Spreuken 26
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Als sneeuw bij zomer, en regen bij oogst: Zo slecht past eerbetoon bij een dwaas.
1Као снег у лето и дажд о жетви, тако не доликује безумноме част.
2Als een vogel, die fladdert, en een zwaluw, die vliegt: Zo is een onverdiende verwensing; zij treft geen doel.
2Као врабац кад прхне и ласта кад одлети, тако клетва незаслужена неће доћи.
3Voor het paard een zweep, voor den ezel een toom, Voor de rug der dwazen een stok.
3Бич коњу, узда магарцу, а батина безумницима на леђа.
4Antwoord een dwaas niet naar zijn dwaasheid, Anders mocht ge zelf eens op hem lijken.
4Не одговарај безумнику по безумљу његовом, да не будеш и ти као он.
5Antwoord een dwaas naar zijn dwaasheid, Anders denkt hij nog, dat hij wijs is
5Одговори безумнику према безумљу његовом, да не мисли да је мудар.
6Men snijdt zich de voeten af en mishandelt zichzelf, Wie een dwaas een boodschap laat doen.
6Ко шаље безумника да му шта сврши, он одсеца себи ноге и пије неправду.
7Voor een lamme hebben zijn benen geen nut; Zo is het met een spreuk in de mond van dwazen.
7Како хроми храмље ногама својим, таква је беседа у устима безумних.
8Als iemand, die een kei bij een edelsteen legt, Is hij, die eerbetoon schenkt aan een dwaas
8Као да баца драги камен у гомилу камења, тако ради ко чини част безумноме.
9Als een doornstok in de hand van een dronkaard, Is een spreuk in de mond van dwazen.
9Као трн кад дође у руку пијаноме, таква је беседа у устима безумних.
10Als een schutter, die alle voorbijgangers verwondt, Is hij, die een dwaas en een dronkaard in dienst neemt.
10Много муке задаје свима ко плаћа безумнику и ко плаћа преступницима.
11Als een hond, die naar zijn braaksel terugkeert, Is een dwaas, die zijn dwaasheid herhaalt.
11Као што се пас повраћа на своју бљувотину, тако безумник понавља своје безумље.
12Als ge iemand ziet, die meent dat hij wijs is: Dan is er meer hoop voor een dwaas dan voor hem.
12Јеси ли видео човека који мисли да је мудар? Више има надања од безумнога него од њега.
13De luiaard zegt: “Er loopt een wild beest op de weg, Er is een leeuw in de straten!”
13Лењивац говори: Љути је лав на путу, лав је на улицама.
14Zoals een deur draait op haar hengsels, Zo draait een luiaard zich om in zijn bed.
14Као што се врата обрћу на чеповима својим, тако ленивац на постељи својој.
15Al heeft een luiaard zijn hand in de schotel gestoken, Hij is nog te traag, om haar naar de mond te brengen.
15Ленивац крије руку своју у недра, тешко му је принети је к устима.
16Een luiaard denkt, dat hij wijzer is Dan zeven mensen, die verstandige antwoorden geven.
16Ленивац мисли да је мудрији од седморице који одговарају разумно.
17Als iemand, die een hond bij zijn staart pakt, Is hij, die zich bemoeit met een twist, die hem niet raakt.
17Пса за уши хвата ко се пролазећи жести за туђу распру.
18Als iemand, die als een dolleman Dodelijke fakkels en pijlen wegslingert,
18Какав је безумник који баца искре и стреле смртне,
19Zo is de man, die zijn naaste bedriegt, En dan zegt: Ik deed het maar voor de grap!
19Такав је сваки који превари ближњег свог па онда вели: Шалио сам се.
20Bij gebrek aan hout gaat het vuur uit; Waar geen lastertong is, bedaart de twist.
20Кад нестане дрва, угаси се огањ; тако кад нема опадача, престаје распра.
21Een blaasbalg bij gloeiende kolen, en hout op het vuur: Zo is een twistziek mens bij het ruziestoken.
21Угаљ је за жеравицу, дрва за огањ, а човек свадљивац да распаљује свађу.
22De woorden van een lastertong zijn als lekkernijen, Ze glijden af naar het diepst van de maag.
22Речи су опадачеве као речи избијених, али силазе унутра у трбух.
23Als een aarden pot, met zilverglazuur overtrokken, Zijn vleiende woorden, als het hart ze niet meent.
23Као сребрна пена којом се обложи цреп, такве су усне непријатељске и зло срце.
24De vijand veinst met zijn lippen, Maar innerlijk bergt hij bedrog.
24Ненавидник се претвара устима својим, а у срцу слаже превару.
25Al spreekt hij vriendelijk, vertrouw hem niet; Want zeven gruwelen zijn in zijn hart.
25Кад говори умиљатим гласом, не веруј му, јер му је у срцу седам гадова.
26Al weet iemand zijn haat bedriegelijk te verbergen, Zijn slechtheid komt in de vergadering aan het licht.
26Мржња се покрива лукавством, али се злоћа њена открива на збору.
27Wie een kuil graaft, valt er zelf in; Wie een steen voortwentelt, op hem rolt die terug.
27Ко јаму копа, у њу ће пасти; и ко камен ваља, на њега ће се превалити.
28Een leugentong haat oprechtheid, Een gladde tong verwekt onrust.
28Језик лажан мрзи на оне које сатире, и уста која ласкају граде погибао.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.