Lucas
Chapter 22
Bíblia Portuguesa Mundia…

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Clementine Vulgate…

Compare with

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)Stop comparing
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Ora, aproximava-se a festa dos pães asmos, que se chama a Páscoa.
1Appropinquabat autem dies festus azymorum, qui dicitur Pascha:
2Os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois temiam o povo.
2et quærebant principes sacerdotum, et scribæ, quomodo Jesum interficerent: timebant vero plebem.
3Satanás entrou em Judas, que também era chamado Iscariotes, o qual era contado entre os doze.
3Intravit autem Satanas in Judam, qui cognominabatur Iscariotes, unum de duodecim:
4Ele foi e falou com os principais sacerdotes e capitães sobre como poderia entregá-lo a eles.
4et abiit, et locutus est cum principibus sacerdotum, et magistratibus, quemadmodum illum traderet eis.
5Eles se alegraram e concordaram em lhe dar dinheiro.
5Et gavisi sunt, et pacti sunt pecuniam illi dare.
6Ele consentiu e buscou uma oportunidade para entregá-lo a eles na ausência da multidão.
6Et spopondit, et quærebat opportunitatem ut traderet illum sine turbis.
7Chegou o dia dos pães asmos, no qual a Páscoa devia ser sacrificada.
7Venit autem dies azymorum, in qua necesse erat occidi pascha.
8Jesus enviou Pedro e João, dizendo: “Vão e preparem a Páscoa para nós, para que possamos comer.”
8Et misit Petrum et Joannem, dicens: Euntes parate nobis pascha, ut manducemus.
9Eles lhe disseram: “Onde queres que a preparemos?”
9At illi dixerunt: Ubi vis paremus?
10Ele lhes disse: “Eis que, ao entrarem na cidade, um homem carregando um cântaro de água virá ao encontro de vocês. Sigam-no até a casa em que ele entrar.
10Et dixit ad eos: Ecce introëuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo quidam amphoram aquæ portans: sequimini eum in domum, in quam intrat,
11Digam ao dono da casa: ‘O Mestre te diz: “Onde está o aposento de hóspedes, onde eu possa comer a Páscoa com os meus discípulos?”’
11et dicetis patrifamilias domus: Dicit tibi Magister: Ubi est diversorium, ubi pascha cum discipulis meis manducem?
12Ele lhes mostrará uma grande sala mobiliada no andar de cima. Façam os preparativos lá.”
12Et ipse ostendet vobis cœnaculum magnum stratum, et ibi parate.
13Eles foram, acharam as coisas como Jesus lhes havia dito e prepararam a Páscoa.
13Euntes autem invenerunt sicut dixit illis, et paraverunt pascha.
14Quando chegou a hora, ele se sentou à mesa com os doze apóstolos.
14Et cum facta esset hora, discubuit, et duodecim apostoli cum eo.
15Ele lhes disse: “Desejei ardentemente comer esta Páscoa com vocês antes de sofrer,
15Et ait illis: Desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum, antequam patiar.
16pois eu lhes digo que de modo algum comerei dela novamente até que ela se cumpra no Reino de Deus.”
16Dico enim vobis, quia ex hoc non manducabo illud, donec impleatur in regno Dei.
17Ele recebeu um cálice e, tendo dado graças, disse: “Tomem isto e repartam entre vocês,
17Et accepto calice gratias egit, et dixit: Accipite, et dividite inter vos.
18pois eu lhes digo que não beberei mais do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.”
18Dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat.
19Ele tomou o pão e, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: “Este é o meu corpo que é dado por vocês. Façam isto em memória de mim.”
19Et accepto pane gratias egit, et fregit, et dedit eis, dicens: Hoc est corpus meum, quod pro vobis datur: hoc facite in meam commemorationem.
20Da mesma forma, ele tomou o cálice depois da ceia, dizendo: “Este cálice é a nova aliança no meu sangue, que é derramado por vocês.
20Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens: Hic est calix novum testamentum in sanguine meo, qui pro vobis fundetur.
21Mas eis que a mão daquele que me trai está comigo à mesa.
21Verumtamen ecce manus tradentis me, mecum est in mensa.
22O Filho do Homem, na verdade, vai conforme foi determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!”
22Et quidem Filius hominis, secundum quod definitum est, vadit: verumtamen væ homini illi per quem tradetur.
23Eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que faria tal coisa.
23Et ipsi cœperunt quærere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset.
24Surgiu também uma discussão entre eles, sobre qual deles era considerado o maior.
24Facta est autem et contentio inter eos, quis eorum videretur esse major.
25Ele lhes disse: “Os reis das nações dominam sobre elas, e os que têm autoridade sobre elas são chamados ‘benfeitores’.
25Dixit autem eis: Reges gentium dominantur eorum: et qui potestatem habent super eos, benefici vocantur.
26Mas não será assim com vocês. Pelo contrário, o que for maior entre vocês, torne-se como o mais jovem, e o que governa, como o que serve.
26Vos autem non sic: sed qui major est in vobis, fiat sicut minor: et qui præcessor est, sicut ministrator.
27Pois qual é maior: o que está sentado à mesa, ou o que serve? Não é o que está sentado à mesa? Mas eu estou entre vocês como aquele que serve.
27Nam quis major est, qui recumbit, an qui ministrat? nonne qui recumbit? Ego autem in medio vestrum sum, sicut qui ministrat:
28“Mas vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas provações.
28vos autem estis, qui permansistis mecum in tentationibus meis.
29Eu lhes confiro um reino, assim como meu Pai o conferiu a mim,
29Et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum,
30para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino. Vocês se assentarão em tronos, julgando as doze tribos de Israel.”
30ut edatis et bibatis super mensam meam in regno meo, et sedeatis super thronos judicantes duodecim tribus Israël.
31O Senhor disse: “Simão, Simão, eis que Satanás pediu para ter todos vocês, para que pudesse peneirá-los como trigo,
31Ait autem Dominus: Simon, Simon, ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum:
32mas eu orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando tiver voltado, fortaleça os seus irmãos.”
32ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua: et tu aliquando conversus, confirma fratres tuos.
33Ele lhe disse: “Senhor, estou pronto para ir contigo tanto para a prisão quanto para a morte!”
33Qui dixit ei: Domine, tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire.
34Ele disse: “Eu lhe digo, Pedro, que de modo algum o galo cantará hoje, antes que você negue três vezes que me conhece.”
34At ille dixit: Dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter abneges nosse me. Et dixit eis:
35Ele lhes disse: “Quando eu os enviei sem bolsa, alforje e sandálias, faltou-lhes alguma coisa?” Eles disseram: “Nada.”
35Quando misi vos sine sacculo, et pera, et calceamentis, numquid aliquid defuit vobis?
36Então ele lhes disse: “Mas agora, quem tem uma bolsa, que a pegue, e da mesma forma um alforje. Quem não tem, venda a sua capa e compre uma espada.
36At illi dixerunt: Nihil. Dixit ergo eis: Sed nunc qui habet sacculum, tollat; similiter et peram: et qui non habet, vendat tunicam suam et emat gladium.
37Pois eu lhes digo que isto que está escrito ainda deve se cumprir em mim: ‘Ele foi contado com os transgressores.’ Pois aquilo que me diz respeito está se cumprindo.”
37Dico enim vobis, quoniam adhuc hoc quod scriptum est, oportet impleri in me: Et cum iniquis deputatus est. Etenim ea quæ sunt de me finem habent.
38Eles disseram: “Senhor, eis aqui duas espadas.” Ele lhes disse: “É o suficiente.”
38At illi dixerunt: Domine, ecce duo gladii hic. At ille dixit eis: Satis est.
39Ele saiu e foi, como era o seu costume, para o Monte das Oliveiras. Seus discípulos também o seguiram.
39Et egressus ibat secundum consuetudinem in monte Olivarum. Secuti sunt autem illum et discipuli.
40Quando chegou ao lugar, ele lhes disse: “Orem para que vocês não entrem em tentação.”
40Et cum pervenisset ad locum, dixit illis: Orate ne intretis in tentationem.
41Ele se afastou deles cerca de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou,
41Et ipse avulsus est ab eis quantum jactus est lapidis: et positis genibus orabat,
42dizendo: “Pai, se for da tua vontade, afasta de mim este cálice. Contudo, não seja feita a minha vontade, mas a tua.”
42dicens: Pater, si vis, transfer calicem istum a me: verumtamen non mea voluntas, sed tua fiat.
43Um anjo do céu lhe apareceu, fortalecendo-o.
43Apparuit autem illi angelus de cælo, confortans eum. Et factus in agonia, prolixius orabat.
44Estando em agonia, ele orava mais intensamente. O seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue caindo no chão.
44Et factus est sudor ejus sicut guttæ sanguinis decurrentis in terram.
45Quando ele se levantou da oração, foi até os discípulos e os encontrou dormindo de tristeza,
45Et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos, invenit eos dormientes præ tristitia.
46e lhes disse: “Por que vocês estão dormindo? Levantem-se e orem para que não entrem em tentação.”
46Et ait illis: Quid dormitis? surgite, orate, ne intretis in tentationem.
47Enquanto ele ainda falava, apareceu uma multidão. Aquele que se chamava Judas, um dos doze, os liderava. Ele se aproximou de Jesus para beijá-lo.
47Adhuc eo loquente, ecce turba: et qui vocabatur Judas, unus de duodecim, antecedebat eos, et appropinquavit Jesu ut oscularetur eum.
48Mas Jesus lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”
48Jesus autem dixit illi: Juda, osculo Filium hominis tradis?
49Quando os que estavam ao seu redor viram o que estava para acontecer, disseram-lhe: “Senhor, devemos ferir com a espada?”
49Videntes autem hi qui circa ipsum erant, quod futurum erat, dixerunt ei: Domine, si percutimus in gladio?
50Um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
50Et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum, et amputavit auriculam ejus dexteram.
51Mas Jesus respondeu: “Deixem-me ao menos fazer isto” — e tocando-lhe a orelha, o curou.
51Respondens autem Jesus, ait: Sinite usque huc. Et cum tetigisset auriculam ejus, sanavit eum.
52Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos, que tinham vindo contra ele: “Vocês vieram como se eu fosse um salteador, com espadas e porretes?
52Dixit autem Jesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum, et magistratus templi, et seniores: Quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus?
53Quando eu estava com vocês no templo todos os dias, não estenderam as mãos contra mim. Mas esta é a hora de vocês, e o poder das trevas.”
53Cum quotidie vobiscum fuerim in templo, non extendistis manus in me: sed hæc est hora vestra, et potestas tenebrarum.
54Eles o prenderam e o levaram, e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Mas Pedro o seguia de longe.
54Comprehendentes autem eum, duxerunt ad domum principis sacerdotum: Petrus vero sequebatur a longe.
55Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se sentaram juntos, Pedro sentou-se entre eles.
55Accenso autem igne in medio atrii et circumsedentibus illis, erat Petrus in medio eorum.
56Uma certa serva o viu sentado à luz e, olhando fixamente para ele, disse: “Este homem também estava com ele.”
56Quem cum vidisset ancilla quædam sedentem ad lumen, et eum fuisset intuita, dixit: Et hic cum illo erat.
57Ele negou a Jesus, dizendo: “Mulher, eu não o conheço.”
57At ille negavit eum, dicens: Mulier, non novi illum.
58Pouco depois, outra pessoa o viu e disse: “Você também é um deles!” Mas Pedro respondeu: “Homem, eu não sou!”
58Et post pusillum alius videns eum, dixit: Et tu de illis es. Petrus vero ait: O homo, non sum.
59Cerca de uma hora depois, outro afirmou com confiança, dizendo: “Verdadeiramente este homem também estava com ele, pois é galileu!”
59Et intervallo facto quasi horæ unius, alius quidam affirmabat, dicens: Vere et hic cum illo erat: nam et Galilæus est.
60Mas Pedro disse: “Homem, não sei do que você está falando!” Imediatamente, enquanto ele ainda falava, um galo cantou.
60Et ait Petrus: Homo, nescio quid dicis. Et continuo, adhuc illo loquente, cantavit gallus.
61O Senhor voltou-se e olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor, de como lhe havia dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
61Et conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini, sicut dixerat: Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis.
62Ele saiu e chorou amargamente.
62Et egressus foras Petrus flevit amare.
63Os homens que detinham Jesus zombavam dele e o espancavam.
63Et viri qui tenebant illum, illudebant ei, cædentes.
64Tendo-o vendado, batiam-lhe no rosto e lhe perguntavam: “Profetiza! Quem foi que te bateu?”
64Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus: et interrogabant eum, dicentes: Prophetiza, quis est, qui te percussit?
65Eles disseram muitas outras coisas contra ele, insultando-o.
65Et alia multa blasphemantes dicebant in eum.
66Assim que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes quanto os escribas, e o levaram ao conselho deles, dizendo:
66Et ut factus est dies, convenerunt seniores plebis, et principes sacerdotum, et scribæ, et duxerunt illum in concilium suum, dicentes: Si tu es Christus, dic nobis.
67“Se você é o Cristo, diga-nos.” Mas ele lhes disse: “Se eu lhes disser, vocês não acreditarão,
67Et ait illis: Si vobis dixero, non credetis mihi:
68e se eu perguntar, de modo algum me responderão ou me deixarão ir.
68si autem et interrogavero, non respondebitis mihi, neque dimittetis.
69De agora em diante, o Filho do Homem estará assentado à direita do poder de Deus.”
69Ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei.
70Todos eles disseram: “Você é, então, o Filho de Deus?” Ele lhes disse: “Vocês o dizem, porque eu sou.”
70Dixerunt autem omnes: Tu ergo es Filius Dei? Qui ait: Vos dicitis, quia ego sum.
71Eles disseram: “Por que precisamos de mais testemunhas? Pois nós mesmos ouvimos da sua própria boca!”
71At illi dixerunt: Quid adhuc desideramus testimonium? ipsi enim audivimus de ore ejus.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.