لوقا 12
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1و در آن میان، وقتی که هزاران از خلق جمع شدند، به نوعی که یکدیگر راپایمال می‌کردند، به شاگردان خود به سخن‌گفتن شروع کرد. «اول آنکه از خمیرمایه فریسیان که ریاکاری است احتیاط کنید.
1Enquanto isso, tendo-se reunido uma multidão de muitos milhares, a ponto de atropelarem uns aos outros, ele começou a dizer aos seus discípulos, antes de tudo: “Cuidado com o fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2زیرا چیزی نهفته نیست که آشکار نشود و نه مستوری که معلوم نگردد.
2Mas não há nada encoberto que não venha a ser revelado, nem oculto que não venha a ser conhecido.
3بنابراین آنچه در تاریکی گفته‌اید، درروشنایی شنیده خواهد شد و آنچه در خلوتخانه در گوش گفته‌اید بر پشت بامها ندا شود.
3Portanto, tudo o que disserem nas trevas será ouvido na luz. O que falarem ao ouvido nos quartos interiores será proclamado sobre os telhados.
4لیکن‌ای دوستان من، به شما می‌گویم از قاتلان جسم که قدرت ندارند بیشتر از این بکنند، ترسان مباشید.
4“Eu lhes digo, meus amigos: não tenham medo daqueles que matam o corpo e, depois disso, não têm mais nada que possam fazer.
5بلکه به شما نشان می‌دهم که از که باید ترسید، از او بترسید که بعد از کشتن، قدرت دارد که به جهنم بیفکند. بلی به شما می‌گویم از او بترسید.
5Mas eu lhes mostrarei a quem devem temer. Temam aquele que, depois de matar, tem poder para lançar na Geena. Sim, eu lhes digo, temam a esse.
6آیا پنج گنجشک به دو فلس فروخته نمی شود وحال آنکه یکی از آنها نزد خدا فراموش نمی شود؟
6“Não se vendem cinco pardais por duas moedas de assare ? Contudo, nenhum deles é esquecido por Deus.
7بلکه مویهای سر شما همه شمرده شده است. پس بیم مکنید، زیرا که از چندان گنجشک بهتر هستید.
7Mas até os cabelos da cabeça de vocês estão todos contados. Portanto, não tenham medo. Vocês valem mais do que muitos pardais.
8«لیکن به شما می‌گویم هر‌که نزد مردم به من اقرار کند، پسر انسان نیز پیش فرشتگان خدا او رااقرار خواهد کرد.
8“Eu lhes digo: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9اما هر‌که مرا پیش مردم انکارکند، نزد فرشتگان خدا انکار کرده خواهد شد.
9mas aquele que me negar na presença dos homens será negado na presença dos anjos de Deus.
10و هر‌که سخنی برخلاف پسر انسان گوید، آمرزیده شود. اما هر‌که به روح‌القدس کفر گویدآمرزیده نخواهد شد.
10Todo aquele que disser uma palavra contra o Filho do Homem será perdoado, mas aqueles que blasfemarem contra o Espírito Santo não serão perdoados.
11و چون شما را درکنایس و به نزد حکام و دیوانیان برند، اندیشه مکنید که چگونه و به چه نوع حجت آورید یا چه بگویید.
11Quando os levarem às sinagogas, aos governantes e às autoridades, não fiquem ansiosos sobre como ou o que irão responder, ou o que irão dizer;
12زیرا که در همان ساعت روح‌القدس شما را خواهد آموخت که چه باید گفت.»
12pois o Espírito Santo lhes ensinará, naquela mesma hora, o que devem dizer.”
13و شخصی از آن جماعت به وی گفت: «ای استاد، برادر مرا بفرما تا ارث پدر را با من تقسیم کند.»
13Um da multidão lhe disse: “Mestre, diz a meu irmão que divida a herança comigo.”
14به وی گفت: «ای مرد که مرا بر شما داوریا مقسم قرار داده است؟»
14Mas ele lhe disse: “Homem, quem me constituiu juiz ou árbitro sobre vocês?”
15پس بدیشان گفت: «زنهار از طمع بپرهیزید زیرا اگرچه اموال کسی زیاد شود، حیات او از اموالش نیست.»
15Ele lhes disse: “Cuidado! Guardem-se da avareza, pois a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.”
16و مثلی برای ایشان آورده، گفت: «شخصی دولتمند را از املاکش محصول وافر پیدا شد.
16Ele lhes contou uma parábola, dizendo: “A terra de um certo homem rico produziu com abundância.
17پس با خود اندیشیده، گفت چه کنم؟ زیراجایی که محصول خود را انبار کنم، ندارم.
17Ele pensava consigo mesmo, dizendo: ‘O que farei, pois não tenho onde armazenar as minhas colheitas?’
18پس گفت چنین می‌کنم انبارهای خود را خراب کرده، بزرگتر بنا می‌کنم و در آن تمامی حاصل و اموال خود را جمع خواهم کرد.
18Ele disse: ‘Isto é o que farei. Derrubarei os meus celeiros, construirei outros maiores, e lá armazenarei todos os meus grãos e os meus bens.
19و نفس خود راخواهم گفت که‌ای جان اموال فراوان اندوخته شده بجهت چندین سال داری. الحال بیارام و به اکل و شرب و شادی بپرداز.
19E direi à minha alma: “Alma, você tem muitos bens guardados para muitos anos. Descanse, coma, beba e alegre-se.”’
20خدا وی را گفت‌ای احمق در همین شب جان تو را از تو خواهندگرفت، آنگاه آنچه اندوخته‌ای، از آن که خواهدبود؟
20“Mas Deus lhe disse: ‘Louco, esta noite a sua alma lhe será exigida. E as coisas que você preparou, para quem serão?’
21همچنین است هر کسی‌که برای خودذخیره کند و برای خدا دولتمند نباشد.»
21Assim é aquele que ajunta tesouros para si mesmo e não é rico para com Deus.”
22پس به شاگردان خود گفت: «از این جهت به شما می‌گویم که اندیشه مکنید بجهت جان خودکه چه بخورید و نه برای بدن که چه بپوشید.
22Ele disse aos seus discípulos: “Portanto, eu lhes digo: não andem ansiosos pela sua vida, pelo que irão comer, nem pelo seu corpo, pelo que irão vestir.
23جان از خوراک و بدن از پوشاک بهتر است.
23A vida é mais do que a comida, e o corpo é mais do que a roupa.
24کلاغان را ملاحظه کنید که نه زراعت می‌کنندو نه حصاد و نه گنجی و نه انباری دارند و خدا آنهارا می‌پروراند. آیا شما به چند مرتبه از مرغان بهترنیستید؟
24Considerem os corvos: eles não semeiam, não colhem, não têm despensa nem celeiro, e Deus os alimenta. Quanto mais vocês valem do que as aves!
25و کیست از شما که به فکر بتواندذراعی بر قامت خود افزاید.
25Qual de vocês, por estar ansioso, pode acrescentar um côvado à sua estatura?
26پس هرگاه توانایی کوچکترین کاری را ندارید چرا برای مابقی می اندیشید.
26Se, então, vocês não são capazes de fazer nem as menores coisas, por que estão ansiosos com o resto?
27سوسنهای چمن را بنگریدچگونه نمو می‌کنند و حال آنکه نه زحمت می‌کشند و نه می‌ریسند، اما به شما می‌گویم که سلیمان با همه جلالش مثل یکی از اینها پوشیده نبود.
27Considerem os lírios, como eles crescem. Eles não trabalham, nem fiam; contudo, eu lhes digo que nem mesmo Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como um deles.
28پس هرگاه خدا علفی را که امروز درصحرا است و فردا در تنور افکنده می‌شود چنین می‌پوشاند، چقدر بیشتر شما را‌ای سست‌ایمانان.
28Mas, se Deus veste assim a erva do campo, que hoje existe e amanhã é lançada no forno, quanto mais ele vestirá vocês, homens de pequena fé?
29پس شما طالب مباشید که چه بخوریدیا چه بیاشامید و مضطرب مشوید.
29“Não busquem o que irão comer ou o que irão beber; nem fiquem ansiosos.
30زیرا که امت های جهان، همه این چیزها را می‌طلبند، لیکن پدر شما می‌داند که به این چیزها احتیاج دارید.
30Pois as nações do mundo buscam todas essas coisas, mas o Pai de vocês sabe que vocês precisam dessas coisas.
31بلکه ملکوت خدا را طلب کنید که جمیع این چیزها برای شما افزوده خواهد شد.
31Busquem, antes, o Reino de Deus, e todas essas coisas lhes serão acrescentadas.
32ترسان مباشید‌ای گله کوچک، زیرا که مرضی پدر شما است که ملکوت را به شما عطافرماید.
32“Não tenham medo, pequeno rebanho, pois foi do agrado do Pai de vocês dar-lhes o Reino.
33آنچه دارید بفروشید و صدقه دهید وکیسه‌ها بسازید که کهنه نشود و گنجی را که تلف نشود، در آسمان جایی که دزد نزدیک نیاید و بیدتباه نسازد.
33Vendam o que têm e deem esmolas aos necessitados. Façam para vocês bolsas que não envelhecem, um tesouro nos céus que não falha, onde nenhum ladrão se aproxima e nenhuma traça destrói.
34زیرا جایی که خزانه شما است، دل شما نیز در آنجا می‌باشد.
34Pois onde estiver o seu tesouro, ali também estará o seu coração.
35کمرهای خود را بسته چراغهای خود راافروخته بدارید.
35“Estejam vestidos e prontos, com as suas lâmpadas acesas.
36و شما مانند کسانی باشید که انتظار آقای خود را می‌کشند که چه وقت ازعروسی مراجعت کند تا هروقت آید و در رابکوبد، بی‌درنگ برای او بازکنند.
36Sejam como homens que esperam pelo seu senhor ao voltar da festa de casamento, para que, quando ele vier e bater, possam abrir-lhe imediatamente.
37خوشابحال آن غلامان که آقای ایشان چون آید ایشان را بیداریابد. هر آینه به شما می‌گویم که کمر خود را بسته ایشان را خواهد نشانید و پیش آمده، ایشان راخدمت خواهد کرد.
37Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, encontrar vigiando. Em verdade lhes digo que ele se vestirá para servi-los, os fará reclinar à mesa e virá servi-los.
38و اگر در پاس دوم یا سوم از شب بیاید و ایشان را چنین یابد، خوشا بحال آن غلامان.
38Eles serão bem-aventurados se ele vier na segunda ou na terceira vigília e os encontrar assim.
39اما این را بدانید که اگر صاحب‌خانه می‌دانست که دزد در چه ساعت می‌آید، بیدارمی ماند و نمی گذاشت که به خانه‌اش نقب زنند.
39Mas saibam disto: se o dono da casa soubesse a que hora o ladrão viria, ele teria vigiado e não teria permitido que a sua casa fosse arrombada.
40پس شما نیز مستعد باشید، زیرا در ساعتی که گمان نمی برید پسر انسان می‌آید.»
40Portanto, estejam também preparados, pois o Filho do Homem virá em uma hora que vocês não esperam.”
41پطرس به وی گفت: «ای خداوند، آیا این مثل را برای ما زدی یا بجهت همه.»
41Pedro lhe disse: “Senhor, estás contando esta parábola para nós, ou para todos?”
42خداوندگفت: «پس کیست آن ناظر امین و دانا که مولای اووی را بر سایر خدام خود گماشته باشد تا آذوقه را در وقتش به ایشان تقسیم کند.
42O Senhor disse: “Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o seu senhor colocará à frente de sua casa para dar a todos a porção de alimento no tempo certo?
43خوشابحال آن غلام که آقایش چون آید، او را در چنین کارمشغول یابد.
43Bem-aventurado é aquele servo a quem o seu senhor, quando vier, encontrar fazendo assim.
44هرآینه به شما می‌گویم که او رابر همه مایملک خود خواهد گماشت.
44Em verdade lhes digo que ele o colocará à frente de tudo o que possui.
45لیکن اگر آن غلام در خاطر خود گوید، آمدن آقایم به طول می‌انجامد و به زدن غلامان و کنیزان و به خوردن و نوشیدن و میگساریدن شروع کند،
45Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: ‘Meu senhor demora a vir’, e começar a espancar os servos e as servas, e a comer, a beber e a embriagar-se,
46هرآینه مولای آن غلام آید، در روزی که منتظر او نباشد و در ساعتی که او نداند و او را دوپاره کرده نصیبش را با خیانتکاران قرار دهد.
46então o senhor daquele servo virá em um dia em que ele não o espera e em uma hora que ele não sabe, e o cortará ao meio, e colocará a sua porção com os infiéis.
47«اما آن غلامی که اراده مولای خویش رادانست و خود را مهیا نساخت تا به اراده او عمل نماید، تازیانه بسیار خواهد خورد.
47Aquele servo que conhecia a vontade do seu senhor, e não se preparou nem fez o que ele queria, será castigado com muitos açoites,
48اما آنکه نادانسته کارهای شایسته ضرب کند، تازیانه کم خواهد خورد. و به هر کسی‌که عطا زیاده شود ازوی مطالبه زیادتر گردد و نزد هر‌که امانت بیشترنهند از او بازخواست زیادتر خواهند کرد.
48mas aquele que não a conhecia, e fez coisas dignas de açoites, será castigado com poucos açoites. A quem muito é dado, muito lhe será exigido; e a quem muito foi confiado, muito mais lhe será pedido.
49من آمدم تا آتشی در زمین افروزم، پس چه می‌خواهم اگر الان در‌گرفته است.
49“Eu vim para lançar fogo na terra. Como eu gostaria que já estivesse aceso!
50اما مراتعمیدی است که بیابم و چه بسیار در تنگی هستم، تا وقتی که آن بسر‌آید.
50Mas tenho um batismo com o qual devo ser batizado, e como estou angustiado até que ele se cumpra!
51آیا گمان می‌برید که من آمده‌ام تا سلامتی بر زمین بخشم؟ نی بلکه به شما می‌گویم تفریق را.
51Vocês pensam que eu vim para dar paz na terra? Eu lhes digo que não, mas sim divisão.
52زیرا بعد ازاین پنج نفر که در یک خانه باشند دو از سه و سه ازدو جدا خواهند شد،
52Pois, de agora em diante, haverá cinco em uma casa divididos, três contra dois, e dois contra três.
53پدر از پسر و پسر از پدرو مادر از دختر و دختر از مادر و خارسو ازعروس و عروس از خارسو مفارقت خواهندنمود.»
53Eles estarão divididos: pai contra filho, e filho contra pai; mãe contra filha, e filha contra sua mãe; sogra contra sua nora, e nora contra sua sogra.”
54آنگاه باز به آن جماعت گفت: «هنگامی که ابری بینید که از مغرب پدید آید، بی‌تامل می‌گویید باران می‌آید و چنین می‌شود.
54Ele disse também às multidões: “Quando vocês veem uma nuvem subindo do oeste, imediatamente dizem: ‘Vem chuva’, e assim acontece.
55و چون دیدید که باد جنوبی می‌وزد، می‌گویید گرما خواهد شد و می‌شود.
55Quando sopra o vento sul, vocês dizem: ‘Haverá um calor abrasador’, e acontece.
56ای ریاکاران، می‌توانید صورت زمین و آسمان راتمیز دهید، پس چگونه این زمان رانمی شناسید؟
56Hipócritas! Vocês sabem interpretar a aparência da terra e do céu, mas como é que não interpretam este tempo?
57و چرا از خود به انصاف حکم نمی کنید؟
57“Por que vocês não julgam por si mesmos o que é justo?
58و هنگامی که با مدعی خود نزد حاکم می‌روی، در راه سعی کن که از او برهی، مبادا تو رانزد قاضی بکشد و قاضی تو را به‌سرهنگ سپاردو سرهنگ تو را به زندان افکند.
58Pois, quando você estiver indo com o seu adversário ao magistrado, esforce-se diligentemente no caminho para se livrar dele, para que não aconteça que ele o arraste ao juiz, e o juiz o entregue ao oficial de justiça, e o oficial de justiça o lance na prisão.
59تو را می‌گویم تا فلس آخر را ادا نکنی، از آنجا هرگز بیرون نخواهی آمد.»
59Eu lhe digo: de modo nenhum você sairá dali até que tenha pago o último centavo. ”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.