Јован 11
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Беше пак један болесник, Лазар из Витаније из села Марије и Марте, сестре њене.
1ויהי איש חולה לעזר שמו מבית היני כפר מרים ומרתא אחותה׃
2(А Марија, које брат Лазар боловаше, беше она што помаза Господа миром и отре ноге Његове својом косом.)
2היא מרים אשר משחה את האדון בשמן המר ותנגב את רגליו בשערותיה ועתה לעזר אחיה חלה׃
3Онда послаше сестре к Њему говорећи: Господе! Гле, онај који Ти је мио болестан је.
3ותשלחנה אחיותיו אליו לאמר אדני הנה זה אשר אהבת חלה הוא׃
4А кад чу Исус, рече: Ова болест није на смрт, него на славу Божију, да се прослави Син Божји с ње.
4וישמע ישוע ויאמר זאת המחלה איננה למות כי אם לכבוד האלהים למען יכבד בה בן האלהים׃
5А Исус љубљаше Марту и сестру њену и Лазара.
5וישוע אהב את מרתא ואת אחותה ואת לעזר׃
6А кад чу да је болестан, тада оста два дана на оном месту где беше.
6ויהי כשמעו כי חלה ויתמהמה וישב יומים במקום אשר הוא שם׃
7А потом рече ученицима: Хајдемо опет у Јудеју.
7מאחרי כן אמר לתלמידיו לכו ונשובה לארץ יהודה׃
8Ученици Му рекоше: Рави! Сад Јудејци хтедоше да Те убију камењем, па опет хоћеш да идеш онамо?
8ויאמרו אליו תלמידיו רבי עתה זה בקשו היהודים לסקלך ואתה תשוב שמה׃
9Исус одговори: Није ли дванаест сахата у дану? Ко дању иде не спотиче се, јер види видело овог света;
9ויען ישוע הלא שתים עשרה שעות ליום איש כי ילך ביום לא יכשל כי יראה אור העולם הזה׃
10а ко иде ноћу спотиче се, јер нема видела у њему.
10אבל ההלך בלילה יכשל כי האור אין בו׃
11Ово каза, и потом им рече: Лазар, наш пријатељ, заспа; него идем да га пробудим.
11כזאת דבר ואחרי כן אמר אליהם לעזר ידידנו ישן הוא ואנכי הלך למען אעירנו׃
12Онда Му рекоше ученици Његови: Господе! Ако је заспао, устаће.
12ויאמרו תלמידיו אדני אם ישן הוא יושע׃
13А Исус им рече за смрт његову, а они мишљаху да говори за спавање сна.
13וישוע דבר על מותו והמה חשבו כי על מנוחת השנה דבר׃
14Тада им Исус каза управо: Лазар умре.
14אז גלה ישוע את אזנם ויאמר אליהם לעזר מת׃
15И мило ми је вас ради што нисам био онамо да верујете; него хајдемо к њему.
15ושמח אני בגללכם כי לא הייתי שם למען תאמינו ועתה נסעה ונלכה אליו׃
16Онда Тома, који се зваше Близанац, рече ученицима: Хајдемо и ми да помремо с њим.
16ויאמר תומא הנקרא דידומוס אל התלמידים חבריו נלכה גם אנחנו למען נמות עמו׃
17А кад дође Исус нађе га, а он већ четири дана у гробу.
17ויבא ישוע וימצאהו זה ארבעה ימים שכב בקבר׃
18(А Витанија беше близу Јерусалима око петнаест потркалишта.)
18ובית היני היה קרוב לירושלים כדרך חמש עשרה ריס׃
19И многи од Јудејаца беху дошли к Марти и Марији да их теше за братом њиховим.
19ורבים מן היהודים באו בית מרתא ומרים לנחם אתהן על אחיהן׃
20Кад Марта дакле чу да Исус иде, изађе преда Њ, а Марија сеђаше дома.
20ויהי כשמע מרתא כי ישוע בא ותצא לקרתו ומרים יושבת בבית׃
21Онда рече Марта Исусу: Господе! Да си Ти био овде не би мој брат умро.
21ותאמר מרתא אל ישוע אדני אלו היית פה כי אז לא מת אחי׃
22А и сад знам да шта заиштеш у Бога даће ти Бог.
22וגם עתה ידעתי כי כל אשר תשאל מאת אלהים יתן לך אלהים׃
23Исус јој рече: Брат ће твој устати.
23ויאמר אליה ישוע קום יקום אחיך׃
24Марта Му рече: Знам да ће устати о васкрсењу, у последњи дан.
24ותאמר אליו מרתא ידעתי כי יקום בתקומה ביום האחרון׃
25А Исус јој рече: Ја сам васкрсење и живот; који верује мене ако и умре живеће.
25ויאמר אליה ישוע אנכי התקומה והחיים המאמין בי יחיה גם כי ימות׃
26И ниједан који живи и верује мене неће умрети вавек. Верујеш ли ово?
26וכל החי אשר יאמין בי לא ימות לעולם התאמיני זאת׃
27Рече Му: Да, Господе! Ја веровах да си Ти Христос, Син Божји који је требало да дође на свет.
27ותאמר אליו כן אדני האמנתי כי אתה המשיח בן האלהים הבא לעולם׃
28И ово рекавши отиде те зовну тајно Марију, сестру своју говорећи: Учитељ је дошао, и зове те.
28ויהי אחר דברה זאת ותלך ותקרא למרים אחותה בסתר לאמר הנה המורה פה וקרא לך׃
29А она кад чу, уста брзо и отиде к Њему.
29היא שמעה ותמהר לקום ותבא אליו׃
30Јер Исус још не беше дошао у село, него беше на оном месту где Га срете Марта.
30וישוע טרם יבא אל הכפר כי עודנו עמד במקום אשר פגשתו שם מרתא׃
31А Јудејци онда који беху с њом у кући и тешаху је, кад видеше Марију да брзо уста и изиђе, пођоше за њом говорећи да иде на гроб да плаче онамо.
31והיהודים אשר באו אל ביתה לנחמה כראותם את מרים כי קמה פתאם ותצא הלכו אחריה באמרם כי הלכה לה אל הקבר לבכות שמה׃
32А Марија како дође где беше Исус, и виде Га, паде на ноге Његове говорећи Му: Господе! Да си Ти био овде, не би умро мој брат.
32ותבא מרים אל המקום אשר ישוע עמד שם ותרא אתו ותפל לרגליו ותאמר לו אדני אלו היית פה כי אז לא מת אחי׃
33Онда Исус кад је виде где плаче, и где плачу Јудејци који дођоше с њом, згрози се у духу, и сам постаде жалостан.
33ויהי כראות ישוע אתה בכיה וגם היהודים אשר באו אתה בכים ותזעם רוחו ויהי מרעיד׃
34И рече: Где сте га метнули? Рекоше Му: Господе! Хајде да видиш.
34ויאמר איפה שמתם אתו ויאמרו אליו אדני בא וראה׃
35Ударише сузе Исусу.
35ויבך ישוע׃
36Онда Јудејци говораху: Гледај како га љубљаше,
36ויאמרו היהודים הנה מה גדלה אהבתו אתו׃
37а неки од њих рекоше: Не могаше ли овај који отвори очи слепцу учинити да и овај не умре?
37ומקצתם אמרו הפקח עיני העור הלא יכל לעשות שגם זה לא ימות׃
38А Исус опет се згрози у себи, и дође на гроб; а беше пећина, и камен лежаше на њој.
38ויוסף עוד ישוע להזעם ברוחו ויבא אל הקבר והוא מערה ואבן על מבואה׃
39Исус рече: Узмите камен. Рече Му Марта, сестра оног што је умро: Господе! Већ смрди; јер су четири дана како је умро.
39ויאמר ישוע שאו את האבן מעליה ותאמר אליו מרתא אחות המת אדני הנה כבר באש כי ארבעה ימים לו׃
40Исус јој рече: Не рекох ли ти да ако верујеш видећеш славу Божју?
40ויאמר אליה ישוע הלא אמרתי לך כי אם תאמיני תחזי את כבוד האלהים׃
41Узеше, дакле, камен где лежаше мртвац; а Исус подиже очи горе, и рече: Оче! Хвала Ти што си ме услишио.
41וישאו את האבן אשר המת הושם שם וישוע נשא את עיניו למרום ויאמר אודך אבי כי עניתני׃
42А ја знадох да ме свагда слушаш; него рекох народа ради који овде стоји, да верују да си ме Ти послао.
42ואני ידעתי כי בכל עת תענני אולם בעבור העם הזה אשר סביבותי דברתי למען יאמינו בי כי אתה שלחתני׃
43И ово рекавши зовну гласно: Лазаре! Изиђи напоље.
43ויהי ככלותו לדבר ויקרא בקול גדול לעזר קום צא׃
44И изиђе мртвац обавит платном по рукама и по ногама, и лице његово убрусом повезано. Исус им рече: Разрешите га и пустите нек иде.
44ויצא המת וידיו ורגליו כרוכת בתכריכין ופיו לוטים בסודר ויאמר אליהם ישוע התירו אתו וילך לדרכו׃
45Онда многи од Јудејаца који беху дошли к Марији и видеше шта учини Исус, вероваше Га.
45ורבים מן היהודים אשר באו אל מרים בראותם את אשר עשה ישוע האמינו בו׃
46А неки од њих отидоше к фарисејима и казаше им шта учини Исус.
46ומקצתם הלכו אל הפרושים ויגידו להם את אשר עשה ישוע׃
47Онда главари свештенички и фарисеји сабраше скупштину, и говораху: Шта ћемо чинити? Човек овај чини многа чудеса.
47אז יקהילו הכהנים הגדולים והפרושים את הסנהדרין ויאמרו מה נעשה כי האיש הלזה עשה אתות הרבה׃
48Ако га оставимо тако, сви ће га веровати; па ће доћи Римљани и узети нам земљу и народ.
48אם נניח לו לעשות כלם יאמינו בו ובאו הרומיים ולקחו גם את אדמתנו וגם את עמנו׃
49А један од њих, по имену Кајафа, који оне године беше поглавар свештенички, рече им: Ви не знате ништа;
49ואחד מהם קיפא שמו והוא כהן גדול בשנה ההיא אמר אליהם הן לא תדעו מאומה׃
50и не мислите да је нама боље да један човек умре за народ, неголи да народ сав пропадне.
50אף לא תתבוננו כי טוב לנו מות איש אחד בעד הגוי מאבד העם כלו׃
51А ово не рече сам од себе, него, будући поглавар свештенички оне године, прорече да Исусу ваља умрети за народ;
51וזאת לא דבר מלבו כי אם בהיותו כהן גדול בשנה ההיא נבא כי ישוע ימות בעד העם׃
52и не само за народ, него да и расејану децу Божију скупи уједно.
52ולא בעד העם לבד כי אם לקבץ גם את בני אלהים המפזרים והיו לאחדים׃
53Од тога, дакле, дана договорише се да Га убију.
53ויועצו יחדו להמיתו מהיום ההוא והלאה׃
54А Исус више не хођаше јавно по Јудејцима, него оданде отиде у крај близу пустиње у град по имену Јефрем, и онде хођаше с ученицима својим.
54על כן לא התהלך ישוע עוד בתוך היהודים בגלוי כי אם סר משם לארץ הקרובה אל המדבר אל עיר עפרים ויגר שם עם תלמידיו׃
55А беше близу пасха јеврејска, и многи из оног краја дођоше у Јерусалим пре пасхе да се очисте.
55ויקרבו ימי הפסח ליהודים ועם רב עלו מן הארץ ירושלימה לפני הפסח למען יטהרו׃
56Тада тражаху Исуса, и стојећи у цркви говораху међу собом: Шта мислите ви зашто не долази на празник?
56ויבקשו את ישוע ובעמדם בבית המקדש נדברו לאמר מה תחשבו הכי לא יבוא אל החג׃
57А главари свештенички и фарисеји издаше заповест ако Га ко опази где је, да јави да Га ухвате.
57והכהנים הגדולים והפרושים גזרו גזרה אשר אם ידע איש את מקומו יודיענו למען יתפשהו׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.