Судије 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А по смрти Исусовој упиташе синови Израиљеви Господа говорећи: Ко ће између нас ићи први на Хананеје да се бије с њима?
1Depois da morte de Josué, os filhos de Israel consultaram o SENHOR, dizendo: “Quem de nós subirá primeiro contra os cananeus, para lutar contra eles?”
2И Господ рече: Јуда нека иде; ето дао сам му земљу у руке.
2O SENHOR disse: “Judá subirá. Eis que, entreguei a terra em suas mãos.”
3А Јуда рече Симеуну брату свом: Хајде са мном на мој део да се бијемо с Хананејима; пак ћу и ја ићи с тобом на твој део. И пође Симеун с њим.
3Judá disse a Simeão, seu irmão: “Suba comigo à minha herança, para que possamos lutar contra os cananeus; e eu também irei com você à sua herança.” Então Simeão foi com ele.
4И изиђе Јуда; и даде им Господ Хананеје и Ферезеје у руке, и побише их у Везеку десет хиљада људи.
4Judá subiu, e o SENHOR entregou os cananeus e os ferezeus em suas mãos. Eles feriram dez mil homens em Bezeque.
5Јер нађоше Адони-Везека у Везеку, и ударише на њ, и побише Хананеје и Ферезеје.
5Encontraram Adoni-Bezeque em Bezeque, e lutaram contra ele. Eles feriram os cananeus e os ferezeus.
6И побеже Адони-Везек, а они га потераше и ухвативши га одсекоше му палце у руку и у ногу.
6Mas Adoni-Bezeque fugiu. Eles o perseguiram, o capturaram e cortaram-lhe os polegares das mãos e dos pés.
7Тада рече Адони-Везек: Седамдесет царева одсечених палаца у руку и у ногу купише шта беше под мојим столом; како сам чинио, тако ми плати Бог. И одведоше га у Јерусалим, и онде умре.
7Adoni-Bezeque disse: “Setenta reis, com os polegares das mãos e dos pés cortados, apanhavam migalhas debaixo da minha mesa. Assim como eu fiz, Deus me retribuiu.” Eles o levaram para Jerusalém, e ele morreu ali.
8Јер синови Јудини ударише на Јерусалим и узеше га, и исекоше грађане оштрим мачем, а град сажегоше огњем.
8Os filhos de Judá lutaram contra Jerusalém, tomaram-na, passaram-na ao fio da espada e incendiaram a cidade.
9Потом изиђоше синови Јудини да војују на Хананеје, који живљаху у гори и на југу и у равни.
9Depois disso, os filhos de Judá desceram para lutar contra os cananeus que viviam na região montanhosa, no Sul e nas planícies.
10И Јуда изиђе на Хананеје који живљаху у Хеврону, а Хеврону беше пре име Киријат-Арва; и побише Сесаја и Ахимана и Талмаја.
10Judá marchou contra os cananeus que viviam em Hebrom. (O nome de Hebrom antes disso era Quiriate-Arba.) Eles feriram Sesai, Aimã e Talmai.
11А одатле отидоше на Давиране, а Давиру пре беше име Киријат-Сефер.
11De lá, marcharam contra os habitantes de Debir. (O nome de Debir antes disso era Quiriate-Sefer.)
12И рече Халев: Ко савлада Киријат-Сефер и узме га, даћу му Ахсу кћер своју за жену.
12Calebe disse: “Darei minha filha Acsa por mulher ao homem que atacar Quiriate-Sefer e a tomar.”
13И узе га Готонило, син Кенезов, млађи брат Халевов; и даде му Ахсу кћер своју за жену.
13Otniel, filho de Quenaz, irmão mais novo de Calebe, tomou-a; então ele lhe deu sua filha Acsa por mulher.
14И кад полажаше, наговараше је да иште у оца њеног поље: Па скочи с магарца. А Халев јој рече: Шта ти је?
14Quando ela chegou, convenceu-o a pedir um campo ao pai dela. Ela apeou do seu jumento, e Calebe lhe perguntou: “O que você deseja?”
15А она му рече: Дај ми дар; кад си ми дао суву земљу, дај ми и изворе водене. И даде јој Халев изворе горње и изворе доње.
15Ela lhe respondeu: “Dê-me uma bênção; já que você me deu terras no Sul, dê-me também fontes de água.” Então Calebe lhe deu as fontes superiores e as fontes inferiores.
16А и синови Кенеја таста Мојсијевог изиђоше из града палмовог са синовима Јудиним у пустињу Јудину, која је на југу од Арада. И дошавши живљаху с народом.
16Os filhos do queneu, sogro de Moisés, subiram da cidade das palmeiras com os filhos de Judá para o deserto de Judá, que fica ao sul de Arade; e eles foram e viveram com o povo.
17Потом изиђе Јуда са Симеуном братом својим, и побише Хананеје који живљаху у Сефату, и раскопаше га, и прозва се град Орма.
17Judá foi com Simeão, seu irmão, e feriram os cananeus que habitavam em Zefate, e a destruíram totalmente. O nome da cidade foi chamado Horma.
18И Газу узе Јуда с међама њеним, и Аскалон с међама његовим, и Акарон с међама његовим.
18Judá também tomou Gaza com o seu território, Asquelom com o seu território e Ecrom com o seu território.
19Јер Господ беше с Јудом, те освоји гору; али не изагна оне који живљаху у долини, јер имаху гвоздена кола.
19O SENHOR estava com Judá, e eles expulsaram os habitantes da região montanhosa; mas não conseguiram expulsar os habitantes do vale, porque estes tinham carros de ferro.
20И дадоше Халеву Хеврон, као што беше заповедио Мојсије, а он изагна оданде три сина Енакова.
20Deram Hebrom a Calebe, como Moisés havia dito, e ele expulsou de lá os três filhos de Enaque.
21А синови Венијаминови не изагнаше Јевусеја који живљаху у Јерусалиму; него Јевусеји осташе у Јерусалиму са синовима Венијаминовим до овог дана.
21Os filhos de Benjamim não expulsaram os jebuseus que habitavam em Jerusalém; mas os jebuseus vivem com os filhos de Benjamim em Jerusalém até o dia de hoje.
22Изиђоше и синови Јосифови на Ветиљ, и Господ беше с њима.
22A casa de José também subiu contra Betel, e o SENHOR estava com eles.
23И уходише Ветиљ синови Јосифови, а име граду беше пре Луз.
23A casa de José enviou espiões a Betel. (O nome da cidade antes disso era Luz.)
24И уходе видеше човека који иђаше из града и рекоше му: Хајде покажи нам куда ћемо ући у град, па ћемо ти учинити милост.
24Os vigias viram um homem saindo da cidade, e lhe disseram: “Por favor, mostre-nos a entrada da cidade, e nós trataremos você com bondade.”
25А он им показа куда ће ући у град: и исекоше у граду све оштрим мачем, а оног човека пустише са свом породицом његовом.
25Ele lhes mostrou a entrada da cidade, e eles passaram a cidade ao fio da espada; mas deixaram ir o homem e toda a sua família.
26И отиде онај човек у земљу хетејску, и онде сазида град, и прозва га Луз; то му је име до данас.
26O homem foi para a terra dos hititas, construiu uma cidade e deu-lhe o nome de Luz, que é o seu nome até o dia de hoje.
27А Манасија не изагна становнике из Вет-Сана и села његових, ни из Танаха и села његових, ни становнике из Дора и села његових, ни становнике из Ивлеама и села његових, ни становнике из Мегида и села његових; и Хананеји стадоше живети у тој земљи.
27Manassés não expulsou os habitantes de Bete-Seã e seus povoados, nem de Taanaque e seus povoados, nem os habitantes de Dor e seus povoados, nem os habitantes de Ibleão e seus povoados, nem os habitantes de Megido e seus povoados; mas os cananeus persistiram em habitar naquela terra.
28А кад ојача Израиљ, удари на Хананеје данак, али их не изагна.
28Quando Israel se fortaleceu, sujeitou os cananeus a trabalhos forçados, mas não os expulsou totalmente.
29Ни Јефрем не изагна Хананеје који живљаху у Гезеру; него осташе Хананеји с њим у Гезеру.
29Efraim não expulsou os cananeus que viviam em Gezer, mas os cananeus continuaram vivendo em Gezer entre eles.
30Завулон не изагна становнике из Китрона, ни становнике из Налола; него осташе Хананеји с њим, и плаћаху данак.
30Zebulom não expulsou os habitantes de Quitrom, nem os habitantes de Naalal; mas os cananeus viveram entre eles e foram sujeitos a trabalhos forçados.
31Асир не изагна становнике из Акона, ни становнике из Сидона ни из Алава, ни из Ахазива, ни из Хелве, ни из Афика, ни из Реова;
31Aser não expulsou os habitantes de Aco, nem os habitantes de Sidom, nem de Ahlabe, nem de Aczibe, nem de Helba, nem de Afeque, nem de Reobe;
32него Асир живљаше међу Хананејима, становницима оне земље, јер их не изагна.
32mas os aseritas viveram entre os cananeus, os habitantes da terra, pois não os expulsaram.
33Нефталим не изагна становнике из Вет-Семеса, ни становнике из Вет-Аната; него живљаше међу Хананејима становницима оне земље; и становници у Вет-Семесу и у Вет-Анату плаћаху им данак.
33Naftali não expulsou os habitantes de Bete-Semes, nem os habitantes de Bete-Anate; mas viveu entre os cananeus, os habitantes da terra. Contudo, os habitantes de Bete-Semes e de Bete-Anate foram sujeitos a trabalhos forçados.
34А Амореји притешњаваху синове Данове у гори, и не даваху им силазити у долину.
34Os amorreus forçaram os filhos de Dã a recuar para a região montanhosa, pois não lhes permitiam descer ao vale;
35И Амореји стадоше живети у гори Ересу, у Ајалону и у Салвиму; а кад осили рука дома Јосифовог, плаћаше данак.
35os amorreus persistiram em habitar no monte Heres, em Aijalom e em Saalabim. Contudo, a mão da casa de José prevaleceu, de modo que eles foram sujeitos a trabalhos forçados.
36А међа Аморејима беше од горе акравимске, од стене па навише.
36A fronteira dos amorreus ia desde a subida de Acrabim, desde a rocha, e para cima.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.