Јован 5
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А потом беше празник јеврејски, и изиђе Исус у Јерусалим.
1Depois destas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2У Јерусалиму, пак, код Овчијих врата има бања, која се зове јеврејски Витезда, и око ње пет покривених тремова,
2Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3у којима лежаше мноштво болесника, слепих, хромих, сувих, који чекаху да се заљуја вода;
3Ali ficava uma grande multidão de enfermos, cegos, mancos e paralíticos, esperando o movimento da água;
4јер анђео Господњи силажаше у одређено време у бању и мућаше воду; и који најпре улажаше пошто се замути вода, оздрављаше, макар каква болест да је на њему.
4pois um anjo descia em certos tempos ao tanque e agitava a água. Quem entrasse primeiro, depois da agitação da água, era curado de qualquer doença que tivesse.
5А онде беше један човек који тридесет и осам година беше болестан.
5Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6Кад виде Исус овог где лежи, и разуме да је већ одавно болестан, рече му: Хоћеш ли да будеш здрав?
6Quando Jesus o viu deitado ali, e soube que estava enfermo havia muito tempo, perguntou-lhe: “Você quer ser curado?”
7Одговори Му болесни: Да, Господе; али немам човека да ме спусти у бању кад се замути вода; а док ја дођем други сиђе пре мене.
7O enfermo lhe respondeu: “Senhor, não tenho ninguém que me coloque no tanque quando a água é agitada; mas, enquanto tento chegar, outro desce antes de mim.”
8Рече му Исус: Устани, узми одар свој и ходи.
8Jesus lhe disse: “Levante-se, pegue a sua maca e ande.”
9И одмах оздрави човек, и узевши одар свој хођаше. А тај дан беше субота.
9Imediatamente, o homem ficou curado, pegou a sua maca e andou. Ora, aquele dia era sábado.
10Тада говораху Јевреји ономе што оздрави: Данас је субота и не ваља ти одра носити.
10Então os judeus disseram àquele que fora curado: “É sábado. Não é permitido que você carregue a maca.”
11А он им одговори: Који ме исцели он ми рече: Узми одар свој и ходи.
11Ele lhes respondeu: “Aquele que me curou me disse: 'Pegue a sua maca e ande.' ”
12А они га запиташе: Ко је тај човек који ти рече: Узми одар свој и ходи?
12Então lhe perguntaram: “Quem é o homem que lhe disse: 'Pegue a sua maca e ande' ?”
13А исцељени не знаше ко је; јер се Исус уклони, јер људства много беше на месту.
13Mas o que fora curado não sabia quem era, pois Jesus havia se retirado, porque havia uma multidão no local.
14А потом га нађе Исус у цркви и рече му: Ето си здрав, више не греши, да ти не буде горе.
14Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: “Eis que você está curado. Não peque mais, para que não lhe aconteça coisa pior.”
15А човек отиде и каза Јеврејима да је оно Исус који га исцели.
15O homem foi embora e contou aos judeus que era Jesus quem o havia curado.
16И зато гоњаху Јевреји Исуса, и гледаху да Га убију, јер чињаше то у суботу.
16Por isso os judeus perseguiam Jesus e procuravam matá-lo, porque ele fazia estas coisas no sábado.
17А Исус им одговараше: Отац мој досле чини, и ја чиним.
17Mas Jesus lhes respondeu: “Meu Pai continua trabalhando, e eu também estou trabalhando.”
18И зато још више гледаху Јевреји да Га убију што не само квараше суботу него и Оцем својим називаше Бога и грађаше се једнак Богу.
18Por isso os judeus procuravam ainda mais matá-lo, porque ele não apenas quebrava o sábado, mas também chamava a Deus de seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19А Исус одговарајући рече им: Заиста, заиста вам кажем: Син не може ништа чинити сам од себе него шта види да Отац чини; јер шта Он чини оно и Син чини онако;
19Jesus, portanto, lhes respondeu: “Em verdade, em verdade lhes digo: o Filho não pode fazer nada por si mesmo, senão o que vê o Pai fazer. Pois tudo o que ele faz, o Filho também faz igualmente.
20јер Отац Сина љуби, и све Му показује што сам чини; и показаће Му већа дела од ових да се ви чудите.
20Pois o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que ele mesmo faz. E lhe mostrará obras maiores do que estas, para que vocês se admirem.
21Јер као што Отац подиже мртве и оживљује, тако и Син које хоће оживљује.
21Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele deseja.
22Јер Отац не суди никоме, него сав суд даде Сину,
22Pois o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho,
23да сви поштују Сина као што Оца поштују. Ко не поштује Сина не поштује Оца који Га је послао.
23para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24Заиста, заиста вам кажем: Ко моју реч слуша и верује Ономе који је мене послао, има живот вечни, и не долази на суд, него је прешао из смрти у живот.
24“Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, e não entra em julgamento, mas passou da morte para a vida.
25Заиста, заиста вам кажем: Иде час и већ је настао, кад ће мртви чути глас Сина Божијег, и чувши оживети.
25Em verdade, em verdade lhes digo: vem a hora, e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26Јер као што Отац има живот у себи, тако даде и Сину да има живот у себи;
26Pois, assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27и даде Му власт да и суд чини, јер је Син човечији.
27E também lhe deu autoridade para executar o julgamento, porque ele é filho do homem.
28Не дивите се овоме, јер иде час у који ће сви који су у гробовима чути глас Сина Божијег,
28Não se admirem com isso, pois vem a hora em que todos os que estão nos túmulos ouvirão a sua voz
29и изићи ће који су чинили добро у васкрсење живота, а који су чинили зло у васкрсење суда.
29e sairão; os que fizeram o bem, para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal, para a ressurreição do julgamento.
30Ја не могу ништа чинити сам од себе; како чујем онако судим, и суд је мој праведан; јер не тражим воље своје него вољу Оца који ме је послао.
30Eu não posso fazer nada por mim mesmo. Como ouço, assim julgo; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha própria vontade, mas a vontade do meu Pai que me enviou.
31Ако ја сведочим за себе, сведочанство моје није истинито.
31“Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é válido.
32Има други који сведочи за мене; и знам да је истинито сведочанство што сведочи за мене.
32Há outro que dá testemunho a meu respeito. Eu sei que o testemunho que ele dá a meu respeito é verdadeiro.
33Ви посласте к Јовану, и посведочи вам за истину;
33Vocês enviaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34а ја не примам сведочанства од човека, него ово говорим да се ви спасете.
34Mas o testemunho que eu recebo não vem de homem algum. No entanto, digo estas coisas para que vocês sejam salvos.
35Он беше видело које гораше и светљаше, а ви се хтесте мало времена радовати његовом светљењу.
35Ele era a lâmpada que ardia e brilhava, e vocês quiseram se alegrar por um tempo com a sua luz.
36Али ја имам сведочанство веће од Јованова; јер послови које ми даде Отац да их свршим, ови послови које ја радим сведоче за мене да ме Отац посла.
36Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; pois as obras que o Pai me deu para realizar, as próprias obras que eu faço dão testemunho de que o Pai me enviou.
37И Отац који ме посла сам сведочи за мене. Ни глас Његов кад чусте ни лице Његово видесте.
37O próprio Pai, que me enviou, tem dado testemunho a meu respeito. Vocês nunca ouviram a sua voz nem viram a sua forma.
38И реч Његову немате у себи да стоји; јер ви не верујете Ономе кога Он посла.
38Vocês não têm a palavra dele viva em vocês, porque não creem naquele que ele enviou.
39Прегледајте писма, јер ви мислите да имате у њима живот вечни; и она сведоче за мене.
39“Vocês examinam as Escrituras, porque pensam que nelas vocês têm a vida eterna; e são elas mesmas que dão testemunho a meu respeito.
40И нећете да дођете к мени да имате живот.
40Contudo, vocês não querem vir a mim para que tenham vida.
41Ја не примам славе од људи.
41Eu não recebo glória dos homens.
42Него вас познајем да љубави Божије немате у себи.
42Mas eu conheço vocês, e sei que não têm o amor de Deus em si mesmos.
43Ја дођох у име Оца свог и не примате ме; ако други дође у име своје, њега ћете примити.
43Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem. Se outro vier em seu próprio nome, vocês o receberão.
44Како ви можете веровати кад примате славу један од другог, а славе која је од јединог Бога не тражите?
44Como vocês podem crer, se recebem glória uns dos outros, e não buscam a glória que vem do Deus único?
45Не мислите да ћу вас тужити Оцу; има који вас тужи, Мојсије, у кога се ви уздате.
45“Não pensem que eu os acusarei perante o Pai. Há um que os acusa, a saber, Moisés, em quem vocês colocaram a sua esperança.
46Јер да сте веровали Мојсију тако бисте веровали и мени; јер он писа за мене.
46Pois, se vocês cressem em Moisés, creriam em mim; porque ele escreveu a meu respeito.
47А кад његовим писмима не верујете како ћете веровати мојим речима?
47Mas, se vocês não creem nos seus escritos, como crerão nas minhas palavras?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.