Јован 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1У почетку беше Реч, и Реч беше у Бога, и Бог беше Реч.
1No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2Она беше у почетку у Бога.
2Ele estava no princípio com Deus.
3Све је кроз Њу постало, и без Ње ништа није постало што је постало.
3Todas as coisas foram feitas por meio dele. Sem ele, nada do que existe veio a existir.
4У Њој беше живот, и живот беше видело људима.
4Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens.
5И Видело се светли у тами, и тама Га не обузе.
5A luz brilha nas trevas, e as trevas não a venceram.
6Посла Бог човека по имену Јована.
6Surgiu um homem enviado por Deus, chamado João.
7Овај дође за сведочанство да сведочи за Видело да сви верују кроза њ.
7Ele veio como testemunha, para dar testemunho da luz, a fim de que todos cressem por meio dele.
8Он не беше Видело, него да сведочи за Видело.
8Ele não era a luz, mas foi enviado para dar testemunho da luz.
9Беше Видело истинито које обасјава сваког човека који долази на свет.
9A verdadeira luz, que ilumina a todos, vinha ao mundo.
10На свету беше, и свет кроза Њ поста, и свет Га не позна.
10Ele estava no mundo, e o mundo foi feito por meio dele, e o mundo não o reconheceu.
11К својима дође, и своји Га не примише.
11Ele veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12А који Га примише даде им власт да буду синови Божији, који верују у име Његово,
12Mas, a todos os que o receberam, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus, isto é, aos que creem no seu nome:
13који се не родише од крви, ни од воље телесне, ни од воље мужевље, него од Бога.
13os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14И реч постаде тело и усели се у нас пуно благодати и истине; и видесмо славу Његову, славу, као Јединороднога од Оца.
14O Verbo se fez carne e viveu entre nós. Vimos a sua glória, glória como do Filho unigênito do Pai, cheio de graça e de verdade.
15Јован сведочи за Њега и виче говорећи: Овај беше за кога рекох: Који за мном иде преда мном постаде, јер пре мене беше.
15João deu testemunho a respeito dele. Ele clamou, dizendo: “Este era aquele de quem eu disse: ‘Aquele que vem depois de mim me superou, pois já existia antes de mim.’”
16И од пунине Његове ми сви узесмо благодат за благодаћу.
16Da sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17Јер се закон даде преко Мојсија, а благодат и истина постаде од Исуса Христа.
17Pois a lei foi dada por meio de Moisés. A graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18Бога нико није видео никад: Јединородни Син који је у наручју Очевом, Он Га јави.
18Ninguém jamais viu a Deus. O Filho unigênito, que está no seio do Pai, o revelou.
19И ово је сведочанство Јованово кад послаше Јевреји из Јерусалима свештенике и Левите да га запитају: Ко си ти?
19Este é o testemunho de João, quando os judeus enviaram sacerdotes e levitas de Jerusalém para lhe perguntar: “Quem é você?”
20И он призна, и не затаји, и призна: Ја нисам Христос.
20Ele declarou, e não negou, mas declarou: “Eu não sou o Cristo.”
21И запиташе га: Ко си дакле? Јеси ли Илија? И рече: Нисам. Јеси ли пророк? И одговори: Нисам.
21Eles lhe perguntaram: “Então, o quê? Você é Elias?” Ele disse: “Não sou.” “Você é o profeta?” Ele respondeu: “Não.”
22А они му рекоше: Ко си? Да можемо казати онима што су нас послали: Шта кажеш за себе?
22Disseram-lhe, portanto: “Quem é você? Dê-nos uma resposta para levarmos àqueles que nos enviaram. O que você diz a respeito de si mesmo?”
23Рече: Ја сам глас оног што виче у пустињи: Поравните пут Господњи; као што каза Исаија пророк.
23Ele disse: “Eu sou a voz do que clama no deserto: ‘Endireitem o caminho do Senhor’, como disse o profeta Isaías.”
24И беху посланици од фарисеја,
24Os que tinham sido enviados eram dos fariseus.
25и запиташе га говорећи му: Зашто, дакле, крштаваш кад ти ниси Христос ни Илија ни пророк?
25Eles lhe perguntaram: “Por que então você batiza, se não é o Cristo, nem Elias, nem o profeta?”
26Одговори им Јован говорећи: Ја крштавам водом а међу вама стоји кога ви не знате.
26João lhes respondeu: “Eu batizo em água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27Он је Онај што ће доћи за мном, који беше преда мном; коме ја нисам достојан одрешити ремен на обући Његовој.
27Ele é aquele que vem depois de mim, que tem primazia sobre mim, de quem não sou digno de desamarrar a correia da sandália.”
28Ово би у Витанији преко Јордана где Јован крштаваше.
28Essas coisas aconteceram em Betânia, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29А сутрадан виде Јован Исуса где иде к њему, и рече: Гле, јагње Божије које узе на се грехе света.
29No dia seguinte, ele viu Jesus vindo em sua direção e disse: “Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30Ово је Онај за кога ја рекох: За мном иде човек који преда мном постаде, јер пре мене беше.
30Este é aquele de quem eu disse: ‘Depois de mim vem um homem que tem primazia sobre mim, pois já existia antes de mim.’
31И ја Га не знадох: него да се јави Израиљу зато ја дођох да крстим водом.
31Eu não o conhecia, mas foi por essa razão que vim batizar em água: para que ele fosse revelado a Israel.”
32И сведочи Јован говорећи: Видех Духа где силази с неба као голуб и стаде на Њему.
32João deu testemunho, dizendo: “Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba, e permaneceu sobre ele.
33И ја Га не знадох; него Онај који ме посла да крстим водом Он ми рече: На кога видиш да силази Дух и стоји на Њему то је Онај који ће крстити Духом Светим.
33Eu não o reconheci, mas aquele que me enviou a batizar em água me disse: ‘Aquele sobre quem você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batiza no Espírito Santo.’
34И ја видех и засведочих да је овај Син Божји.
34Eu vi e dei testemunho de que este é o Filho de Deus.”
35А сутрадан, опет, стајаше Јован и двојица од ученика његових,
35Novamente, no dia seguinte, João estava com dois dos seus discípulos,
36и видевши Исуса где иде, рече: Гле, јагње Божије.
36e, olhando para Jesus, que andava por ali, disse: “Eis o Cordeiro de Deus!”
37И чуше га оба ученика кад говораше, и отидоше за Исусом.
37Os dois discípulos o ouviram falar e seguiram a Jesus.
38А Исус обазревши се и видевши их где иду за Њим, рече им: Шта ћете? А они Му рекоше: Рави! (које значи: учитељу) где стојиш?
38Jesus voltou-se e, vendo que o seguiam, disse-lhes: “O que vocês estão procurando?” Eles lhe disseram: “Rabi” (que, traduzido, quer dizer Mestre), “onde o senhor está hospedado?”
39И рече им: Дођите и видите. И отидоше, и видеше где стајаше; и осташе у Њега онај дан. А беше око деветог сахата.
39Ele lhes disse: “Venham e vejam.” Eles foram e viram onde ele estava hospedado, e passaram aquele dia com ele. Era por volta da décima hora.
40А један од двојице који чуше од Јована и иђаху за Њим беше Андрија, брат Симона Петра;
40Um dos dois que ouviram João e seguiram a Jesus era André, irmão de Simão Pedro.
41он нађе најпре брата свог Симона, и рече му: Ми нађосмо Месију, које значи Христос.
41Ele primeiro encontrou seu próprio irmão, Simão, e lhe disse: “Achamos o Messias!” (que, traduzido, é Cristo).
42И доведе га к Исусу. А Исус погледавши на њ рече: Ти си Симон, син Јонин; ти ћеш се звати Кифа, које значи Петар.
42Ele o levou a Jesus. Jesus olhou para ele e disse: “Você é Simão, filho de Jonas. Você será chamado Cefas” (que, traduzido, é Pedro).
43А сутрадан намисли изићи у Галилеју, и нађе Филипа, и рече му: Хајде за мном.
43No dia seguinte, Jesus decidiu partir para a Galileia e encontrou Filipe. Ele lhe disse: “Siga-me.”
44А Филип беше из Витсаиде, из града Андријиног и Петровог.
44Ora, Filipe era de Betsaida, a cidade de André e Pedro.
45Филип нађе Натанаила, и рече му: За кога Мојсије у закону писа и пророци, нађосмо Га, Исуса сина Јосифова из Назарета.
45Filipe encontrou Natanael e lhe disse: “Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu na Lei e de quem também escreveram os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.”
46И рече му Натанаило: Из Назарета може ли бити шта добро? Рече му Филип: Дођи и види.
46Natanael lhe perguntou: “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” Filipe lhe disse: “Venha e veja.”
47А Исус видевши Натанаила где иде к Њему рече за њега: Ево правог Израиљца у коме нема лукавства.
47Jesus viu Natanael vindo em sua direção e disse a respeito dele: “Eis um verdadeiro israelita, em quem não há engano!”
48Рече Му Натанаило: Како ме познајеш? Одговори Исус и рече му: Пре него те позва Филип видех те кад беше под смоквом.
48Natanael lhe perguntou: “Como o senhor me conhece?” Jesus lhe respondeu: “Antes que Filipe o chamasse, quando você estava debaixo da figueira, eu o vi.”
49Одговори Натанаило и рече Му: Рави! Ти си Син Божији, Ти си Цар Израиљев.
49Natanael lhe respondeu: “Rabi, você é o Filho de Deus! Você é o Rei de Israel!”
50Одговори Исус и рече му: Што ти казах да те видех под смоквом зато верујеш; видећеш више од овог.
50Jesus lhe respondeu: “Você crê porque eu disse: ‘Eu o vi debaixo da figueira’? Você verá coisas maiores do que estas!”
51И рече му: Заиста, заиста вам кажем: Одселе ћете видети небо отворено и анђеле Божије где се пењу и силазе к Сину човечијем.
51E lhe disse: “Em verdade, em verdade lhes digo: de agora em diante vocês verão o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.