Судије 17
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А беше један човек из горе Јефремове по имену Миха.
1Havia um homem na região montanhosa de Efraim cujo nome era Mica.
2Он рече матери својој: Хиљаду и сто сребрника, што су ти украдени, за које си клела и говорила преда мном, ево, то је сребро у мене, ја сам га узео. А мати му рече: Господ да те благослови, сине!
2Ele disse à sua mãe: “As mil e cem peças de prata que foram tomadas de você, sobre as quais você pronunciou uma maldição, e também a proferiu aos meus ouvidos — eis que a prata está comigo. Eu a peguei.” A sua mãe disse: “Bendito seja o meu filho pelo SENHOR!”
3А кад врати хиљаду и сто сребрника матери својој, рече мати његова: То сам сребро посветила Господу из своје руке за тебе, сине мој, да се начини од њега лик резан и ливен; зато ти га сада дајем натраг.
3Ele devolveu as mil e cem peças de prata à sua mãe, e então a sua mãe disse: “Eu dedico solenemente da minha mão esta prata ao SENHOR a favor do meu filho, para fazer uma imagem esculpida e um ídolo de metal fundido. Agora, portanto, eu a devolverei a você.”
4Али он опет даде сребро матери својој, а мати узе двеста сребрника и даде златару, а он начини од њега лик резан и ливен, те беше у кући Мишиној.
4Quando ele devolveu o dinheiro à sua mãe, ela pegou duzentas peças de prata e as entregou a um ourives, que fez com elas uma imagem esculpida e um ídolo de metal fundido. E eles ficaram na casa de Mica.
5И тај Миха имаше кућу за богове, и начини, оплећак и ликове, и посвети једног између синова својих да му буде свештеник.
5O homem Mica possuía um santuário de deuses; fez um éfode e terafins, e consagrou um dos seus filhos, que se tornou o seu sacerdote.
6У то време не беше цара у Израиљу: сваки чињаше шта му драго.
6Naqueles dias não havia rei em Israel. Cada um fazia o que era certo aos seus próprios olhos.
7А беше један младић из Витлејема Јудиног, од породице Јудине, који беше Левит и онде борављаше.
7Havia um jovem de Belém de Judá, da família de Judá, que era levita; e ele morava ali.
8Он отиде из тог града, Витлејема Јудиног, да се настани где може; и идући својим путем дође у гору Јефремову до куће Мишине.
8O homem partiu da cidade, de Belém de Judá, para morar onde pudesse encontrar um lugar; e, em sua jornada, chegou à região montanhosa de Efraim, à casa de Mica.
9А Миха му рече: Откуда идеш? Одговори му Левит: Из Витлејема Јудиног, идем да се настаним где могу.
9Mica lhe perguntou: “De onde você vem?” Ele lhe respondeu: “Sou um levita de Belém de Judá, e estou procurando um lugar para morar.”
10А Миха му рече: Остани код мене, и буди ми отац и свештеник, а ја ћу ти дати десет сребрника на годину и двоје хаљине и храну. И отиде Левит к њему.
10Mica lhe disse: “Fique morando comigo e seja para mim pai e sacerdote, e eu lhe darei dez peças de prata por ano, uma muda de roupa e o seu sustento.” Assim, o levita entrou.
11И Левиту би по вољи да остане код њега, и би му тај младић као да му је син.
11O levita consentiu em morar com o homem; e o jovem tornou-se para ele como um dos seus filhos.
12И Миха посвети Левита да му је свештеник тај младић, и оста у кући Мишиној.
12Mica consagrou o levita, e o jovem tornou-se o seu sacerdote, e ficou na casa de Mica.
13Тада рече Миха: Сада знам да ће ми Господ учинити добро зато што имам Левита свештеника.
13Então Mica disse: “Agora sei que o SENHOR me fará o bem, já que tenho um levita como meu sacerdote.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.