Лука 17
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А ученицима рече: Није могуће да не дођу саблазни; али тешко ономе с кога долазе;
1Ele disse aos discípulos: “É impossível que não venham motivos de tropeço, mas ai daquele por quem eles vêm!
2боље би му било да му се воденични камен обеси о врату, и да га баце у море, него да саблазни једног од ових малих.
2Melhor lhe seria se uma pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço, e ele fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3Чувајте се. Ако ти сагреши брат твој, накарај га; па ако се покаје, опрости му.
3Tenham cuidado. Se o seu irmão pecar contra você, repreenda-o. Se ele se arrepender, perdoe-lhe.
4И ако ти седам пута на дан сагреши, и седам пута на дан дође к теби и рече: Кајем се, опрости му.
4Se ele pecar contra você sete vezes no dia, e sete vezes voltar, dizendo: ‘Eu me arrependo’, você deverá perdoá-lo.”
5И рекоше апостоли Господу: Дометни нам вере.
5Os apóstolos disseram ao Senhor: “Aumenta a nossa fé.”
6А Господ рече: Кад бисте имали вере колико зрно горушичино, и рекли бисте овом дубу: Ишчупај се и усади се у море, и послушао би вас.
6O Senhor disse: “Se vocês tivessem fé como um grão de mostarda, diriam a este sicômoro: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ele lhes obedeceria.
7Који пак од вас кад има слугу који оре или чува стоку па кад дође из поља, каже му: Ходи брзо и седи за трпезу?
7Mas quem de vocês, tendo um servo lavrando ou apascentando ovelhas, lhe dirá quando ele voltar do campo: ‘Venha imediatamente e sente-se à mesa’?
8Него не каже ли му: Уготови ми да вечерам, и запрегни се те ми служи док једем и пијем, па онда и ти једи и пиј?
8Não lhe dirá antes: ‘Prepare a minha ceia, vista-se adequadamente e sirva-me enquanto eu como e bebo. Depois você comerá e beberá’?
9Еда ли ће он захвалити слузи том кад сврши шта му се заповеди? Не верујем.
9Porventura ele agradece a esse servo porque fez as coisas que lhe foram ordenadas? Creio que não.
10Тако и ви кад свршите све што вам је заповеђено, говорите: Ми смо залудне слуге, јер учинисмо шта смо били дужни чинити.
10Assim também vocês, quando tiverem feito todas as coisas que lhes foram ordenadas, digam: ‘Somos servos indignos. Fizemos apenas o nosso dever.’”
11И кад иђаше у Јерусалим, Он пролажаше између Самарије и Галилеје.
11Estando ele a caminho de Jerusalém, passava pelas fronteiras de Samaria e da Galileia.
12И кад улажаше у једно село сретоше Га десет губавих људи, који сташе издалека,
12Ao entrar em uma certa aldeia, dez homens leprosos vieram ao seu encontro, os quais pararam de longe.
13и подигоше глас говорећи: Исусе учитељу! Помилуј нас.
13Eles levantaram a voz, dizendo: “Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós!”
14И видевши их рече им: Идите и покажите се свештеницима. И они идући очистише се.
14Quando ele os viu, disse-lhes: “Vão e mostrem-se aos sacerdotes.” E aconteceu que, enquanto iam, foram purificados.
15А један од њих видевши да се исцели поврати се хвалећи Бога гласно,
15Um deles, vendo que estava curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16и паде ничице пред ноге Његове, и захвали Му. И то беше Самарјанин.
16Ele prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e ele era samaritano.
17А Исус одговарајући рече: Не исцелише ли се десеторица? Где су дакле деветорица?
17Jesus respondeu: “Não foram purificados os dez? Mas onde estão os nove?
18Како се међу њима који не нађе да се врати да захвали Богу, него сам овај туђин?
18Não se achou nenhum que voltasse para dar glória a Deus, exceto este estrangeiro?”
19И рече му: Устани, иди; вера твоја поможе ти.
19Então ele lhe disse: “Levante-se e siga o seu caminho. A sua fé o curou.”
20А кад Га упиташе фарисеји: Кад ће доћи царство Божије? Одговарајући рече им: Царство Божије неће доћи да се види;
20Sendo interrogado pelos fariseus sobre quando viria o Reino de Deus, ele lhes respondeu: “O Reino de Deus não vem com aparência visível;
21нити ће се казати: Ево га овде или онде; јер гле, царство је Божије унутра у вама.
21nem dirão: ‘Vejam, aqui está!’ ou: ‘Vejam, ali está!’, pois eis que o Reino de Deus está dentro de vocês.”
22А ученицима рече: Доћи ће време кад ћете зажелети да видите један дан Сина човечијег, и нећете видети.
22Ele disse aos discípulos: “Dias virão em que vocês desejarão ver um dos dias do Filho do Homem, e não o verão.
23И рећи ће вам: Ево овде је, или: Ено онде; али не излазите, нити тражите.
23Dirão a vocês: ‘Vejam, aqui!’ ou ‘Vejam, ali!’ Não saiam, nem os sigam,
24Јер као што муња сине с неба, и засветли се преко свега што је под небом, тако ће бити и Син човечији у свој дан.
24pois assim como o relâmpago, quando brilha de uma extremidade do céu até a outra, assim também será o Filho do Homem no seu dia.
25Али Му најпре треба много пострадати, и окривљеном бити од рода овог.
25Mas primeiro é necessário que ele sofra muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26И како је било у време Нојево онако ће бити у дане Сина човечијег:
26Como foi nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do Homem.
27Јеђаху, пијаху, жењаху се, удаваху се до оног дана кад Ноје уђе у ковчег, и дође потоп и погуби све.
27Eles comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28Тако као што би у дане Лотове: јеђаху, пијаху, куповаху, продаваху, сађаху, зидаху;
28Da mesma forma, como foi nos dias de Ló: eles comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e construíam;
29а у дан кад изиђе Лот из Содома, удари огањ и сумпор из неба и погуби све.
29mas no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu e destruiu a todos.
30Тако ће бити и у онај дан кад ће се јавити Син човечији.
30Será da mesma maneira no dia em que o Filho do Homem for revelado.
31У онај дан који се деси на крову, а покућство његово у кући, нека не силази да га узме; и који се деси у пољу, тако нека се не враћа натраг.
31Naquele dia, quem estiver no telhado e tiver os seus bens na casa não desça para tirá-los. Da mesma forma, quem estiver no campo não volte.
32Опомињите се жене Лотове.
32Lembrem-se da mulher de Ló!
33Који пође да сачува душу своју, изгубиће је; а који је изгуби, оживеће је.
33Quem buscar salvar a sua vida a perderá, mas quem perder a sua vida a preservará.
34Кажем вам: у ону ноћ биће два на једном одру, један ће се узети а други ће се оставити;
34Eu lhes digo: naquela noite haverá duas pessoas numa cama. Uma será levada e a outra será deixada.
35две ће млети заједно, једна ће се узети а друга ће се оставити;
35Haverá duas mulheres moendo grãos juntas. Uma será levada e a outra será deixada.”
36два ће бити на њиви, један ће се узети а други ће се оставити.
no verse 36 in this text
37И одговарајући рекоше Му: Где, Господе? А Он им рече: Где је стрвина онамо ће се и орлови скупити.
37Eles, respondendo, perguntaram-lhe: “Onde, Senhor?” Ele lhes disse: “Onde estiver o corpo, ali também se ajuntarão os abutres.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.