Лука 20
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Modern Hebrew Bible
1И кад Он у један од оних дана учаше народ у цркви и проповедаше јеванђеље, дођоше главари свештенички и књижевници са старешинама,
1ויהי היום והוא מלמד את העם במקדש ומבשר ויגשו הכהנים והסופרים עם הזקנים׃
2и рекоше Му говорећи: Кажи нам каквом власти то чиниш? Или ко ти је дао власт ту?
2ויאמרו אליו אמר נא לנו באי זו רשות אתה עשה את אלה או מי הוא הנתן לך את הרשות הזאת׃
3А Он одговарајући рече им: И ја ћу вас упитати једну реч, и кажите ми:
3ויען ויאמר אליהם אף אני אשאלכם דבר ואמרו לי׃
4Крштење Јованово или би с неба или од људи?
4טבילת יוחנן המן השמים היתה אם מבני אדם׃
5А они помишљаху у себи говорећи: Ако кажемо с неба, рећи ће: Зашто му дакле не веровасте?
5ויחשבו בלבם לאמר אם נאמר מן השמים ואמר למה זה לא האמנתם לו׃
6Ако ли кажемо од људи, сав ће нас народ побити камењем; јер сви вероваху да Јован беше пророк.
6ואם נאמר מבני אדם וסקלנו כל העם בעמדם על דעתם כי יוחנן נביא היה׃
7И одговорише: Не знамо откуда.
7ויענו לא ידענו מאין׃
8А Исус им рече: Ни ја вама нећу казати каквом власти ово чиним.
8ויאמר ישוע אליהם גם אני לא אמר לכם באי זו רשות אני עשה אלה׃
9А народу поче казивати причу ову: Један човек посади виноград, и даде га виноградарима па отиде на подуго времена.
9ויחל לדבר אל העם את המשל הזה איש אחד נטע כרם ויתן אתו אל כרמים וילך בדרך מרחוק לימים רבים׃
10И у време посла к виноградарима слугу да му даду од рода виноградског; али виноградари избише га, и послаше празног.
10ולמועד שלח עבד אל הכרמים לתת לו מפרי הכרם והכרמים הכהו וישלחהו ריקם׃
11И посла опет другог слугу; а они и оног избише и осрамотивши послаше празног.
11ויסף שלח עבד אחר ויכו גם אתו ויחרפהו וישלחהו ריקם׃
12И посла опет трећег; а они и оног ранише, и истераше.
12ויסף לשלח שלישי וגם אתו פצעו ויגרשהו וידחפהו חוצה׃
13Онда рече господар од винограда: Шта ћу чинити? Да пошаљем сина свог љубазног: еда се како застиде кад виде њега.
13ויאמר בעל הכרם מה אעשה אשלחה את בני את ידידי כראותם אותו אולי יגורו מפניו׃
14А виноградари видевши њега мишљаху у себи говорећи: Ово је наследник; ходите да га убијемо да наше буде достојање.
14וכראות אתו הכרמים נועצו יחדו לאמר זה הוא היורש לכו ונהרגהו ותהי לנו הירשה׃
15И изведоше га напоље из винограда и убише. Шта ће дакле учинити њима господар од винограда?
15ויגרשו אותו אל מחוץ לכרם ויהרגהו ועתה מה יעשה להם בעל הכרם׃
16Доћи ће и погубиће ове виноградаре, и даће виноград другима. А они што слушаху рекоше: Не дао Бог!
16יבוא ויאבד את הכרמים האלה ויתן את הכרם לאחרים ויהי כשמעם ויאמרו חלילה מהיות כזאת׃
17А Он погледавши на њих рече: Шта значи дакле оно у писму: Камен који одбацише зидари онај поста глава од угла?
17ויבט בם ויאמר ומה הוא זה הכתוב אבן מאסו הבונים היתה לראש פנה׃
18Сваки који падне на тај камен разбиће се; а на кога он падне сатрће га.
18כל הנפל על האבן ההיא ישבר ואת אשר תפל עליו תשחקהו׃
19И гледаху главари свештенички и књижевници у онај час да дигну руке на Њ; али се побојаше народа, јер разумеше да њима ову причу каза.
19ויבקשו הכהנים הגדולים והסופרים לשלח בו את ידם בעת ההיא וייראו מפני העם כי ידעו אשר עליהם דבר את המשל הזה׃
20И пажаху на Њега, и послаше вребаче, који се грађаху као да су побожни: не би ли Га ухватили у речи да Га предаду поглаварима и власти судијиној.
20ויארבו לו וישלחו מארבים והם נדמו כצדיקים למען ילכדו אותו בדבר להסגירו אל השררה ואל יד ההגמון׃
21И упиташе Га говорећи: Учитељу! Знамо да право говориш и учиш, и не гледаш ко је ко, него заиста учиш путу Божијем:
21וישאלהו לאמר רבי ידענו כי נכונה תדבר ותלמד ולא תשא פנים כי באמת מורה אתה את דרך אלהים׃
22Треба ли нам ћесару давати харач, или не?
22המתר לנו לתת מס אל הקיסר אם לא׃
23А Он разумевши њихово лукавство рече им: Шта ме кушате?
23ויכר את נכליהם ויאמר להם׃
24Покажите ми динар; чији је на њему образ и натпис? А они одговарајући рекоше: Ћесарев.
24מה תנסוני הראוני דינר של מי הצורה והמכתב אשר עליו ויענו ויאמרו של הקיסר׃
25А Он им рече: Подајте дакле шта је ћесарево ћесару, а шта је Божије Богу.
25ויאמר אליהם לכן תנו לקיסר את אשר לקיסר ולאלהים את אשר לאלהים׃
26И не могоше речи Његове покудити пред народом; и дивише се одговору Његовом, и умукоше.
26ולא יכלו ללכדו בדבר לפני העם ויתמהו על מענהו ויחרישו׃
27А приступише неки од садукеја који кажу да нема васкрсења, и питаху Га
27ויקרבו אנשים מן הצדוקים הכפרים בתחית המתים וישאלהו לאמר׃
28говорећи: Учитељу! Мојсије нам написа: Ако коме умре брат који има жену, и умре без деце, да брат његов узме жену, и да подигне семе брату свом.
28מורה משה כתב לנו כי ימות אח בעל אשה ובנים אין לו ולקח אחיו את אשתו והקים זרע לאחיו׃
29Беше седам браће, и први узе жену, и умре без деце;
29והנה היו שבעה אחים והראשון לקח אשה וימת לא בנים׃
30и узе други жену, и он умре без деце;
30ויקח אתה השני וימת גם הוא לא בנים׃
31и трећи је узе; а тако и сви седам; и не оставише деце, и помреше;
31ויקח אתה השלישי וככה עשו אף השבעה ולא הניחו בנים וימותו׃
32а после свих умре и жена.
32ובאחרונה מתה גם האשה׃
33О васкрсењу дакле кога ће од њих бити жена? Јер је она седморици била жена.
33והנה בתחית המתים למי מהם תהיה לאשה כי היתה אשה לשבעה׃
34И одговарајући Исус рече им: Деца овог света жене се и удају;
34ויען ישוע ויאמר אליהם בני העולם הזה ישאו נשים ותנשאנה׃
35а који се удостоје добити онај свет и васкрсење из мртвих нити ће се женити ни удавати;
35והזכים לנחל את העולם הבא ואת תחית המתים לא ישאו נשים ולא תנשאנה׃
36јер више не могу умрети; јер су као анђели; и синови су Божији кад су синови васкрсења.
36כי לא יוכלו עוד למות כי שוים הם למלאכים ובני אלהים המה בהיותם בני התקומה׃
37А да мртви устају, и Мојсије показа код купине где назива Господа Бога Авраамовог и Бога Исаковог и Бога Јаковљевог.
37וגם משה רמז בסנה כי יקומו המתים בקראו את יהוה אלהי אברהם אלהי יצחק ואלהי יעקב׃
38А Бог није Бог мртвих него живих; јер су Њему сви живи.
38והאלהים איננו אלהי המתים כי אם אלהי החיים כי כלם חיים לו׃
39А неки од књижевника одговарајући рекоше: Учитељу! Добро си казао.
39ויענו מן הסופרים רבי יפה דברת׃
40И већ не смеху ништа да Га запитају. А Он им рече:
40ולא ערבו עוד את לבם לשאל אותו דבר׃
41Како говоре да је Христос син Давидов?
41ויאמר אליהם איך יאמרו על המשיח כי הוא בן דוד׃
42Кад сам Давид говори у псалтиру: Рече Господ Господу мом: седи мени с десне стране,
42והוא דוד אמר בספר תהלים נאם יהוה לאדני שב לימיני׃
43Док положим непријатеље твоје подножје ногама твојим.
43עד אשית איביך הדם לרגליך׃
44Давид дакле Њега назива Господом; па како му је син?
44הנה דוד קרא לו אדון ואיך הוא בנו׃
45А кад сав народ слушаше, рече ученицима својим:
45ויאמר אל תלמידיו באזני כל העם׃
46Чувајте се од књижевника, који хоће да иду у дугачким хаљинама, и траже да им се клања по улицама, и првих места по зборницама, и зачеља на гозбама;
46הזהרו מן הסופרים החפצים להתהלך עטופי טלית ואהבים את שאלות שלומם בשוקים ואת מושבי הראש בבתי הכנסיות ואת מסבות הראש בסעודות׃
47који једу куће удовичке, и лажно се моле Богу дуго. Они ће још већма бити осуђени.
47הבלעים את בתי האלמנות ומאריכים תפלתם למראה עינים המה משפט על יתר יקחו׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.