Лука 19
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1И кад уђе у Јерихон и пролажаше кроза њ,
1Ele entrou e estava passando por Jericó.
2и гле, човек по имену Закхеј, који беше старешина царинички, и беше богат,
2Havia ali um homem chamado Zaqueu. Ele era chefe dos cobradores de impostos e era rico.
3и искаше да види Исуса да Га позна; и не могаше од народа, јер беше малог раста;
3Ele tentava ver quem era Jesus, e não conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4и потрчавши напред, попе се на дуд да Га види; јер Му је онуда требало проћи.
4Ele correu adiante e subiu em um sicômoro para vê-lo, pois ele ia passar por ali.
5И кад дође Исус на оно место, погледавши горе виде га, и рече му: Закхеју! Сиђи брзо; јер ми данас ваља бити у твојој кући.
5Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e o viu, e disse-lhe: “Zaqueu, desça depressa, pois hoje devo ficar em sua casa.”
6И сиђе брзо; и прими Га радујући се.
6Ele se apressou, desceu e o recebeu com alegria.
7И сви, кад видеше, викаху на Њега говорећи да грешном човеку дође у кућу.
7Quando viram isso, todos murmuraram, dizendo: “Ele entrou para hospedar-se com um homem pecador.”
8А Закхеј стаде и рече Господу: Господе! Ево пола имања свог даћу сиромасима, и ако сам кога занео вратићу онолико четворо.
8Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: “Eis que, Senhor, dou a metade dos meus bens aos pobres. Se defraudei alguém em alguma coisa, restituo quatro vezes mais.”
9А Исус му рече: Данас дође спасење кући овој; јер је и ово син Авраамов.
9Jesus lhe disse: “Hoje, a salvação chegou a esta casa, porque ele também é filho de Abraão.
10Јер је Син човечији дошао да нађе и спасе шта је изгубљено.
10Pois o Filho do Homem veio buscar e salvar o que estava perdido.”
11А кад они то слушаху настави казивати причу; јер беше близу Јерусалима, и мишљаху да ће се одмах јавити царство Божије.
11Enquanto eles ouviam essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porque estava perto de Jerusalém, e eles supunham que o Reino de Deus se manifestaria imediatamente.
12Рече дакле: Један човек од доброг рода отиде у далеку земљу да прими себи царство, и да се врати.
12Ele disse, portanto: “Certo homem nobre foi para um país distante para receber para si um reino e voltar.
13Дозвавши пак десет својих слуга даде им десет кеса, и рече им: Тргујте док се ја вратим.
13Ele chamou dez dos seus servos e lhes deu dez moedas de mina, e disse-lhes: 'Façam negócios até que eu volte.'
14И грађани његови мржаху на њега, и послаше за њим посланике говорећи: Нећемо да он царује над нама.
14Mas os seus cidadãos o odiavam, e enviaram uma delegação atrás dele, dizendo: 'Não queremos que este homem reine sobre nós.'
15И кад се он врати, пошто прими царство, рече да дозову оне слуге којима даде сребро, да види шта је који добио.
15“Quando ele voltou, tendo recebido o reino, mandou chamar aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que haviam ganhado fazendo negócios.
16Тада дође први говорећи: Господару! Кеса твоја донесе десет кеса.
16O primeiro apresentou-se diante dele, dizendo: 'Senhor, a sua mina rendeu mais dez minas.'
17И рече му: Добро, добри слуго; кад си ми у малом био веран ево ти власт над десет градова.
17“Ele lhe disse: 'Muito bem, bom servo! Porque você foi fiel em algo muito pequeno, terá autoridade sobre dez cidades.'
18И дође други говорећи: Господару! Кеса твоја донесе пет кеса.
18“O segundo veio, dizendo: 'A sua mina, Senhor, rendeu cinco minas.'
19А он рече и ономе: и ти буди над пет градова.
19“Então ele lhe disse: 'E você terá autoridade sobre cinco cidades.'
20И трећи дође говорећи: Господару! Ево твоја кеса коју сам завезао у убрус и чувао.
20Outro veio, dizendo: 'Senhor, eis aqui a sua mina, que guardei embrulhada em um lenço,
21Јер сам се бојао тебе: јер си човек тврд: узимаш шта ниси оставио, и жњеш шта ниси сејао.
21pois tive medo do senhor, porque é um homem rigoroso. O senhor tira o que não depositou e colhe o que não semeou.'
22А господар му рече: По твојим ћу ти речима судити, зли слуго! Знао си да сам ја тврд човек, узимам шта нисам сејао:
22“Ele lhe disse: 'Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou um homem rigoroso, que tiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23Па зашто ниси дао моје сребро трговцима, и ја дошавши примио бих га с добитком?
23Então, por que você não depositou o meu dinheiro no banco, para que, ao voltar, eu o recebesse com juros?'
24И рече онима што стајаху пред њим: Узмите од њега кесу и подајте ономе што има десет кеса.
24Ele disse aos que estavam ali: 'Tirem dele a mina e deem-na ao que tem as dez minas.'
25И рекоше му: Господару! Он има десет кеса.
25“Eles lhe disseram: 'Senhor, ele tem dez minas!'
26А он им одговори: Јер вам кажем да ће се свакоме који има дати: а од оног који нема узеће се од њега и оно што има.
26'Pois eu lhes digo que a todo o que tem, mais será dado; mas daquele que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27А оне моје непријатеље који нису хтели да ја будем цар над њима, доведите амо, и исеците преда мном.
27Mas tragam aqui aqueles meus inimigos que não queriam que eu reinasse sobre eles, e matem-nos diante de mim.'”
28И казавши ово пође напред, и иђаше горе у Јерусалим.
28Tendo dito essas coisas, ele foi adiante, subindo para Jerusalém.
29И кад се приближи Витфази и Витанији код горе која се зваше Маслинска, посла двојицу од ученика својих.
29Quando ele se aproximou de Betesfagé e Betânia, no monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos,
30Говорећи: Идите у то село према вама, и кад уђете у њега наћи ћете магаре привезано на које никакав човек никад није уседао; одрешите га и доведите.
30dizendo: “Vão à aldeia em frente, na qual, ao entrarem, encontrarão amarrado um jumentinho, no qual nenhum homem jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no.
31И ако вас ко упита: Зашто дрешите: овако му кажите: Оно Господу треба.
31Se alguém lhes perguntar: 'Por que o estão desamarrando?' digam-lhe: 'O Senhor precisa dele.'”
32А кад отидоше послани, нађоше као што им каза.
32Os que foram enviados partiram e encontraram tudo exatamente como ele lhes tinha dito.
33А кад они дрешаху магаре рекоше им господари од њега: Зашто дрешите магаре?
33Enquanto desamarravam o jumentinho, os seus donos lhes disseram: “Por que vocês estão desamarrando o jumentinho?”
34А они рекоше: Оно Господу треба.
34Eles disseram: “O Senhor precisa dele.”
35И доведоше га к Исусу, и бацише хаљине своје на магаре, и посадише Исуса.
35Então eles o trouxeram a Jesus. Lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram Jesus montar nele.
36А кад иђаше, простираху хаљине своје по путу.
36Enquanto ele avançava, eles estendiam seus mantos pelo caminho.
37А кад се приближи већ да сиђе с горе маслинске, поче све мноштво ученика у радости хвалити Бога гласно за сва чудеса што су видели,
37Quando ele já estava chegando perto, na descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a se alegrar e a louvar a Deus em alta voz por todas as obras maravilhosas que tinham visto,
38говорећи: Благословен цар који иде у име Господње! Мир на небу и слава на висини!
38dizendo: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!”
39И неки фарисеји из народа рекоше Му: Учитељу! Запрети ученицима својим.
39Alguns dos fariseus no meio da multidão disseram-lhe: “Mestre, repreenda os seus discípulos!”
40И одговарајући рече им: Кажем вам: ако они ућуте, камење ће повикати.
40Ele lhes respondeu: “Eu lhes digo que, se estes se calarem, as pedras clamarão.”
41И кад се приближи, угледа град и заплака за њим
41Quando ele se aproximou, viu a cidade e chorou sobre ela,
42говорећи: Кад би и ти знао у овај твој дан шта је за мир твој! Али је сад сакривено од очију твојих.
42dizendo: “Ah, se você, sim, você mesma, tivesse conhecido hoje o que lhe traria paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43Јер ће доћи дани на тебе, и окружиће те непријатељи твоји опкопима, и опколиће те, и обузеће те са свију страна;
43Pois virão dias sobre você em que os seus inimigos levantarão uma barricada contra você, a cercarão e a apertarão de todos os lados,
44и разбиће тебе и децу твоју у теби, и неће оставити у теби камена на камену, зато што ниси познао време у коме си похођен.
44e derrubarão por terra você e os seus filhos dentro de você. Eles não deixarão em você pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo da sua visitação.”
45И ушавши у цркву стаде изгонити оне што продаваху у њој и куповаху,
45Ele entrou no templo e começou a expulsar os que ali compravam e vendiam,
46говорећи им: У писму стоји: Дом мој дом је молитве, а ви начинисте од њега пећину хајдучку.
46dizendo-lhes: “Está escrito: 'A minha casa é casa de oração', mas vocês fizeram dela um 'covil de ladrões'!”
47И учаше сваки дан у цркви. А главари свештенички и књижевници и старешине народне гледаху да Га погубе.
47Ele ensinava diariamente no templo, mas os principais sacerdotes, os escribas e os líderes do povo procuravam destruí-lo.
48И не налажаху шта би Му учинили; јер сав народ иђаше за Њим, и слушаху Га.
48Eles não conseguiam encontrar o que poderiam fazer, pois todo o povo ouvia atentamente cada palavra que ele dizia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.