Лука 17
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1А ученицима рече: Није могуће да не дођу саблазни; али тешко ономе с кога долазе;
1و شاگردان خود را گفت: «لابد است ازوقوع لغزشها، لیکن وای بر آن کسی‌که باعث آنها شود.
2боље би му било да му се воденични камен обеси о врату, и да га баце у море, него да саблазни једног од ових малих.
2او را بهتر می‌بود که سنگ آسیایی بر گردنش آویخته شود و در دریا افکنده شود از اینکه یکی از این کودکان را لغزش دهد.
3Чувајте се. Ако ти сагреши брат твој, накарај га; па ако се покаје, опрости му.
3احتراز کنید و اگر برادرت به تو خطا ورزد او راتنبیه کن و اگر توبه کند او را ببخش.
4И ако ти седам пута на дан сагреши, и седам пута на дан дође к теби и рече: Кајем се, опрости му.
4و هرگاه درروزی هفت کرت به تو گناه کند و در روزی هفت مرتبه، برگشته به تو گوید توبه می‌کنم، او راببخش.»
5И рекоше апостоли Господу: Дометни нам вере.
5آنگاه رسولان به خداوند گفتند: «ایمان ما رازیاد کن.»
6А Господ рече: Кад бисте имали вере колико зрно горушичино, и рекли бисте овом дубу: Ишчупај се и усади се у море, и послушао би вас.
6خداوند گفت: «اگر ایمان به قدر دانه خردلی می‌داشتید، به این درخت افراغ می‌گفتیدکه کنده شده در دریا نشانده شود اطاعت شمامی کرد.
7Који пак од вас кад има слугу који оре или чува стоку па кад дође из поља, каже му: Ходи брзо и седи за трпезу?
7«اما کیست از شماکه غلامش به شخم کردن یا شبانی مشغول شود و وقتی که از صحرا آید به وی گوید، بزودی بیا و بنشین.
8Него не каже ли му: Уготови ми да вечерам, и запрегни се те ми служи док једем и пијем, па онда и ти једи и пиј?
8بلکه آیا بدونمی گوید چیزی درست کن تا شام بخورم و کمرخود را بسته مرا خدمت کن تا بخورم و بنوشم وبعد از آن تو بخور و بیاشام؟
9Еда ли ће он захвалити слузи том кад сврши шта му се заповеди? Не верујем.
9آیا از آن غلام منت می‌کشد از آنکه حکمهای او را به‌جا آورد؟ گمان ندارم.
10Тако и ви кад свршите све што вам је заповеђено, говорите: Ми смо залудне слуге, јер учинисмо шта смо били дужни чинити.
10همچنین شما نیز چون به هر چیزی که مامور شده‌اید عمل کردید، گویید که غلامان بی‌منفعت هستیم زیرا که آنچه بر ما واجب بود به‌جا آوردیم.»
11И кад иђаше у Јерусалим, Он пролажаше између Самарије и Галилеје.
11و هنگامی که سفر به سوی اورشلیم می‌کرداز میانه سامره و جلیل می‌رفت.
12И кад улажаше у једно село сретоше Га десет губавих људи, који сташе издалека,
12و چون به قریه‌ای داخل می‌شد ناگاه ده شخص ابرص به استقبال او آمدند و از دور ایستاده،
13и подигоше глас говорећи: Исусе учитељу! Помилуј нас.
13به آواز بلندگفتند: «ای عیسی خداوند بر ما ترحم فرما.»
14И видевши их рече им: Идите и покажите се свештеницима. И они идући очистише се.
14اوبه ایشان نظر کرده گفت: «بروید و خود را به کاهن بنمایید.» ایشان چون می‌رفتند، طاهر گشتند.
15А један од њих видевши да се исцели поврати се хвалећи Бога гласно,
15و یکی از ایشان چون دید که شفا یافته است، برگشته به صدای بلند خدا را تمجید می‌کرد.
16и паде ничице пред ноге Његове, и захвали Му. И то беше Самарјанин.
16وپیش قدم او به روی در‌افتاده وی را شکر کرد. و اواز اهل سامره بود.
17А Исус одговарајући рече: Не исцелише ли се десеторица? Где су дакле деветорица?
17عیسی ملتفت شده گفت «آیا ده نفر طاهر نشدند، پس آن نه کجا شدند؟
18Како се међу њима који не нађе да се врати да захвали Богу, него сам овај туђин?
18آیا هیچ‌کس یافت نمی شود که برگشته خدا راتمجید کند جز این غریب؟»
19И рече му: Устани, иди; вера твоја поможе ти.
19و بدو گفت: «برخاسته برو که ایمانت تو را نجات داده است.»
20А кад Га упиташе фарисеји: Кад ће доћи царство Божије? Одговарајући рече им: Царство Божије неће доћи да се види;
20و چون فریسیان از او پرسیدند که ملکوت خدا کی می‌آید، او در جواب ایشان گفت: «ملکوت خدا با مراقبت نمی آید.
21нити ће се казати: Ево га овде или онде; јер гле, царство је Божије унутра у вама.
21و نخواهندگفت که در فلان یا فلان جاست. زیرا اینک ملکوت خدا در میان شما است.»
22А ученицима рече: Доћи ће време кад ћете зажелети да видите један дан Сина човечијег, и нећете видети.
22و به شاگردان خود گفت: «ایامی می‌آید که آرزو خواهید داشت که روزی از روزهای پسر انسان را بینید ونخواهید دید.
23И рећи ће вам: Ево овде је, или: Ено онде; али не излазите, нити тражите.
23و به شما خواهند گفت، اینک در فلان یا فلان جاست، مروید و تعاقب آن مکنید.
24Јер као што муња сине с неба, и засветли се преко свега што је под небом, тако ће бити и Син човечији у свој дан.
24زیرا چون برق که از یک جانب زیرآسمان لامع شده تا جانب دیگر زیر آسمان درخشان می‌شود، پسر انسان در یوم خودهمچنین خواهد بود.
25Али Му најпре треба много пострадати, и окривљеном бити од рода овог.
25لیکن اول لازم است که اوزحمات بسیار بیند و از این فرقه مطرود شود.
26И како је било у време Нојево онако ће бити у дане Сина човечијег:
26و چنانکه در ایام نوح واقع شد، همانطوردر زمان پسر انسان نیز خواهد بود،
27Јеђаху, пијаху, жењаху се, удаваху се до оног дана кад Ноје уђе у ковчег, и дође потоп и погуби све.
27که می‌خوردند و می‌نوشیدند و زن و شوهرمی گرفتند تا روزی که چون نوح داخل کشتی شد، طوفان آمده همه را هلاک ساخت.
28Тако као што би у дане Лотове: јеђаху, пијаху, куповаху, продаваху, сађаху, зидаху;
28وهمچنان‌که در ایام لوط شد که به خوردن وآشامیدن و خرید و فروش و زراعت و عمارت مشغول می‌بودند،
29а у дан кад изиђе Лот из Содома, удари огањ и сумпор из неба и погуби све.
29تا روزی که چون لوط ازسدوم بیرون آمد، آتش و گوگرد از آسمان باریدو همه را هلاک ساخت.
30Тако ће бити и у онај дан кад ће се јавити Син човечији.
30بر همین منوال خواهدبود در روزی که پسر انسان ظاهر شود.
31У онај дан који се деси на крову, а покућство његово у кући, нека не силази да га узме; и који се деси у пољу, тако нека се не враћа натраг.
31در آن روز هر‌که بر پشت بام باشد و اسباب او در خانه نزول نکند تا آنها را بردارد و کسی‌که در صحراباشد همچنین برنگردد.
32Опомињите се жене Лотове.
32زن لوط را بیاد آورید.
33Који пође да сачува душу своју, изгубиће је; а који је изгуби, оживеће је.
33هر‌که خواهد جان خود را برهاند آن را هلاک خواهد کرد و هر‌که آن را هلاک کند آن را زنده نگاه خواهد داشت.
34Кажем вам: у ону ноћ биће два на једном одру, један ће се узети а други ће се оставити;
34به شما می‌گویم در آن شب دو نفر بر یک تخت خواهند بود، یکی برداشته و دیگری واگذارده خواهد شد.
35две ће млети заједно, једна ће се узети а друга ће се оставити;
35و دوزن که در یک جا دستاس کنند، یکی برداشته ودیگری واگذارده خواهد شد.
36два ће бити на њиви, један ће се узети а други ће се оставити.
36و دونفر که درمزرعه باشند، یکی برداشته و دیگری واگذارده خواهد شد.»
37И одговарајући рекоше Му: Где, Господе? А Он им рече: Где је стрвина онамо ће се и орлови скупити.
37در جواب وی گفتند: «کجا‌ای خداوند.» گفت: «در هر جایی که لاش باشد درآنجا کرکسان جمع خواهند شد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.