Евангелие от Луки 22
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1Приближался праздник опресноков, называемый Пасхою,
1Appropinquabat autem dies festus azymorum, qui dicitur Pascha:
2и искали первосвященники и книжники, как бы погубить Его, потому что боялись народа.
2et quærebant principes sacerdotum, et scribæ, quomodo Jesum interficerent: timebant vero plebem.
3Вошел же сатана в Иуду, прозванного Искариотом, одного из числа двенадцати,
3Intravit autem Satanas in Judam, qui cognominabatur Iscariotes, unum de duodecim:
4и он пошел, и говорил с первосвященниками и начальниками, как Его предать им.
4et abiit, et locutus est cum principibus sacerdotum, et magistratibus, quemadmodum illum traderet eis.
5Они обрадовались и согласились дать ему денег;
5Et gavisi sunt, et pacti sunt pecuniam illi dare.
6и он обещал, и искал удобного времени, чтобы предать Его им не при народе.
6Et spopondit, et quærebat opportunitatem ut traderet illum sine turbis.
7Настал же день опресноков, в который надлежало заколоть пасхального агнца,
7Venit autem dies azymorum, in qua necesse erat occidi pascha.
8и послал Иисус Петра и Иоанна, сказав: пойдите, приготовьте нам есть пасху.
8Et misit Petrum et Joannem, dicens: Euntes parate nobis pascha, ut manducemus.
9Они же сказали Ему: где велишь нам приготовить?
9At illi dixerunt: Ubi vis paremus?
10Он сказал им: вот, при входе вашем в город, встретится с вами человек, несущий кувшин воды; последуйте за ним в дом, в который войдет он,
10Et dixit ad eos: Ecce introëuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo quidam amphoram aquæ portans: sequimini eum in domum, in quam intrat,
11и скажите хозяину дома: Учитель говорит тебе: где комната, в которой бы Мне есть пасху с учениками Моими?
11et dicetis patrifamilias domus: Dicit tibi Magister: Ubi est diversorium, ubi pascha cum discipulis meis manducem?
12И он покажет вам горницу большую устланную; там приготовьте.
12Et ipse ostendet vobis cœnaculum magnum stratum, et ibi parate.
13Они пошли, и нашли, как сказал им, и приготовили пасху.
13Euntes autem invenerunt sicut dixit illis, et paraverunt pascha.
14И когда настал час, Он возлег, и двенадцать Апостолов с Ним,
14Et cum facta esset hora, discubuit, et duodecim apostoli cum eo.
15и сказал им: очень желал Я есть с вами сию пасху прежде Моего страдания,
15Et ait illis: Desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum, antequam patiar.
16ибо сказываю вам, что уже не буду есть ее, пока она не совершится в Царствии Божием.
16Dico enim vobis, quia ex hoc non manducabo illud, donec impleatur in regno Dei.
17И, взяв чашу и благодарив, сказал: приимите ее и разделите между собою,
17Et accepto calice gratias egit, et dixit: Accipite, et dividite inter vos.
18ибо сказываю вам, что не буду пить от плода виноградного, доколе не придет Царствие Божие.
18Dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat.
19И, взяв хлеб и благодарив, преломил и подал им, говоря: сие есть тело Мое, которое за вас предается; сие творите в Мое воспоминание.
19Et accepto pane gratias egit, et fregit, et dedit eis, dicens: Hoc est corpus meum, quod pro vobis datur: hoc facite in meam commemorationem.
20Также и чашу после вечери, говоря: сия чаша есть Новый Завет в Моей крови, которая за вас проливается.
20Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens: Hic est calix novum testamentum in sanguine meo, qui pro vobis fundetur.
21И вот, рука предающего Меня со Мною за столом;
21Verumtamen ecce manus tradentis me, mecum est in mensa.
22впрочем, Сын Человеческий идет по предназначению, но горе тому человеку, которым Он предается.
22Et quidem Filius hominis, secundum quod definitum est, vadit: verumtamen væ homini illi per quem tradetur.
23И они начали спрашивать друг друга, кто бы из них был, который это сделает.
23Et ipsi cœperunt quærere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset.
24Был же и спор между ними, кто из них должен почитаться большим.
24Facta est autem et contentio inter eos, quis eorum videretur esse major.
25Он же сказал им: цари господствуют над народами, и владеющие ими благодетелями называются,
25Dixit autem eis: Reges gentium dominantur eorum: et qui potestatem habent super eos, benefici vocantur.
26а вы не так: но кто из вас больше, будь как меньший, и начальствующий - как служащий.
26Vos autem non sic: sed qui major est in vobis, fiat sicut minor: et qui præcessor est, sicut ministrator.
27Ибо кто больше: возлежащий, или служащий? не возлежащий ли? А Я посреди вас, как служащий.
27Nam quis major est, qui recumbit, an qui ministrat? nonne qui recumbit? Ego autem in medio vestrum sum, sicut qui ministrat:
28Но вы пребыли со Мною в напастях Моих,
28vos autem estis, qui permansistis mecum in tentationibus meis.
29и Я завещаваю вам, как завещал Мне Отец Мой, Царство,
29Et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum,
30да ядите и пиете за трапезою Моею в Царстве Моем, и сядете на престолах судить двенадцать колен Израилевых.
30ut edatis et bibatis super mensam meam in regno meo, et sedeatis super thronos judicantes duodecim tribus Israël.
31И сказал Господь: Симон! Симон! се, сатана просил, чтобы сеять вас как пшеницу,
31Ait autem Dominus: Simon, Simon, ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum:
32но Я молился о тебе, чтобы не оскудела вера твоя; и ты некогда, обратившись, утверди братьев твоих.
32ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua: et tu aliquando conversus, confirma fratres tuos.
33Он отвечал Ему: Господи! с Тобою я готов и в темницу и на смерть идти.
33Qui dixit ei: Domine, tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire.
34Но Он сказал: говорю тебе, Петр, не пропоет петух сегодня, как ты трижды отречешься, что не знаешь Меня.
34At ille dixit: Dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter abneges nosse me. Et dixit eis:
35И сказал им: когда Я посылал вас без мешка и без сумы и без обуви, имели ли вы в чем недостаток? Они отвечали: ни в чем.
35Quando misi vos sine sacculo, et pera, et calceamentis, numquid aliquid defuit vobis?
36Тогда Он сказал им: но теперь, кто имеет мешок, тот возьми его, также и суму; а у кого нет, продай одежду свою и купи меч;
36At illi dixerunt: Nihil. Dixit ergo eis: Sed nunc qui habet sacculum, tollat; similiter et peram: et qui non habet, vendat tunicam suam et emat gladium.
37ибо сказываю вам, что должно исполниться на Мне и сему написанному: и к злодеям причтен. Ибо то, что о Мне, приходит к концу.
37Dico enim vobis, quoniam adhuc hoc quod scriptum est, oportet impleri in me: Et cum iniquis deputatus est. Etenim ea quæ sunt de me finem habent.
38Они сказали: Господи! вот, здесь два меча. Он сказал им: довольно.
38At illi dixerunt: Domine, ecce duo gladii hic. At ille dixit eis: Satis est.
39И, выйдя, пошел по обыкновению на гору Елеонскую, за Ним последовали и ученики Его.
39Et egressus ibat secundum consuetudinem in monte Olivarum. Secuti sunt autem illum et discipuli.
40Придя же на место, сказал им: молитесь, чтобы не впасть в искушение.
40Et cum pervenisset ad locum, dixit illis: Orate ne intretis in tentationem.
41И Сам отошел от них на вержение камня, и, преклонив колени, молился,
41Et ipse avulsus est ab eis quantum jactus est lapidis: et positis genibus orabat,
42говоря: Отче! о, если бы Ты благоволил пронести чашу сию мимо Меня! впрочем не Моя воля, но Твоя да будет.
42dicens: Pater, si vis, transfer calicem istum a me: verumtamen non mea voluntas, sed tua fiat.
43Явился же Ему Ангел с небес и укреплял Его.
43Apparuit autem illi angelus de cælo, confortans eum. Et factus in agonia, prolixius orabat.
44И, находясь в борении, прилежнее молился, и был пот Его, как капли крови, падающие на землю.
44Et factus est sudor ejus sicut guttæ sanguinis decurrentis in terram.
45Встав от молитвы, Он пришел к ученикам, и нашел их спящими от печали
45Et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos, invenit eos dormientes præ tristitia.
46и сказал им: что вы спите? встаньте и молитесь, чтобы не впасть в искушение.
46Et ait illis: Quid dormitis? surgite, orate, ne intretis in tentationem.
47Когда Он еще говорил это, появился народ, а впереди его шел один из двенадцати, называемый Иуда, и он подошел к Иисусу, чтобы поцеловать Его. Ибо он такой им дал знак: Кого я поцелую, Тот и есть.
47Adhuc eo loquente, ecce turba: et qui vocabatur Judas, unus de duodecim, antecedebat eos, et appropinquavit Jesu ut oscularetur eum.
48Иисус же сказал ему: Иуда! целованием ли предаешь Сына Человеческого?
48Jesus autem dixit illi: Juda, osculo Filium hominis tradis?
49Бывшие же с Ним, видя, к чему идет дело, сказали Ему: Господи! не ударить ли нам мечом?
49Videntes autem hi qui circa ipsum erant, quod futurum erat, dixerunt ei: Domine, si percutimus in gladio?
50И один из них ударил раба первосвященникова, и отсек ему правое ухо.
50Et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum, et amputavit auriculam ejus dexteram.
51Тогда Иисус сказал: оставьте, довольно. И, коснувшись уха его, исцелил его.
51Respondens autem Jesus, ait: Sinite usque huc. Et cum tetigisset auriculam ejus, sanavit eum.
52Первосвященникам же и начальникам храма и старейшинам, собравшимся против Него, сказал Иисус: как будто на разбойника вышли вы с мечами и кольями, чтобы взять Меня?
52Dixit autem Jesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum, et magistratus templi, et seniores: Quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus?
53Каждый день бывал Я с вами в храме, и вы не поднимали на Меня рук, но теперь ваше время и власть тьмы.
53Cum quotidie vobiscum fuerim in templo, non extendistis manus in me: sed hæc est hora vestra, et potestas tenebrarum.
54Взяв Его, повели и привели в дом первосвященника. Петр же следовал издали.
54Comprehendentes autem eum, duxerunt ad domum principis sacerdotum: Petrus vero sequebatur a longe.
55Когда они развели огонь среди двора и сели вместе, сел и Петр между ними.
55Accenso autem igne in medio atrii et circumsedentibus illis, erat Petrus in medio eorum.
56Одна служанка, увидев его сидящего у огня и всмотревшись в него, сказала: и этот был с Ним.
56Quem cum vidisset ancilla quædam sedentem ad lumen, et eum fuisset intuita, dixit: Et hic cum illo erat.
57Но он отрекся от Него, сказав женщине: я не знаю Его.
57At ille negavit eum, dicens: Mulier, non novi illum.
58Вскоре потом другой, увидев его, сказал: и ты из них. Но Петр сказал этому человеку: нет!
58Et post pusillum alius videns eum, dixit: Et tu de illis es. Petrus vero ait: O homo, non sum.
59Прошло с час времени, еще некто настоятельно говорил: точно и этот был с Ним, ибо он Галилеянин.
59Et intervallo facto quasi horæ unius, alius quidam affirmabat, dicens: Vere et hic cum illo erat: nam et Galilæus est.
60Но Петр сказал тому человеку: не знаю, что ты говоришь. И тотчас, когда еще говорил он, запел петух.
60Et ait Petrus: Homo, nescio quid dicis. Et continuo, adhuc illo loquente, cantavit gallus.
61Тогда Господь, обратившись, взглянул на Петра, и Петр вспомнил слово Господа, как Он сказал ему: прежде нежели пропоет петух, отречешься от Меня трижды.
61Et conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini, sicut dixerat: Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis.
62И, выйдя вон, горько заплакал.
62Et egressus foras Petrus flevit amare.
63Люди, державшие Иисуса, ругались над Ним и били Его;
63Et viri qui tenebant illum, illudebant ei, cædentes.
64и, закрыв Его, ударяли Его по лицу и спрашивали Его: прореки, кто ударил Тебя?
64Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus: et interrogabant eum, dicentes: Prophetiza, quis est, qui te percussit?
65И много иных хулений произносили против Него.
65Et alia multa blasphemantes dicebant in eum.
66И как настал день, собрались старейшины народа, первосвященники и книжники, и ввели Его в свой синедрион
66Et ut factus est dies, convenerunt seniores plebis, et principes sacerdotum, et scribæ, et duxerunt illum in concilium suum, dicentes: Si tu es Christus, dic nobis.
67и сказали: Ты ли Христос? скажи нам. Он сказал им: если скажу вам, вы не поверите;
67Et ait illis: Si vobis dixero, non credetis mihi:
68если же и спрошу вас, не будете отвечать Мне и не отпустите Меня;
68si autem et interrogavero, non respondebitis mihi, neque dimittetis.
69отныне Сын Человеческий воссядет одесную силы Божией.
69Ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei.
70И сказали все: итак, Ты Сын Божий? Он отвечал им: вы говорите, что Я.
70Dixerunt autem omnes: Tu ergo es Filius Dei? Qui ait: Vos dicitis, quia ego sum.
71Они же сказали: какое еще нужно нам свидетельство? ибо мы сами слышали из уст Его.
71At illi dixerunt: Quid adhuc desideramus testimonium? ipsi enim audivimus de ore ejus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.