Лука 15
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1И приближаваху се к Њему сви цариници и грешници да Га чују.
1ויהי בקרב אליו כל המוכסים והחטאים לשמע אותו׃
2И викаху на Њега фарисеји и књижевници говорећи: Овај прима грешнике и једе с њима.
2וילונו הפרושים והסופרים לאמר הנה זה מקבל את החטאים ואכל אתם׃
3А Он им каза причу ову говорећи:
3וידבר אליהם את המשל הזה לאמר׃
4Који човек од вас имајући сто оваца и изгубивши једну од њих не остави деведесет и девет у пустињи и не иде за изгубљеном док је не нађе?
4מי זה האיש מכם אשר לו מאה כבשים ואבד לו אחד מהם ולא יטוש את התשעים ותשעה במדבר והלך אחרי האבד עד כי ימצאהו׃
5И нашавши дигне је на раме своје радујући се,
5והיה כמצאו אתו ישימנו על כתפיו בשמחה׃
6и дошавши кући сазове пријатеље и суседе говорећи им: Радујте се са мном: ја нађох своју овцу изгубљену.
6ובא אל ביתו וקרא לאהביו ולשכניו יחד לאמר שמחו אתי כי מצאתי את שיי האבד׃
7Кажем вам да ће тако бити већа радост на небу за једног грешника који се каје, неголи за деведесет и девет праведника којима не треба покајање.
7אני אמר לכם כי כן תהיה שמחה בשמים על חוטא אחד השב יותר מעל תשעים ותשעה צדיקים אשר לא יצטרכו לתשובה׃
8Или која жена имајући десет динара, ако изгуби један динар, не запали свеће, и не помете куће, и не тражи добро док не нађе?
8או מי האשה אשר לה עשרה דרכמונים ואבד לה דרכמון אחד ולא תדליק נר ותטאטא את הבית ותחפש היטב עד כי תמצאהו׃
9И нашавши сазове другарице и суседе говорећи: Радујте се са мном: ја нађох динар изгубљени.
9והיה כמצאה אותו תקרא לרעותיה ולשכנותיה לאמר שמחנה אתי כי מצאתי את הדרכמון אשר אבד לי׃
10Тако, кажем вам, бива радост пред анђелима Божијима за једног грешника који се каје.
10כן אני אמר לכם תהיה שמחה לנפי מלאכי אלהים על חוטא אחד אשר שב מחטאו׃
11И рече: Један човек имаше два сина,
11ויאמר איש אחד היו לו שני בנים׃
12и рече млађи од њих оцу: Оче! Дај ми део имања што припада мени. И отац им подели имање.
12ויאמר הצעיר אל אביו אבי תנה לי את חלק הרכוש אשר יפל לי ויחלק להם את הנחלה׃
13И потом до неколико дана покупи млађи син све своје, и отиде у далеку земљу; и онамо просу имање своје живећи беспутно.
13ויהי מקץ ימים ויאסף הבן הצעיר את הכל וילך אל ארץ רחוקה ושם פזר את רכשו וילך בדרך סובאים וזוללים׃
14А кад потроши све, постаде велика глад у оној земљи, и он се нађе у невољи.
14ואחרי כלותו את הכל היה רעב חזק בארץ ההיא ויחל להיות חסר לחם׃
15И отишавши приби се код једног човека у оној земљи; и он га посла у поље своје да чува свиње.
15וילך וידבק באחד מבני המדינה בארץ ההיא וישלח אותו אל שדותיו לרעות חזירים׃
16И жељаше напунити трбух свој рошчићима које свиње јеђаху, и нико му их не даваше.
16ויתאו למלא את בטנו בחרובים אשר יאכלו החזירים ואין נתן לו׃
17А кад дође к себи, рече: Колико најамника у оца мог имају хлеба и сувише, а ја умирем од глади!
17וישב אל לבו ויאמר מה רבו שכירי אבי ויש להם לחם לשבע ואני אבד ברעב׃
18Устаћу и идем оцу свом, па ћу му рећи: Оче! Сагреших Небу и теби,
18אקומה נא ואלכה אל אבי ואמר אליו אבי חטאתי לשמים ולפניך׃
19и већ нисам достојан назвати се син твој: прими ме као једног од својих најамника.
19ונקלתי מהקרא עוד בנך שימני כאשר שכיריך׃
20И уставши отиде оцу свом. А кад је још подалеко био, угледа га отац његов, и сажали му се, и потрчавши загрли га и целива га.
20ויקם ויבא אל אביו עודנו מרחוק ואביו ראהו ויהמו מעיו וירץ ויפל על צואריו וישקהו׃
21А син му рече: Оче, сагреших Небу и теби, и већ нисам достојан назвати се син твој.
21ויאמר אליו הבן אבי חטאתי לשמים ולפניך ואני נקלתי מהקרא עוד בנך׃
22А отац рече слугама својим: Изнесите најлепшу хаљину и обуците га, и подајте му прстен на руку и обућу на ноге.
22ויאמר האב אל עבדיו הוציאו את השמלה הטובה מכלן והלבישהו ותנו טבעת על ידו ונעלים ברגליו׃
23И доведите теле угојено те закољите, да једемо и да се веселимо.
23והביאו את עגל המרבק וטבחו אתו ונאכלה ונשמח׃
24Јер овај мој син беше мртав, и оживе; и изгубљен беше, и нађе се. И стадоше се веселити.
24כי זה בני היה מת ויחי ואובד היה וימצא ויחלו לשמח׃
25А син његов старији беше у пољу, и долазећи кад се приближи кући чу певање и подвикивање.
25ובנו הגדול היה בשדה ויהי כאשר בא ויקרב אל הבית וישמע קול זמרה ומחלות׃
26И дозвавши једног од слугу запита: Шта је то?
26ויקרא אל אחד הנערים וישאל מה זאת׃
27А он му рече: Брат твој дође; и отац твој закла теле угојено, што га је здравог видео.
27ויאמר אליו כי בא אחיך ויטבח אביך את עגל המרבק על אשר הושב לו שלם׃
28А он се расрди и не хтеде да уђе. Тада изиђе отац његов и мољаше га.
28ויחר לו ולא אבה לבוא הביתה ויצא אביו וידבר על לבו׃
29А он одговарајући рече оцу: Ето те служим толико година, и никад не преступих твоје заповести, па мени никад ниси дао јаре да бих се провеселио са својим друштвом;
29ויען ויאמר אל אביו הנה זה שנים רבות אני עבד אתך ומימי לא עברתי את מצותך ומימי לא נתת לי גדי למען אשיש עם רעי׃
30а кад дође тај твој син који ти је имање просуо с курвама, заклао си му теле угојено.
30ויבא בנך זה אשר בלע את נחלתך עם הזנות ותזבח לו את עגל המרבק׃
31А он му рече: Сине! Ти си свагда са мном, и све је моје твоје.
31ויאמר אליו בני אתה תמיד עמדי וכל אשר לי לך הוא׃
32Требало се развеселити и обрадовати, јер овај брат твој мртав беше, и оживе; и изгубљен беше, и нађе се.
32אבל נכון לשוש ולשמח כי אחיך זה היה מת ויחי ואבד היה וימצא׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.