Spreuken 6
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Mijn zoon, als ge voor een ander borg zijt gebleven, Uw handslag hebt gegeven ten bate van een vreemde,
1Сине мој, кад се подјемчиш за пријатеља свог, и даш руку своју туђинцу,
2Verstrikt zijt geraakt in uw eigen woorden, In uw eigen beloften gevangen:
2Везао си се речима уста својих, ухватио си се речима уста својих.
3Doe dan, mijn zoon, wat ik zeg, en red u eruit; Want ge zijt in de macht van uw naaste! Ga heen zonder talmen, Dring aan bij uw naaste;
3Зато учини тако, сине мој, и опрости се, јер си допао у руке ближњему свом; иди, припадни, и навали на ближњег свог.
4Gun uw ogen geen rust, Uw wimpers geen slaap;
4Не дај сна очима својим, ни веђама својим дрема.
5Ruk u los als een gazelle uit de strik, Als een vogel uit de hand van den vogelaar.
5Отми се као срна из руке ловцу, и као птица из руке птичару.
6Luiaard, ga kijken naar de mier; Zie, hoe ze zwoegt, en word wijs!
6Иди к мраву, лењивче, гледај путеве његове, и омудрај.
7Al heeft ze geen leider, Geen opzichter, geen heerser,
7Нема вођу ни управитеља ни господара;
8Toch zorgt ze in de zomer voor haar spijs, Zoekt ze in de oogsttijd haar voedsel bijeen.
8И опет приправља лети себи храну, збира уз жетву пићу своју.
9Luiaard, hoe lang blijft ge liggen, Wanneer zult ge ontwaken uit uw slaap?
9Докле ћеш, лењивче, лежати? Кад ћеш устати од сна свог?
10Nog even slapen, nog even soezen, Nog even in bed de handen over elkaar:
10Док мало проспаваш, док мало продремљеш, док мало склопиш руке да прилегнеш,
11En de armoe overvalt u als een zwerver, Het gebrek als een rover!
11У том ће доћи сиромаштво твоје као путник и оскудица твоја као оружан човек.
12Een nietsnut is het, een booswicht, Die omgaat met bedrieglijke taal;
12Човек неваљао и нитков ходи са злим устима;
13Die met de ogen knipt, met de voeten wenkt, En tekens geeft met de vingers;
13Намигује очима, говори ногама, показује прстима;
14Die boze plannen smeedt in zijn hart, Steeds kwaad beraamt en ruzie zoekt!
14Свака му је опачина у срцу, кује зло свагда, замеће свађу.
15Daarom zal hem de tegenspoed plotseling treffen, Zal hij met één slag bezwijken, zonder kans op herstel.
15Зато ће уједанпут доћи погибао његова, часом ће се сатрти и неће бити лека.
16Zes dingen zijn er die Jahweh haat, Van zeven heeft hij een afschuw:
16На ово шесторо мрзи Господ, и седмо је гад души његовој:
17Van brutale ogen; van een valse tong; Van handen, die onschuldig bloed vergieten;
17Очи поносите, језик лажљив и руке које проливају крв праву,
18Van een hart, dat boze plannen beraamt; Van voeten, die ten kwade spoeden;
18Срце које кује зле мисли, ноге које брзо трче на зло,
19Van een valsen getuige, die leugens verspreidt; Van iemand, die broedertwist stookt.
19Лажан сведок који говори лаж, и ко замеће свађу међу браћом.
20Mijn zoon, onderhoud het gebod van uw vader, Sla niet in de wind wat uw moeder u leerde;
20Чувај, сине мој, заповест оца свог, и не остављај науке матере своје.
21Prent het voor altijd in uw hart, Wind het als een snoer om uw hals.
21Привежи их себи на срце засвагда, и свежи их себи око грла.
22Als ge wandelt, moge het u geleiden, Over u waken, als ge slaapt, Tot u spreken, wanneer ge ontwaakt.
22Куда год пођеш, водиће те; кад заспиш, чуваће те; кад се пробудиш, разговараће те;
23Want het gebod is een lamp, Het onderricht een licht, De straffe tucht een weg ten leven.
23Јер је заповест жижак, и наука је видело, и пут је животни карање које поучава;
24Het zal u behoeden voor de vrouw van een ander, Voor de gladde tong van een vreemde.
24Да те чувају од зле жене, од језика којим ласка жена туђа.
25Zet uw hart niet op haar schoonheid, Laat ze u niet met haar wimpers verleiden;
25Не зажели у срцу свом лепоту њену, и немој да те ухвати веђама својим.
26Want de prijs van een deerne is een stuk brood, Maar de getrouwde vrouw maakt jacht op een kostelijk leven
26Јер са жене курве спада човек на комад хлеба, и жена пуста лови драгоцену душу.
27Kan iemand soms vuur in zijn voorschoot nemen, Zonder dat hij zijn kleren schroeit;
27Хоће ли ко узети огња у недра, а хаљине да му се не упале?
28Of kan hij op gloeiende kolen lopen, Zonder dat hij zijn voeten brandt?
28Хоће ли ко ходити по живом угљевљу, а ногу да не ожеже?
29Zo vergaat het hem, die zich afgeeft met de vrouw van een ander: Niemand die haar aanraakt, komt er straffeloos van af.
29Тако бива ономе који иде к жени ближњег свог; неће бити без кривице ко је се год дотакне.
30Men veracht geen dief, zo hij enkel steelt, Om zijn maag te vullen, als hij honger heeft;
30Не срамоте лупежа који украде да насити душу своју, будући гладан;
31Toch moet hij, eenmaal betrapt, zevenvoudig vergoeden, Alles geven wat hij in huis heeft.
31Него кад га ухвате плати самоседмо, да све имање дома свог.
32Kortzichtig de man, die overspel pleegt met een vrouw: Wie zijn eigen ondergang wil, moet zo iets niet doen;
32Али ко учини прељубу са женом, безуман је, душу своју губи ко тако чини;
33Schade en schande zal zo iemand belopen, Zijn slechte naam raakt hij nimmer meer kwijt.
33Муке и руга допада, и срамота се његова не може избрисати.
34Want de jaloezie van den man wekt de woede bij hem op, En op de dag van de wraak zal hij niemand ontzien;
34Јер је љубавна сумња жестока у мужа и не штеди на дан освете;
35Dan slaat hij op losgeld geen acht, Hij wil het niet, al biedt ge hem nog zo veel!
35Не мари ни за какав откуп, и не прима ако ћеш и много дарова давати.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.