Јаковљева 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Од Јакова, Бога и Господа Исуса Христа слуге, свима дванаест колена расејаним по свету поздравље.
1Tiago, servo de Deus e do Senhor Jesus Cristo, às doze tribos que estão na Dispersão: Saudações.
2Сваку радост имајте, браћо моја, кад падате у различне напасти,
2Considerem motivo de grande alegria, meus irmãos, quando passarem por diversas provações,
3знајући да кушање ваше вере гради трпљење;
3sabendo que a provação da sua fé produz perseverança.
4а трпљење нека дело довршује, да будете савршени и цели без икакве мане.
4Deixem que a perseverança complete a sua obra, para que vocês sejam perfeitos e completos, sem lhes faltar nada.
5Ако ли коме од вас недостаје премудрости, нека иште у Бога који даје свакоме без разлике и не кори никога, и даће му се;
5Mas, se algum de vocês precisa de sabedoria, peça-a a Deus, que dá generosamente a todos, sem censurar, e ela lhe será dada.
6али нека иште с вером, не сумњајући ништа; јер који се сумња он је као морски валови, које ветрови подижу и размећу.
6Peça, porém, com fé, sem duvidar de nada, pois aquele que duvida é semelhante à onda do mar, impelida e agitada pelo vento.
7Јер такав човек нека не мисли да ће примити шта од Бога.
7Pois esse homem não deve pensar que receberá alguma coisa do Senhor.
8Који двоуми непостојан је у свима путевима својим.
8É um homem de mente dividida, inconstante em todos os seus caminhos.
9А понижени брат нека се хвали висином својом;
9O irmão de condição humilde glorie-se na sua alta posição;
10а богати својом понизношћу; јер ће проћи као цвет травни.
10e o rico, na sua humilhação, porque ele passará como a flor da erva.
11Јер сунце огреја с врућином, и осуши траву, и цвет њен отпаде, и красота лица њена погибе; тако ће и богати у хођењу свом увенути.
11Pois o sol se levanta com o vento abrasador e seca a erva; a flor cai, e a sua bela aparência desaparece. Assim também o rico murchará em seus empreendimentos.
12Благо човеку који претрпи напаст; јер кад буде кушан примиће венац живота, који Бог обрече онима који га љубе.
12Bem-aventurado é aquele que suporta a provação, pois, depois de ser aprovado, receberá a coroa da vida, que o Senhor prometeu aos que o amam.
13Ниједан кад се куша да не говори: Бог ме куша; јер се Бог не може злом искушати, и Он не куша никога;
13Ninguém, ao ser tentado, diga: “Sou tentado por Deus”; pois Deus não pode ser tentado pelo mal, e ele mesmo a ninguém tenta.
14него сваког куша његова сласт, која га вуче и мами.
14Mas cada um é tentado quando é atraído e seduzido pela sua própria cobiça.
15Тада затрудневши сласт рађа грех; а грех учињен рађа смрт.
15Então a cobiça, tendo concebido, dá à luz o pecado. E o pecado, quando atinge a maturidade, gera a morte.
16Не варајте се, љубазна браћо моја!
16Não se enganem, meus amados irmãos.
17Сваки добри дар и сваки поклон савршени одозго је, долази од Оца светлости, у ког нема промењивања ни мењања видела и мрака;
17Toda boa dádiva e todo dom perfeito vêm do alto, descendo do Pai das luzes, em quem não pode haver variação nem sombra de mudança.
18јер нас драговољно породи речју истине, да будемо новина од Његовог створења.
18Por sua própria vontade, ele nos gerou pela palavra da verdade, para que fôssemos como que as primícias das suas criaturas.
19Зато, љубазна браћо моја, нека буде сваки човек брз чути а спор говорити и спор срдити се.
19Portanto, meus amados irmãos, que cada um seja pronto para ouvir, tardio para falar e tardio para se irar;
20Јер срдња човечија не чини правде Божије.
20pois a ira do homem não produz a justiça de Deus.
21Зато одбаците сваку нечистоту и сувишак злобе, и с кротошћу примите усађену реч која може спасти душе ваше.
21Portanto, livrando-se de toda impureza e de todo excesso de maldade, recebam com humildade a palavra implantada, que é capaz de salvar as suas almas.
22Будите, пак, творци речи, а не само слушачи, варајући сами себе.
22Mas sejam praticantes da palavra, e não apenas ouvintes, enganando a si mesmos.
23Јер ако ко слуша реч а не твори, он је као човек који гледа лице тела свог у огледалу;
23Pois, se alguém é ouvinte da palavra e não praticante, é semelhante a um homem que contempla o seu rosto natural num espelho;
24јер се огледа па отиде, и одмах заборави какав беше.
24pois ele vê a si mesmo, vai embora, e logo se esquece de como ele era.
25Али који провиди у савршени закон слободе и остане у њему, и не буде заборавни слушач, него творац дела, онај ће бити блажен у делу свом.
25Mas aquele que examina atentamente a lei perfeita da liberdade e nela persevera, não sendo um ouvinte que se esquece, mas alguém que pratica a obra, será abençoado naquilo que faz.
26Ако који од вас мисли да верује, и не зауздава језик свој, него вара срце своје, његова је вера узалуд.
26Se alguém entre vocês pensa ser religioso, mas não refreia a sua língua, antes engana o seu próprio coração, a religião desse homem é inútil.
27Јер вера чиста и без мане пред Богом и Оцем јесте ова: обилазити сироте и удовице у њиховим невољама, и држати себе неопогањеног од света.
27A religião pura e imaculada diante do nosso Deus e Pai é esta: visitar os órfãos e as viúvas nas suas aflições, e manter-se incontaminado do mundo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.