Лука 19
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1И кад уђе у Јерихон и пролажаше кроза њ,
1ויבוא ויעבר ביריחו׃
2и гле, човек по имену Закхеј, који беше старешина царинички, и беше богат,
2והנה איש ושמו זכי מראשי המוכסים והוא עשיר׃
3и искаше да види Исуса да Га позна; и не могаше од народа, јер беше малог раста;
3ויבקש לראות את ישוע מי הוא ולא יכל מפני העם כי שפל קומה היה׃
4и потрчавши напред, попе се на дуд да Га види; јер Му је онуда требало проћи.
4ויקדם וירץ ויעל על שקמה לראותו כי שם הדרך אשר יעבר בה׃
5И кад дође Исус на оно место, погледавши горе виде га, и рече му: Закхеју! Сиђи брзо; јер ми данас ваља бити у твојој кући.
5ויהי בבאו אל המקום ההוא ויבט ישוע ויראהו ויאמר אליו זכי רד מהר כי צריך אני לשבת היום בביתך׃
6И сиђе брзо; и прими Га радујући се.
6וימהר וירד ויאספהו בשמחה׃
7И сви, кад видеше, викаху на Њега говорећи да грешном човеку дође у кућу.
7וילונו כל הראים לאמר בא ללון בבית איש חוטא׃
8А Закхеј стаде и рече Господу: Господе! Ево пола имања свог даћу сиромасима, и ако сам кога занео вратићу онолико четворо.
8ויעמד זכי ויאמר אל האדון הנה אדני את מחצית נכסי אני נתן לעניים ואם עשקתי איש אשיב לו ארבעתים׃
9А Исус му рече: Данас дође спасење кући овој; јер је и ово син Авраамов.
9ויאמר אליו ישוע היום היתה תשועה לבית הזה באשר בן אברהם גם הוא׃
10Јер је Син човечији дошао да нађе и спасе шта је изгубљено.
10כי בא בן האדם לבקש ולהושיע את האבד׃
11А кад они то слушаху настави казивати причу; јер беше близу Јерусалима, и мишљаху да ће се одмах јавити царство Божије.
11ויהי הם שמעים את זאת ויסף שאת משל על אשר קרב לירושלים והמה חשבים כי מהרה תגלה מלכות האלהים׃
12Рече дакле: Један човек од доброг рода отиде у далеку земљу да прими себи царство, и да се врати.
12על כן אמר איש אחד מן האדירים הלך אל ארץ רחוקה לקחת לו ממלכה ולשוב׃
13Дозвавши пак десет својих слуга даде им десет кеса, и рече им: Тргујте док се ја вратим.
13ויקרא אל עשרה מעבדיו ויתן להם עשרה מנים ויאמר להם סחרו בהם עד באי׃
14И грађани његови мржаху на њега, и послаше за њим посланике говорећи: Нећемо да он царује над нама.
14ובני עירו שנאים אותו וישלחו מלאכים אחריו לאמר לא נחפץ בזה כי ימלך עלינו׃
15И кад се он врати, пошто прими царство, рече да дозову оне слуге којима даде сребро, да види шта је који добио.
15ויהי אחרי קחתו את הממלכה וישב ויאמר לקרא את העבדים ההם אשר נתן להם את הכסף למען ידע מה הרויח כל אחד במסחרו׃
16Тада дође први говорећи: Господару! Кеса твоја донесе десет кеса.
16ויבא הראשון ויאמר אדני מנה שלך הביא עשרת מנים׃
17И рече му: Добро, добри слуго; кад си ми у малом био веран ево ти власт над десет градова.
17ויאמר אליו כן העבד הטוב תחת אשר היית נאמן במעט מזער היה שליט על עשר ערים׃
18И дође други говорећи: Господару! Кеса твоја донесе пет кеса.
18ויבא השני ויאמר אדני מנה שלך עשה חמשת מנים׃
19А он рече и ономе: и ти буди над пет градова.
19ויאמר גם לזה אף אתה היה על חמש ערים׃
20И трећи дође говорећи: Господару! Ево твоја кеса коју сам завезао у убрус и чувао.
20ויבא האחר ויאמר הא לך מנה שלך אשר היה אצלי צרור בסודר׃
21Јер сам се бојао тебе: јер си човек тврд: узимаш шта ниси оставио, и жњеш шта ниси сејао.
21מפני יראתי אתך כי אתה איש קשה לקח את אשר לא הנחת וקצר את אשר לא זרעת׃
22А господар му рече: По твојим ћу ти речима судити, зли слуго! Знао си да сам ја тврд човек, узимам шта нисам сејао:
22ויאמר אליו מפיך אשפטך העבד הרע אתה ידעת כי אני איש קשה לקח את אשר לא הנחתי וקוצר את אשר לא זרעתי׃
23Па зашто ниси дао моје сребро трговцима, и ја дошавши примио бих га с добитком?
23ולמה לא נתת את כספי לשלחני ואני בבואי הייתי תובע אותו במרבית׃
24И рече онима што стајаху пред њим: Узмите од њега кесу и подајте ономе што има десет кеса.
24ויאמר אל העמדים שם שאו ממנו את המנה ותנוהו אל אשר לו עשרת המנים׃
25И рекоше му: Господару! Он има десет кеса.
25ויאמרו אליו אדנינו יש לו עשרת מנים׃
26А он им одговори: Јер вам кажем да ће се свакоме који има дати: а од оног који нема узеће се од њега и оно што има.
26הן אני אמר לכם כי כל איש שיש לו ינתן לו ואשר אין לו יקח ממנו גם את אשר לו׃
27А оне моје непријатеље који нису хтели да ја будем цар над њима, доведите амо, и исеците преда мном.
27אבל את איבי ההם אשר לא חפצו מלכי עליהם הביאו אתם הנה והרגו אתם לפני׃
28И казавши ово пође напред, и иђаше горе у Јерусалим.
28ויכל לדבר הדברים האלה ויעבר לפניהם ויעל ירושלים׃
29И кад се приближи Витфази и Витанији код горе која се зваше Маслинска, посла двојицу од ученика својих.
29ויהי בקרבו אל בית פגי ובית היני בהר הנקרא הר הזיתים וישלח שנים מתלמידיו לאמר׃
30Говорећи: Идите у то село према вама, и кад уђете у њега наћи ћете магаре привезано на које никакав човек никад није уседао; одрешите га и доведите.
30לכו אל הכפר אשר ממולנו והיה בבואכם שמה תמצאו עיר אסור אשר לא ישב עליו אדם עד עתה התירו אתו והביאו׃
31И ако вас ко упита: Зашто дрешите: овако му кажите: Оно Господу треба.
31וכי ישאל אתכם איש למה תתירהו כה תאמרו אליו יען כי האדון צריך לו׃
32А кад отидоше послани, нађоше као што им каза.
32וילכו השלוחים וימצאו כאשר דבר אליהם׃
33А кад они дрешаху магаре рекоше им господари од њега: Зашто дрешите магаре?
33ויתירו את העיר ויאמר אליהם בעליו למה זה אתם מתירים את העיר׃
34А они рекоше: Оно Господу треба.
34ויאמרו האדון צריך לו׃
35И доведоше га к Исусу, и бацише хаљине своје на магаре, и посадише Исуса.
35ויביאהו אל ישוע וישליכו את בגדיהם על העיר וירכיבו עליו את ישוע׃
36А кад иђаше, простираху хаљине своје по путу.
36ובנסעו הציעו את בגדיהם על הדרך׃
37А кад се приближи већ да сиђе с горе маслинске, поче све мноштво ученика у радости хвалити Бога гласно за сва чудеса што су видели,
37ויקרב אל מורד הר הזיתים ויחלו כל המון התלמידים לשבח את האלהים בשמחה ובקול גדול על כל הגבורות אשר ראו לאמר׃
38говорећи: Благословен цар који иде у име Господње! Мир на небу и слава на висини!
38ברוך המלך הבא בשם יהוה שלום בשמים וכבוד במרומים׃
39И неки фарисеји из народа рекоше Му: Учитељу! Запрети ученицима својим.
39ומקצת פרושים אשר בתוך העם אמרו אליו רבי גער בתלמידיך׃
40И одговарајући рече им: Кажем вам: ако они ућуте, камење ће повикати.
40ויען ויאמר אני אמר לכם כי אם יחשו אלה תזעקנה האבנים׃
41И кад се приближи, угледа град и заплака за њим
41ויהי כאשר קרב וירא את העיר ויבך עליה לאמר׃
42говорећи: Кад би и ти знао у овај твој дан шта је за мир твој! Али је сад сакривено од очију твојих.
42לו ידעת אף את בעוד יומך הזה את דבר שלומך ועתה נעלם מעיניך׃
43Јер ће доћи дани на тебе, и окружиће те непријатељи твоји опкопима, и опколиће те, и обузеће те са свију страна;
43כי ימים באים עליך ושפכו איביך סוללה סביביך והקיפוך וצרו עליך מכל עבריך׃
44и разбиће тебе и децу твоју у теби, и неће оставити у теби камена на камену, зато што ниси познао време у коме си похођен.
44וסחבו אותך ואת בניך בקרבך ולא ישאירו בך אבן על אבן עקב כי לא ידעת את עת פקדתך׃
45И ушавши у цркву стаде изгонити оне што продаваху у њој и куповаху,
45ויבא אל המקדש ויחל לגרש משם את המכרים ואת הקונים בו׃
46говорећи им: У писму стоји: Дом мој дом је молитве, а ви начинисте од њега пећину хајдучку.
46ויאמר אליהם הן כתוב ביתי בית תפלה הוא ואתם עשתים אותו למערת פריצים׃
47И учаше сваки дан у цркви. А главари свештенички и књижевници и старешине народне гледаху да Га погубе.
47ויהי מלמד יום יום במקדש והכהנים הגדולים והסופרים וגם ראשי העם מבקשים לאבדו׃
48И не налажаху шта би Му учинили; јер сав народ иђаше за Њим, и слушаху Га.
48ולא מצאו מה לעשות כי כל העם דבקו אחריו לשמע אתו׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.