.”
19فرشته در جواب وی گفت: «من جبرائیل هستم که در حضور خدا می‌ایستم وفرستاده شدم تا به تو سخن گویم و از این امور تورا مژده دهم.
19The angel answered him, “I am Gabriel, who stands in the presence of God. I was sent to speak to you and to bring you this good news.
20و الحال تا این امور واقع نگردد، گنگ شده یارای حرف زدن نخواهی داشت، زیراسخن های مرا که در وقت خود به وقوع خواهدپیوست، باور نکردی.»
20Behold, you will be silent and not able to speak until the day that these things will happen, because you didn’t believe my words, which will be fulfilled in their proper time.”
21و جماعت منتظر زکریامی بودند و از طول توقف او در قدس متعجب شدند.
21The people were waiting for Zacharias, and they marveled that he delayed in the temple.
22اما چون بیرون آمده نتوانست با ایشان حرف زند، پس فهمیدند که در قدس رویایی دیده است، پس به سوی ایشان اشاره می‌کرد و ساکت ماند.
22When he came out, he could not speak to them. They perceived that he had seen a vision in the temple. He continued making signs to them, and remained mute.
23و چون ایام خدمت او به اتمام رسید، به خانه خود رفت.
23When the days of his service were fulfilled, he departed to his house.
24و بعد از آن روزها، زن او الیصابات حامله شده، مدت پنج ماه خود را پنهان نمود و گفت:
24After these days Elizabeth his wife conceived, and she hid herself five months, saying,
25«به اینطور خداوند به من عمل نمود درروزهایی که مرا منظور داشت، تا ننگ مرا از نظرمردم بردارد.»
25“Thus has the Lord done to me in the days in which he looked at me, to take away my reproach among men.”
26و در ماه ششم جبرائیل فرشته از جانب خدا به بلدی از جلیل که ناصره نام داشت، فرستاده شد.
26Now in the sixth month, the angel Gabriel was sent from God to a city of Galilee named Nazareth,
27نزد باکره‌ای نامزد مردی مسمی به یوسف از خاندان داود و نام آن باکره مریم بود.
27to a virgin pledged to be married to a man whose name was Joseph, of David’s house. The virgin’s name was Mary.
28پس فرشته نزد او داخل شده، گفت: «سلام برتو‌ای نعمت رسیده، خداوند با توست و تو درمیان زنان مبارک هستی.»
28Having come in, the angel said to her, “Rejoice, you highly favored one! The Lord is with you. Blessed are you among women!”
29چون او را دید، ازسخن او مضطرب شده، متفکر شد که این چه نوع تحیت است.
29But when she saw him, she was greatly troubled at the saying, and considered what kind of salutation this might be.
30فرشته بدو گفت: «ای مریم ترسان مباش زیرا که نزد خدا نعمت یافته‌ای.
30The angel said to her, “Don’t be afraid, Mary, for you have found favor with God.
31واینک حامله شده، پسری خواهی زایید و او راعیسی خواهی نامید.
31Behold, you will conceive in your womb and give birth to a son, and shall name him ‘Jesus.’
32او بزرگ خواهد بود و به پسر حضرت اعلی، مسمی شود، و خداوند خداتخت پدرش داود را بدو عطا خواهد فرمود.
32He will be great and will be called the Son of the Most High. The Lord God will give him the throne of his father David,
33واو بر خاندان یعقوب تا به ابد پادشاهی خواهد کردو سلطنت او را نهایت نخواهد بود.»
33and he will reign over the house of Jacob forever. There will be no end to his Kingdom.”
34مریم به فرشته گفت: «این چگونه می‌شود وحال آنکه مردی را نشناخته‌ام؟»
34Mary said to the angel, “How can this be, seeing I am a virgin?”
35فرشته درجواب وی گفت: «روح‌القدس بر تو خواهد آمد وقوت حضرت اعلی بر تو سایه خواهد افکند، از آنجهت آن مولود مقدس، پسر خدا خوانده خواهد شد.
35The angel answered her, “The Holy Spirit will come on you, and the power of the Most High will overshadow you. Therefore also the holy one who is born from you will be called the Son of God.
36و اینک الیصابات از خویشان تونیز در‌پیری به پسری حامله شده و این ماه ششم است، مر او را که نازاد می‌خواندند.
36Behold, Elizabeth your relative also has conceived a son in her old age; and this is the sixth month with her who was called barren.
37زیرا نزدخدا هیچ امری محال نیست.»
37For nothing spoken by God is impossible.”
38مریم گفت: «اینک کنیز خداوندم. مرا برحسب سخن تو واقع شود.» پس فرشته از نزد او رفت.
38Mary said, “Behold, the servant of the Lord; let it be done to me according to your word.” Then the angel departed from her.
39در آن روزها، مریم برخاست و به بلدی ازکوهستان یهودیه بشتاب رفت.
39Mary arose in those days and went into the hill country with haste, into a city of Judah,
40و به خانه زکریادرآمده، به الیصابات سلام کرد.
40and entered into the house of Zacharias and greeted Elizabeth.
41و چون الیصابات سلام مریم را شنید، بچه در رحم او به حرکت آمد و الیصابات به روح‌القدس پر شده،
41When Elizabeth heard Mary’s greeting, the baby leaped in her womb; and Elizabeth was filled with the Holy Spirit.
42به آواز بلند صدا زده گفت: «تو در میان زنان مبارک هستی و مبارک است ثمره رحم تو.
42She called out with a loud voice and said, “Blessed are you among women, and blessed is the fruit of your womb!
43و ازکجا این به من رسید که مادر خداوند من، به نزد من آید؟
43Why am I so favored, that the mother of my Lord should come to me?
44زیرا اینک چون آواز سلام تو گوش زدمن شد، بچه از خوشی در رحم من به حرکت آمد.
44For behold, when the voice of your greeting came into my ears, the baby leaped in my womb for joy!
45و خوشابحال او که ایمان آورد، زیرا که آنچه از جانب خداوند به وی گفته شد، به انجام خواهدرسید.»
45Blessed is she who believed, for there will be a fulfillment of the things which have been spoken to her from the Lord!”
46پس مریم گفت: «جان من خداوند راتمجید می‌کند،
46Mary said, “My soul magnifies the Lord.
47و روح من به رهاننده من خدابوجد آمد،
47My spirit has rejoiced in God my Savior,
48زیرا بر‌حقارت کنیز خود نظرافکند. زیرا هان از کنون تمامی طبقات مراخوشحال خواهند خواند،
48for he has looked at the humble state of his servant. For behold, from now on, all generations will call me blessed.
49زیرا آن قادر، به من کارهای عظیم کرده و نام او قدوس است،
49For he who is mighty has done great things for me. Holy is his name.
50ورحمت او نسلا بعد نسل است. بر آنانی که از او می ترسند.
50His mercy is for generations and generations on those who fear him.
51به بازوی خود، قدرت را ظاهرفرمود و متکبران را به خیال دل ایشان پراکنده ساخت.
51He has shown strength with his arm. He has scattered the proud in the imagination of their hearts.
52جباران را از تختها به زیر افکند. وفروتنان را سرافراز گردانید.
52He has put down princes from their thrones, and has exalted the lowly.
53گرسنگان را به چیزهای نیکو سیر فرمود و دولتمندان راتهیدست رد نمود.
53He has filled the hungry with good things. He has sent the rich away empty.
54بنده خود اسرائیل را یاری کرد، به یادگاری رحمانیت خویش،
54He has given help to Israel, his servant, that he might remember mercy,
55چنانکه به اجداد ما گفته بود، به ابراهیم و به ذریت او تاابدالاباد.»
55as he spoke to our fathers, to Abraham and his offspring forever.”
56و مریم قریب به سه ماه نزد وی ماند. پس به خانه خود مراجعت کرد.
56Mary stayed with her about three months, and then returned to her house.
57اما چون الیصابات را وقت وضع حمل رسید، پسری بزاد.
57Now the time that Elizabeth should give birth was fulfilled, and she gave birth to a son.
58و همسایگان و خویشان اوچون شنیدند که خداوند رحمت عظیمی بر وی کرده، با او شادی کردند.
58Her neighbors and her relatives heard that the Lord had magnified his mercy toward her, and they rejoiced with her.
59و واقع شد در روزهشتم چون برای ختنه طفل آمدند، که نام پدرش زکریا را بر او می‌نهادند.
59On the eighth day, they came to circumcise the child; and they would have called him Zacharias, after the name of his father.
60اما مادرش ملتفت شده، گفت: «نی بلکه به یحیی نامیده می‌شود.»
60His mother answered, “Not so; but he will be called John.”
61به وی گفتند: «از قبیله تو هیچ‌کس این اسم راندارد.»
61They said to her, “There is no one among your relatives who is called by this name.”
62پس به پدرش اشاره کردند که «او را چه نام خواهی نهاد؟»
62They made signs to his father, what he would have him called.
63او تخته‌ای خواسته بنوشت که «نام او یحیی است» و همه متعجب شدند.
63He asked for a writing tablet, and wrote, “His name is John.” They all marveled.
64در ساعت، دهان و زبان او باز گشته، به حمدخدا متکلم شد.
64His mouth was opened immediately and his tongue freed, and he spoke, blessing God.
65پس بر تمامی همسایگان ایشان، خوف مستولی گشت و جمیع این وقایع در همه کوهستان یهودیه شهرت یافت.
65Fear came on all who lived around them, and all these sayings were talked about throughout all the hill country of Judea.
66و هرکه شنید، در خاطر خود تفکر نموده، گفت: «این چه نوع طفل خواهد بود؟» و دست خداوند با وی می بود.
66All who heard them laid them up in their heart, saying, “What then will this child be?” The hand of the Lord was with him.
67و پدرش زکریا از روح‌القدس پر شده نبوت نموده، گفت:
67His father Zacharias was filled with the Holy Spirit, and prophesied, saying,
68«خداوند خدای اسرائیل متبارک باد، زیرا از قوم خود تفقد نموده، برای ایشان فدایی قرار داد.
68“Blessed be the Lord, the God of Israel, for he has visited and redeemed his people;
69و شاخ نجاتی برای مابرافراشت، در خانه بنده خود داود.
69and has raised up a horn of salvation for us in the house of his servant David
70چنانچه به زبان مقدسین گفت که از بدو عالم انبیای اومی بودند،
70(as he spoke by the mouth of his holy prophets who have been from of old),
71رهایی از دشمنان ما و از دست آنانی که از ما نفرت دارند،
71salvation from our enemies and from the hand of all who hate us;
72تا رحمت را برپدران ما به‌جا آرد و عهد مقدس خود را تذکرفرماید.
72to show mercy toward our fathers, to remember his holy covenant,
73سوگندی که برای پدر ما ابراهیم یادکرد،
73the oath which he swore to Abraham our father,
74که ما را فیض عطا فرماید، تا از دست دشمنان خود رهایی یافته، او را بی‌خوف عبادت کنیم.
74to grant to us that we, being delivered out of the hand of our enemies, should serve him without fear,
75در حضور او به قدوسیت و عدالت، درتمامی روزهای عمر خود.
75in holiness and righteousness before him all the days of our life.
76و تو‌ای طفل نبی حضرت اعلی خوانده خواهی شد، زیرا پیش روی خداوند خواهی خرامید، تا طرق او را مهیاسازی،
76And you, child, will be called a prophet of the Most High; for you will go before the face of the Lord to prepare his ways,
77تا قوم او را معرفت نجات دهی، درآمرزش گناهان ایشان.
77to give knowledge of salvation to his people by the remission of their sins,
78به احشای رحمت خدای ما که به آن سپیده از عالم اعلی از ما تفقدنمود،
78because of the tender mercy of our God, by which the dawn from on high will visit us,
79تا ساکنان در ظلمت و ظل موت را نوردهد. و پایهای ما را به طریق سلامتی هدایت نماید.»
79to shine on those who sit in darkness and the shadow of death; to guide our feet into the way of peace.”
80پس طفل نمو کرده، در روح قوی می‌گشت. و تا روز ظهور خود برای اسرائیل، دربیابان بسر می‌برد.
80The child was growing and becoming strong in spirit, and was in the desert until the day of his public appearance to Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.