Лука 15
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1И приближаваху се к Њему сви цариници и грешници да Га чују.
1Ora, todos os cobradores de impostos e pecadores se aproximavam dele para ouvi-lo.
2И викаху на Њега фарисеји и књижевници говорећи: Овај прима грешнике и једе с њима.
2Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: “Este homem recebe pecadores e come com eles.”
3А Он им каза причу ову говорећи:
3Então ele lhes contou esta parábola:
4Који човек од вас имајући сто оваца и изгубивши једну од њих не остави деведесет и девет у пустињи и не иде за изгубљеном док је не нађе?
4“Qual de vocês, se tivesse cem ovelhas e perdesse uma delas, não deixaria as noventa e nove no deserto e iria atrás daquela que se perdeu, até encontrá-la?
5И нашавши дигне је на раме своје радујући се,
5Quando a encontra, ele a coloca sobre os ombros, alegrando-se.
6и дошавши кући сазове пријатеље и суседе говорећи им: Радујте се са мном: ја нађох своју овцу изгубљену.
6Ao chegar em casa, reúne seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha ovelha que estava perdida!’
7Кажем вам да ће тако бити већа радост на небу за једног грешника који се каје, неголи за деведесет и девет праведника којима не треба покајање.
7Eu lhes digo que, da mesma forma, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não precisam de arrependimento.
8Или која жена имајући десет динара, ако изгуби један динар, не запали свеће, и не помете куће, и не тражи добро док не нађе?
8“Ou qual mulher, se tivesse dez moedas de dracma e perdesse uma delas, não acenderia uma candeia, varreria a casa e procuraria diligentemente até encontrá-la?
9И нашавши сазове другарице и суседе говорећи: Радујте се са мном: ја нађох динар изгубљени.
9Quando a encontra, ela reúne suas amigas e vizinhas, dizendo: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a dracma que eu havia perdido!’
10Тако, кажем вам, бива радост пред анђелима Божијима за једног грешника који се каје.
10Da mesma forma, eu lhes digo, há alegria na presença dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.”
11И рече: Један човек имаше два сина,
11Ele disse: “Certo homem tinha dois filhos.
12и рече млађи од њих оцу: Оче! Дај ми део имања што припада мени. И отац им подели имање.
12O mais jovem deles disse ao pai: ‘Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe.’ Então ele dividiu os seus bens entre eles.
13И потом до неколико дана покупи млађи син све своје, и отиде у далеку земљу; и онамо просу имање своје живећи беспутно.
13Poucos dias depois, o filho mais jovem juntou tudo o que era seu e viajou para um país distante. Lá ele desperdiçou os seus bens vivendo de forma desregrada.
14А кад потроши све, постаде велика глад у оној земљи, и он се нађе у невољи.
14Depois de ter gasto tudo, houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15И отишавши приби се код једног човека у оној земљи; и он га посла у поље своје да чува свиње.
15Então ele se pôs a serviço de um dos cidadãos daquele país, que o mandou para os seus campos para apascentar porcos.
16И жељаше напунити трбух свој рошчићима које свиње јеђаху, и нико му их не даваше.
16Ele desejava encher o estômago com as vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17А кад дође к себи, рече: Колико најамника у оца мог имају хлеба и сувише, а ја умирем од глади!
17Mas, quando caiu em si, disse: ‘Quantos empregados de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morrendo de fome!
18Устаћу и идем оцу свом, па ћу му рећи: Оче! Сагреших Небу и теби,
18Eu me levantarei, irei para meu pai e lhe direi: “Pai, pequei contra o céu e diante de ti.
19и већ нисам достојан назвати се син твој: прими ме као једног од својих најамника.
19Já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como um dos teus empregados.”’
20И уставши отиде оцу свом. А кад је још подалеко био, угледа га отац његов, и сажали му се, и потрчавши загрли га и целива га.
20“Ele se levantou e foi para seu pai. Mas, estando ele ainda longe, seu pai o viu e, movido de compaixão, correu, lançou-se ao seu pescoço e o beijou.
21А син му рече: Оче, сагреших Небу и теби, и већ нисам достојан назвати се син твој.
21O filho lhe disse: ‘Pai, pequei contra o céu e diante de ti. Já não sou digno de ser chamado teu filho.’
22А отац рече слугама својим: Изнесите најлепшу хаљину и обуците га, и подајте му прстен на руку и обућу на ноге.
22“Mas o pai disse aos seus servos: ‘Tragam a melhor veste e vistam-no com ela. Coloquem um anel em sua mão e sandálias em seus pés.
23И доведите теле угојено те закољите, да једемо и да се веселимо.
23Tragam o bezerro gordo, matem-no, e vamos comer e celebrar;
24Јер овај мој син беше мртав, и оживе; и изгубљен беше, и нађе се. И стадоше се веселити.
24pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Ele estava perdido e foi achado.’ Então começaram a celebrar.
25А син његов старији беше у пољу, и долазећи кад се приближи кући чу певање и подвикивање.
25“Ora, o seu filho mais velho estava no campo. Quando se aproximou da casa, ouviu música e dança.
26И дозвавши једног од слугу запита: Шта је то?
26Ele chamou um dos servos e perguntou o que estava acontecendo.
27А он му рече: Брат твој дође; и отац твој закла теле угојено, што га је здравог видео.
27Ele lhe disse: ‘Seu irmão chegou, e seu pai matou o bezerro gordo, porque o recebeu de volta são e salvo.’
28А он се расрди и не хтеде да уђе. Тада изиђе отац његов и мољаше га.
28Mas ele ficou irado e não queria entrar. Então seu pai saiu e implorou que entrasse.
29А он одговарајући рече оцу: Ето те служим толико година, и никад не преступих твоје заповести, па мени никад ниси дао јаре да бих се провеселио са својим друштвом;
29Mas ele respondeu ao seu pai: ‘Há tantos anos eu sirvo você e nunca desobedeci a uma ordem sua, mas você nunca me deu um cabrito para que eu pudesse celebrar com os meus amigos.
30а кад дође тај твој син који ти је имање просуо с курвама, заклао си му теле угојено.
30Mas, quando veio este seu filho, que devorou os seus bens com prostitutas, você matou o bezerro gordo para ele.’
31А он му рече: Сине! Ти си свагда са мном, и све је моје твоје.
31“Ele lhe disse: ‘Filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32Требало се развеселити и обрадовати, јер овај брат твој мртав беше, и оживе; и изгубљен беше, и нађе се.
32Mas era apropriado celebrar e alegrar-se, pois este seu irmão estava morto, e voltou à vida. Ele estava perdido, e foi achado.’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.