Spreuken 26
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Als sneeuw bij zomer, en regen bij oogst: Zo slecht past eerbetoon bij een dwaas.
1Comme la neige en été, et la pluie pendant la moisson, Ainsi la gloire ne convient pas à un insensé.
2Als een vogel, die fladdert, en een zwaluw, die vliegt: Zo is een onverdiende verwensing; zij treft geen doel.
2Comme l’oiseau s’échappe, comme l’hirondelle s’envole, Ainsi la malédiction sans cause n’a point d’effet.
3Voor het paard een zweep, voor den ezel een toom, Voor de rug der dwazen een stok.
3Le fouet est pour le cheval, le mors pour l’âne, Et la verge pour le dos des insensés.
4Antwoord een dwaas niet naar zijn dwaasheid, Anders mocht ge zelf eens op hem lijken.
4Ne réponds pas à l’insensé selon sa folie, De peur que tu ne lui ressembles toi-même.
5Antwoord een dwaas naar zijn dwaasheid, Anders denkt hij nog, dat hij wijs is
5Réponds à l’insensé selon sa folie, Afin qu’il ne se regarde pas comme sage.
6Men snijdt zich de voeten af en mishandelt zichzelf, Wie een dwaas een boodschap laat doen.
6Il se coupe les pieds, il boit l’injustice, Celui qui donne des messages à un insensé.
7Voor een lamme hebben zijn benen geen nut; Zo is het met een spreuk in de mond van dwazen.
7Comme les jambes du boiteux sont faibles, Ainsi est une sentence dans la bouche des insensés.
8Als iemand, die een kei bij een edelsteen legt, Is hij, die eerbetoon schenkt aan een dwaas
8C’est attacher une pierre à la fronde, Que d’accorder des honneurs à un insensé.
9Als een doornstok in de hand van een dronkaard, Is een spreuk in de mond van dwazen.
9Comme une épine qui se dresse dans la main d’un homme ivre, Ainsi est une sentence dans la bouche des insensés.
10Als een schutter, die alle voorbijgangers verwondt, Is hij, die een dwaas en een dronkaard in dienst neemt.
10Comme un archer qui blesse tout le monde, Ainsi est celui qui prend à gage les insensés et les premiers venus.
11Als een hond, die naar zijn braaksel terugkeert, Is een dwaas, die zijn dwaasheid herhaalt.
11Comme un chien qui retourne à ce qu’il a vomi, Ainsi est un insensé qui revient à sa folie.
12Als ge iemand ziet, die meent dat hij wijs is: Dan is er meer hoop voor een dwaas dan voor hem.
12Si tu vois un homme qui se croit sage, Il y a plus à espérer d’un insensé que de lui.
13De luiaard zegt: “Er loopt een wild beest op de weg, Er is een leeuw in de straten!”
13Le paresseux dit: Il y a un lion sur le chemin, Il y a un lion dans les rues!
14Zoals een deur draait op haar hengsels, Zo draait een luiaard zich om in zijn bed.
14La porte tourne sur ses gonds, Et le paresseux sur son lit.
15Al heeft een luiaard zijn hand in de schotel gestoken, Hij is nog te traag, om haar naar de mond te brengen.
15Le paresseux plonge sa main dans le plat, Et il trouve pénible de la ramener à sa bouche.
16Een luiaard denkt, dat hij wijzer is Dan zeven mensen, die verstandige antwoorden geven.
16Le paresseux se croit plus sage Que sept hommes qui répondent avec bon sens.
17Als iemand, die een hond bij zijn staart pakt, Is hij, die zich bemoeit met een twist, die hem niet raakt.
17Comme celui qui saisit un chien par les oreilles, Ainsi est un passant qui s’irrite pour une querelle où il n’a que faire.
18Als iemand, die als een dolleman Dodelijke fakkels en pijlen wegslingert,
18Comme un furieux qui lance des flammes, Des flèches et la mort,
19Zo is de man, die zijn naaste bedriegt, En dan zegt: Ik deed het maar voor de grap!
19Ainsi est un homme qui trompe son prochain, Et qui dit: N’était-ce pas pour plaisanter?
20Bij gebrek aan hout gaat het vuur uit; Waar geen lastertong is, bedaart de twist.
20Faute de bois, le feu s’éteint; Et quand il n’y a point de rapporteur, la querelle s’apaise.
21Een blaasbalg bij gloeiende kolen, en hout op het vuur: Zo is een twistziek mens bij het ruziestoken.
21Le charbon produit un brasier, et le bois du feu; Ainsi un homme querelleur échauffe une dispute.
22De woorden van een lastertong zijn als lekkernijen, Ze glijden af naar het diepst van de maag.
22Les paroles du rapporteur sont comme des friandises, Elles descendent jusqu’au fond des entrailles.
23Als een aarden pot, met zilverglazuur overtrokken, Zijn vleiende woorden, als het hart ze niet meent.
23Comme des scories d’argent appliquées sur un vase de terre, Ainsi sont des lèvres brûlantes et un cœur mauvais.
24De vijand veinst met zijn lippen, Maar innerlijk bergt hij bedrog.
24Par ses lèvres celui qui hait se déguise, Et il met au-dedans de lui la tromperie.
25Al spreekt hij vriendelijk, vertrouw hem niet; Want zeven gruwelen zijn in zijn hart.
25Lorsqu’il prend une voix douce, ne le crois pas, Car il y a sept abominations dans son cœur.
26Al weet iemand zijn haat bedriegelijk te verbergen, Zijn slechtheid komt in de vergadering aan het licht.
26S’il cache sa haine sous la dissimulation, Sa méchanceté se révélera dans l’assemblée.
27Wie een kuil graaft, valt er zelf in; Wie een steen voortwentelt, op hem rolt die terug.
27Celui qui creuse une fosse y tombe, Et la pierre revient sur celui qui la roule.
28Een leugentong haat oprechtheid, Een gladde tong verwekt onrust.
28La langue fausse hait ceux qu’elle écrase, Et la bouche flatteuse prépare la ruine.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.