Fakamaau
Chapter 1
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea hili ʻae pekia ʻa Siosiua naʻe hoko ʻo pehē, naʻe fehuʻi ʻe he fānau ʻa ʻIsileli kia Sihova, ʻo pehē, “Ko hai ʻiate kimautolu ʻe ʻalu muʻomuʻa hake ki he kau Kēnani ke tauʻi ʻakinautolu?”
1Depois da morte de Josué, os filhos de Israel consultaram o SENHOR, dizendo: “Quem de nós subirá primeiro contra os cananeus, para lutar contra eles?”
2Pea naʻe folofola ʻa Sihova, “Ke ʻalu hake ʻa Siuta: vakai, kuo u tukuange ʻae fonua ki hono nima.”
2O SENHOR disse: “Judá subirá. Eis que, entreguei a terra em suas mãos.”
3Pea naʻe lea ʻa Siuta ki hono tokoua ko Simione, ʻo pehē, “Haʻu ke ta ō mo koe ki hoku tofiʻa, koeʻuhi ke ta tauʻi ʻae kau Kēnani; pea te u ʻalu mo koe foki ki ho tofiʻa.” Pea naʻe ʻalu ʻa Simione mo ia.
3Judá disse a Simeão, seu irmão: “Suba comigo à minha herança, para que possamos lutar contra os cananeus; e eu também irei com você à sua herança.” Então Simeão foi com ele.
4Pea naʻe ʻalu hake ʻa Siuta: pea naʻe tukuange ʻe Sihova ʻae kau Kēnani mo e kau Pelesi ki honau nima: pea naʻa nau tāmateʻi ʻiate kinautolu ʻi Piseki ko e kau tangata ʻe tokotaha mano.
4Judá subiu, e o SENHOR entregou os cananeus e os ferezeus em suas mãos. Eles feriram dez mil homens em Bezeque.
5Pea naʻa nau ʻilo ʻa ʻAtoni-Piseki ʻi Piseki: pea naʻa nau tauʻi ia, pea naʻa nau tāmateʻi ʻae kau Kēnani mo e kau Pelesi.
5Encontraram Adoni-Bezeque em Bezeque, e lutaram contra ele. Eles feriram os cananeus e os ferezeus.
6Ka naʻe hola ʻa ʻAtoni-Piseki; pea naʻa nau tuli ʻo maʻu ia, ʻonau tutuʻu hono ongo motuʻa nima mo hono motuʻa vaʻe.
6Mas Adoni-Bezeque fugiu. Eles o perseguiram, o capturaram e cortaram-lhe os polegares das mãos e dos pés.
7Pea naʻe pehē ʻe ʻAtoni-Piseki, “Ko e tuʻi ʻe toko fitungofulu, naʻe tutuʻu honau ngaahi motuʻa nima mo e motuʻa vaʻe, naʻe tufi ʻenau meʻakai ʻi lalo ʻi hoku keinangaʻanga: hangē ko ia naʻaku fai, kuo totongi pehē kiate au ʻe he ʻOtua.” Pea naʻa nau ʻomi ia ki Selūsalema, pea naʻe pekia ia ʻi ai.
7Adoni-Bezeque disse: “Setenta reis, com os polegares das mãos e dos pés cortados, apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Assim como eu fiz, Deus me retribuiu.” Eles o levaram para Jerusalém, e ele morreu ali.
8Pea ko eni, naʻe tauʻi ʻa Selūsalema ʻe he fānau ʻa Siuta, pea naʻe lavaʻi ia, pea naʻe taaʻi ʻaki ia ʻae mata ʻoe heletā, pea tutu ʻae kolo ʻaki ʻae afi.
8Os filhos de Judá lutaram contra Jerusalém, tomaram-na, passaram-na ao fio da espada e incendiaram a cidade.
9¶ Pea hili ia naʻe toki ʻalu ʻae fānau ʻa Siuta ke tauʻi ʻae kau Kēnani, ʻaia naʻe nofo ʻi he moʻunga, pea ʻi he potu tonga, pea mo e toafa.
9Depois disso, os filhos de Judá desceram para lutar contra os cananeus que viviam na região montanhosa, no Sul e nas planícies.
10Pea naʻe ʻalu ʻa Siuta ke tauʻi ʻae kau Kēnani ʻaia naʻe nofo ʻi Hepeloni: (pea ko e hingoa ʻo Hepeloni ʻi muʻa ko Kesa-ʻAlipa:) pea naʻa nau tāmateʻi ʻa Sesei, mo ʻEhimani, mo Talimi.
10Judá marchou contra os cananeus que viviam em Hebrom. (O nome de Hebrom antes disso era Quiriate-Arba.) Eles feriram Sesai, Aimã e Talmai.
11Pea naʻe ʻalu mei ai ia ke tauʻi ʻae kakai ʻo Tipa: pea ko hono hingoa muʻa ʻo Tipa, ko Kesa-Sefa:
11De lá, marcharam contra os habitantes de Debir. (O nome de Debir antes disso era Quiriate-Sefer.)
12Pea naʻe pehē ʻe Kelepi, “Ko ia ʻoku ne taaʻi ʻa Kesa-Sefa, ʻo lavaʻi ia, te u foaki atu kiate ia hoku ʻofefine ko ʻAkesa kena mali.”
12Calebe disse: “Darei minha filha Acsa por mulher ao homem que atacar Quiriate-Sefer e a tomar.”
13Pea naʻe kapasi ia ʻe Otinili ko e foha ʻo Kenasi ko e tehina ʻo Kelepi: pea ne ʻatu kiate ia hono ʻofefine ko ʻAkesa kena mali.
13Otniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, tomou-a; então ele lhe deu sua filha Acsa por mulher.
14Pea naʻe hoko ʻo pehē, ʻi heʻene haʻu kiate ia, naʻa ne ueʻi ia ke ne kole ʻae ngoue mei heʻene tamai: pea naʻe ʻalu hifo ia mei heʻene ʻasi; pea naʻe pehē ʻe Kelepi kiate ia, Ko e hā ho loto?
14Quando ela chegou, convenceu-o a pedir um campo ao pai dela. Ela apeou do seu jumento, e Calebe lhe perguntou: “O que você deseja?”
15Pea pehē ʻe ia kiate ia, “Tuku mai ha tāpuaki: he kuo ke foaki kiate au ha fonua ʻi he feituʻu tonga; ke ke foaki mai ʻae ngaahi matavai foki.” Pea naʻe foaki ʻe Kelepi kiate ia ʻae ngaahi matavai ʻi ʻolunga mo e ngaahi matavai ʻi lalo.
15Ela lhe respondeu: “Dê-me uma bênção; já que você me deu terras no Sul, dê-me também fontes de água.” Então Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16¶ Pea ko e fānau ʻa Kena ko e tamai ʻi he fono kia Mōsese, ne nau ʻalu hake fakataha mo e fānau ʻa Siuta mei he kolo ʻoe ʻakau ko e ponga ki he toafa ʻo Siuta, ʻaia ʻoku tuʻu ki he potu tonga ʻo ʻAlati; pea naʻa nau ʻalu ʻo nonofo mo e kakai.
16Os filhos do queneu, sogro de Moisés, subiram da cidade das palmeiras com os filhos de Judá para o deserto de Judá, que fica ao sul de Arade; e eles foram e viveram com o povo.
17Pea naʻe ʻalu ʻa Siuta mo hono tokoua ko Simione, pea naʻa na tāmateʻi ʻae kau Kēnani naʻe nofo ʻi Sefati, ʻonau fakaʻauha ʻaupito ia. Pea naʻe ui hono hingoa ʻoe kolo ko Hoama.
17Judá foi com Simeão, seu irmão, e feriram os cananeus que habitavam em Zefate, e a destruíram totalmente. O nome da cidade foi chamado Horma.
18Pea naʻe maʻu ʻe Siuta ʻa Kesa foki mo hono ngaahi potu ʻo ia, mo ʻAsikiloni mo hono ngaahi potu ʻo ia, mo Ekiloni mo hono ngaahi potu ʻo ia.
18Judá também tomou Gaza com o seu território, Asquelom com o seu território e Ecrom com o seu território.
19Pea naʻe ʻia Siuta ʻa Sihova: pea naʻa ne kapusi ʻae kakai ʻoe moʻunga: ka naʻe ʻikai faʻa kapusi ʻe ia ʻae kakai ʻoe teleʻa, koeʻuhi naʻa nau maʻu ʻae ngaahi saliote ʻaione.
19O SENHOR estava com Judá, e eles expulsaram os habitantes da região montanhosa; mas não conseguiram expulsar os habitantes do vale, porque estes tinham carros de ferro.
20Pea naʻa nau foaki ʻa Hepeloni kia Kelepi, ʻo hangē ko e lea ʻa Mōsese: pea naʻa ne kapusi mei ai ʻae foha ʻe toko tolu ʻo ʻAnaki.
20Deram Hebrom a Calebe, como Moisés havia dito, e ele expulsou de lá os três filhos de Enaque.
21Pea naʻe ʻikai kapusi ʻe he fānau ʻa Penisimani ʻae kau Sepusi naʻe nofo ʻi Selūsalema; ka kuo nofo ʻae kau Sepusi mo e fānau ʻa Penisimani ʻi Selūsalema, ʻo aʻu ki he ʻaho ni.
21Os filhos de Benjamim não expulsaram os jebuseus que habitavam em Jerusalém; mas os jebuseus vivem com os filhos de Benjamim em Jerusalém até o dia de hoje.
22¶ Pea ko e fale ʻo Siosefa, naʻe ʻalu hake foki ʻakinautolu ke tauʻi ʻa Peteli pea naʻe ʻiate kinautolu ʻa Sihova.
22A casa de José também subiu contra Betel, e o SENHOR estava com eles.
23Pea naʻe fekau ʻe he fale ʻo Siosefa ke vakaiʻi ʻa Peteli: (Pea ko hono hingoa ʻi muʻa ʻoe kolo ko Lusa.)
23A casa de José enviou espiões a Betel. (O nome da cidade antes disso era Luz.)
24Pea naʻe mamata ʻe he kau mataki ki he tangata ʻoku haʻu kituʻa mei he kolo, pea naʻa nau pehē kiate ia, “ʻOku mau kole kiate koe ke fakahā kiate kimautolu ʻae hūʻanga ki he kolo, pea te mau fai ʻofa kiate koe.”
24Os vigias viram um homem saindo da cidade, e lhe disseram: “Por favor, mostre-nos a entrada da cidade, e nós trataremos você com bondade.”
25Pea ʻi heʻene fakahā kiate kinautolu ʻae hūʻanga ki he kolo, naʻa nau taaʻi ʻae kolo ʻaki ʻae mata ʻoe heletā; ka naʻa nau tukuange ʻae tangata ke ʻalu mo hono fale kotoa pē.
25Ele lhes mostrou a entrada da cidade, e eles passaram a cidade ao fio da espada; mas deixaram ir o homem e toda a sua família.
26Pea naʻe ʻalu ʻae tangata ki he fonua ʻoe kau Heti, pea naʻe langa ʻe ia ʻae kolo, pea naʻe ui hono hingoa ʻo ia ko Lusa: ʻaia ko hono hingoa ia ʻo aʻu ki he ʻaho ni.
26O homem foi para a terra dos hititas, construiu uma cidade e deu-lhe o nome de Luz, que é o seu nome até o dia de hoje.
27¶ Pea naʻe ʻikai kapusi foki ʻe Manase ʻae kakai mei Pete-Seani mo hono ngaahi potu kakai, mo Tenaki mo hono ngaahi kolo, pe ko e kakai ʻo Toa mo hono ngaahi kolo, pe ko e kakai ʻo Ipiliami mo hono ngaahi kolo, pe ko e kakai ʻo Mekito mo hono ngaahi kolo: ka naʻe maʻu pe ʻae loto ʻoe kau Kēnani kenau nofo ʻi he fonua.
27Manassés não expulsou os habitantes de Bete-Seã e seus povoados, nem de Taanaque e seus povoados, nem os habitantes de Dor e seus povoados, nem os habitantes de Ibleão e seus povoados, nem os habitantes de Megido e seus povoados; mas os cananeus persistiram em habitar naquela terra.
28Pea naʻe pehē, ʻi he hoko ʻo mālohi ʻa ʻIsileli, naʻa nau fekau ke tukuhau ʻae kau Kēnani, pea naʻe ʻikai tenau kapusi ʻaupito ʻakinautolu kituaʻā.
28Quando Israel se fortaleceu, sujeitou os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsou totalmente.
29¶ Pea naʻe ʻikai kapusi foki ʻe ʻIfalemi ʻae kau Kēnani ʻaia naʻe nofo ʻi Kesa; ka naʻe nofo ʻi Kesa ʻae kau Kēnani mo kinautolu.
29Efraim não expulsou os cananeus que viviam em Gezer, mas os cananeus continuaram vivendo em Gezer entre eles.
30¶ Pea naʻe ʻikai kapusi ʻe Sepuloni ʻae kakai ʻo Kitiloni, pe ko e kakai ʻo Nehaloli; ka naʻe nofo ʻae kau Kēnani mo kinautolu, ʻonau hoko ʻo tukuhau.
30Zebulom não expulsou os habitantes de Quitrom, nem os habitantes de Naalal; mas os cananeus viveram entre eles e foram sujeitos a trabalhos forçados.
31¶ Pea naʻe ʻikai kapusi ʻe ʻAseli ʻae kakai ʻo ʻAko, pe ko e kakai ʻo Saitoni, pe ko e kakai ʻo ʻAlapi, pe ko Ekisipi, pe ko Elipa, pe ko ʻAfiki, pe ko Lehopi:
31Aser não expulsou os habitantes de Aco, nem os habitantes de Sidom, nem de Ahlabe, nem de Aczibe, nem de Helba, nem de Afeque, nem de Reobe;
32Ka naʻe nofo ʻae kakai ʻAseli mo e kau Kēnani, ʻaia ko e kakai ʻae fonua: he naʻe ʻikai tenau kapusi ʻakinautolu kituaʻā.
32mas os aseritas viveram entre os cananeus, os habitantes da terra, pois não os expulsaram.
33¶ Pea naʻe ʻikai kapusi ʻe Nafitali ʻae kakai ʻo Pete-Semesi, pe ko e kakai ʻo Pete-ʻAnati; ka naʻe nofo ia mo e kau Kēnani, ko e kakai ʻoe fonua: ka naʻe hoko ʻo tukuhau kiate kinautolu ʻae kakai ʻo Pete-Semesi, pea mo Pete-ʻAnati.
33Naftali não expulsou os habitantes de Bete-Semes, nem os habitantes de Bete-Anate; mas viveu entre os cananeus, os habitantes da terra. Contudo, os habitantes de Bete-Semes e de Bete-Anate foram sujeitos a trabalhos forçados.
34Pea naʻe kapusi ʻe he kau ʻAmoli ʻae fānau ʻa Tani ki he moʻunga: he naʻe ʻikai tenau tuku ʻakinautolu ke ʻalu hifo ki he teleʻa.
34Os amorreus forçaram os filhos de Dã a recuar para a região montanhosa, pois não lhes permitiam descer ao vale;
35Ka naʻe maʻu pe ʻae loto ʻoe kau ʻAmoli kenau nofo ʻi he moʻunga ko Elesi ʻi ʻAsaloni, mo Seʻelipimi: ka naʻe mālohi ʻae nima ʻoe fale ʻo Siosefa, ko ia ne nau hoko ʻo tukuhau ai.
35os amorreus persistiram em habitar no monte Heres, em Aijalom e em Saalabim. Contudo, a mão da casa de José prevaleceu, de modo que eles foram sujeitos a trabalhos forçados.
36Pea ko hono ngataʻanga ʻoe fonua ʻoe kau ʻAmoli naʻe fai mei he ʻalu hake ki ʻAkilapime, mei he makatuʻu ʻo mole hake.
36A fronteira dos amorreus ia desde a subida de Acrabim, desde a rocha, e para cima.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.