Авдија 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Утвара Авдијева. Овако вели Господ Господ за едомску: Чусмо глас од Господа, и гласник би послан к народима: Устајте, да устанемо на њу у бој.
1A visão de Obadias. Assim diz o Senhor DEUS a respeito de Edom. Ouvimos notícias da parte do SENHOR, e um embaixador foi enviado entre as nações, dizendo: “Levantem-se, e vamos nos levantar contra ela em batalha.”
2Гле, учинићу те малим међу народима, бићеш врло презрен.
2Eis que, eu o tornei pequeno entre as nações. Você é grandemente desprezado.
3Понос срца твог превари те, тебе, који живиш у раселинама каменим, у високом стану свом, и говориш у срцу свом: Ко ће ме оборити на земљу?
3O orgulho do seu coração o enganou, você que habita nas fendas da rocha, cuja habitação é alta, que diz em seu coração: 'Quem me derrubará por terra?'
4Да подигнеш високо као орао и међу звезде да метнеш гнездо своје, оданде ћу те оборити, говори Господ.
4Embora você suba alto como a águia, e embora o seu ninho seja posto entre as estrelas, de lá eu o derrubarei”, diz o SENHOR.
5Како си оплењен?! Да су дошли к теби крадљивци или лупежи ноћу, не би ли покрали колико им је доста? Да су дошли к теби берачи виноградски, не би ли оставили пабирака?
5“Se ladrões viessem a você, se salteadores de noite — oh, que desastre o aguarda — eles não roubariam apenas até terem o suficiente? Se colhedores de uvas viessem a você, não deixariam algumas uvas para rebuscar?
6Како се претражи Исав, како се нађоше потаје његове!
6Como Esaú será saqueado! Como os seus tesouros escondidos serão esquadrinhados!
7До границе те одведоше сви који беху с тобом у вери, преварише те и надвладаше те који беху у миру с тобом; који једу хлеб твој подметнуше ти замку, да се не опази.
7Todos os homens da sua aliança o acompanharam até a fronteira. Os homens que estavam em paz com você o enganaram e prevaleceram contra você. Amigos que comem o seu pão armam uma cilada debaixo de você. Não há entendimento nele.”
8У онај дан, говори Господ, нећу ли погубити мудре у земљи едемској и разумне у гори Исавовој?
8“Não irei eu, naquele dia”, diz o SENHOR, “destruir os sábios de Edom, e o entendimento do monte de Esaú?
9И твоји ће се јунаци уплашити, Темане, да се истребе покољем сви из горе Исавове.
9Os seus valentes, ó Temã, ficarão apavorados, para que todos sejam exterminados do monte de Esaú pela matança.
10За насиље учињено брату твом Јакову покриће те стид и истребићеш се засвагда.
10Por causa da violência feita ao seu irmão Jacó, a vergonha o cobrirá, e você será exterminado para sempre.
11Онај дан, кад ти стајаше насупрот; онај дан, кад иностранци одвођаху у ропство војску његову, и туђинци улажаху на врата његова и бацаху жреб за Јерусалим, беше и ти као који од њих.
11No dia em que você ficou do outro lado, no dia em que estranhos levaram os seus bens e estrangeiros entraram pelas suas portas e lançaram sortes sobre Jerusalém, você mesmo era como um deles.
12Али ти не требаше гледати дана брата свог, дана, кад се одвођаше у туђу земљу, нити се радовати синовима Јудиним у дан кад пропадаху, нити разваљивати уста у дан невоље њихове.
12Mas não olhe com desprezo para o seu irmão no dia do seu desastre, e não se alegre sobre os filhos de Judá no dia da sua destruição. Não fale com arrogância no dia da angústia.
13Не требаше ти ући на врата народа мог у дан погибли њихове, не требаше да и ти гледаш зло њихово у дан погибли њихове, ни да се дохваташ добра њихова у дан погибли њихове.
13Não entre pela porta do meu povo no dia da sua calamidade. Não olhe com desprezo para a sua aflição no dia da sua calamidade, nem se apodere da sua riqueza no dia da sua calamidade.
14Нити требаше да станеш на распутицу да убијаш бежан њихову, нити да издајеш оних који осташе у дан невоље.
14Não fique nas encruzilhadas para exterminar aqueles dele que escaparem. Não entregue aqueles dele que restarem no dia da angústia.
15Јер је дан Господњи близу свим народима: како си чинио, тако ће ти бити, плата ће ти се вратити на главу твоју.
15Pois o dia do SENHOR está próximo sobre todas as nações! Como você fez, assim será feito a você. Os seus feitos retornarão sobre a sua própria cabeça.
16Јер као што сте ви пили на светој гори мојој, тако ће пити сви народи вазда, пиће, и ждреће, и биће као да их није било.
16Pois assim como você bebeu no meu santo monte, assim todas as nações beberão continuamente. Sim, elas beberão, engolirão, e serão como se nunca tivessem existido.
17А на гори ће Сиону бити спасење, и биће света, и дом ће Јаковљев наследити наследство своје.
17Mas no monte Sião haverá os que escaparem, e ele será santo. A casa de Jacó possuirá as suas próprias posses.
18И дом ће Јаковљев бити огањ и дом Јосифов пламен, а дом Исавов стрњика; и разгореће се на њих, и спалиће их; и неће бити остатака дому Исавовом, јер Господ рече.
18A casa de Jacó será um fogo, a casa de José uma chama, e a casa de Esaú será como palha. Eles queimarão entre eles e os devorarão. Não haverá sobreviventes da casa de Esaú.” De fato, o SENHOR falou.
19И наследиће југ, гору Исавову, и равницу, Филистеје; и наследиће поље Јефремово и поље самаријско и Венијаминово и Галад;
19Os do Sul possuirão o monte de Esaú, e os da planície, os filisteus. Eles possuirão o campo de Efraim e o campo de Samaria. Benjamim possuirá Gileade.
20И заробљена војска синова Израиљевих наследиће шта је било хананејско до Сарепте; а робље јерусалимско, што је у Сефараду, наследиће јужне градове.
20Os cativos deste exército dos filhos de Israel, que estão entre os cananeus, possuirão a terra até Sarepta; e os cativos de Jerusalém, que estão em Sefarade, possuirão as cidades do Neguebe.
21И избавитељи ће изаћи на гору Сион да суде гори Исавовој, и царство ће бити Господње.
21Salvadores subirão ao monte Sião para julgar os montes de Esaú, e o reino será do SENHOR.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.