Лука 24
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А у први дан недељни дођоше врло рано на гроб, и донесоше мирисе што приправише, и неке друге жене с њима;
1Mas no primeiro dia da semana, de madrugada, elas e algumas outras foram ao sepulcro, levando as especiarias que haviam preparado.
2али нађоше камен одваљен од гроба.
2Encontraram a pedra rolada do sepulcro.
3И ушавши не нађоше тело Господа Исуса.
3Entraram, e não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4И кад се оне чуђаху томе, гле, два човека сташе пред њима у сјајним хаљинама;
4Enquanto estavam muito perplexas com isso, eis que dois homens se puseram ao lado delas com roupas resplandecentes.
5а кад се оне уплашише и оборише лица к земљи, рекоше им: Што тражите Живога међу мртвима?
5Amedrontadas, abaixaram o rosto para a terra. Os homens lhes disseram: “Por que vocês buscam entre os mortos aquele que vive?
6Није овде; него устаде; опомените се како вам каза кад беше још у Галилеји,
6Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele lhes disse quando ainda estava na Galileia,
7говорећи да Син човечији треба да се преда у руке људи грешника и да се разапне и трећи дан да устане.
7dizendo que o Filho do Homem devia ser entregue nas mãos de homens pecadores, ser crucificado, e ressuscitar ao terceiro dia.”
8И опоменуше се речи Његових.
8Elas se lembraram das palavras dele,
9И вративши се од гроба јавише све ово једанаесторици и свима осталим.
9voltaram do sepulcro e contaram todas essas coisas aos onze e a todos os outros.
10А то беше Магдалина Марија и Јована и Марија Јаковљева и остале с њима које казаше ово апостолима.
10Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. As outras mulheres que estavam com elas contaram essas coisas aos apóstolos.
11И њима се учинише њихове речи као лаж, и не вероваше им.
11Essas palavras lhes pareceram loucura, e eles não acreditaram nelas.
12А Петар уставши отрча ка гробу, и наткучивши се виде саме хаљине где леже, и отиде чудећи се у себи шта би.
12Mas Pedro se levantou e correu ao sepulcro. Abaixando-se e olhando para dentro, viu as faixas de linho deitadas ali sozinhas, e foi para casa, admirado com o que havia acontecido.
13И гле, двојица од њих иђаху у онај дан у село које беше далеко од Јерусалима шездесет потркалишта и зваше се Емаус.
13Eis que dois deles estavam indo naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a sessenta estádios de Jerusalém.
14А они говораху међу собом о свима овим догађајима.
14Eles conversavam um com o outro sobre todas essas coisas que haviam acontecido.
15И кад се они разговараху и запиткиваху један другог, и Исус приближи се, и иђаше с њима.
15Enquanto conversavam e discutiam entre si, o próprio Jesus se aproximou e foi com eles.
16А очи им се држаху да Га не познаше.
16Mas os olhos deles foram impedidos de reconhecê-lo.
17А Он им рече: Какав је то разговор који имате међу собом идући, и што сте невесели?
17Ele lhes disse: “Sobre o que vocês estão conversando enquanto caminham? Por que estão tristes?”
18А један, по имену Клеопа, одговарајући рече Му: Зар си ти један од црквара у Јерусалиму који ниси чуо шта је у њему било ових дана?
18Um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: “Você é o único forasteiro em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nestes dias?”
19И рече им: Шта? А они Му рекоше: За Исуса Назарећанина, који беше пророк, силан у делу и у речи пред Богом и пред свим народом;
19Ele lhes disse: “Que coisas?” Eles lhe disseram: “As coisas a respeito de Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20како Га предадоше главари свештенички и кнезови наши те се осуди на смрт, и разапеше Га?
20e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21А ми се надасмо да је Он Онај који ће избавити Израиља; али сврх свега тога ово је данас трећи дан како то би.
21Mas nós esperávamos que fosse ele quem redimiria Israel. Sim, e além de tudo isso, hoje já é o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22А уплашише нас и жене неке од наших које су биле рано на гробу,
22Além disso, algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram maravilhados; tendo chegado de madrugada ao sepulcro,
23и не нашавши тела његовог дођоше говорећи да су им се анђели јавили који су казали да је Он жив.
23e não achando o corpo dele, voltaram dizendo que também tinham tido uma visão de anjos, os quais disseram que ele está vivo.
24И идоше једни од наших на гроб, и нађоше тако као што и жене казаше, али Њега не видеше.
24Alguns dos nossos foram ao sepulcro e o encontraram exatamente como as mulheres haviam dito, mas não o viram.”
25И Он им рече: О безумни и спорог срца за веровање свега што говорише пророци!
25Ele lhes disse: “Ó insensatos! Como o coração de vocês é lento para crer em tudo o que os profetas falaram!
26Није ли то требало да Христос претрпи и да уђе у славу своју?
26O Cristo não tinha que sofrer essas coisas e entrar na sua glória?”
27И почевши од Мојсија и од свих пророка казиваше им шта је за Њега у свему писму.
27Começando por Moisés e por todos os profetas, ele lhes explicou em todas as Escrituras as coisas a respeito de si mesmo.
28И приближише се к селу у које иђаху, и Он чињаше се да хоће даље да иде.
28Eles se aproximaram da aldeia para onde iam, e ele fez como se fosse para mais longe.
29И они Га устављаху говорећи: Остани с нама, јер је дан нагао, и близу је ноћ. И уђе с њима да ноћи.
29Eles insistiram com ele, dizendo: “Fique conosco, pois já é quase noite, e o dia está quase no fim.” Ele entrou para ficar com eles.
30И кад сеђаше с њима за трпезом, узе хлеб и благословивши преломи га и даде им.
30Quando ele se sentou à mesa com eles, tomou o pão e deu graças. Partindo-o, deu-o a eles.
31Тада се њима отворише очи и познаше Га. И Њега нестаде.
31Os olhos deles foram abertos e eles o reconheceram; então ele desapareceu da vista deles.
32И они говораху један другом: Не гораше ли наше срце у нама кад нам говораше путем и кад нам казиваше писмо?
32Eles disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração dentro de nós enquanto ele nos falava pelo caminho, e enquanto nos abria as Escrituras?”
33И уставши онај час, вратише се у Јерусалим, и нађоше у скупу једанаесторицу и који беху с њима,
33Levantaram-se naquela mesma hora, voltaram para Jerusalém e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34који говораху: Заиста устаде Господ, и јави се Симону.
34dizendo: “O Senhor ressuscitou de fato, e apareceu a Simão!”
35И они казаше шта би на путу, и како Га познаше кад преломи хлеб.
35Eles relataram as coisas que aconteceram pelo caminho, e como ele foi reconhecido por eles no partir do pão.
36А кад они ово говораху, и сам Исус стаде међу њима, и рече им: Мир вам.
36Enquanto diziam essas coisas, o próprio Jesus se pôs no meio deles e lhes disse: “Paz seja com vocês.”
37А они се уплашише, и поплашени будући, мишљаху да виде духа.
37Mas eles ficaram aterrorizados e cheios de medo, e supunham ter visto um espírito.
38И рече им: Шта се плашите? И зашто такве мисли улазе у срца ваша?
38Ele lhes disse: “Por que vocês estão perturbados? Por que surgem dúvidas em seus corações?
39Видите руке моје и ноге моје: ја сам главом; опипајте ме и видите; јер дух тела и костију нема као што видите да ја имам.
39Vejam as minhas mãos e os meus pés: sou eu mesmo. Toquem-me e vejam, pois um espírito não tem carne e ossos, como vocês veem que eu tenho.”
40И ово рекавши показа им руке и ноге.
40Tendo dito isso, ele lhes mostrou as mãos e os pés.
41А док они још не вероваху од радости и чуђаху се рече им: Имате ли овде шта за јело?
41Enquanto eles ainda não acreditavam por causa da alegria, e se maravilhavam, ele lhes disse: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”
42А они Му даше комад рибе печене, и меда у саћу.
42Eles lhe deram um pedaço de peixe assado e um favo de mel.
43И узевши изједе пред њима.
43Ele os tomou e comeu diante deles.
44И рече им: Ово су речи које сам вам говорио још док сам био с вама, да све треба да се сврши шта је за мене написано у закону Мојсијевом и у пророцима и у псалмима.
44Ele lhes disse: “Isto é o que eu lhes falei enquanto ainda estava com vocês: que todas as coisas que estão escritas na lei de Moisés, nos profetas e nos salmos a meu respeito deviam se cumprir.”
45Тада им отвори ум да разумеју писмо.
45Então ele lhes abriu o entendimento, para que pudessem compreender as Escrituras.
46И рече им: Тако је писано, и тако је требало да Христос пострада и да устане из мртвих трећи дан;
46E lhes disse: “Assim está escrito, e assim era necessário que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos ao terceiro dia,
47и да се проповеда покајање у име Његово и опроштење греха по свим народима почевши од Јерусалима.
47e que o arrependimento e a remissão de pecados fossem pregados em seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48А ви сте сведоци овоме.
48Vocês são testemunhas dessas coisas.
49И гле, ја ћу послати обећање Оца свог на вас; а ви седите у граду јерусалимском док се не обучете у силу с висине.
49Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai. Mas esperem na cidade de Jerusalém, até que sejam revestidos do poder do alto.”
50И изведе их напоље до Витаније, и подигнувши руке своје благослови их.
50Ele os levou para fora, até Betânia, e, levantando as mãos, os abençoou.
51И кад их благосиљаше, одступи од њих, и узношаше се на небо.
51Enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52И они Му су поклонише, и вратише се у Јерусалим с великом радошћу.
52Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém com grande alegria,
53И беху једнако у цркви хвалећи и благосиљајући Бога. Амин.
53e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.