Јован 12
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А Исус пре пасхе на шест дана дође у Витанију где беше Лазар што умре, кога подиже из мртвих.
1Então, seis dias antes da Páscoa, Jesus foi a Betânia, onde estava Lázaro, que estivera morto, a quem ele ressuscitou dos mortos.
2Онде Му, пак, зготовише вечеру, и Марта служаше, а и Лазар сеђаше с њим за трпезом;
2Então, prepararam-lhe ali uma ceia. Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3а Марија узевши литру правог нардовог многоценог мира помаза ноге Исусове, и отре косом својом ноге Његове; а кућа се напуни мириса од мира.
3Portanto, Maria pegou uma libra de perfume de nardo puro, muito precioso, e ungiu os pés de Jesus e enxugou os pés dele com os seus cabelos. A casa encheu-se com a fragrância do perfume.
4Онда рече један од ученика Његових, Јуда Симонов Искариотски, који Га после издаде:
4Então Judas Iscariotes, filho de Simão, um dos seus discípulos, aquele que o haveria de trair, disse:
5Зашто се ово миро не продаде за триста гроша и не даде сиромасима?
5“Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e dado aos pobres?”
6А ово не рече што се стараше за сиромахе, него што беше лупеж, и имаше ковчежић, и ношаше што се меташе у њ.
6Ora, ele disse isso não porque se importasse com os pobres, mas porque era ladrão e, como ficava com a bolsa de dinheiro, costumava roubar o que era colocado nela.
7А Исус рече: Не дирајте у њу; она је то дохранила за дан мог погреба;
7Mas Jesus disse: “Deixe-a em paz. Ela guardou isto para o dia do meu sepultamento.
8јер сиромахе свагда имате са собом, а мене немате свагда.
8Pois os pobres vocês sempre têm consigo, mas a mim vocês nem sempre têm.”
9Разуме, пак, многи народ из Јудеје да је онде и дођоше не само Исуса ради него и да виде Лазара ког подиже из мртвих.
9Portanto, uma grande multidão de judeus soube que ele estava ali; e eles vieram, não somente por causa de Jesus, mas também para que pudessem ver Lázaro, a quem ele havia ressuscitado dos mortos.
10А главари свештенички договорише се да и Лазара убију;
10Mas os principais sacerdotes conspiraram para matar Lázaro também,
11јер многи њега ради иђаху из Јудеје и вероваху Исуса.
11porque, por causa dele, muitos dos judeus se afastavam e criam em Jesus.
12А сутрадан, многи од народа који беше дошао на празник, чувши да Исус иде у Јерусалим
12No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa, ao ouvir que Jesus estava chegando a Jerusalém,
13узеше гране од финика и изиђоше Му на сусрет, и викаху говорећи: Осана! Благословен који иде у име Господње, цар Израиљев.
13pegou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, e clamava: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor, o Rei de Israel!”
14А Исус нашавши магаре уседе на њ, као што је писано:
14Jesus encontrou um jumentinho e montou nele. Como está escrito:
15Не бој се кћери Сионова, ево цар твој иде седећи на магарету.
15“Não tenha medo, filha de Sião. Eis que o seu Rei vem, montado na cria de uma jumenta.”
16Али ово ученици Његови не разумеше пре: него кад се прослави Исус онда се опоменуше да ово беше за Њега писано, и ово Му учинише.
16Seus discípulos não entenderam essas coisas a princípio, mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que lhe haviam feito essas coisas.
17А народ сведочаше који беше пре с Њим кад Лазара изазва из гроба и подиже га из мртвих.
17Portanto, a multidão que estava com ele quando chamou Lázaro do túmulo e o ressuscitou dos mortos dava testemunho disso.
18Зато Га и срете народ, јер чуше да Он учини ово чудо.
18Por isso a multidão também foi ao seu encontro, porque ouviram que ele tinha feito este sinal.
19А фарисеји говораху међу собом: Видите да ништа не помаже? Гле, свет иде за њим.
19Os fariseus, portanto, disseram entre si: “Vejam! Vocês não estão conseguindo nada. Eis que o mundo foi atrás dele.”
20А беху неки Грци који беху дошли на празник да се моле Богу.
20Ora, havia certos gregos entre os que subiram para adorar na festa.
21Они дакле приступише к Филипу, који беше из Витсаиде галилејске, и мољаху га говорећи: Господине! Ми бисмо хтели да видимо Исуса.
21Portanto, estes se aproximaram de Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram, dizendo: “Senhor, nós queremos ver Jesus.”
22Дође Филип и каза Андрији, а Андрија и Филип опет казаше Исусу.
22Filipe foi contar a André; então André e Filipe foram contar a Jesus.
23А Исус одговори им говорећи: Дође час да се прослави Син човечији.
23Jesus lhes respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24Заиста, заиста вам кажем: Ако зрно пшенично паднувши на земљу не умре, оно једно остане; ако ли умре много рода роди;
24Em verdade, em verdade lhes digo: se um grão de trigo não cair na terra e não morrer, ele permanecerá só. Mas se morrer, produzirá muito fruto.
25који љуби душу своју изгубиће је, а ко мрзи на душу своју на овом свету, сачуваће је за живот вечни.
25Aquele que ama a sua vida a perderá. Aquele que odeia a sua vida neste mundo a conservará para a vida eterna.
26Ко мени служи, за мном нек иде, и где сам ја онде и слуга мој нек буде; и ко мени служи оног ће поштовати Отац мој.
26Se alguém me serve, siga-me. Onde eu estiver, ali também estará o meu servo. Se alguém me servir, o Pai o honrará.
27Сад је душа моја жалосна; и шта да кажем? Оче! Сачувај ме од овог часа; али за то дођох на час овај.
27“Agora a minha alma está angustiada. E o que direi? 'Pai, salva-me desta hora'? Mas foi precisamente para esta hora que eu vim.
28Оче! Прослави име своје! Тада глас дође с неба: И прославио сам и опет ћу прославити.
28Pai, glorifica o teu nome!” Então veio uma voz do céu, dizendo: “Eu já o glorifiquei e o glorificarei novamente.”
29А кад чу народ који стајаше, говораху: Гром загрми; а други говораху: Анђео му говори.
29Portanto, a multidão que estava ali e a ouviu disse que havia trovejado. Outros disseram: “Um anjo falou com ele.”
30Исус одговори и рече: Овај глас не би мене ради него народа ради.
30Jesus respondeu: “Esta voz não veio por minha causa, mas por causa de vocês.
31Сад је суд овом свету; сад ће бити истеран кнез овог света напоље.
31Agora é o juízo deste mundo. Agora o príncipe deste mundo será expulso.
32И кад ја будем подигнут од земље, све ћу привући к себи.
32E eu, se for levantado da terra, atrairei todos a mim.”
33А ово говораше да покаже каквом ће смрти умрети.
33Mas ele disse isso, significando de que tipo de morte haveria de morrer.
34Народ Му одговори: Ми чусмо из закона да ће Христос остати вавек; како ти говориш да се сину човечијем ваља подигнути? Ко је тај син човечији?
34A multidão lhe respondeu: “Nós ouvimos da lei que o Cristo permanece para sempre. Como você diz: 'O Filho do Homem deve ser levantado' ? Quem é esse Filho do Homem?”
35А Исус им рече: Још је мало времена видело с вама; ходите док видело имате да вас тама не обузме; јер ко ходи по тами не зна куда иде.
35Jesus, portanto, lhes disse: “A luz ainda está com vocês por um pouco de tempo. Andem enquanto vocês têm a luz, para que as trevas não os alcancem. Aquele que anda nas trevas não sabe para onde vai.
36Док видело имате верујте видело, да будете синови видела. Рекавши ово Исус отиде и сакри се од њих.
36Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz.” Depois de dizer essas coisas, Jesus retirou-se e se escondeu deles.
37Ако је и чинио толика чудеса пред њима, опет Га не вероваху;
37Mas, embora ele tivesse feito tantos sinais diante deles, ainda assim não criam nele,
38да се збуде реч Исаије пророка који рече: Господе! Ко верова говорењу нашем? И рука Господња коме се откри?
38para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que ele falou: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem foi revelado o braço do Senhor?”
39Зато не могаху веровати, јер опет рече Исаија:
39Por isso eles não podiam crer, pois Isaías disse novamente:
40Заслепио је очи њихове и окаменио срца њихова, да не виде очима ни срцем разумеју, и не обрате се да их исцелим.
40“Ele cegou os seus olhos e endureceu o seu coração, para que não vejam com os olhos, e compreendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.”
41Ово рече Исаија кад виде славу Његову и говори за Њега.
41Isaías disse essas coisas quando viu a sua glória, e falou a respeito dele.
42Али опет и од кнезова многи Га вероваше; него ради фарисеја не признаваху, да не би били изгнани из зборнице;
42No entanto, até mesmo muitos dos líderes creram nele, mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga,
43јер им већма омиле слава људска него слава Божија.
43pois amavam mais o louvor dos homens do que o louvor de Deus.
44А Исус повика и рече: Ко мене верује не верује мене, него Оног који ме посла;
44Jesus clamou e disse: “Quem crê em mim, não crê em mim, mas naquele que me enviou.
45и ко види мене, види Оног који ме посла.
45Quem me vê, vê aquele que me enviou.
46Ја дођох видело на свет, да ниједан који ме верује не остане у тами.
46Eu vim como luz ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47И ко чује моје речи и не верује, ја му нећу судити; јер ја не дођох да судим свету, него да спасем свет.
47Se alguém ouve as minhas palavras e não crê, eu não o julgo. Pois eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48Који се одрече мене, и не прима речи моје, има себи судију: реч коју ја говорих она ће му судити у последњи дан;
48Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue. A palavra que eu falei, essa o julgará no último dia.
49јер ја од себе не говорих, него Отац који ме посла Он ми даде заповест шта ћу казати и шта ћу говорити.
49Pois eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, me deu um mandamento sobre o que eu deveria dizer e o que eu deveria falar.
50И знам да је заповест Његова живот вечни. Шта ја дакле говорим онако говорим као што ми рече Отац.
50Eu sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, falo exatamente como o Pai me disse.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.