הבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָס 14
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ויהי בבאו בשבת אל בית אחד מראשי הפרושים לאכל לחם והמה ארבים לו׃
1И догоди Му се да дође у суботу у кућу једног кнеза фарисејског да једе хлеб; и они мотраху на Њега.
2והנה איש אחד לפניו אשר גופו צבה ממים׃
2И гле, беше пред Њим некакав човек на коме беше дебела болест.
3ויען ישוע ויאמר אל בעלי התורה ואל הפרושים לאמר המתר לרפא בשבת אם לא ויחרישו׃
3И одговарајући Исус рече законицима и фарисејима говорећи: Је ли слободно у суботу исцељивати?
4ויאחז בו וירפאהו וישלחהו׃
4А они оћутеше. И дохвативши га се исцели га и отпусти.
5ויען ויאמר אליהם מי מכם אשר חמרו או שורו יפול אל הבאר ולא ימהר להעלותו ביום השבת׃
5И одговарајући рече им: Који од вас не би свог магарца или вола да му падне у бунар одмах извадио у дан суботни?
6ולא יכלו להשיב על זאת דבר׃
6И не могоше Му одговорити на то.
7וישא משלו אל הקרואים בראותו איך בחרו להם להסב בראש ויאמר אליהם׃
7А гостима каза причу, кад опази како избираху зачеља, и рече им:
8כי יקרא אתך איש אל החתנה אל תסב בראש פן יקרא שמה איש נכבד ממך׃
8Кад те ко позове на свадбу, не седај у зачеље, да не буде међу гостима ко старији од тебе;
9ובא הקרא אותך ואותו ואמר אליך פנה מקום לזה ואז תקום בכלמה לקחת את המקום האחרון׃
9и да не би дошао онај који је позвао тебе и њега, и рекао ти: Подај место овоме: и онда ћеш са стидом сести на ниже место.
10אבל כי תקרא לך והסב במקום האחרון למען יבא הקרא אתך ואמר אליך אהובי עלה למעלה מזה והיה לך כבוד לפני המסבים עמך׃
10Него кад те ко позове, дошавши седи на последње место, да ти каже кад дође онај који те позва: Пријатељу! Помакни се више; тада ће теби бити част пред онима који седе с тобом за трпезом.
11כי כל המרומם את עצמו ישפל והמשפיל את עצמו ירומם׃
11Јер сваки који се подиже, понизиће се; а који се понижује, подигнуће се.
12וגם אל האיש אשר קרא אותו אמר כי תעשה סעודת צהרים או סעודת ערב אל תקרא לאהביך ולאחיך ולקרוביך ולשכניך העשירים פן יקראו לך גם המה והיה לך לשלום׃
12А и ономе што их је позвао рече: Кад дајеш обед или вечеру, не зови пријатеље своје, ни браћу своју, ни рођаке своје, ни суседе богате, да не би и они тебе кад позвали и вратили ти;
13אבל כי תעשה משתה קרא לעניים ולנשברים ולפסחים ולעורים׃
13него кад чиниш гозбу, зови сиромахе, кљасте, хроме, слепе;
14ואשריך באשר אין להם לשלם לך כי ישלם לך בתחית הצדיקים׃
14и благо ће ти бити што ти они не могу вратити; него ће ти се вратити о васкрсењу праведних.
15וישמע זאת אחד מן המסבים ויאמר אליו אשרי האכל לחם במלכות האלהים׃
15А кад чу то неки од оних што сеђаху с Њим за трпезом рече Му: Благо ономе који једе хлеба у царству Божијем!
16והוא אמר אליו איש אחד עשה סעודה גדולה ויקרא לרבים׃
16А Он му рече: Један човек зготови велику вечеру, и позва многе;
17וישלח את עבדו לעת הסעודה לאמר אל הקרואים באו כי כבר מוכן הכל׃
17и кад би време вечери, посла слугу свог да каже званима: Хајдете, јер је већ све готово.
18ויחלו כלם פה אחד להתנצל ויאמר אליו הראשון שדה קניתי ועלי לצאת לראתו אבקש ממך נקני׃
18И почеше се изговарати сви редом; први му рече: Купих њиву, и ваља ми ићи да је видим; молим те изговори ме.
19ואחר אמר חמשת צמדי בקר קניתי ואני הלך לבחן אותם אבקש ממך נקני׃
19И други рече: Купих пет јармова волова, и идем да их огледам; молим те, изговори ме.
20ואחר אמר אשה לקחתי ובעבור זאת לא אוכל לבוא׃
20И трећи рече: Ожених се, и зато не могу доћи.
21ויבא העבד ויגד את הדברים האלה לאדניו ויקצף בעל הבית ויאמר לעבדו מהר צא אל רחבות העיר ואל הוצותיה והבא הנה את העניים ואת הנשברים ואת העורים ואת הפסחים׃
21И дошавши слуга тај каза ово господару свом. Тада се расрди домаћин и рече слузи свом: Иди брзо на раскршћа и улице градске, и доведи амо сиромахе, и кљасте, и богаљасте, и слепе.
22ויאמר העבד אדני כאשר צוית כן נעשה ויש עוד מקום׃
22И рече слуга: Господару, учинио сам како си заповедио, и још места има.
23ויאמר האדון אל העבד צא אל הדרכים ואל הגדרות ופצר בהם לבוא למען ימלא ביתי׃
23И рече господар слузи: Изиђи на путеве и међу ограде, те натерај да дођу да ми се напуни кућа.
24כי אני אמר לכם אין אחד מן האנשים הקרואים ההם אשר יטעם סעודתי׃
24Јер вам кажем да ниједан од оних званих људи неће окусити моје вечере. Јер је много званих, али је мало изабраних.
25והמון עם רב הלכים אתו ויפן ויאמר אליהם׃
25Иђаше пак с Њим мноштво народа, и обазревши се рече им:
26איש כי יבוא אלי ולא ישנא את אביו ואת אמו ואת אשתו ואת בניו ואת אחיו ואת אחיתיו ואף גם את נפשו לא יוכל להיות תלמידי׃
26Ако ко дође к мени, а не мрзи на свог оца, и на матер, и на жену, и на децу, и на браћу, и на сестре и на саму душу своју, не може бити мој ученик.
27ואשר לא ישא את צלבו ובא אחרי לא יוכל להיות תלמידי׃
27И ко не носи крст свој и за мном не иде, не може бити мој ученик.
28כי מי מכם החפץ לבנות מגדל הלא ישב בראשונה ויחשב את ההוצאות אם השג תשיג ידו להשלימו׃
28И који од вас кад хоће да зида кулу не седне најпре и не прорачуна шта ће га стати, да види има ли да може довршити?
29פן ישים את היסוד ולא יוכל לכלותו והיה כל הראים יקומו להלעיג לו לאמר׃
29Да не би, кад постави темељ и не узможе довршити, сви који гледају стали му се ругати
30כי זה האיש החל לבנות ולא יכל לכלות׃
30говорећи: Овај човек поче зидати, и не може да доврши.
31אז מי הוא המלך הקם להתגרות מלחמה במלך אחר ולא ישב בראשונה ויתיעץ אם יוכל בעשרת אלפים לערך לקראת הבא עליו בעשרים אלף׃
31Или који цар кад пође с војском да се побије с другим царем не седне најпре и не држи већу може ли с десет хиљада срести оног што иде на њега са двадесет хиљада?
32ואם לא ושלח אליו מלאכים בעודנו רחוק לבקש שלום׃
32Ако ли не може, а он пошаље посленике док је овај још далеко и моли да се помире.
33ככה כל איש מכם אשר לא נפטר מכל רכושו לא יוכל להיות תלמידי׃
33Тако дакле сваки од вас који се не одрече свега што има не може бити мој ученик.
34טוב המלח ואם המלח היה תפל במה יתקן׃
34Со је добра, али ако со обљутави, чим ће се осолити?
35לא יצלח גם לאדמה גם לדמן החוצה ישליכהו מי אשר אזנים לו לשמע ישמע׃
35Нити је потребна у земљу ни у гној; него је проспу напоље. Ко има уши да чује нека чује.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.