Јован 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Заиста, заиста вам кажем: ко не улази на врата у тор овчији него прелази на другом месту он је лупеж и хајдук;
1אמן אמן אני אמר לכם איש אשר לא יבוא דרך השער אל מכלא הצאן כי אם יעלה בדרך אחר גנב ופריץ הוא׃
2а који улази на врата јесте пастир овцама.
2ואשר יבוא דרך השער הוא רעה הצאן׃
3Њему вратар отвара, и овце глас његов слушају, и своје овце зове по имену, и изгони их;
3לו יפתח שמר הסף והצאן את קלו תשמענה והוא לצאנו בשם יקרא ויוציאם׃
4и кад своје овце истера, иде пред њима, и овце иду за њим, јер познају глас његов.
4ואחרי הוציאו את צאנו הוא יעבר לפניהן והצאן הלכות אחריו כי ידעו את קולו׃
5А за туђином неће да иду, него беже од њега, јер не познају глас туђи.
5ואחרי זר לא תלכנה כי אם ינוסו מפניו כי את קול הזרים לא ידעו׃
6Ову причу каза им Исус, али они не разумеше шта то беше што им каза.
6המשל הזה דבר ישוע באזניהם והמה לא ידעו מה זאת אשר אמר אליהם׃
7Тада им рече Исус опет: Заиста, заиста вам кажем: ја сам врата к овцама.
7ויוסף ישוע וידבר אליהם אמן אמן אני אמר לכם אני הוא דלת הצאן׃
8Сви колико их год дође пре мене лупежи су и хајдуци; али их овце не послушаше.
8כל אשר באו לפני גנבים המה ופריצים והצאן לא שמעו לקולם׃
9Ја сам врата; ко уђе кроза ме спашће се, и ући ће и изићи ће, и пашу ће наћи.
9אנכי הדלת איש כי יבוא בי יושע ובצאתו ובבואו ימצא מרעה׃
10Лупеж не долази низашта друго него да украде и убије и погуби; ја дођох да имају живот и изобиље.
10הגנב לא יבוא כי אם לגנוב ולהרוג ולאבד ואני באתי לבעבור הביא להם חיים ומלא ספקם׃
11Ја сам пастир добри; пастир добри душу своју полаже за овце.
11אנכי הוא הרעה הטוב הרעה הטוב יתן את נפשו בעד צאנו׃
12А најамник, који није пастир, коме нису овце своје, види вука где иде, и оставља овце, и бежи: и вук зграби овце и распуди их;
12והשכיר אשר לא רעה הוא והצאן לא לו הנה בראותו כי בא הזאב יעזב את הצאן ונס והזאב יחטף ויפיץ את הצאן׃
13а најамник бежи, јер је најамник и не мари за овце.
13השכיר ינוס כי שכיר הוא ולא ידאג לצאן׃
14Ја сам пастир добри и знам своје, и моје мене знају.
14אני הרעה הטוב וידעתי את אשר לי ונודעתי לאשר לי׃
15Као што мене зна Отац и ја знам Оца; и душу своју полажем за овце.
15כאשר האב ידעני ואני ידעתי את האב ואת נפשי אתן בעד הצאן׃
16И друге овце имам које нису из овог тора, и оне ми ваља довести; и чуће глас мој, и биће једно стадо и један пастир.
16וצאן אחרות יש לי אשר אינן מן המכלה הזאת ועלי לנהל גם אתן ותשמענה קולי והיה עדר אחד ורעה אחד׃
17Зато ме Отац љуби, јер ја душу своју полажем да је опет узмем.
17על כן אהב אתי אבי כי את נפשי אתן למען אשוב ואקחה׃
18Нико је не отима од мене, него је ја сам од себе полажем. Власт имам положити је и власт имам узети је опет. Ову сам заповест примио од Оца свог.
18ואיש לא יקחנה מאתי כי אם אני מעצמי אתננה יש בידי לתת אתה ובידי לשוב לקחתה את המצוה הזאת לקחתי מעם אבי׃
19Тада опет поста распра међу Јеврејима за ове речи.
19ותהי מחלקת גם בפעם הזאת בין היהודים על הדברים האלה׃
20Многи од њих говораху: У њему је ђаво, и полудео је; шта га слушате?
20ויאמרו רבים מהם שד בו ומשגע הוא למה תשמעו אליו׃
21Други говораху: Ове речи нису лудога; зар може ђаво слепима очи отварати?
21ואחרים אמרו לא כאלה ידבר איש אחוז שד היוכל שד לפקח עיני עורים׃
22А беше тада празник обновљења у Јерусалиму, и беше зима.
22ויהי חג חנכת הבית בירושלים וסתיו היה׃
23И ходаше Исус у цркви по трему Соломуновом.
23ויתהלך ישוע במקדש באולם של שלמה׃
24А Јевреји Га опколише, и говораху Му: Докле ћеш мучити душе наше? Ако си ти Христос, кажи нам слободно.
24ויסבו אתו היהודים ויאמרו אליו עד אנה תתלה את נפשנו את המשיח אתה הגידה לנו ברור׃
25Исус им одговори: Ја вам казах, па не верујете. Дела која творим ја у име Оца свог она сведоче за ме.
25ויען אתם ישוע הן אמרתי אליכם ולא האמנתם בי המעשים אשר אני עשה בשם אבי הם יעידו עלי׃
26Али ви не верујете; јер нисте од мојих оваца, као што вам казах.
26אבל אתם לא תאמינו יען לא מצאני אתם כאשר אמרתי לכם׃
27Овце моје слушају глас мој, и ја познајем њих, и за мном иду.
27צאני תשמענה את קולי ואני ידעתין ואחרי תלכנה׃
28И ја ћу им дати живот вечни, и никад неће изгинути, и нико их неће отети из руке моје.
28ואני אתן להן חיי עולמים ולא תאבדנה לנצח ואיש לא יחטף אתהן מידי׃
29Отац мој који ми их даде већи је од свих; и нико их не може отети из руке Оца мог.
29האב אשר נתנן לי גדול הוא על כל ואיש לא יחטף אתהן מיד האב׃
30Ја и Отац једно смо.
30אני ואבי אחד אנחנו׃
31А Јевреји опет узеше камење да Га убију.
31אז ירימו היהודים כפעם בפעם אבנים לסקלו׃
32Исус им одговори: Многа вам добра дела јавих од Оца свог; за које од оних дела бацате камење на ме?
32ויען אתם ישוע מעשים טובים רבים הראיתי אתכם מאת אבי על אי זה מן המעשים ההם תסקלני׃
33Одговорише Му Јевреји говорећи: За добро дело не бацамо камење на те, него за хулу на Бога, што ти, човек будући, градиш се Бог.
33ויענו היהודים אתו לאמר על מעשה טוב לא נסקל אתך כי אם על גדפך את אלהים ועל כי אדם אתה ותעש את עצמך לאלהים׃
34Исус им одговори: Не стоји ли написано у закону вашем: Ја рекох: богови сте?
34ויען אתם ישוע הלא כתוב בתורתכם אני אמרתי אלהים אתם׃
35Ако оне назва боговима којима реч Божија би, и писмо се не може покварити;
35הן קרא שם אלהים לאלה אשר היה דבר האלהים אליהם והכתוב לא יופר׃
36како ви говорите Ономе ког Отац посвети и посла на свет: Хулу на Бога говориш, што рекох: Ја сам Син Божји?
36ואיך תאמרו על אשר קדשו האב ושלחו לעולם מגדף אתה יען אמרתי בן אלהים אני׃
37Ако не творим дела Оца свог не верујте ми.
37אם לא אעשה את מעשי אבי אל תאמינו לי׃
38Ако ли творим, ако мени и не верујете, делима мојим верујте, да познате и верујете да је Отац у мени и ја у Њему.
38ואם עשיתי ולא תאמינו לי האמינו נא למעשי למען תדעו ותאמינו כי בי האב ואני בו׃
39Тада опет гледаху да Га ухвате; али им се измаче из руку.
39אז ישובו ויבקשו לתפשו וימלט מידם׃
40И отиде опет преко Јордана на оно место где Јован пре крштаваше; и оста онде.
40וילך וישב אל עבר הירדן אל המקום אשר הטביל שם יוחנן בתחלה וישב שם׃
41И многи дођоше к Њему и говораху: Јован не учини ни једног чуда, али све што каза Јован за Овог истина беше.
41ויבאו אליו רבים ויאמרו הנה יוחנן לא עשה אות אבל כל אשר דבר יוחנן על האיש הזה אמת היה׃
42И многи вероваше Га онде.
42ויאמינו בו רבים במקום ההוא׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.