Лука 12
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Кад се на њих скупише хиљаде народа да стадоше газити један другог, онда поче најпре говорити ученицима својим: Чувајте се квасца фарисејског, који је лицемерје.
1Enquanto isso, tendo-se reunido uma multidão de muitos milhares, a ponto de atropelarem uns aos outros, ele começou a dizer aos seus discípulos, antes de tudo: “Cuidado com o fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2Јер ништа није сакривено што се неће открити, ни тајно што се неће дознати;
2Mas não há nada encoberto que não venha a ser revelado, nem oculto que não venha a ser conhecido.
3јер шта у мраку рекосте, чуће се на виделу; и шта на ухо шаптасте у клетима, проповедаће се на крововима.
3Portanto, tudo o que disserem nas trevas será ouvido na luz. O que falarem ao ouvido nos quartos interiores será proclamado sobre os telhados.
4Али вам кажем, пријатељима својим: не бојте се од оних који убијају тело и потом не могу ништа више учинити.
4“Eu lhes digo, meus amigos: não tenham medo daqueles que matam o corpo e, depois disso, não têm mais nada que possam fazer.
5Него ћу вам казати кога да се бојите: бојте се Оног који има власт пошто убије бацити у пакао; да, кажем вам, Оног се бојте.
5Mas eu lhes mostrarei a quem devem temer. Temam aquele que, depois de matar, tem poder para lançar na Geena. Sim, eu lhes digo, temam a esse.
6Не продаје ли се пет врабаца за два динара? И ниједан од њих није заборављен пред Богом.
6“Não se vendem cinco pardais por duas moedas de assare ? Contudo, nenhum deles é esquecido por Deus.
7А у вас је и коса на глави избројана. Не бојте се дакле; ви сте бољи од много врабаца.
7Mas até os cabelos da cabeça de vocês estão todos contados. Portanto, não tenham medo. Vocês valem mais do que muitos pardais.
8Него вам кажем: који год призна мене пред људима признаће и Син човечији њега пред анђелима Божијим;
8“Eu lhes digo: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9а који се одрече мене пред људима њега ће се одрећи пред анђелима Божијим.
9mas aquele que me negar na presença dos homens será negado na presença dos anjos de Deus.
10И сваки који рече реч на Сина човечијег опростиће му се, а који хули на Светог Духа неће му се опростити.
10Todo aquele que disser uma palavra contra o Filho do Homem será perdoado, mas aqueles que blasfemarem contra o Espírito Santo não serão perdoados.
11А кад вас доведу у зборнице и на судове и пред поглаваре, не брините се како ћете или шта одговорити, или шта ћете казати;
11Quando os levarem às sinagogas, aos governantes e às autoridades, não fiquem ansiosos sobre como ou o que irão responder, ou o que irão dizer;
12јер ће вас Свети Дух научити у онај час шта треба рећи.
12pois o Espírito Santo lhes ensinará, naquela mesma hora, o que devem dizer.”
13Рече Му пак неки из народа: Учитељу! Реци брату мом да подели са мном достојање.
13Um da multidão lhe disse: “Mestre, diz a meu irmão que divida a herança comigo.”
14А Он му рече: Човече! Ко је мене поставио судијом или кметом над вама?
14Mas ele lhe disse: “Homem, quem me constituiu juiz ou árbitro sobre vocês?”
15А њима рече: Гледајте и чувајте се од лакомства; јер нико не живи оним што је сувише богат.
15Ele lhes disse: “Cuidado! Guardem-se da avareza, pois a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.”
16Каза им, пак, причу говорећи: У једног богатог човека роди њива.
16Ele lhes contou uma parábola, dizendo: “A terra de um certo homem rico produziu com abundância.
17И мишљаше у себи говорећи: Шта ћу чинити? Немам у шта сабрати своју летину.
17Ele pensava consigo mesmo, dizendo: ‘O que farei, pois não tenho onde armazenar as minhas colheitas?’
18И рече: Ево ово ћу чинити: покварићу житнице своје и начинићу веће; и онде ћу сабрати сва своја жита и добро своје;
18Ele disse: ‘Isto é o que farei. Derrubarei os meus celeiros, construirei outros maiores, e lá armazenarei todos os meus grãos e os meus bens.
19и казаћу души својој: Душо! Имаш много имање на много година; почивај, једи, пиј, весели се.
19E direi à minha alma: “Alma, você tem muitos bens guardados para muitos anos. Descanse, coma, beba e alegre-se.”’
20А Бог њему рече: Безумниче! Ову ноћ узеће душу твоју од тебе; а шта си приправио чије ће бити?
20“Mas Deus lhe disse: ‘Louco, esta noite a sua alma lhe será exigida. E as coisas que você preparou, para quem serão?’
21Тако бива ономе који себи тече благо, а не богати се у Бога.
21Assim é aquele que ajunta tesouros para si mesmo e não é rico para com Deus.”
22А ученицима својим рече: Зато вам кажем: не брините се душом својом шта ћете јести; ни телом у шта ћете се обући:
22Ele disse aos seus discípulos: “Portanto, eu lhes digo: não andem ansiosos pela sua vida, pelo que irão comer, nem pelo seu corpo, pelo que irão vestir.
23Душа је претежнија од јела и тело од одела.
23A vida é mais do que a comida, e o corpo é mais do que a roupa.
24Погледајте гавране како не сеју ни жању, који немају подруме ни житнице, и Бог их храни: а колико сте ви претежнији од птица?
24Considerem os corvos: eles não semeiam, não colhem, não têm despensa nem celeiro, e Deus os alimenta. Quanto mais vocês valem do que as aves!
25А ко од вас бринући се може примакнути расту свом лакат један?
25Qual de vocês, por estar ansioso, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26А кад ни најмање шта не можете, зашто се бринете за остало?
26Se, então, vocês não são capazes de fazer nem as menores coisas, por que estão ansiosos com o resto?
27Погледајте љиљане како расту: не труде се, нити преду; али ја вам кажем да ни Соломун у свој слави својој не обуче се као један од њих.
27Considerem os lírios, como eles crescem. Eles não trabalham, nem fiam; contudo, eu lhes digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28А кад траву по пољу, која данас јесте, а сутра се у пећ баца, Бог тако одева, а камоли вас, маловерни!
28Mas, se Deus veste assim a erva do campo, que hoje existe e amanhã é lançada no forno, quanto mais ele vestirá vocês, homens de pequena fé?
29И ви не иштите шта ћете јести или шта ћете пити, и не брините се;
29“Não busquem o que irão comer ou o que irão beber; nem fiquem ansiosos.
30јер ово све ишту и незнабошци овог света; а Отац ваш зна да вама треба ово.
30Pois as nações do mundo buscam todas essas coisas, mas o Pai de vocês sabe que vocês precisam dessas coisas.
31Него иштите царство Божије, и ово ће вам се све додати.
31Busquem, antes, o Reino de Deus, e todas essas coisas lhes serão acrescentadas.
32Не бој се мало стадо! Јер би воља вашег Оца да вам да царство.
32“Não tenham medo, pequeno rebanho, pois foi do agrado do Pai de vocês dar-lhes o Reino.
33Продајте шта имате и дајте милостињу; начините себи торбе које неће оветшати, хазну која се никад неће испразнити, на небесима, где се лупеж не прикучује нити мољац једе.
33Vendam o que têm e deem esmolas aos necessitados. Façam para vocês bolsas que não envelhecem, um tesouro nos céus que não falha, onde nenhum ladrão se aproxima e nenhuma traça destrói.
34Јер где је ваше благо онде ће бити и срце ваше.
34Pois onde estiver o seu tesouro, ali também estará o seu coração.
35Нека буду ваша бедра запрегнута и свеће запаљене;
35“Estejam vestidos e prontos, com as suas lâmpadas acesas.
36и ви као људи који чекају господара свог кад се врати са свадбе да му одмах отворе како дође и куцне.
36Sejam como homens que esperam pelo seu senhor ao voltar da festa de casamento, para que, quando ele vier e bater, possam abrir-lhe imediatamente.
37Благо оним слугама које нађе господар кад дође, а они страже. Заиста вам кажем да ће се запрегнути, и посадиће их, и приступиће, те ће им служити.
37Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, encontrar vigiando. Em verdade lhes digo que ele se vestirá para servi-los, os fará reclinar à mesa e virá servi-los.
38И ако дође у другу стражу, и у трећу стражу дође, и нађе их тако, благо оним слугама.
38Eles serão bem-aventurados se ele vier na segunda ou na terceira vigília e os encontrar assim.
39Али ово знајте: кад би знао домаћин у који ће час доћи лупеж, чувао би и не би дао поткопати кућу своју.
39Mas saibam disto: se o dono da casa soubesse a que hora o ladrão viria, ele teria vigiado e não teria permitido que a sua casa fosse arrombada.
40И ви, дакле, будите готови: јер у који час не мислите доћи ће Син човечији.
40Portanto, estejam também preparados, pois o Filho do Homem virá em uma hora que vocês não esperam.”
41А Петар Му рече: Господе! Говориш ли нама ову причу или свима?
41Pedro lhe disse: “Senhor, estás contando esta parábola para nós, ou para todos?”
42А Господ рече: Ко је дакле тај верни и мудри пристав ког постави господар над чељади својом да им даје храну на оброк?
42O Senhor disse: “Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o seu senhor colocará à frente de sua casa para dar a todos a porção de alimento no tempo certo?
43Благо том слузи ког дошавши господар његов нађе да извршује тако.
43Bem-aventurado é aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, encontrar fazendo assim.
44Заиста вам кажем: над свим својим имањем поставиће га.
44Em verdade lhes digo que ele o colocará à frente de tudo o que possui.
45Ако ли каже слуга у срцу свом: Неће мој господар још задуго доћи; и стане бити слуге и слушкиње, и јести и пити, и опијати се;
45Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: ‘Meu senhor demora a vir’, e começar a espancar os servos e as servas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46доћи ће господар тога слуге у дан кад се не нада, и у час кад не мисли, и расећи ће га, и део његов метнуће с невернима.
46então o senhor daquele servo virá em um dia em que ele não o espera e em uma hora que ele não sabe, e o cortará ao meio, e colocará a sua porção com os infiéis.
47А онај слуга који зна вољу господара свог, и није се приправио, нити учинио по вољи његовој, биће врло бијен;
47Aquele servo que conhecia a vontade do seu senhor, e não se preparou nem fez o que ele queria, será castigado com muitos açoites,
48а који не зна па заслужи бој, биће мало бијен. Коме је год много дано много ће се искати од њега; а коме предаше највише највише ће искати од њега.
48mas aquele que não a conhecia, e fez coisas dignas de açoites, será castigado com poucos açoites. A quem muito é dado, muito lhe será exigido; e a quem muito foi confiado, muito mais lhe será pedido.
49Ја сам дошао да бацим огањ на земљу; и како би ми се хтело да се већ запалио!
49“Eu vim para lançar fogo na terra. Como eu gostaria que já estivesse aceso!
50Али се мени ваља крстити крштењем, и како ми је тешко док се не сврши!
50Mas tenho um batismo com o qual devo ser batizado, e como estou angustiado até que ele se cumpra!
51Мислите ли да сам ја дошао да дам мир на земљу? Не, кажем вам, него раздор.
51Vocês pensam que eu vim para dar paz na terra? Eu lhes digo que não, mas sim divisão.
52Јер ће, одселе, пет у једној кући бити раздељени, устаће три на два, и два на три.
52Pois, de agora em diante, haverá cinco em uma casa divididos, três contra dois, e dois contra três.
53Устаће отац на сина и син на оца; мати на кћер и кћи на матер; свекрва на снаху своју и снаха на свекрву своју.
53Eles estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra sua mãe; sogra contra sua nora, e nora contra sua sogra.”
54А народу говораше: Кад видите облак где се диже од запада одмах кажете: Биће дажд; и бива тако.
54Ele disse também às multidões: “Quando vocês veem uma nuvem subindo do oeste, imediatamente dizem: ‘Vem chuva’, e assim acontece.
55И кад видите југ где дува кажете: Биће врућина; и бива.
55Quando sopra o vento sul, vocês dizem: ‘Haverá um calor abrasador’, e acontece.
56Лицемери! Лице неба и земље умете познавати, а време ово како не познајете?
56Hipócritas! Vocês sabem interpretar a aparência da terra e do céu, mas como é que não interpretam este tempo?
57Зашто пак и сами од себе не судите праведно?
57“Por que vocês não julgam por si mesmos o que é justo?
58Јер кад идеш са својим супарником кнезу, гледај не би ли се на путу с њим поравнао да те не притегне судији, и судија да те не преда слузи, и слуга да те не баци у тамницу.
58Pois, quando você estiver indo com o seu adversário ao magistrado, esforce-se diligentemente no caminho para se livrar dele, para que não aconteça que ele o arraste ao juiz, e o juiz o entregue ao oficial de justiça, e o oficial de justiça o lance na prisão.
59Кажем ти: нећеш оданде изићи док не даш и последњи динар.
59Eu lhe digo: de modo nenhum você sairá dali até que tenha pago o último centavo. ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.