Rechters 1
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Na Josuë’s dood raadpleegden de Israëlieten Jahweh en vroegen: Wie van ons zal het eerst tegen de Kanaänieten ten strijde trekken?
1Depois da morte de Josué, os filhos de Israel consultaram o SENHOR, dizendo: “Quem de nós subirá primeiro contra os cananeus, para lutar contra eles?”
2Jahweh sprak: Juda zal optrekken; zie, Ik lever hem het land over.
2O SENHOR disse: “Judá subirá. Eis que, entreguei a terra em suas mãos.”
3Daarom sprak Juda tot zijn broeder Simeon: Trek met mij op naar mijn erfdeel, en laat ons samen tegen de Kanaänieten strijden; dan zal ook ik met u naar uw erfdeel gaan. En Simeon trok met hem mee.
3Judá disse a Simeão, seu irmão: “Suba comigo à minha herança, para que possamos lutar contra os cananeus; e eu também irei com você à sua herança.” Então Simeão foi com ele.
4Toen Juda dan uitrukte, leverde Jahweh de Kanaänieten en Perizzieten in hun handen, zodat ze er te Bézek tien duizend versloegen.
4Judá subiu, e o SENHOR entregou os cananeus e os ferezeus em suas mãos. Eles feriram dez mil homens em Bezeque.
5Want in Bézek stietten ze op Adoni-Bézek, bonden de strijd met hem aan, en versloegen de Kanaänieten en Perizzieten.
5Encontraram Adoni-Bezeque em Bezeque, e lutaram contra ele. Eles feriram os cananeus e os ferezeus.
6Adoni-Bézek nam de vlucht; maar ze gingen hem achterna, namen hem gevangen, en kapten hem zijn duimen en grote tenen af.
6Mas Adoni-Bezeque fugiu. Eles o perseguiram, o capturaram e cortaram-lhe os polegares das mãos e dos pés.
7En Adoni-Bézek zeide: Zeventig koningen met afgehouwen duimen en grote tenen raapten de afval van mijn tafel bijeen; naar mijn werken heeft God me vergolden. Men bracht hem naar Jerusalem, waar hij stierf.
7Adoni-Bezeque disse: “Setenta reis, com os polegares das mãos e dos pés cortados, apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Assim como eu fiz, Deus me retribuiu.” Eles o levaram para Jerusalém, e ele morreu ali.
8De mannen van Juda belegerden Jerusalem en namen het in, waarna ze de stad met het zwaard uitmoordden en in brand staken.
8Os filhos de Judá lutaram contra Jerusalém, tomaram-na, passaram-na ao fio da espada e incendiaram a cidade.
9Daarna zakten de Judeërs af, om de Kanaänieten te bestrijden, die in het bergland, de Négeb en de Sjefela verblijf hielden.
9Depois disso, os filhos de Judá desceram para lutar contra os cananeus que viviam na região montanhosa, no Sul e nas planícies.
10Zo trok Juda tegen de Kanaänieten op, die te Hebron woonden; Hebron werd vroeger Kirjat-Arba genoemd. En hij versloeg Sjesjai, Achiman en Talmai.
10Judá marchou contra os cananeus que viviam em Hebrom. (O nome de Hebrom antes disso era Quiriate-Arba.) Eles feriram Sesai, Aimã e Talmai.
11Vandaar trok hij op tegen de bevolking van Debir; Debir werd vroeger Kirjat-Séfer genoemd.
11De lá, marcharam contra os habitantes de Debir. (O nome de Debir antes disso era Quiriate-Sefer.)
12Toen zei Kaleb: Wie Kirjat-Séfer aanvalt en inneemt, geef ik mijn dochter Aksa tot vrouw.
12Calebe disse: “Darei minha filha Acsa por mulher ao homem que atacar Quiriate-Sefer e a tomar.”
13Otniël, de zoon van Kenaz, de jongere broer van Kaleb, nam het in; en deze gaf hem dus zijn dochter Aksa tot vrouw.
13Otniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, tomou-a; então ele lhe deu sua filha Acsa por mulher.
14Maar toen zij aankwam, spoorde hij haar aan, haar vader akkerland te vragen. Ze boog zich dus van den ezel neer, zodat Kaleb haar vroeg: Wat is er?
14Quando ela chegou, convenceu-o a pedir um campo ao pai dela. Ela apeou do seu jumento, e Calebe lhe perguntou: “O que você deseja?”
15Ze zeide hem: Schenk me een gift; nu ge mij eenmaal voor de Négeb bestemd hebt, moet ge me ook waterbronnen geven. En Kaleb gaf haar bronnen in het hoogland en laagland.
15Ela lhe respondeu: “Dê-me uma bênção; já que você me deu terras no Sul, dê-me também fontes de água.” Então Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16Tezamen met de Judeërs trokken ook de nakomelingen van Chobab, den Keniet, Moses schoonvader, uit de Palmenstad naar de woestijn van Juda, waar men afdaalt naar Arad, en vestigden zich bij de Amalekieten.
16Os filhos do queneu, sogro de Moisés, subiram da cidade das palmeiras com os filhos de Judá para o deserto de Judá, que fica ao sul de Arade; e eles foram e viveram com o povo.
17Daarna trok Juda met zijn broeder Simeon op, en zij versloegen de Kanaänieten, die te Sefat woonden; ze troffen de stad met de banvloek, en men noemde ze Chorma.
17Judá foi com Simeão, seu irmão, e feriram os cananeus que habitavam em Zefate, e a destruíram totalmente. O nome da cidade foi chamado Horma.
18Maar Juda kwam niet in het bezit van Gaza, Asjkelon en Ekron met bijbehorend gebied.
18Judá também tomou Gaza com o seu território, Asquelom com o seu território e Ecrom com o seu território.
19Juda maakte zich wel van het bergland meester, omdat Jahweh met hem was, maar de bewoners der vlakte konden ze niet verdrijven, want die hadden ijzeren wagens.
19O SENHOR estava com Judá, e eles expulsaram os habitantes da região montanhosa; mas não conseguiram expulsar os habitantes do vale, porque estes tinham carros de ferro.
20Zoals Moses bepaald had, gaf men Hebron aan Kaleb, die er de drie Anaks-kinderen uit verdreef.
20Deram Hebrom a Calebe, como Moisés havia dito, e ele expulsou de lá os três filhos de Enaque.
21Ook de Benjamieten verdreven de Jeboesieten niet, die Jerusalem bevolkten, zodat de Jeboesieten er met de Benjamieten samenwonen tot op de huidige dag.
21Os filhos de Benjamim não expulsaram os jebuseus que habitavam em Jerusalém; mas os jebuseus vivem com os filhos de Benjamim em Jerusalém até o dia de hoje.
22Het huis van Josef trok op, en wel naar Betel; en Jahweh was met hen.
22A casa de José também subiu contra Betel, e o SENHOR estava com eles.
23Toen nu het huis van Josef Betel, dat vroeger Loez heette, liet bespieden,
23A casa de José enviou espiões a Betel. (O nome da cidade antes disso era Luz.)
24zagen de spionnen een man uit de stad komen. Ze zeiden hem: Wijs ons, hoe we in de stad kunnen komen; dan zullen we u sparen.
24Os vigias viram um homem saindo da cidade, e lhe disseram: “Por favor, mostre-nos a entrada da cidade, e nós trataremos você com bondade.”
25En hij wees hun, waar ze de stad moesten binnengaan. Daarop joegen ze de stad over de kling, maar dien man en zijn hele familie lieten ze gaan.
25Ele lhes mostrou a entrada da cidade, e eles passaram a cidade ao fio da espada; mas deixaram ir o homem e toda a sua família.
26De man vertrok naar het land der Chittieten, en bouwde er een stad, die hij Loez noemde, zoals ze nu nog heet.
26O homem foi para a terra dos hititas, construiu uma cidade e deu-lhe o nome de Luz, que é o seu nome até o dia de hoje.
27Maar ook Manasse veroverde Bet-Sjean en Taänak met hun dorpen niet, en verdreef evenmin de bewoners van Dor, Jibleam, Megiddo en hun dorpen, zodat de Kanaänieten zich handhaafden in deze streek.
27Manassés não expulsou os habitantes de Bete-Seã e seus povoados, nem de Taanaque e seus povoados, nem os habitantes de Dor e seus povoados, nem os habitantes de Ibleão e seus povoados, nem os habitantes de Megido e seus povoados; mas os cananeus persistiram em habitar naquela terra.
28Toen Israël machtiger geworden was, heeft het de Kanaänieten wel dienstbaar gemaakt, maar uitgedreven heeft het ze niet.
28Quando Israel se fortaleceu, sujeitou os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsou totalmente.
29Ook Efraïm verjoeg de kanaänietische bevolking van Gézer niet; vandaar dat de Kanaänieten midden onder hen bleven wonen.
29Efraim não expulsou os cananeus que viviam em Gezer, mas os cananeus continuaram vivendo em Gezer entre eles.
30Ook Zabulon verdreef noch de bewoners van Kitron, noch die van Nahalol; de Kanaänieten leefden dus te midden van de Zabulonieten, maar waren dienstplichtig.
30Zebulom não expulsou os habitantes de Quitrom, nem os habitantes de Naalal; mas os cananeus viveram entre eles e foram sujeitos a trabalhos forçados.
31Aser verjoeg de inwoners van Akko, Sidon, Achlab, Akzib, Chelba, Afek en Rechob niet,
31Aser não expulsou os habitantes de Aco, nem os habitantes de Sidom, nem de Ahlabe, nem de Aczibe, nem de Helba, nem de Afeque, nem de Reobe;
32zodat de Aserieten midden tussen de Kanaänieten, de landsbevolking, woonden; want verdrijven konden ze die niet.
32mas os aseritas viveram entre os cananeus, os habitantes da terra, pois não os expulsaram.
33Neftali verjoeg de bevolking van Bet-Sjémesj en die van Bet-Anat niet, maar leefde te midden der Kanaänieten, die in deze streek woonden; de bevolking van Bet-Sjémesj en Bet-Anat was hun echter dienstbaar.
33Naftali não expulsou os habitantes de Bete-Semes, nem os habitantes de Bete-Anate; mas viveu entre os cananeus, os habitantes da terra. Contudo, os habitantes de Bete-Semes e de Bete-Anate foram sujeitos a trabalhos forçados.
34De Amorieten drongen de Danieten het bergland in en zorgden ervoor, dat ze niet naar beneden kwamen in de vlakte.
34Os amorreus forçaram os filhos de Dã a recuar para a região montanhosa, pois não lhes permitiam descer ao vale;
35Vandaar dat de Amorieten zich handhaafden te Har-Chéres, Ajjalon, en Sjaälbim; maar het huis van Josef kreeg de overhand over hen, zodat ze dienstplichtig werden.
35os amorreus persistiram em habitar no monte Heres, em Aijalom e em Saalabim. Contudo, a mão da casa de José prevaleceu, de modo que eles foram sujeitos a trabalhos forçados.
36Het gebied der Edomieten strekte zich uit van het hoge Akrabbim, vanaf Séla en nog verder.
36A fronteira dos amorreus ia desde a subida de Acrabim, desde a rocha, e para cima.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.