Евангелие от Луки 24
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1В первый же день недели, очень рано, неся приготовленные ароматы, пришли они ко гробу, и вместе с ними некоторые другие;
1Una autem sabbati valde diluculo venerunt ad monumentum, portantes quæ paraverant aromata:
2но нашли камень отваленным от гроба.
2et invenerunt lapidem revolutum a monumento.
3И, войдя, не нашли тела Господа Иисуса.
3Et ingressæ non invenerunt corpus Domini Jesu.
4Когда же недоумевали они о сем, вдруг предстали перед ними два мужа в одеждах блистающих
4Et factum est, dum mente consternatæ essent de isto, ecce duo viri steterunt secus illas in veste fulgenti.
5И когда они были в страхе и наклонили лица свои к земле, сказали им: что вы ищете живого между мертвыми?
5Cum timerent autem, et declinarent vultum in terram, dixerunt ad illas: Quid quæritis viventem cum mortuis?
6Его нет здесь: Он воскрес; вспомните, как Он говорил вам, когда был еще в Галилее,
6non est hic, sed surrexit: recordamini qualiter locutus est vobis, cum adhuc in Galilæa esset,
7сказывая, что Сыну Человеческому надлежит быть предану в руки человеков грешников, и быть распяту, и в третий день воскреснуть.
7dicens: Quia oportet Filium hominis tradi in manus hominum peccatorum, et crucifigi, et die tertia resurgere.
8И вспомнили они слова Его;
8Et recordatæ sunt verborum ejus.
9и, возвратившись от гроба, возвестили все это одиннадцати и всем прочим.
9Et regressæ a monumento nuntiaverunt hæc omnia illis undecim, et ceteris omnibus.
10То были Магдалина Мария, и Иоанна, и Мария, мать Иакова, и другие с ними, которые сказали о сем Апостолам.
10Erat autem Maria Magdalene, et Joanna, et Maria Jacobi, et ceteræ quæ cum eis erant, quæ dicebant ad apostolos hæc.
11И показались им слова их пустыми, и не поверили им.
11Et visa sunt ante illos sicut deliramentum verba ista, et non crediderunt illis.
12Но Петр, встав, побежал ко гробу и, наклонившись, увидел только пелены лежащие, и пошел назад, дивясь сам в себе происшедшему.
12Petrus autem surgens cucurrit ad monumentum: et procumbens vidit linteamina sola posita, et abiit secum mirans quod factum fuerat.
13В тот же день двое из них шли в селение, отстоящее стадий на шестьдесят от Иерусалима, называемое Эммаус;
13Et ecce duo ex illis ibant ipsa die in castellum, quod erat in spatio stadiorum sexaginta ab Jerusalem, nomine Emmaus.
14и разговаривали между собою о всех сих событиях.
14Et ipsi loquebantur ad invicem de his omnibus quæ acciderant.
15И когда они разговаривали и рассуждали между собою, и Сам Иисус, приблизившись, пошел с ними.
15Et factum est, dum fabularentur, et secum quærerent: et ipse Jesus appropinquans ibat cum illis:
16Но глаза их были удержаны, так что они не узнали Его.
16oculi autem illorum tenebantur ne eum agnoscerent.
17Он же сказал им: о чем это вы, идя, рассуждаете между собою, и отчего вы печальны?
17Et ait ad illos: Qui sunt hi sermones, quos confertis ad invicem ambulantes, et estis tristes?
18Один из них, именем Клеопа, сказал Ему в ответ: неужели Ты один из пришедших в Иерусалим не знаешь о происшедшем в нем в эти дни?
18Et respondens unus, cui nomen Cleophas, dixit ei: Tu solus peregrinus es in Jerusalem, et non cognovisti quæ facta sunt in illa his diebus?
19И сказал им: о чем? Они сказали Ему: что было с Иисусом Назарянином, Который был пророк, сильный в деле и слове пред Богом и всем народом;
19Quibus ille dixit: Quæ? Et dixerunt: De Jesu Nazareno, qui fuit vir propheta, potens in opere et sermone coram Deo et omni populo:
20как предали Его первосвященники и начальники наши для осуждения на смерть и распяли Его.
20et quomodo eum tradiderunt summi sacerdotes et principes nostri in damnationem mortis, et crucifixerunt eum:
21А мы надеялись было, что Он есть Тот, Который должен избавить Израиля; но со всем тем, уже третий день ныне, как это произошло.
21nos autem sperabamus quia ipse esset redempturus Israël: et nunc super hæc omnia, tertia dies est hodie quod hæc facta sunt.
22Но и некоторые женщины из наших изумили нас: они были рано у гроба
22Sed et mulieres quædam ex nostris terruerunt nos, quæ ante lucem fuerunt ad monumentum,
23и не нашли тела Его и, придя, сказывали, что они видели и явление Ангелов, которые говорят, что Он жив.
23et non invento corpore ejus, venerunt, dicentes se etiam visionem angelorum vidisse, qui dicunt eum vivere.
24И пошли некоторые из наших ко гробу и нашли так, как и женщины говорили, но Его не видели.
24Et abierunt quidam ex nostris ad monumentum: et ita invenerunt sicut mulieres dixerunt, ipsum vero non invenerunt.
25Тогда Он сказал им: о, несмысленные и медлительные сердцем, чтобы веровать всему, что предсказывали пророки!
25Et ipse dixit ad eos: O stulti, et tardi corde ad credendum in omnibus quæ locuti sunt prophetæ !
26Не так ли надлежало пострадать Христу и войти в славу Свою?
26Nonne hæc oportuit pati Christum, et ita intrare in gloriam suam?
27И, начав от Моисея, из всех пророков изъяснял им сказанное о Нем во всем Писании.
27Et incipiens a Moyse, et omnibus prophetis, interpretabatur illis in omnibus scripturis quæ de ipso erant.
28И приблизились они к тому селению, в которое шли; и Он показывал им вид, что хочет идти далее.
28Et appropinquaverunt castello quo ibant: et ipse se finxit longius ire.
29Но они удерживали Его, говоря: останься с нами, потому что день уже склонился к вечеру. И Он вошел и остался с ними.
29Et coëgerunt illum, dicentes: Mane nobiscum, quoniam advesperascit, et inclinata est jam dies. Et intravit cum illis.
30И когда Он возлежал с ними, то, взяв хлеб, благословил, преломил и подал им.
30Et factum est, dum recumberet cum eis, accepit panem, et benedixit, ac fregit, et porrigebat illis.
31Тогда открылись у них глаза, и они узнали Его. Но Он стал невидим для них.
31Et aperti sunt oculi eorum, et cognoverunt eum: et ipse evanuit ex oculis eorum.
32И они сказали друг другу: не горело ли в нас сердце наше, когда Он говорил нам на дороге и когда изъяснял нам Писание?
32Et dixerunt ad invicem: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scripturas?
33И, встав в тот же час, возвратились в Иерусалим и нашли вместе одиннадцать Апостолов и бывших с ними,
33Et surgentes eadem hora regressi sunt in Jerusalem: et invenerunt congregatos undecim, et eos qui cum illis erant,
34которые говорили, что Господь истинно воскрес и явился Симону.
34dicentes: Quod surrexit Dominus vere, et apparuit Simoni.
35И они рассказывали о происшедшем на пути, и как Он был узнан ими в преломлении хлеба.
35Et ipsi narrabant quæ gesta erant in via, et quomodo cognoverunt eum in fractione panis.
36Когда они говорили о сем, Сам Иисус стал посреди них и сказал им: мир вам.
36Dum autem hæc loquuntur, stetit Jesus in medio eorum, et dicit eis: Pax vobis: ego sum, nolite timere.
37Они, смутившись и испугавшись, подумали, что видят духа.
37Conturbati vero et conterriti, existimabant se spiritum videre.
38Но Он сказал им: что смущаетесь, и для чего такие мысли входят в сердца ваши?
38Et dixit eis: Quid turbati estis, et cogitationes ascendunt in corda vestra?
39Посмотрите на руки Мои и на ноги Мои; это Я Сам; осяжите Меня и рассмотрите; ибо дух плоти и костей не имеет, как видите у Меня.
39videte manus meas, et pedes, quia ego ipse sum; palpate et videte, quia spiritus carnem et ossa non habet, sicut me videtis habere.
40И, сказав это, показал им руки и ноги.
40Et cum hoc dixisset, ostendit eis manus et pedes.
41Когда же они от радости еще не верили и дивились, Он сказал им: есть ли у вас здесь какая пища?
41Adhuc autem illis non credentibus, et mirantibus præ gaudio, dixit: Habetis hic aliquid quod manducetur?
42Они подали Ему часть печеной рыбы и сотового меда.
42At illi obtulerunt ei partem piscis assi et favum mellis.
43И, взяв, ел пред ними.
43Et cum manducasset coram eis, sumens reliquias dedit eis.
44И сказал им: вот то, о чем Я вам говорил, еще быв с вами, что надлежит исполниться всему, написанному о Мне в законе Моисеевом и в пророках и псалмах.
44Et dixit ad eos: Hæc sunt verba quæ locutus sum ad vos cum adhuc essem vobiscum, quoniam necesse est impleri omnia quæ scripta sunt in lege Moysi, et prophetis, et Psalmis de me.
45Тогда отверз им ум к уразумению Писаний.
45Tunc aperuit illis sensum ut intelligerent Scripturas,
46И сказал им: так написано, и так надлежало пострадать Христу, и воскреснуть из мертвых в третий день,
46et dixit eis: Quoniam sic scriptum est, et sic oportebat Christum pati, et resurgere a mortuis tertia die:
47и проповедану быть во имя Его покаянию и прощению грехов во всех народах, начиная с Иерусалима.
47et prædicari in nomine ejus pœnitentiam, et remissionem peccatorum in omnes gentes, incipientibus ab Jerosolyma.
48Вы же свидетели сему.
48Vos autem testes estis horum.
49И Я пошлю обетование Отца Моего на вас; вы же оставайтесь в городе Иерусалиме, доколе не облечетесь силою свыше.
49Et ego mitto promissum Patris mei in vos; vos autem sedete in civitate, quoadusque induamini virtute ex alto.
50И вывел их вон из города до Вифании и, подняв руки Свои, благословил их.
50Eduxit autem eos foras in Bethaniam, et elevatis manibus suis benedixit eis.
51И, когда благословлял их, стал отдаляться от них и возноситься на небо.
51Et factum est, dum benediceret illis, recessit ab eis, et ferebatur in cælum.
52Они поклонились Ему и возвратились в Иерусалим с великою радостью.
52Et ipsi adorantes regressi sunt in Jerusalem cum gaudio magno:
53И пребывали всегда в храме, прославляя и благословляя Бога. Аминь
53et erant semper in templo, laudantes et benedicentes Deum. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.