Судије 11
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1А Јефтај од Галада беше храбар јунак, али син једне курве, с којом Галад роди Јефтаја.
1Ora, Jefté, o gileadita, era um poderoso guerreiro. Ele era filho de uma prostituta. Gileade era o pai de Jefté.
2Али Галаду и жена његова роди синове, па кад дорастоше синови те жене, отераше Јефтаја рекавши му: Нећеш имати наследство у дому оца нашег, јер си син друге жене.
2A mulher de Gileade também lhe deu filhos. Quando os filhos de sua mulher cresceram, expulsaram Jefté e lhe disseram: “Você não terá herança na casa de nosso pai, pois é filho de outra mulher.”
3Зато побеже Јефтај од браће своје, и настани се у земљи Тову; и стекоше се к њему људи празнови, и иђаху с њим.
3Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Homens vadios juntaram-se a Jefté e saíam com ele.
4А после неког времена завојштише синови Амонови на Израиља;
4Depois de algum tempo, os filhos de Amom entraram em guerra contra Israel.
5и кад завојштише синови Амонови на Израиља, отидоше старешине галадске да доведу Јефтаја из земље Това.
5Quando os filhos de Amom guerrearam contra Israel, os líderes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe.
6И рекоше Јефтају: Ходи и буди нам војвода, да војујемо са синовима Амоновим.
6Eles disseram a Jefté: “Venha e seja o nosso comandante, para que possamos lutar contra os filhos de Amom.”
7А Јефтај рече старешинама галадским: Не мрзите ли ви на ме, и не истерасте ли ме из дома оца мог? Што сте дакле дошли к мени сада кад сте у невољи?
7Jefté disse aos líderes de Gileade: “Por acaso vocês não me odiaram e me expulsaram da casa de meu pai? Por que vieram a mim agora, quando estão em angústia?”
8А старешине галадске рекоше Јефтају: Зато смо сада дошли опет к теби да пођеш с нама и да војујеш са синовима Амоновим и да нам будеш поглавар свима који живимо у Галаду.
8Os líderes de Gileade disseram a Jefté: “É por isso que voltamos a você agora, para que venha conosco e lute contra os filhos de Amom. Você será o nosso chefe sobre todos os habitantes de Gileade.”
9А Јефтај рече старешинама галадским: Кад хоћете да ме одведете натраг да војујем са синовима Амоновим, ако ми их да Господ, хоћу ли вам бити поглавар?
9Jefté disse aos líderes de Gileade: “Se vocês me levarem de volta para lutar contra os filhos de Amom, e o SENHOR os entregar diante de mim, eu serei o chefe de vocês?”
10А старешине галадске рекоше Јефтају: Господ нека буде сведок међу нама, ако не учинимо како си казао.
10Os líderes de Gileade disseram a Jefté: “O SENHOR será testemunha entre nós. Certamente faremos conforme a sua palavra.”
11Тада отиде Јефтај са старешинама галадским, и народ га постави поглаварем и војводом над собом: и Јефтај изговори пред Господом у Миспи све речи које беше рекао.
11Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre eles. Jefté repetiu todas as suas palavras perante o SENHOR em Mispá.
12Потом посла Јефтај посланике к цару синова Амонових, и поручи: Шта имаш ти са мном, те си допао к мени да ратујеш по мојој земљи?
12Jefté enviou mensageiros ao rei dos filhos de Amom, dizendo: “O que você tem contra mim, para que tenha vindo lutar contra a minha terra?”
13А цар синова Амонових рече посланицима Јефтајевим: Што је узео Израиљ моју земљу кад дође из Мисира, од Ариона до Јавока и до Јордана; сада дакле врати ми је с миром.
13O rei dos filhos de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “É porque Israel tomou a minha terra quando subiu do Egito, desde o Arnom até o Jaboque, e até o Jordão. Agora, portanto, devolva esse território pacificamente.”
14Али Јефтај посла опет посланике к цару синова Амонових.
14Jefté enviou mensageiros novamente ao rei dos filhos de Amom;
15И поручи му: Овако вели Јефтај: Није узео Израиљ земље моавске ни земље синова Амонових.
15e lhe disse: “Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos filhos de Amom;
16Него изашавши из Мисира пређе Израиљ преко пустиње до Црвеног Мора и дође до Кадиса.
16mas quando subiram do Egito, e Israel passou pelo deserto até o Mar Vermelho, e chegou a Cades,
17И посла Израиљ посланике к цару едомском и рече: Пусти да прођем кроз твоју земљу. Али не послуша цар едомски. Посла такође к цару моавском, али ни он не хте. И тако стаја Израиљ у Кадису.
17então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Por favor, deixe-me passar pela sua terra’; mas o rei de Edom não deu ouvidos. Da mesma forma, enviou mensageiros ao rei de Moabe, mas ele recusou; assim Israel permaneceu em Cades.
18Потом идући преко пустиње обиђе земљу едомску и земљу моавску, и дошавши с Истока земљи моавској стаде у логор с оне стране Ариона; али не пређоше преко међе моавске, јер Арион беше међа моавска.
18Depois, caminharam pelo deserto, contornaram a terra de Edom e a terra de Moabe, chegaram pelo lado leste da terra de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom; mas não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a fronteira de Moabe.
19Него посла Израиљ посланике к Сиону цару аморејском, цару есевонском, и рече му Израиљ; допусти нам да прођемо кроз твоју земљу до свог места.
19Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, rei de Hesbom; e Israel lhe disse: ‘Por favor, deixe-nos passar pela sua terra até o meu lugar.’
20Али Сион не верова Израиљу да га пусти да пређе преко међе његове, него Сион скупи сав свој народ и стадоше у логор у Јаси, и поби се са Израиљем.
20Mas Seom não confiou em Israel para passar por seu território; pelo contrário, Seom reuniu todo o seu povo, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21А Господ Бог Израиљев предаде Сиона и сав народ његов у руке синовима Израиљевим, те их побише; и зароби Израиљ сву земљу Амореја, који живљаху у оној земљи.
21O SENHOR, o Deus de Israel, entregou Seom e todo o seu povo nas mãos de Israel, e eles os feriram. Assim Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus, os habitantes daquela região.
22Задобише сву земљу аморејску од Ариона до Јавока, и од пустиње до Јордана.
22Tomaram posse de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23Тако је дакле Господ Бог Израиљев отерао Амореје испред народа свог Израиља, па ти ли хоћеш да је земља њихова твоја?
23Assim, agora que o SENHOR, o Deus de Israel, desapossou os amorreus de diante do seu povo Israel, você acha que deveria tomar posse dela?
24Није ли твоје оно што ти да да је твоје Хемос бог твој? Тако кога год Господ Бог наш отера испред нас, оног је земља наша.
24Por acaso você não toma posse daquilo que Camos, o seu deus, lhe dá para possuir? Da mesma forma, de quem quer que o SENHOR nosso Deus tenha desapossado de diante de nós, disso nós tomaremos posse.
25Или си ти по чем бољи од Валака сина Сефоровог цара моавског? Је ли се он кад свађао с Израиљем? Је ли кад војевао с нама?
25Agora, será que você é de alguma forma melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Alguma vez ele contendeu contra Israel, ou alguma vez lutou contra eles?
26Израиљ живи у Есевону и у селима његовим и у Ароиру и селима његовим и по свим градовима дуж Арнона три стотине година; зашто не отесте за толико времена.
26Israel habitou em Hesbom e em seus povoados, em Aroer e em seus povoados, e em todas as cidades que estão ao longo das margens do Arnom durante trezentos anos! Por que vocês não as recuperaram durante esse tempo?
27И тако нисам ја теби скривио, него ти мени чиниш зло ратујући на ме. Господ судија нек суди данас између синова Израиљевих и синова Амонових.
27Portanto, eu não pequei contra você, mas você me faz o mal ao guerrear contra mim. Que o SENHOR, o Juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.”
28Али цар синова Амонових не послуша речи које му поручи Јефтај.
28Contudo, o rei dos filhos de Amom não deu ouvidos às palavras que Jefté lhe enviou.
29И сиђе на Јефтаја дух Господњи, те прође кроз Галад и кроз Манасију, прође и Миспу галадску, и од Миспе галадске дође о синова Амонових.
29Então o Espírito do SENHOR veio sobre Jefté, e ele passou por Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e de Mispá de Gileade ele avançou contra os filhos de Amom.
30И заветова Јефтај завет Господу и рече: Ако ми даш синове Амонове у руке,
30Jefté fez um voto ao SENHOR, e disse: “Se de fato entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,
31шта год изиђе на врата из куће моје на сусрет мени, кад се вратим здрав од синова Амонових, биће Господње, и принећу на жртву паљеницу.
31então, o que quer que saia pelas portas da minha casa ao meu encontro quando eu voltar em paz dos filhos de Amom, será do SENHOR, e eu o oferecerei como holocausto.”
32И тако дође Јефтај до синова Амонових да се бије с њима; и Господ му их даде у руке.
32Assim Jefté avançou contra os filhos de Amom para lutar contra eles; e o SENHOR os entregou nas suas mãos.
33И поби их од Ароира па до Минита у двадесет градова и до равнице виноградске у боју врло великом; и синови Амонови бише покорени пред синовима Израиљевим.
33Ele os feriu com grande matança, desde Aroer até chegar a Minite, num total de vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim os filhos de Amom foram subjugados diante dos filhos de Israel.
34А кад се враћаше Јефтај кући својој у Миспу, гле, кћи његова изиђе му на сусрет с бубњевима и свиралама; она му беше јединица, и осим ње не имаше ни сина ни кћери.
34Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, eis que a sua filha saiu ao seu encontro com tamborins e danças. Ela era a sua única filha. Além dela, ele não tinha filho nem filha.
35Па кад је угледа, раздре хаљине своје и рече: Ах кћери моја! Веле ли ме обори! Ти си од оних што ме цвеле; јер сам отворио уста своја ка Господу и не могу порећи.
35Quando ele a viu, rasgou as suas roupas e disse: “Ah, minha filha! Você me prostrou profundamente, e é você quem me traz grande angústia; pois abri a minha boca ao SENHOR, e não posso voltar atrás.”
36А она му рече: Оче мој, кад си отворио уста своја ка Господу, учини ми, како је изашло из уста твојих, кад те је Господ осветио од непријатеља твојих, синова Амонових.
36Ela lhe disse: “Meu pai, você abriu a sua boca ao SENHOR; faça comigo de acordo com o que saiu da sua boca, porque o SENHOR tomou vingança por você dos seus inimigos, os filhos de Amom.”
37Још рече оцу свом: Учини ми ово: остави ме до два месеца да отидем да се попнем на горе да оплачем своје девојаштво с другама својим.
37Em seguida, ela disse a seu pai: “Que me seja feito isto. Deixe-me só por dois meses, para que eu vá e desça pelos montes, e chore a minha virgindade, eu e as minhas companheiras.”
38А он јој рече: Иди. И пусти је на два месеца, и она отиде с другама својим и оплакива девојаштво своје по горама.
38Ele disse: “Vá.” Ele a despediu por dois meses; e ela partiu, ela e as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39А кад прођоше два месеца, врати се к оцу свом; и он сврши на њој завет свој који беше заветовао. А она не позна човека. И поста обичај у Израиљу
39Ao fim de dois meses, ela voltou para seu pai, que fez com ela de acordo com o voto que havia feito. Ela era virgem. E tornou-se um costume em Israel
40да од године до године иду кћери Израиљеве да плачу за кћерју Јефтаја од Галада, четири дана у години.
40que as filhas de Israel saíssem anualmente para celebrar a filha de Jefté, o gileadita, por quatro dias no ano.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.