Захарија 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Осмог месеца друге године Даријеве, дође реч Господња пророку Захарији, сину Варахије сина Идовог говорећи:
1No oitavo mês, no segundo ano de Dario, a palavra do SENHOR veio ao profeta Zacarias, filho de Berequias, filho de Ido, dizendo:
2Господ се врло разгневи на оце ваше.
2“O SENHOR irou-se muito contra os seus antepassados.
3Зато им реци: Овако вели Господ над војскама: Вратите се к мени, говори Господ над војскама, и ја ћу се вратити к вама, вели Господ над војскама.
3Portanto, diga-lhes: Assim diz o SENHOR dos Exércitos: 'Voltem para mim', diz o SENHOR dos Exércitos, 'e eu voltarei para vocês', diz o SENHOR dos Exércitos.
4Не будите као оци ваши, којима викаху пређашњи пророци говорећи: Овако вели Господ над војскама: Вратите се са злих путева својих и од злих дела својих; али не послушаше нити пазише на ме, говори Господ.
4Não sejam como os seus antepassados, a quem os antigos profetas proclamaram, dizendo: Assim diz o SENHOR dos Exércitos: 'Voltem agora dos seus maus caminhos e das suas más obras'; mas eles não me ouviram, nem me deram ouvidos, diz o SENHOR.
5Оци ваши где су? И ти пророци живе ли довека?
5Seus antepassados, onde eles estão? E os profetas, será que vivem para sempre?
6Али речи моје и уредбе моје које заповедах слугама својим пророцима не стигоше ли оце ваше? Те се они обратише и рекоше: Како Господ над војскама беше намислио учинити нам према путевима нашим и по делима нашим, тако нам учини.
6Mas as minhas palavras e os meus decretos, que ordenei aos meus servos, os profetas, não alcançaram os seus antepassados? “Então eles se arrependeram e disseram: 'Assim como o SENHOR dos Exércitos determinou fazer conosco, de acordo com os nossos caminhos e de acordo com as nossas práticas, assim ele nos tratou.'”
7Двадесет четвртог дана једанаестог месеца, а то је месец Сават, друге године Даријеве, дође реч Господња пророку Захарији сину Варахије сина Идовог говорећи:
7No vigésimo quarto dia do décimo primeiro mês, que é o mês de sebate, no segundo ano de Dario, a palavra do SENHOR veio ao profeta Zacarias, filho de Berequias, filho de Ido, dizendo:
8Видех ноћу, а то човек јахаше на коњу риђем, и стајаше међу миртама које беху у долу, а за њим беху коњи риђи, шарени и бели.
8“Tive uma visão de noite, e eis que um homem montado em um cavalo vermelho, e ele estava parado entre as murtas que havia num vale; e atrás dele havia cavalos vermelhos, marrons e brancos.
9И рекох: Шта је ово, господару мој? А анђео који говораше са мном рече ми: Ја ћу ти показати шта је ово.
9Então eu perguntei: 'Meu senhor, o que são estes?'” O anjo que falava comigo me disse: “Eu lhe mostrarei o que são estes.”
10Тада човек који стајаше међу миртама проговори и рече: Ово су које посла Господ да обилазе земљу.
10O homem que estava parado entre as murtas respondeu: “Estes são os que o SENHOR enviou para percorrerem a terra.”
11И они проговорише анђелу Господњем који стајаше међу миртама, и рекоше: Ми обиђосмо земљу, и гле, сва земља почива и мирна је.
11Eles relataram ao anjo do SENHOR que estava parado entre as murtas, e disseram: “Nós percorremos a terra, e eis que toda a terra está tranquila e em paz.”
12Тада анђео Господњи одговори и рече: Господе над војскама, кад ћеш се већ смиловати Јерусалиму и градовима Јудиним, на које се гневиш већ седамдесет година?
12Então o anjo do SENHOR respondeu: “Ó SENHOR dos Exércitos, até quando não terás misericórdia de Jerusalém e das cidades de Judá, contra as quais tens estado indignado nestes setenta anos?”
13А Господ одговори анђелу који говораше са мном, добрим речима, милим речима.
13O SENHOR respondeu ao anjo que falava comigo com palavras gentis e consoladoras.
14И рече ми анђео који говораше са мном: Вичи и реци: Овако вели Господ над војскама: Ревнујем за Јерусалим и за Сион веома.
14Então o anjo que falava comigo me disse: “Proclame, dizendo: 'Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Tenho grande zelo por Jerusalém e por Sião, com um grande zelo.
15И гневим се силно на народе безбрижне, јер се мало разгневих, а они помогоше на зло.
15Estou muito irado contra as nações que vivem tranquilas; pois eu estava apenas um pouco irado, mas elas agravaram a calamidade.”'
16Зато овако вели Господ: Обратих се к Јерусалиму милошћу, дом ће се мој опет сазидати у њему, говори Господ над војскама, и уже ће се затегнути преко Јерусалима.
16Portanto, assim diz o SENHOR: “Voltei-me para Jerusalém com misericórdia. Minha casa será edificada nela”, diz o SENHOR dos Exércitos, “e uma linha de medir será estendida sobre Jerusalém.”'
17Још вичи и реци: Овако вели Господ над војскама: Опет ће градови моји обиловати добром, и Господ ће опет утешити Сион и опет ће изабрати Јерусалим.
17“Proclame ainda, dizendo: 'Assim diz o SENHOR dos Exércitos: “Minhas cidades transbordarão novamente de prosperidade, e o SENHOR consolará novamente a Sião, e escolherá novamente a Jerusalém.”'”
18Тада подигох очи своје и видех, и гле, четири рога.
18Levantei os meus olhos e vi, e eis que havia quatro chifres.
19И рекох анђелу који говораше са мном: Шта је то? А он ми рече: То су рогови који разметнуше Јуду, Израиља и Јерусалим.
19Eu perguntei ao anjo que falava comigo: “O que são estes?” Ele me respondeu: “Estes são os chifres que espalharam Judá, Israel e Jerusalém.”
20Потом показа ми Господ четири ковача.
20O SENHOR me mostrou quatro artesãos.
21И рекох: Шта су ти дошли да раде? А он одговори и рече: Оно су рогови који разметнуше Јуду да нико не подиже главе; а ови дођоше да их уплаше, да одбију рогове народима, који подигоше рог на земљу Јудину да је разметну.
21Então eu perguntei: “O que estes vêm fazer?” Ele disse: “Estes são os chifres que espalharam Judá, de modo que nenhum homem levantou a sua cabeça; mas estes vieram para aterrorizá-los, para derrubar os chifres das nações que levantaram o seu chifre contra a terra de Judá para espalhá-la.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.