Јован 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Заиста, заиста вам кажем: ко не улази на врата у тор овчији него прелази на другом месту он је лупеж и хајдук;
1“Em verdade, em verdade lhes digo: aquele que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outro caminho, é ladrão e salteador.
2а који улази на врата јесте пастир овцама.
2Mas aquele que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3Њему вратар отвара, и овце глас његов слушају, и своје овце зове по имену, и изгони их;
3O porteiro abre a porta para ele, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4и кад своје овце истера, иде пред њима, и овце иду за њим, јер познају глас његов.
4Quando ele traz para fora as suas próprias ovelhas, vai adiante delas; e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5А за туђином неће да иду, него беже од њега, јер не познају глас туђи.
5Jamais seguirão um estranho, mas fugirão dele; porque não conhecem a voz dos estranhos.”
6Ову причу каза им Исус, али они не разумеше шта то беше што им каза.
6Jesus lhes contou esta parábola, mas eles não entenderam o que ele lhes dizia.
7Тада им рече Исус опет: Заиста, заиста вам кажем: ја сам врата к овцама.
7Jesus, pois, lhes disse novamente: “Em verdade, em verdade lhes digo: eu sou a porta das ovelhas.
8Сви колико их год дође пре мене лупежи су и хајдуци; али их овце не послушаше.
8Todos os que vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9Ја сам врата; ко уђе кроза ме спашће се, и ући ће и изићи ће, и пашу ће наћи.
9Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, sairá e achará pastagem.
10Лупеж не долази низашта друго него да украде и убије и погуби; ја дођох да имају живот и изобиље.
10O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir. Eu vim para que tenham vida, e a tenham em abundância.
11Ја сам пастир добри; пастир добри душу своју полаже за овце.
11“Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12А најамник, који није пастир, коме нису овце своје, види вука где иде, и оставља овце, и бежи: и вук зграби овце и распуди их;
12O mercenário, que não é pastor nem dono das ovelhas, vê o lobo chegar, abandona as ovelhas e foge. O lobo arrebata as ovelhas e as dispersa.
13а најамник бежи, јер је најамник и не мари за овце.
13O mercenário foge porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14Ја сам пастир добри и знам своје, и моје мене знају.
14Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem;
15Као што мене зна Отац и ја знам Оца; и душу своју полажем за овце.
15assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai. Eu dou a minha vida pelas ovelhas.
16И друге овце имам које нису из овог тора, и оне ми ваља довести; и чуће глас мој, и биће једно стадо и један пастир.
16Tenho outras ovelhas que não são deste aprisco. A essas também devo trazer, e elas ouvirão a minha voz. Elas se tornarão um só rebanho com um só pastor.
17Зато ме Отац љуби, јер ја душу своју полажем да је опет узмем.
17Por isso o Pai me ama, porque eu dou a minha vida, para que eu possa tomá-la de novo.
18Нико је не отима од мене, него је ја сам од себе полажем. Власт имам положити је и власт имам узети је опет. Ову сам заповест примио од Оца свог.
18Ninguém a tira de mim, mas eu a dou por mim mesmo. Tenho autoridade para dá-la e autoridade para retomá-la. Recebi este mandamento de meu Pai.”
19Тада опет поста распра међу Јеврејима за ове речи.
19Por causa dessas palavras, surgiu novamente uma divisão entre os judeus.
20Многи од њих говораху: У њему је ђаво, и полудео је; шта га слушате?
20Muitos deles diziam: “Ele tem demônio e está louco! Por que vocês o ouvem?”
21Други говораху: Ове речи нису лудога; зар може ђаво слепима очи отварати?
21Outros diziam: “Estas não são palavras de um endemoninhado. Pode, por acaso, um demônio abrir os olhos aos cegos?”
22А беше тада празник обновљења у Јерусалиму, и беше зима.
22Celebrava-se a Festa da Dedicação em Jerusalém.
23И ходаше Исус у цркви по трему Соломуновом.
23Era inverno, e Jesus estava caminhando no templo, no pórtico de Salomão.
24А Јевреји Га опколише, и говораху Му: Докле ћеш мучити душе наше? Ако си ти Христос, кажи нам слободно.
24Os judeus, pois, o rodearam e lhe disseram: “Até quando nos deixará em suspense? Se você é o Cristo, diga-nos abertamente.”
25Исус им одговори: Ја вам казах, па не верујете. Дела која творим ја у име Оца свог она сведоче за ме.
25Jesus lhes respondeu: “Eu já lhes disse, e vocês não creem. As obras que eu faço em nome de meu Pai dão testemunho de mim.
26Али ви не верујете; јер нисте од мојих оваца, као што вам казах.
26Mas vocês não creem, porque não são das minhas ovelhas, como eu lhes disse.
27Овце моје слушају глас мој, и ја познајем њих, и за мном иду.
27As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28И ја ћу им дати живот вечни, и никад неће изгинути, и нико их неће отети из руке моје.
28Eu lhes dou a vida eterna. Elas jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29Отац мој који ми их даде већи је од свих; и нико их не може отети из руке Оца мог.
29Meu Pai, que as deu para mim, é maior do que todos. Ninguém é capaz de arrebatá-las da mão de meu Pai.
30Ја и Отац једно смо.
30Eu e o Pai somos um.”
31А Јевреји опет узеше камење да Га убију.
31Portanto, os judeus pegaram em pedras novamente para apedrejá-lo.
32Исус им одговори: Многа вам добра дела јавих од Оца свог; за које од оних дела бацате камење на ме?
32Jesus lhes respondeu: “Eu lhes mostrei muitas boas obras da parte de meu Pai. Por qual dessas obras vocês me apedrejam?”
33Одговорише Му Јевреји говорећи: За добро дело не бацамо камење на те, него за хулу на Бога, што ти, човек будући, градиш се Бог.
33Os judeus lhe responderam: “Não o apedrejamos por uma boa obra, mas por blasfêmia, porque você, sendo homem, se faz Deus.”
34Исус им одговори: Не стоји ли написано у закону вашем: Ја рекох: богови сте?
34Jesus lhes respondeu: “Não está escrito na lei de vocês: ‘Eu disse: vocês são deuses’?
35Ако оне назва боговима којима реч Божија би, и писмо се не може покварити;
35Se ele chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus veio (e a Escritura não pode ser anulada),
36како ви говорите Ономе ког Отац посвети и посла на свет: Хулу на Бога говориш, што рекох: Ја сам Син Божји?
36vocês dizem daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo: ‘Você blasfema’, porque eu disse: ‘Sou Filho de Deus’?
37Ако не творим дела Оца свог не верујте ми.
37Se não faço as obras de meu Pai, não acreditem em mim.
38Ако ли творим, ако мени и не верујете, делима мојим верујте, да познате и верујете да је Отац у мени и ја у Њему.
38Mas se as faço, embora não acreditem em mim, acreditem nas obras, para que possam saber e crer que o Pai está em mim, e eu no Pai.”
39Тада опет гледаху да Га ухвате; али им се измаче из руку.
39Procuraram novamente prendê-lo, mas ele escapou das mãos deles.
40И отиде опет преко Јордана на оно место где Јован пре крштаваше; и оста онде.
40Ele se retirou novamente para o outro lado do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio, e permaneceu ali.
41И многи дођоше к Њему и говораху: Јован не учини ни једног чуда, али све што каза Јован за Овог истина беше.
41Muitos foram até ele. Eles diziam: “João, de fato, não realizou nenhum sinal, mas tudo o que João disse a respeito deste homem é verdade.”
42И многи вероваше Га онде.
42Muitos ali creram nele.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.