Јован 6
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Потом отиде Исус преко мора галилејског код Тиверијаде.
1ויהי אחרי כן ויצא ישוע אל עבר ים הגליל אשר לטיבריה׃
2И за Њим иђаше мноштво народа, јер виђаху чудеса Његова која чињаше на болесницима.
2וילכו אחריו המון עם רב כי ראו אותתיו אשר עשה עם החולים׃
3А Исус изиђе на гору, и онде сеђаше са ученицима својим.
3ויעל ישוע על ההר וישב שם הוא ותלמידיו׃
4А беше близу пасха, празник јеврејски.
4וימי הפסח חג היהודים קרבו לבוא׃
5Подигнувши, дакле, Исус очи, и видевши да мноштво народа иде к Њему, рече Филипу: Где ћемо купити хлеба да ови једу?
5וישא ישוע את עיניו וירא עם רב בא אליו ויאמר אל פילפוס מאין נקנה להם לחם לאכל׃
6А ово говораше кушајући га, јер сам знаше шта ће чинити.
6ואך למען נסות אתו דבר זאת כי הוא ידע את אשר יעשה׃
7Одговори Му Филип: Двеста гроша хлеба није доста да сваком од њих по мало допадне.
7ויען אתו פילפוס לחם מאתים דינר לא ימצא להם לקחת לו איש איש מעט׃
8Рече Му један од ученика Његових, Андрија, брат Симона Петра:
8ויאמר אליו אחד מתלמידיו אנדרי אחי שמעון פטרוס׃
9Овде има једно момче које има пет хлебова јечмених и две рибе; али шта је то на толики свет!
9יש פה נער אשר לו חמש ככרות לחם שערים ושני דגים אך אלה מה המה לעם רב כזה׃
10А Исус рече: Посадите људе. А беше траве много на ономе месту. Посади се дакле људи на број око пет хиљада.
10ויאמר ישוע צוו את העם לשבת ארצה וירק דשא לרב היה במקום ההוא וישבו לארץ כחמשת אלפי איש במספר׃
11А Исус узевши оне хлебове, и давши хвалу, даде ученицима, а ученици онима који беху посађени; тако и од риба колико хтеше.
11ויקח ישוע את ככרות הלחם ויברך ויתן לתלמידיו והתלמידים אל המסבים וככה גם מן הדגים כאות נפשם׃
12И кад се наситише, рече ученицима својим: Скупите комаде што претекоше да ништа не пропадне.
12ויהי כאשר שבעו ויאמר אל תלמידיו אספו את פתותי לחם הנותרים למען לא יאבד מאומה׃
13И скупише, и напунише дванаест котарица комада од пет хлебова јечмених што претече иза оних што су јели.
13ויאספו וימלאו שנים עשר סלים בפתותי חמש ככרות לחם השערים הנותרים לאכליהם׃
14А људи видевши чудо које учини Исус говораху: Ово је заиста онај пророк који треба да дође на свет.
14ויהי כראות האנשים את האות הזה אשר עשה ישוע ויאמרו הנה זה הוא באמת הנביא הבא לעולם׃
15А кад разуме Исус да хоће да дођу да Га ухвате и да Га учине царем, отиде опет у гору сам.
15וידע ישוע כי יבאו ויתפשהו להמליך אותו וימלט עוד הפעם אל ההר הוא לבדו׃
16А кад би увече сиђоше ученици Његови на море,
16ויהי בערב וירדו תלמידיו אל הים ויבאו באניה ויעברו אל עבר הים אל כפר נחום׃
17и уђоше у лађу, и пођоше преко мора у Капернаум. И већ се беше смркло, а Исус не беше дошао к њима.
17ויכס אתם החשך וישוע לא בא אליהם׃
18А море се подизаше од великог ветра.
18ויסער הים כי רוח גדולה נושבת׃
19Возивши, пак, око двадесет и пет или тридесет потркалишта угледаше Исуса где иде по мору и беше дошао близу до лађе, и уплашише се.
19והם חתרו במשוטיהם כדרך עשרים וחמש או שלשים ריס ויראו את ישוע מתהלך על הים הלוך וקרב אל האניה וייראו׃
20А Он им рече: Ја сам; не бојте се.
20ויאמר אליהם אני הוא אל תיראו׃
21Онда Га с радошћу узеше у лађу; и одмах лађа би на земљи у коју иђаху.
21ויואילו לקחת אתו אל האניה ורגע הגיעה האניה לארץ אשר הם הלכים שמה׃
22Сутрадан, пак, народ који стајаше преко мора кад виде да лађе друге не беше онде осим оне једне што у њу уђоше ученици Његови, и да не уђе Исус с ученицима својим у лађу него сами ученици Његови отидоше,
22ויהי ממחרת וירא המון העם העמד מעבר לים כי לא היתה אניה בזה בלתי אחת אשר ירדו בה תלמידיו וכי ישוע לא בא עם תלמידיו אל האניה אך תלמידיו לבדם נסעו מזה׃
23а друге лађе из Тиверијаде дођоше близу оног места где једоше хлеб кад Господ даде хвалу,
23ואניות אחרות באו מטיברים קרוב למקום אשר אכלו שם את הלחם בברכת האדון׃
24кад виде народ да Исуса не беше онде ни ученика Његових, уђоше и они у лађе, и дођоше у Капернаум да траже Исуса.
24ויהי כראות המון העם כי ישוע איננו שם אף לא תלמידיו וירדו גם הם באניות ויבאו אל כפר נחום לבקש את ישוע׃
25И нашавши Га преко мора рекоше Му: Рави! Кад си дошао овамо?
25וכאשר מצאו אתו מעבר הים ויאמרו אליו רבי מתי באת הלם׃
26Исус им одговори и рече: Заиста, заиста вам кажем: не тражите ме што чудеса видесте, него што једосте хлеба и наситисте се.
26ויען אתם ישוע ויאמר אמן אמן אני אמר לכם לא על ראותכם את האתות תבקשוני כי אם על אשר אכלתם מן הלחם ותשבעו׃
27Старајте се не за јело које пролази, него за јело које остаје за вечни живот, које ће вам дати Син човечији, јер овог потврди Отац Бог.
27אל תעמלו במאכל אשר יאבד כי אם במאכל הקים לחיי עולמים אשר בן האדם יתננו לכם כי בו חתם חותמו אביו האלהים׃
28А они Му рекоше: Шта ћемо чинити да радимо дела Божија?
28ויאמרו אליו מה נעשה לפעל פעלות אלהים׃
29Одговори Исус и рече им: Ово је дело Божије да верујете оног кога Он посла.
29ויען ישוע ויאמר אליהם זאת פעלת אלהים כי תאמינו בזה אשר הוא שלחו׃
30А они Му рекоше: Какав дакле ти показујеш знак да видимо и да верујемо? Шта радиш ти?
30ויאמרו אליו מה אפוא האות אשר תעשה למעננראה ונאמין בך מה תפעל׃
31Очеви наши једоше ману у пустињи, као што је написано: Хлеб с неба даде им да једу.
31אבותינו אכלו את המן במדבר כאשר כתוב לחם מן השמים נתן למו לאכל׃
32Тада им рече Исус: Заиста, заиста вам кажем: Мојсије не даде вама хлеб с неба, него вам Отац мој даје хлеб истинити с неба;
32ויאמר אליהם ישוע אמן אמן אני אמר לכם לא משה נתן לכם את הלחם מן השמים כי אם אבי נתן לכם את הלחם מן השמים האמתי׃
33јер је хлеб Божији онај који силази с неба и даје живот свету.
33כי לחם אלהים הוא היורד מן השמים ונתן חיים לעולם׃
34Тада Му рекоше: Господе! Дај нам свагда тај хлеб.
34ויאמרו אליו אדני תנה לנו תמיד את הלחם הזה׃
35А Исус им рече: Ја сам хлеб живота: Који мени долази неће огладнети, и који мене верује неће никад ожеднети.
35ויאמר להם ישוע אנכי הוא לחם החיים כל הבא אלי לא ירעב ואשר יאמין בי לא יצמא עוד׃
36Него вам казах да ме и видесте и не верујете.
36ואני הנה אמרתי לכם כי גם חזיתם אתי ולא תאמינו׃
37Све што мени даје Отац к мени ће доћи; и који долази к мени нећу га истерати напоље.
37כל אשר יתננו לי אבי יבוא אלי והבא אלי לא אהדפנו החוצה׃
38Јер сиђох с неба не да чиним вољу своју, него вољу Оца који ме посла.
38כי ירדתי מן השמים לא לעשות רצוני כי אם רצון שלחי׃
39А ово је воља Оца који ме посла да од оног што ми даде ништа не изгубим, него да га васкрснем у последњи дан.
39וזה רצון האב אשר שלחני כי כל אשר נתן לי לא יאבד לי כי אם אקימנו ביום האחרון׃
40А ово је воља Оног који ме посла да сваки који види Сина и верује Га има живот вечни; и ја ћу га васкрснути у последњи дан.
40וזה רצון שלחי אשר כל הראה את הבן ומאמין בו יהיו לו חיי עולמים ואני אקימנו ביום האחרון׃
41Тада викаху Јевреји на Њега што рече: Ја сам хлеб који сиђе с неба.
41וילנו עליו היהודים על אמרו אנכי הוא הלחם הירד מן השמים׃
42И говораху: Није ли ово Исус, син Јосифов, коме ми знамо оца и матер? Како дакле он говори: Ја сиђох с неба?
42ויאמרו הלא זה הוא ישוע בן יוסף אשר אנחנו ידעים את אביו ואת אמו ואיך יאמר מן השמים באתי׃
43Онда Исус одговори и рече им: Не вичите међу собом.
43ויען ישוע ויאמר אליהם אל תלינו איש אל רעהו׃
44Нико не може доћи к мени ако га не довуче Отац који ме посла; и ја ћу га васкрснути у последњи дан.
44לא יוכל איש לבוא אלי בלתי אם ימשכהו אבי אשר שלחני ואני אקימנו ביום האחרון׃
45У пророцима стоји написано: и биће сви научени од Бога. Сваки који чује од Оца и научи, доћи ће к мени.
45הלא כתוב בנביאים וכל בניך למודי יהוה לכן כל אשר שמע מן האב ולמד יבא אלי׃
46Не да је ко видео Оца осим Оног који је од Бога: Он виде Оца.
46לא כאלו ראה איש את האב בלתי הבא מאת האלהים הוא ראה את האלהים׃
47Заиста, заиста вам кажем: који верује мене има живот вечни.
47אמן אמן אני אמר לכם המאמין בי לו חיי עולמים׃
48Ја сам Хлеб живота.
48אנכי הוא לחם החיים׃
49Очеви ваши једоше ману у пустињи, и помреше.
49אבותיכם אכלו את המן במדבר וימתו׃
50Ово је хлеб који силази с неба: да који од Њега једе не умре.
50זה הוא הלחם הירד מן השמים למען יאכל איש ממנו ולא ימות׃
51Ја сам хлеб живи који сиђе с неба; који једе од овог хлеба живеће вавек; и хлеб који ћу ја дати тело је моје, које ћу дати за живот света.
51אנכי הלחם החי הירד מן השמים איש כי יאכל מן הלחם הזה יחיה לעולם והלחם אשר אתננו הוא בשרי אשר אני נתן בעד חיי העולם׃
52А Јевреји се препираху међу собом говорећи: Како може овај дати нама тело своје да једемо?
52ויתוכחו היהודים איש עם רעהו לאמר איכה יוכל זה לתת לנו את בשרו לאכל׃
53А Исус им рече: Заиста, заиста вам кажем: ако не једете тело Сина човечијег и не пијете крв Његову, нећете имати живот у себи.
53ויאמר אליהם ישוע אמן אמן אני אמר לכם אם לא תאכלו את בשר בן האדם ושתיתם את דמו אין לכם חיים בקרבכם׃
54Који једе моје тело и пије моју крв има живот вечни, и ја ћу га васкрснути у последњи дан:
54האכל את בשרי והשתה את דמי יש לו חיי עולמים ואני אקימנו ביום האחרון׃
55Јер је тело моје право јело и крв моја право пиће.
55כי בשרי באמת הוא מאכל ודמי באמת הוא משקה׃
56Који једе моје тело и пије моју крв стоји у мени и ја у њему.
56האכל את בשרי ושתה את דמי הוא ילין בי ואני בו׃
57Као што ме посла живи Отац, и ја живим Оца ради; и који једе мене и он ће живети мене ради.
57כאשר שלחני האב החי ואנכי חי בגלל אבי כן האכל אתי גם הוא יחיה בגללי׃
58Ово је хлеб који сиђе с неба: не као што ваши очеви једоше ману, и помреше; који једе хлеб овај живеће вавек.
58זה הוא הלחם הירד מן השמים לא כאשר אכלו אבותיכם את המן וימתו האכל את הלחם הזה יחיה לעולם׃
59Ово рече у зборници кад учаше у Капернауму.
59כזאת דבר בבית הכנסת בלמדו בכפר נחום׃
60Тада многи од ученика Његових који слушаху рекоше: Ово је тврда беседа! Ко је може слушати?
60ורבים מתלמידיו כשמעם אמרו קשה הדבר הזה מי יוכל לשמע אתו׃
61А Исус знајући у себи да ученици Његови вичу на то, рече им: Зар вас ово саблажњава?
61ויבן ישוע בלבו כי תלמידיו מלינים על זאת ויאמר אליהם הזאת לכם למכשול׃
62А кад видите Сина човечијег да одлази горе где је пре био?
62מה אפוא אם תראו את בן האדם עלה אל אשר היה שם לפנים׃
63Дух је оно што оживљава; тело не помаже ништа. Речи које вам ја рекох дух су и живот су.
63הרוח הוא הנתן חיים והבשר אין בו מועיל הדברים אשר אני דברתי אליכם רוח המה וחיים המה׃
64Али имају неки међу вама који не верују. Јер знаше Исус од почетка који су што не верују, и ко ће Га издати.
64אך יש מכם אשר לא יאמינו כי ישוע ידע מראש מי הם אשר אינם מאמינים ומי המוסר אתו׃
65И рече: Зато вам рекох да нико не може доћи к мени ако му не буде дано од Оца мог.
65ויאמר על כן אמרתי לכם כי לא יוכל איש לבוא אלי בלתי אם נתן לו מאת אבי׃
66Од тада многи од ученика Његових отидоше натраг, и више не иђаху с Њим.
66מן העת הזאת רבים מתלמידיו נסגו אחור ולא יספו להתהלך אתו׃
67А Исус рече дванаесторици: Да нећете и ви отићи?
67ויאמר ישוע אל שנים העשר היש את נפשכם גם אתם לסור ממני׃
68Тада Му одговори Симон Петар: Господе! Коме ћемо ићи? Ти имаш речи вечног живота.
68ויען אתו שמעון פטרוס אדני אל מי נלך דברי חיי עולמים עמך׃
69И ми веровасмо и познасмо да си Ти Христос, Син Бога Живога.
69ואנחנו האמנו ונדע כי אתה המשיח בן אל חי׃
70Исус им одговори: Не изабрах ли ја вас дванаесторицу, и један је од вас ђаво?
70ויען אתם ישוע הלא בחרתי אני בכם שנים העשר ואחד מכם שטן הוא׃
71А говораше за Јуду Симонова Искариота, јер Га он хтеде издати, и беше један од дванаесторице.
71זאת אמר על יהודה בן שמעון איש קריות כי עתיד היה למסרו והוא אחד משנים העשר׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.