Provérbios
Chapter 14
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Septuagint (Greek …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
1Toda mulher sábia edifica a sua casa, mas a tola a destrói com as próprias mãos.
1ΣΟΦΑΙ γυναῖκες ᾠκοδόμησαν οἴκους, ἡ δὲ ἄφρων κατέσκαψε ταῖς χερσὶν αὐτῆς.
2Quem anda na sua retidão teme o SENHOR, mas quem é perverso nos seus caminhos o despreza.
2ὁ πορευόμενος ὀρθῶς φοβεῖται τὸν Κύριον, ὁ δὲ σκολιάζων ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ ἀτιμασθήσεται.
3Na boca do tolo está a vara para a sua soberba, mas os lábios dos sábios os protegerão.
3ἐκ στόματος ἀφρόνων βακτηρία ὕβρεως, χείλη δὲ σοφῶν φυλάσσει αὐτούς.
4Onde não há bois, a manjedoura está vazia, mas a força do boi traz grande colheita.
4οὗ μή εἰσι βόες, φάτναι καθαραί· οὗ δὲ πολλὰ γεννήματα, φανερὰ βοὸς ἰσχύς.
5A testemunha verdadeira não mente, mas a testemunha falsa profere mentiras.
5μάρτυς πιστὸς οὐ ψεύδεται, ἐκκαίει δὲ ψευδῆ μάρτυς ἄδικος.
6O zombador busca sabedoria e não a encontra, mas para o homem de entendimento o conhecimento é fácil.
6ζητήσεις σοφίαν παρὰ κακοῖς καὶ οὐχ εὑρήσεις, αἴσθησις δὲ παρὰ φρονίμοις εὐχερής.
7Afaste-se do homem tolo, pois você não encontrará conhecimento nos seus lábios.
7πάντα ἐναντία ἀνδρὶ ἄφρονι, ὅπλα δὲ αἰσθήσεως χείλη σοφά.
8A sabedoria do prudente é entender o seu caminho, mas a estultícia dos tolos é enganar.
8σοφία πανούργων ἐπιγνώσεται τὰς ὁδοὺς αὐτῶν, ἄνοια δὲ ἀφρόνων ἐν πλάνῃ.
9Os tolos zombam da expiação pelo pecado, mas entre os retos há boa vontade.
9οἰκίαι παρανόμων ὀφειλήσουσι καθαρισμόν, οἰκίαι δὲ δικαίων δεκταί.
10O coração conhece a sua própria amargura e a sua própria alegria; nenhum estranho pode participar delas.
10καρδία ἀνδρὸς αἰσθητική, λυπηρὰ ψυχὴ αὐτοῦ· ὅταν δὲ εὐφραίνηται, οὐκ ἐπιμίγνυται ὕβρει.
11A casa dos ímpios será destruída, mas a tenda dos retos florescerá.
11οἰκίαι ἀσεβῶν ἀφανισθήσονται, σκηναὶ δὲ κατορθούντων στήσονται.
12Há um caminho que parece reto ao homem, mas o seu fim são os caminhos da morte.
12ἔστιν ὁδός, ἣ δοκεῖ παρὰ ἀνθρώποις ὀρθὴ εἶναι, τὰ δὲ τελευταῖα αὐτῆς ἔρχεται εἰς πυθμένα ᾄδου.
13Mesmo no riso o coração pode sentir dor, e a alegria pode acabar em tristeza.
13ἐν εὐφροσύναις οὐ προσμίγνυται λύπη, τελευταῖα δὲ χαρὰ εἰς πένθος ἔρχεται.
14O infiel receberá a recompensa dos seus próprios caminhos; assim também o homem bom será recompensado pelos seus.
14τῶν ἑαυτοῦ ὁδῶν πλησθήσεται θρασυκάρδιος, ἀπὸ δὲ τῶν διανοημάτων αὐτοῦ ἀνὴρ ἀγαθός.
15O homem simples acredita em tudo, mas o homem prudente considera atentamente os seus passos.
15ἄκακος πιστεύει παντὶ λόγῳ, πανοῦργος δὲ ἔρχεται εἰς μετάνοιαν.
16O sábio teme e desvia-se do mal, mas o tolo é impetuoso e confiante em si mesmo.
16σοφὸς φοβηθεὶς ἐξέκλινεν ἀπὸ κακοῦ, ὁ δὲ ἄφρων ἑαυτῷ πεποιθὼς μίγνυται ἀνόμῳ.
17Quem se ira facilmente comete tolices, e o homem de maus desígnios é odiado.
17ὀξύθυμος πράσσει μετὰ ἀβουλίας, ἀνὴρ δὲ φρόνιμος πολλὰ ὑποφέρει.
18Os simples herdam a tolice, mas os prudentes são coroados de conhecimento.
18μεριοῦνται ἄφρονες κακίαν, οἱ δὲ πανοῦργοι κρατήσουσιν αἰσθήσεως.
19Os maus se inclinam diante dos bons, e os ímpios, às portas dos justos.
19ὀλισθήσουσι κακοὶ ἔναντι ἀγαθῶν, καὶ ἀσεβεῖς θεραπεύσουσι θύρας δικαίων.
20O pobre é odiado até pelo seu próprio próximo, mas o rico tem muitos amigos.
20φίλοι μισήσουσι φίλους πτωχούς, φίλοι δὲ πλουσίων πολλοί.
21Quem despreza o seu próximo peca, mas quem se compadece dos pobres é feliz.
21ὁ ἀτιμάζων πένητας ἁμαρτάνει, ἐλεῶν δὲ πτωχοὺς μακαριστός.
22Acaso não se perdem os que planejam o mal? Mas o amor leal e a fidelidade pertencem aos que planejam o bem.
22πλανώμενοι τεκταίνουσι κακά, ἔλεον δὲ καὶ ἀλήθειαν τεκταίνουσιν ἀγαθοί. οὐκ ἐπίστανται ἔλεον καὶ πίστιν τέκτονες κακῶν, ἐλεημοσύναι δὲ καὶ πίστεις παρὰ τέκτοσιν ἀγαθοῖς.
23Em todo trabalho árduo há proveito, mas a conversa fiada leva apenas à pobreza.
23ἐν παντὶ μεριμνῶντι ἔνεστι περισσόν, ὁ δὲ ἡδὺς καὶ ἀνάλγητος ἐν ἐνδείᾳ ἔσται.
24A coroa dos sábios é a sua riqueza, mas a tolice dos tolos produz apenas tolice.
24στέφανος σοφῶν πλοῦτος αὐτῶν, ἡ δὲ διατριβὴ ἀφρόνων κακή.
25A testemunha verdadeira salva vidas, mas a testemunha falsa é enganosa.
25ρύσεται ἐκ κακῶν ψυχὴν μάρτυς πιστός, ἐκκαίει δὲ ψεύδη δόλιος.
26No temor do SENHOR há forte confiança, e ele será um refúgio para os seus filhos.
26ἐν φόβῳ Κυρίου ἐλπὶς ἰσχύος, τοῖς δὲ τέκνοις αὐτοῦ καταλείπει ἔρεισμα.
27O temor do SENHOR é fonte de vida, para desviar dos laços da morte.
27πρόσταγμα Κυρίου πηγὴ ζωῆς, ποιεῖ δὲ ἐκκλίνειν ἐκ παγίδος θανάτου.
28Na multidão do povo está a glória do rei, mas na falta de povo está a ruína do príncipe.
28ἐν πολλῷ ἔθνει δόξα βασιλέως, ἐν δὲ ἐκλείψει λαοῦ συντριβὴ δυνάστου.
29Quem é lento para irar-se tem grande entendimento, mas quem tem o pavio curto exalta a tolice.
29μακρόθυμος ἀνὴρ πολὺς ἐν φρονήσει, ὁ δὲ ὀλιγόψυχος ἰσχυρῶς ἄφρων.
30O coração em paz é vida para o corpo, mas a inveja apodrece os ossos.
30πραυ±θυμος ἀνὴρ καρδίας ἰατρός, σὴς δὲ ὀστέων καρδία αἰσθητική.
31Quem oprime o pobre insulta o seu Criador, mas quem se compadece do necessitado o honra.
31ὁ συκοφαντῶν πένητα παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν, ὁ δὲ τιμῶν αὐτὸν ἐλεεῖ πτωχόν.
32O ímpio é derrubado pela sua própria maldade, mas na morte, o justo tem um refúgio.
32ἐν κακίᾳ αὐτοῦ ἀπωσθήσεται ἀσεβής, ὁ δὲ πεποιθὼς τῇ ἑαυτοῦ ὁσιότητι δίκαιος.
33A sabedoria repousa no coração de quem tem entendimento, e até mesmo no íntimo dos tolos ela se faz conhecer.
33ἐν καρδίᾳ ἀγαθῇ ἀνδρὸς ἀναπαύσεται σοφίᾳ, ἐν δὲ καρδίᾳ ἀφρόνων οὐ διαγινώσκεται.
34A justiça exalta uma nação, mas o pecado é a vergonha de qualquer povo.
34δικαιοσύνη ὑψοῖ ἔθνος, ἐλασσονοῦσι δὲ φυλὰς ἁμαρτίαι.
35O favor do rei é para o servo que age com sabedoria, mas a sua ira é para aquele que causa vergonha.
35δεκτὸς βασιλεῖ ὑπηρέτης νοήμων, τῇ δὲ ἑαυτοῦ εὐστροφίᾳ ἀφαιρεῖται ἀτιμίαν.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.