Јован 11
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Беше пак један болесник, Лазар из Витаније из села Марије и Марте, сестре њене.
1OR v'era un certo Lazaro, di Betania, del castello di Maria, e di Marta, sua sorella, il quale era infermo.
2(А Марија, које брат Лазар боловаше, беше она што помаза Господа миром и отре ноге Његове својом косом.)
2(Or Maria era quella che unse d'olio odorifero il Signore, ed asciugò i suoi piedi co' suoi capelli; della quale il fratello Lazaro era infermo.)
3Онда послаше сестре к Њему говорећи: Господе! Гле, онај који Ти је мио болестан је.
3Le sorelle adunque mandarono a dire a Gesù: Signore, ecco, colui che tu ami è infermo.
4А кад чу Исус, рече: Ова болест није на смрт, него на славу Божију, да се прослави Син Божји с ње.
4E Gesù, udito ciò , disse: Questa infermità non è a morte, ma per la gloria di Dio, acciocchè il Figliuol di Dio sia glorificato per essa.
5А Исус љубљаше Марту и сестру њену и Лазара.
5Or Gesù amava Marta, e la sua sorella, e Lazaro.
6А кад чу да је болестан, тада оста два дана на оном месту где беше.
6Come dunque egli ebbe inteso ch'egli era infermo, dimorò ancora nel luogo ove egli era due giorni.
7А потом рече ученицима: Хајдемо опет у Јудеју.
7Poi appresso disse a' suoi discepoli: Andiam di nuovo in Giudea.
8Ученици Му рекоше: Рави! Сад Јудејци хтедоше да Те убију камењем, па опет хоћеш да идеш онамо?
8I discepoli gli dissero: Maestro, i Giudei pur ora cercavan di lapidarti, e tu vai di nuovo là?
9Исус одговори: Није ли дванаест сахата у дану? Ко дању иде не спотиче се, јер види видело овог света;
9Gesù rispose: Non vi son eglino dodici ore del giorno? se alcuno cammina di giorno, non s'intoppa, perciocchè vede la luce di questo mondo.
10а ко иде ноћу спотиче се, јер нема видела у њему.
10Ma, se alcuno cammina di notte, s'intoppa, perciocchè egli non ha luce.
11Ово каза, и потом им рече: Лазар, наш пријатељ, заспа; него идем да га пробудим.
11Egli disse queste cose; e poi appresso disse loro: Lazaro, nostro amico, dorme; ma io vo per isvegliarlo.
12Онда Му рекоше ученици Његови: Господе! Ако је заспао, устаће.
12Laonde i suoi discepoli dissero: Signore, se egli dorme, sarà salvo.
13А Исус им рече за смрт његову, а они мишљаху да говори за спавање сна.
13Or Gesù avea detto della morte di esso; ma essi pensavano ch'egli avesse detto del dormir del sonno.
14Тада им Исус каза управо: Лазар умре.
14Allora adunque Gesù disse loro apertamente: Lazaro è morto.
15И мило ми је вас ради што нисам био онамо да верујете; него хајдемо к њему.
15E per voi, io mi rallegro che io non v'era, acciocchè crediate; ma andiamo a lui.
16Онда Тома, који се зваше Близанац, рече ученицима: Хајдемо и ми да помремо с њим.
16Laonde Toma, detto Didimo, disse a' discepoli, suoi compagni: Andiamo ancor noi, acciocchè muoiamo con lui.
17А кад дође Исус нађе га, а он већ четири дана у гробу.
17Gesù adunque, venuto, trovò che Lazaro era già da quattro giorni nel monumento.
18(А Витанија беше близу Јерусалима око петнаест потркалишта.)
18Or Betania era vicin di Gerusalemme intorno a quindici stadi.
19И многи од Јудејаца беху дошли к Марти и Марији да их теше за братом њиховим.
19E molti dei Giudei eran venuti a Marta, e Maria, per consolarle del lor fratello.
20Кад Марта дакле чу да Исус иде, изађе преда Њ, а Марија сеђаше дома.
20Marta adunque, come udì che Gesù veniva, gli andò incontro, ma Maria sedeva in casa.
21Онда рече Марта Исусу: Господе! Да си Ти био овде не би мој брат умро.
21E Marta disse a Gesù: Signore, se tu fossi stato qui, il mio fratello non sarebbe morto.
22А и сад знам да шта заиштеш у Бога даће ти Бог.
22Ma pure, io so ancora al presente che tutto ciò che tu chiederai a Dio, egli te lo darà.
23Исус јој рече: Брат ће твој устати.
23Gesù le disse: Il tuo fratello risusciterà.
24Марта Му рече: Знам да ће устати о васкрсењу, у последњи дан.
24Marta gli disse: Io so ch'egli risusciterà nella risurrezione, nell'ultimo giorno.
25А Исус јој рече: Ја сам васкрсење и живот; који верује мене ако и умре живеће.
25Gesù le disse: Io son la risurrezione e la vita; chiunque crede in me, benchè sia morto, viverà.
26И ниједан који живи и верује мене неће умрети вавек. Верујеш ли ово?
26E chiunque vive, e crede in me, non morrà giammai in eterno. Credi tu questo?
27Рече Му: Да, Господе! Ја веровах да си Ти Христос, Син Божји који је требало да дође на свет.
27Ella gli disse: Sì, Signore; io credo che tu sei il Cristo, il Figliuol di Dio, che avea da venire al mondo.
28И ово рекавши отиде те зовну тајно Марију, сестру своју говорећи: Учитељ је дошао, и зове те.
28E, detto questo, se ne andò, e chiamò di nascosto Maria, sua sorella, dicendo: Il Maestro è qui, e ti chiama.
29А она кад чу, уста брзо и отиде к Њему.
29Essa, come ebbe ciò udito, si levò prestamente, e venne a lui.
30Јер Исус још не беше дошао у село, него беше на оном месту где Га срете Марта.
30(Or Gesù non era ancor giunto nel castello; ma era nel luogo ove Marta l'avea incontrato.)
31А Јудејци онда који беху с њом у кући и тешаху је, кад видеше Марију да брзо уста и изиђе, пођоше за њом говорећи да иде на гроб да плаче онамо.
31Laonde i Giudei ch'eran con lei in casa, e la consolavano, veggendo che Maria s'era levata in fretta, ed era uscita fuori, la seguitarono, dicendo: Ella se ne va al monumento, per pianger quivi.
32А Марија како дође где беше Исус, и виде Га, паде на ноге Његове говорећи Му: Господе! Да си Ти био овде, не би умро мој брат.
32Maria adunque, quando fu venuta là ove era Gesù, vedutolo, gli si gittò ai piedi, dicendogli: Signore, se tu fossi stato qui, il mio fratello non sarebbe morto.
33Онда Исус кад је виде где плаче, и где плачу Јудејци који дођоше с њом, згрози се у духу, и сам постаде жалостан.
33Gesù adunque, come vide che ella, e i Giudei ch'eran venuti con lei, piangevano, fremè nello spirito, e si conturbò.
34И рече: Где сте га метнули? Рекоше Му: Господе! Хајде да видиш.
34E disse: Ove l'avete voi posto? Essi gli dissero: Signore, vieni, e vedi.
35Ударише сузе Исусу.
35E Gesù lagrimò.
36Онда Јудејци говораху: Гледај како га љубљаше,
36Laonde i Giudei dicevano: Ecco, come l'amava!
37а неки од њих рекоше: Не могаше ли овај који отвори очи слепцу учинити да и овај не умре?
37Ma alcuni di loro dissero: Non poteva costui, che aperse gli occhi al cieco, fare ancora che costui non morisse?
38А Исус опет се згрози у себи, и дође на гроб; а беше пећина, и камен лежаше на њој.
38Laonde Gesù, fremendo di nuovo in sè stesso, venne al monumento; or quello era una grotta, e v'era una pietra posta disopra.
39Исус рече: Узмите камен. Рече Му Марта, сестра оног што је умро: Господе! Већ смрди; јер су четири дана како је умро.
39E Gesù disse: Togliete via la pietra. Ma Marta, la sorella del morto, disse: Signore, egli pute già; perciocchè egli è morto già da quattro giorni.
40Исус јој рече: Не рекох ли ти да ако верујеш видећеш славу Божју?
40Gesù le disse: Non t'ho io detto che, se tu credi, tu vedrai la gloria di Dio?
41Узеше, дакле, камен где лежаше мртвац; а Исус подиже очи горе, и рече: Оче! Хвала Ти што си ме услишио.
41Essi adunque tolsero via la pietra dal luogo ove il morto giaceva. E Gesù, levati in alto gli occhi, disse: Padre, io ti ringrazio che tu mi hai esaudito.
42А ја знадох да ме свагда слушаш; него рекох народа ради који овде стоји, да верују да си ме Ти послао.
42Or ben sapeva io che tu sempre mi esaudisci; ma io ho detto ciò per la moltitudine qui presente, acciocchè credano che tu mi hai mandato.
43И ово рекавши зовну гласно: Лазаре! Изиђи напоље.
43E detto questo, gridò con gran voce: Lazaro, vieni fuori.
44И изиђе мртвац обавит платном по рукама и по ногама, и лице његово убрусом повезано. Исус им рече: Разрешите га и пустите нек иде.
44E il morto uscì, avendo le mani e i piedi fasciati, e la faccia involta in uno sciugatoio. Gesù disse loro: Scioglietelo, e lasciate lo andare.
45Онда многи од Јудејаца који беху дошли к Марији и видеше шта учини Исус, вероваше Га.
45Laonde molti de' Giudei che eran venuti a Maria, vedute tutte le cose che Gesù avea fatte, credettero in lui.
46А неки од њих отидоше к фарисејима и казаше им шта учини Исус.
46MA alcuni di loro andarono a' Farisei, e disser loro le cose che Gesù avea fatte.
47Онда главари свештенички и фарисеји сабраше скупштину, и говораху: Шта ћемо чинити? Човек овај чини многа чудеса.
47E perciò i principali sacerdoti, e i Farisei, raunarono il concistoro, e dicevano: Che facciamo? quest'uomo fa molti miracoli.
48Ако га оставимо тако, сви ће га веровати; па ће доћи Римљани и узети нам земљу и народ.
48Se noi lo lasciamo così, tutti crederanno in lui, e i Romani verranno, e distruggeranno e il nostro luogo, e la nostra nazione.
49А један од њих, по имену Кајафа, који оне године беше поглавар свештенички, рече им: Ви не знате ништа;
49Ed un di loro, cioè Caiafa, ch'era sommo sacerdote di quell'anno, disse loro: Voi non avete alcun conoscimento;
50и не мислите да је нама боље да један човек умре за народ, неголи да народ сав пропадне.
50e non considerate ch'egli ci giova che un uomo muoia per lo popolo, e che tutta la nazione non perisca.
51А ово не рече сам од себе, него, будући поглавар свештенички оне године, прорече да Исусу ваља умрети за народ;
51Or egli non disse questo da sè stesso; ma, essendo sommo sacerdote di quell'anno, profetizzò che Gesù morrebbe per la nazione;
52и не само за народ, него да и расејану децу Божију скупи уједно.
52e non solo per quella nazione, ma ancora per raccogliere in uno i figliuoli di Dio dispersi.
53Од тога, дакле, дана договорише се да Га убију.
53Da quel giorno adunque presero insieme consiglio d'ucciderlo.
54А Исус више не хођаше јавно по Јудејцима, него оданде отиде у крај близу пустиње у град по имену Јефрем, и онде хођаше с ученицима својим.
54Laonde Gesù non andava più apertamente attorno tra i Giudei; ma se ne andò di là nella contrada vicina del deserto, in una città detta Efraim, e quivi se ne stava co' suoi discepoli.
55А беше близу пасха јеврејска, и многи из оног краја дођоше у Јерусалим пре пасхе да се очисте.
55Or la pasqua de' Giudei era vicina; e molti di quella contrada salirono in Gerusalemme, innanzi la pasqua, per purificarsi.
56Тада тражаху Исуса, и стојећи у цркви говораху међу собом: Шта мислите ви зашто не долази на празник?
56Cercavano adunque Gesù; ed essendo nel tempio, dicevano gli uni agli altri: Che vi par egli? non verrà egli alla festa?
57А главари свештенички и фарисеји издаше заповест ако Га ко опази где је, да јави да Га ухвате.
57Or i principali sacerdoti, e i Farisei avean dato ordine che, se alcuno sapeva ove egli fosse, lo significasse, acciocchè lo pigliassero.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.