Лука 12
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1Кад се на њих скупише хиљаде народа да стадоше газити један другог, онда поче најпре говорити ученицима својим: Чувајте се квасца фарисејског, који је лицемерје.
1ויהי עד כה ועד כה בהתאסף רבבות עם עד כי לחצו איש את רעהו ויחל לדבר אל תלמידיו בראשונה השמרו לנפשתיכם משאור הפרושים שהוא החנפה׃
2Јер ништа није сакривено што се неће открити, ни тајно што се неће дознати;
2ואין דבר מכסה אשר לא יגלה ואין נעלם אשר לא יודע׃
3јер шта у мраку рекосте, чуће се на виделу; и шта на ухо шаптасте у клетима, проповедаће се на крововима.
3לכן כל אשר דברתם בחשך באור ישמע ואת אשר לחשתם לאזן בחדרים קרא יקרא על הגגות׃
4Али вам кажем, пријатељима својим: не бојте се од оних који убијају тело и потом не могу ништа више учинити.
4ואני אמר לכם ידידי אל תיראו מן הממיתים את הגוף ואחרי זאת אין לאל ידם לעשות עוד דבר׃
5Него ћу вам казати кога да се бојите: бојте се Оног који има власт пошто убије бацити у пакао; да, кажем вам, Оног се бојте.
5אבל אורה אתכם את אשר תיראו יראו את אשר יש לו שלטן אחרי המיתו להשליך אל גיהנם הן אני אמר לכם אותו תיראון׃
6Не продаје ли се пет врабаца за два динара? И ниједан од њих није заборављен пред Богом.
6הלא חמש צפרים תמכרנה בשני אסרים ואין אחת מהן נשכחת לפני האלהים׃
7А у вас је и коса на глави избројана. Не бојте се дакле; ви сте бољи од много врабаца.
7ואתם גם שערות ראשכם נמנות כלן לכן אל תיראו יקרתם מצפרים רבות׃
8Него вам кажем: који год призна мене пред људима признаће и Син човечији њега пред анђелима Божијим;
8ואני אמר לכם כל אשר יודה בי לפני האדם גם בן האדם יודה בו לפני מלאכי אלהים׃
9а који се одрече мене пред људима њега ће се одрећи пред анђелима Божијим.
9ואשר יכחש בי לפני האדם הוא יכחש לפני מלאכי אלהים׃
10И сваки који рече реч на Сина човечијег опростиће му се, а који хули на Светог Духа неће му се опростити.
10וכל אשר ידבר דבר חרפה על בן האדם יסלח לו והמגדף את רוח הקדש לא יסלח לו׃
11А кад вас доведу у зборнице и на судове и пред поглаваре, не брините се како ћете или шта одговорити, или шта ћете казати;
11וכאשר יביאו אתכם אל בתי הכנסיות ולפני הרשיות והשלטונים אל תדאגו איך או במה תצטדקו ומה תדברו׃
12јер ће вас Свети Дух научити у онај час шта треба рећи.
12כי רוח הקדש הוא יורה אתכם בשעה ההיא את הנכון לדבר׃
13Рече Му пак неки из народа: Учитељу! Реци брату мом да подели са мном достојање.
13ויאמר אליו אחד מן העם רבי אמר נא אל אחי ויחלק אתי את הירשה׃
14А Он му рече: Човече! Ко је мене поставио судијом или кметом над вама?
14ויאמר אליו בן אדם מי שמני עליכם לשפט ולמחלק׃
15А њима рече: Гледајте и чувајте се од лакомства; јер нико не живи оним што је сувише богат.
15ויאמר אליהם ראו והשמרו לכם מבצע בצע כי חיי האדם אינם תלוים בהרבות נכסיו׃
16Каза им, пак, причу говорећи: У једног богатог човека роди њива.
16וישא משלו ויאמר אליהם לאמר שדה איש עשיר אחד עשה תבואה הרבה׃
17И мишљаше у себи говорећи: Шта ћу чинити? Немам у шта сабрати своју летину.
17ויחשב בלבו לאמר מה אעשה כי אין לי מקום לכנוס בו את תבואתי׃
18И рече: Ево ово ћу чинити: покварићу житнице своје и начинићу веће; и онде ћу сабрати сва своја жита и добро своје;
18ויאמר את זאת אעשה הרס את אסמי ובנה גדולים מהם ואכנסה שמה את כל יבולי וטובי׃
19и казаћу души својој: Душо! Имаш много имање на много година; почивај, једи, пиј, весели се.
19ואמר לנפשי נפשי יש לך עתודות הרבה לשנים רבות הנפשי אכלי שתי ושישי׃
20А Бог њему рече: Безумниче! Ову ноћ узеће душу твоју од тебе; а шта си приправио чије ће бити?
20והאלהים אמר לו אתה הכסיל בעצם הלילה הזה ידרשו ממך את נפשך ואשר הכינות לך למי יהיה׃
21Тако бива ономе који себи тече благо, а не богати се у Бога.
21זה חלק האצר לו אצרות ולא יעשיר באלהים׃
22А ученицима својим рече: Зато вам кажем: не брините се душом својом шта ћете јести; ни телом у шта ћете се обући:
22ויאמר אל תלמידיו לכן אני אמר לכם אל תדאגו לנפשכם מה תאכלו ולגופכם מה תלבשו׃
23Душа је претежнија од јела и тело од одела.
23הנפש יקרה היא מן המזון והגוף יקר מן המלבוש׃
24Погледајте гавране како не сеју ни жању, који немају подруме ни житнице, и Бог их храни: а колико сте ви претежнији од птица?
24התבוננו אל הערבים אשר אינם זרעים ואינם קצרים וגם אין להם מגורה ואוצר והאלהים מכלכל אותם ומה מעלים אתם מן העוף׃
25А ко од вас бринући се може примакнути расту свом лакат један?
25ומי זה מכם אשר בדאגתו יוכל להוסיף אמה אחת על קומתו׃
26А кад ни најмање шта не можете, зашто се бринете за остало?
26ועתה הן מעט מזער אין ביכלתכם וליותר מה תדאגו׃
27Погледајте љиљане како расту: не труде се, нити преду; али ја вам кажем да ни Соломун у свој слави својој не обуче се као један од њих.
27התבוננו אל השושנים הצמחות ואינן טות ואינן ארגות ואני אמר לכם כי גם שלמה בכל הדרו לא היה לבוש כאחת מהנה׃
28А кад траву по пољу, која данас јесте, а сутра се у пећ баца, Бог тако одева, а камоли вас, маловерни!
28ואם ככה ילביש אלהים את חציר השדה אשר היום ישנו ומחר ישלך לתוך התנור אף כי אתכם קטני האמונה׃
29И ви не иштите шта ћете јести или шта ћете пити, и не брините се;
29גם אתם אל תדרשו מה תאכלו ומה תשתו ואל תהלכו בגדלות׃
30јер ово све ишту и незнабошци овог света; а Отац ваш зна да вама треба ово.
30כי את כל אלה מבקשים גויי הארץ ואביכם הוא יודע כי צריכים אתם לאלה׃
31Него иштите царство Божије, и ово ће вам се све додати.
31אך בקשו את מלכות האלהים ונוסף לכם כל אלה׃
32Не бој се мало стадо! Јер би воља вашег Оца да вам да царство.
32אל תירא העדר הקטן כי רצה אביכם לתת לכם את המלכות׃
33Продајте шта имате и дајте милостињу; начините себи торбе које неће оветшати, хазну која се никад неће испразнити, на небесима, где се лупеж не прикучује нити мољац једе.
33מכרו את רכושכם ותנו צדקה עשו לכם כיסים אשר לא יבלו ואוצר בשמים אשר לא יגרע לעולם אשר גנב לא יקרב אליו וסס לא יאכלהו׃
34Јер где је ваше благо онде ће бити и срце ваше.
34כי במקום אשר אוצרכם בו שם יהיה גם לבבכם׃
35Нека буду ваша бедра запрегнута и свеће запаљене;
35מתניכם יהיו חגורים והנרות דלקים׃
36и ви као људи који чекају господара свог кад се врати са свадбе да му одмах отворе како дође и куцне.
36ואתם היו דמים לאנשים המחכים לאדניהם מתי ישוב מן החתנה וכאשר יבוא ודפק יפתחו לו כרגע׃
37Благо оним слугама које нађе господар кад дође, а они страже. Заиста вам кажем да ће се запрегнути, и посадиће их, и приступиће, те ће им служити.
37אשרי העבדים ההם אשר בבוא האדון ימצאם שקדים אמן אמר אני לכם כי יתאזר ויושיבם וילך לשרת אותם׃
38И ако дође у другу стражу, и у трећу стражу дође, и нађе их тако, благо оним слугама.
38ואם יבוא באשמרה השנית או באשמרה השלישית וכן ימצא אשרי העבדים ההם׃
39Али ово знајте: кад би знао домаћин у који ће час доћи лупеж, чувао би и не би дао поткопати кућу своју.
39וזאת דעו אשר אם ידע ידע בעל הבית באי זו שעה יבוא הגנב כי עתה שקד שקוד ולא יתן לחתר את ביתו׃
40И ви, дакле, будите готови: јер у који час не мислите доћи ће Син човечији.
40לכן גם אתם היו נכונים כי בשעה אשר לא פללתם יבוא בן האדם׃
41А Петар Му рече: Господе! Говориш ли нама ову причу или свима?
41ויאמר פטרוס אדנינו הלנו אתה אמר את המשל הזה אם גם לכל אדם׃
42А Господ рече: Ко је дакле тај верни и мудри пристав ког постави господар над чељади својом да им даје храну на оброк?
42ויאמר האדון מי הוא אפוא הסכן הנאמן והנבון אשר יפקידהו האדון על עבדתו לתת את ארחתם בעתו׃
43Благо том слузи ког дошавши господар његов нађе да извршује тако.
43אשרי העבד ההוא אשר בבא אדניו ימצאהו עשה כן׃
44Заиста вам кажем: над свим својим имањем поставиће га.
44אמת אמר אני לכם כי על כל אשר יש לו יפקידהו׃
45Ако ли каже слуга у срцу свом: Неће мој господар још задуго доћи; и стане бити слуге и слушкиње, и јести и пити, и опијати се;
45והעבד ההוא אם יאמר בלבו בשש אדני לבוא והחל להכות את העבדים ואת השפחות ולאכל ולשתות ולשכר׃
46доћи ће господар тога слуге у дан кад се не нада, и у час кад не мисли, и расећи ће га, и део његов метнуће с невернима.
46בוא יבוא אדני העבד ההוא ביום לא יצפה ובשעה לא ידע וישסף אותו וישים את חלקו עם הסוררים׃
47А онај слуга који зна вољу господара свог, и није се приправио, нити учинио по вољи његовој, биће врло бијен;
47]84-74[ והעבד ההוא אשר ידע את רצון אדניו ולא הכין ולא עשה כרצונו יכה מכות רבות, ואשר לא ידע ועשה דברים אשר עליהם בן הכות הוא לא יכה כי אם מעט כי כל איש אשר נתן לו הרבה דרוש ידרש ממנו הרבה ואשר הפקידו בידו הרבה ישאלו מאתו יותר׃
48а који не зна па заслужи бој, биће мало бијен. Коме је год много дано много ће се искати од њега; а коме предаше највише највише ће искати од њега.
48]84-74[׃
49Ја сам дошао да бацим огањ на земљу; и како би ми се хтело да се већ запалио!
49להפיל אש על הארץ באתי ומה חפץ אני כי כבר בערה׃
50Али се мени ваља крстити крштењем, и како ми је тешко док се не сврши!
50ועלי טבילה להטבל ומה יצר לי עד כי תשלם׃
51Мислите ли да сам ја дошао да дам мир на земљу? Не, кажем вам, него раздор.
51החשבים אתם כי באתי לתת שלום בארץ אני אמר לכם לא כי אם מחלקת׃
52Јер ће, одселе, пет у једној кући бити раздељени, устаће три на два, и два на три.
52כי מעתה חמשה בבית אחד יחלקו שלשה על שנים ושנים על שלשה׃
53Устаће отац на сина и син на оца; мати на кћер и кћи на матер; свекрва на снаху своју и снаха на свекрву своју.
53האב יחלק על הבן והבן על האב האם על הבת והבת על האם החמות על הכלה והכלה על החמות׃
54А народу говораше: Кад видите облак где се диже од запада одмах кажете: Биће дажд; и бива тако.
54ויאמר גם אל המון העם כראתכם את הענן עלה במערב ואמרתם גשם בא וכן יהיה׃
55И кад видите југ где дува кажете: Биће врућина; и бива.
55ואם נשבה רוח הנגב תאמרו הנה חם בא וגם יבוא׃
56Лицемери! Лице неба и земље умете познавати, а време ово како не познајете?
56החנפים את פני הארץ והשמים ידעתם לבחן ואת העת הזאת איך לא תבחנו׃
57Зашто пак и сами од себе не судите праведно?
57למה אף מנפשכם לא תשפטו את הישר׃
58Јер кад идеш са својим супарником кнезу, гледај не би ли се на путу с њим поравнао да те не притегне судији, и судија да те не преда слузи, и слуга да те не баци у тамницу.
58כי כאשר תלך אל השר עם איש ריבך בעודך בדרך השתדל להנצל ממנו פן יסחב אותך אל השפט והשפט ימסרך אל השוטר והשוטר ישליכך אל בית הכלא׃
59Кажем ти: нећеш оданде изићи док не даш и последњи динар.
59ואני אמר לך לא תצא משם עד אם שלמת גם את הפרוטה האחרונה׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.