Јован 1
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Berean Standard Bible
1У почетку беше Реч, и Реч беше у Бога, и Бог беше Реч.
1In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God.
2Она беше у почетку у Бога.
2He was with God in the beginning.
3Све је кроз Њу постало, и без Ње ништа није постало што је постало.
3Through Him all things were made, and without Him nothing was made that has been made.
4У Њој беше живот, и живот беше видело људима.
4In Him was life, and that life was the light of men.
5И Видело се светли у тами, и тама Га не обузе.
5The Light shines in the darkness, and the darkness has not overcome it.
6Посла Бог човека по имену Јована.
6There came a man who was sent from God. His name was John.
7Овај дође за сведочанство да сведочи за Видело да сви верују кроза њ.
7He came as a witness to testify about the Light, so that through him everyone might believe.
8Он не беше Видело, него да сведочи за Видело.
8He himself was not the Light, but he came to testify about the Light.
9Беше Видело истинито које обасјава сваког човека који долази на свет.
9The true Light who gives light to every man was coming into the world.
10На свету беше, и свет кроза Њ поста, и свет Га не позна.
10He was in the world, and though the world was made through Him, the world did not recognize Him.
11К својима дође, и своји Га не примише.
11He came to His own, and His own did not receive Him.
12А који Га примише даде им власт да буду синови Божији, који верују у име Његово,
12But to all who did receive Him, to those who believed in His name, He gave the right to become children of God—
13који се не родише од крви, ни од воље телесне, ни од воље мужевље, него од Бога.
13children born not of blood, nor of the desire or will of man, but born of God.
14И реч постаде тело и усели се у нас пуно благодати и истине; и видесмо славу Његову, славу, као Јединороднога од Оца.
14The Word became flesh and made His dwelling among us. We have seen His glory, the glory of the one and only Son from the Father, full of grace and truth.
15Јован сведочи за Њега и виче говорећи: Овај беше за кога рекох: Који за мном иде преда мном постаде, јер пре мене беше.
15John testified concerning Him. He cried out, saying, “This is He of whom I said, ‘He who comes after me has surpassed me because He was before me.’”
16И од пунине Његове ми сви узесмо благодат за благодаћу.
16From His fullness we have all received grace upon grace.
17Јер се закон даде преко Мојсија, а благодат и истина постаде од Исуса Христа.
17For the law was given through Moses; grace and truth came through Jesus Christ.
18Бога нико није видео никад: Јединородни Син који је у наручју Очевом, Он Га јави.
18No one has ever seen God, but the one and only Son, who is Himself God and is at the Father’s side, has made Him known.
19И ово је сведочанство Јованово кад послаше Јевреји из Јерусалима свештенике и Левите да га запитају: Ко си ти?
19And this was John’s testimony when the Jews of Jerusalem sent priests and Levites to ask him, “Who are you?”
20И он призна, и не затаји, и призна: Ја нисам Христос.
20He did not refuse to confess, but openly declared, “I am not the Christ.”
21И запиташе га: Ко си дакле? Јеси ли Илија? И рече: Нисам. Јеси ли пророк? И одговори: Нисам.
21“Then who are you?” they inquired. “Are you Elijah?” He said, “I am not.” “Are you the Prophet?” He answered, “No.”
22А они му рекоше: Ко си? Да можемо казати онима што су нас послали: Шта кажеш за себе?
22So they said to him, “Who are you? We need an answer for those who sent us. What do you say about yourself?”
23Рече: Ја сам глас оног што виче у пустињи: Поравните пут Господњи; као што каза Исаија пророк.
23John replied in the words of Isaiah the prophet: “I am a voice of one calling in the wilderness, ‘Make straight the way for the Lord.’”
24И беху посланици од фарисеја,
24Then the Pharisees who had been sent
25и запиташе га говорећи му: Зашто, дакле, крштаваш кад ти ниси Христос ни Илија ни пророк?
25asked him, “Why then do you baptize, if you are not the Christ, nor Elijah, nor the Prophet?”
26Одговори им Јован говорећи: Ја крштавам водом а међу вама стоји кога ви не знате.
26“I baptize with water,” John replied, “but among you stands One you do not know.
27Он је Онај што ће доћи за мном, који беше преда мном; коме ја нисам достојан одрешити ремен на обући Његовој.
27He is the One who comes after me, the straps of whose sandals I am not worthy to untie.”
28Ово би у Витанији преко Јордана где Јован крштаваше.
28All this happened at Bethany beyond the Jordan, where John was baptizing.
29А сутрадан виде Јован Исуса где иде к њему, и рече: Гле, јагње Божије које узе на се грехе света.
29The next day John saw Jesus coming toward him and said, “Look, the Lamb of God, who takes away the sin of the world!
30Ово је Онај за кога ја рекох: За мном иде човек који преда мном постаде, јер пре мене беше.
30This is He of whom I said, ‘A man who comes after me has surpassed me because He was before me.’
31И ја Га не знадох: него да се јави Израиљу зато ја дођох да крстим водом.
31I myself did not know Him, but the reason I came baptizing with water was that He might be revealed to Israel.”
32И сведочи Јован говорећи: Видех Духа где силази с неба као голуб и стаде на Њему.
32Then John testified, “I saw the Spirit descending from heaven like a dove and resting on Him.
33И ја Га не знадох; него Онај који ме посла да крстим водом Он ми рече: На кога видиш да силази Дух и стоји на Њему то је Онај који ће крстити Духом Светим.
33I myself did not know Him, but the One who sent me to baptize with water told me, ‘The man on whom you see the Spirit descend and rest is He who will baptize with the Holy Spirit.’
34И ја видех и засведочих да је овај Син Божји.
34I have seen and testified that this is the Son of God.”
35А сутрадан, опет, стајаше Јован и двојица од ученика његових,
35The next day John was there again with two of his disciples.
36и видевши Исуса где иде, рече: Гле, јагње Божије.
36When he saw Jesus walking by, he said, “Look, the Lamb of God!”
37И чуше га оба ученика кад говораше, и отидоше за Исусом.
37And when the two disciples heard him say this, they followed Jesus.
38А Исус обазревши се и видевши их где иду за Њим, рече им: Шта ћете? А они Му рекоше: Рави! (које значи: учитељу) где стојиш?
38Jesus turned and saw them following. “What do you want?” He asked. They said to Him, “Rabbi” (which means Teacher), “where are You staying?”
39И рече им: Дођите и видите. И отидоше, и видеше где стајаше; и осташе у Њега онај дан. А беше око деветог сахата.
39“Come and see,” He replied. So they went and saw where He was staying, and spent that day with Him. It was about the tenth hour.
40А један од двојице који чуше од Јована и иђаху за Њим беше Андрија, брат Симона Петра;
40Andrew, Simon Peter’s brother, was one of the two who heard John’s testimony and followed Jesus.
41он нађе најпре брата свог Симона, и рече му: Ми нађосмо Месију, које значи Христос.
41He first found his brother Simon and told him, “We have found the Messiah” (which is translated as Christ).
42И доведе га к Исусу. А Исус погледавши на њ рече: Ти си Симон, син Јонин; ти ћеш се звати Кифа, које значи Петар.
42Andrew brought him to Jesus, who looked at him and said, “You are Simon son of John. You will be called Cephas” (which is translated as Peter).
43А сутрадан намисли изићи у Галилеју, и нађе Филипа, и рече му: Хајде за мном.
43The next day Jesus decided to set out for Galilee. Finding Philip, He told him, “Follow Me.”
44А Филип беше из Витсаиде, из града Андријиног и Петровог.
44Now Philip was from Bethsaida, the same town as Andrew and Peter.
45Филип нађе Натанаила, и рече му: За кога Мојсије у закону писа и пророци, нађосмо Га, Исуса сина Јосифова из Назарета.
45Philip found Nathanael and told him, “We have found the One Moses wrote about in the Law, the One the prophets foretold—Jesus of Nazareth, the son of Joseph.”
46И рече му Натанаило: Из Назарета може ли бити шта добро? Рече му Филип: Дођи и види.
46“Can anything good come from Nazareth?” Nathanael asked. “Come and see,” said Philip.
47А Исус видевши Натанаила где иде к Њему рече за њега: Ево правог Израиљца у коме нема лукавства.
47When Jesus saw Nathanael approaching, He said of him, “Here is a true Israelite, in whom there is no deceit.”
48Рече Му Натанаило: Како ме познајеш? Одговори Исус и рече му: Пре него те позва Филип видех те кад беше под смоквом.
48“How do You know me?” Nathanael asked. Jesus replied, “Before Philip called you, I saw you under the fig tree.”
49Одговори Натанаило и рече Му: Рави! Ти си Син Божији, Ти си Цар Израиљев.
49“Rabbi,” Nathanael answered, “You are the Son of God! You are the King of Israel!”
50Одговори Исус и рече му: Што ти казах да те видех под смоквом зато верујеш; видећеш више од овог.
50Jesus said to him, “Do you believe just because I told you I saw you under the fig tree? You will see greater things than these.”
51И рече му: Заиста, заиста вам кажем: Одселе ћете видети небо отворено и анђеле Божије где се пењу и силазе к Сину човечијем.
51Then He declared, “Truly, truly, I tell you, you will all see heaven open and the angels of God ascending and descending on the Son of Man.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.