داوران 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1و یفتاح جلعادی مردی زورآور، شجاع، وپسر فاحشه‌ای بود، و جلعاد یفتاح را تولیدنمود.
1Ora, Jefté, o gileadita, era um poderoso guerreiro. Ele era filho de uma prostituta. Gileade era o pai de Jefté.
2و زن جلعاد پسران برای وی زایید، وچون پسران زنش بزرگ شدند یفتاح را بیرون کرده، به وی گفتند: «تو در خانه پدر ما میراث نخواهی یافت، زیرا که تو پسر زن دیگر هستی.»
2A mulher de Gileade também lhe deu filhos. Quando os filhos de sua mulher cresceram, expulsaram Jefté e lhe disseram: “Você não terá herança na casa de nosso pai, pois é filho de outra mulher.”
3پس یفتاح از حضور برادران خود فرار کرده، درزمین طوب ساکن شد، و مردان باطل نزد یفتاح جمع شده، همراه وی بیرون می‌رفتند.
3Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Homens vadios juntaram-se a Jefté e saíam com ele.
4و واقع شد بعد از مرور ایام که بنی عمون بااسرائیل جنگ کردند.
4Depois de algum tempo, os filhos de Amom entraram em guerra contra Israel.
5و چون بنی عمون بااسرائیل جنگ کردند، مشایخ جلعاد رفتند تایفتاح را از زمین طوب بیاروند.
5Quando os filhos de Amom guerrearam contra Israel, os líderes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe.
6و به یفتاح گفتندبیا سردار ما باش تا با بنی عمون جنگ نماییم.»
6Eles disseram a Jefté: “Venha e seja o nosso comandante, para que possamos lutar contra os filhos de Amom.”
7یفتاح به مشایخ جلعاد گفت: «آیا شما به من بغض ننمودید؟ و مرا از خانه پدرم بیرون نکردید؟ و الان چونکه در تنگی هستید چرا نزدمن آمده‌اید؟»
7Jefté disse aos líderes de Gileade: “Por acaso vocês não me odiaram e me expulsaram da casa de meu pai? Por que vieram a mim agora, quando estão em angústia?”
8مشایخ جلعاد به یفتاح گفتند: «از این سبب الان نزد تو برگشته‌ایم تا همراه ما آمده، بابنی عمون جنگ نمایی، و بر ما و بر تمامی ساکنان جلعاد سردار باشی.»
8Os líderes de Gileade disseram a Jefté: “É por isso que voltamos a você agora, para que venha conosco e lute contra os filhos de Amom. Você será o nosso chefe sobre todos os habitantes de Gileade.”
9یفتاح به مشایخ جلعادگفت: «اگر مرا برای جنگ کردن با بنی عمون بازآورید و خداوند ایشان را به‌دست من بسپارد، آیامن سردار شما خواهم بود.»
9Jefté disse aos líderes de Gileade: “Se vocês me levarem de volta para lutar contra os filhos de Amom, e o SENHOR os entregar diante de mim, eu serei o chefe de vocês?”
10و مشایخ جلعاد به یفتاح گفتند: «خداونددر میان ما شاهد باشد که البته برحسب سخن توعمل خواهیم نمود.
10Os líderes de Gileade disseram a Jefté: “O SENHOR será testemunha entre nós. Certamente faremos conforme a sua palavra.”
11پس یفتاح با مشایخ جلعاد رفت و قوم او را بر خود رئیس و سردارساختند، و یفتاح تمام سخنان خود را به حضورخداوند در مصفه گفت.
11Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre eles. Jefté repetiu todas as suas palavras perante o SENHOR em Mispá.
12و یفتاح قاصدان نزد ملک بنی عمون فرستاده، گفت: «تو را با من چه‌کار است که نزد من آمده‌ای تا با زمین من جنگ نمایی؟»
12Jefté enviou mensageiros ao rei dos filhos de Amom, dizendo: “O que você tem contra mim, para que tenha vindo lutar contra a minha terra?”
13ملک بنی عمون به قاصدان یفتاح گفت: «از این سبب که اسرائیل چون از مصر بیرون آمدند زمین مرا ازارنون تا یبوق و اردن گرفتند، پس الان آن زمینهارا به سلامتی به من رد نما.»
13O rei dos filhos de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “É porque Israel tomou a minha terra quando subiu do Egito, desde o Arnom até o Jaboque, e até o Jordão. Agora, portanto, devolva esse território pacificamente.”
14و یفتاح بار دیگر قاصدان نزد ملک بنی عمون فرستاد.
14Jefté enviou mensageiros novamente ao rei dos filhos de Amom;
15و او را گفت که «یفتاح چنین می‌گوید: اسرائیل زمین موآب و زمین بنی عمون را نگرفت.
15e lhe disse: “Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos filhos de Amom;
16زیرا که چون اسرائیل از مصر بیرون آمدند، در بیابان تا بحر قلزم سفر کرده، به قادش رسیدند.»
16mas quando subiram do Egito, e Israel passou pelo deserto até o Mar Vermelho, e chegou a Cades,
17و اسرائیل رسولان نزد ملک ادوم فرستاده، گفتند: «تمنا اینکه از زمین تو بگذریم. اما ملک ادوم قبول نکرد، و نزد ملک موآب نیز فرستادند و او راضی نشد، پس اسرائیل در قادش ماندند.
17então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Por favor, deixe-me passar pela sua terra’; mas o rei de Edom não deu ouvidos. Da mesma forma, enviou mensageiros ao rei de Moabe, mas ele recusou; assim Israel permaneceu em Cades.
18پس در بیابان سیر کرده، زمین ادوم و زمین موآب را دور زدند و به‌جانب شرقی زمین موآب آمده، به آن طرف ارنون اردو زدند، وبه حدود موآب داخل نشدند، زیرا که ارنون حدموآب بود.
18Depois, caminharam pelo deserto, contornaram a terra de Edom e a terra de Moabe, chegaram pelo lado leste da terra de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom; mas não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a fronteira de Moabe.
19و اسرائیل رسولان نزد سیحون، ملک اموریان، ملک حشبون، فرستادند، واسرائیل به وی گفتند: تمنا اینکه از زمین تو به مکان خود عبور نماییم.
19Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, rei de Hesbom; e Israel lhe disse: ‘Por favor, deixe-nos passar pela sua terra até o meu lugar.’
20اما سیحون بر اسرائیل اعتماد ننمود تا از حدود او بگذرند، بلکه سیحون تمامی قوم خود را جمع کرده، در یاهص اردوزدند و با اسرائیل جنگ نمودند.
20Mas Seom não confiou em Israel para passar por seu território; pelo contrário, Seom reuniu todo o seu povo, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21و یهوه خدای اسرائیل سیحون و تمامی قومش را به‌دست اسرائیل تسلیم نمود که ایشان را شکست دادند، پس اسرائیل تمامی زمین اموریانی که ساکن آن ولایت بودند در تصرف آوردند.
21O SENHOR, o Deus de Israel, entregou Seom e todo o seu povo nas mãos de Israel, e eles os feriram. Assim Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus, os habitantes daquela região.
22و تمامی حدود اموریان را از ارنون تا بیوق و از بیابان تااردن به تصرف آوردند.
22Tomaram posse de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23پس حال یهوه، خدای اسرائیل، اموریان را از حضور قوم خود اسرائیل اخراج نموده است، و آیا تو آنها را به تصرف خواهی آورد؟
23Assim, agora que o SENHOR, o Deus de Israel, desapossou os amorreus de diante do seu povo Israel, você acha que deveria tomar posse dela?
24آیا آنچه خدای تو، کموش به تصرف تو بیاورد، مالک آن نخواهی شد؟ وهمچنین هرکه را یهوه، خدای ما از حضور مااخراج نماید آنها را مالک خواهیم بود.
24Por acaso você não toma posse daquilo que Camos, o seu deus, lhe dá para possuir? Da mesma forma, de quem quer que o SENHOR nosso Deus tenha desapossado de diante de nós, disso nós tomaremos posse.
25و حال آیا تو از بالاق بن صفور، ملک موآب بهتر هستی وآیا او با اسرائیل هرگز مقاتله کرد یا با ایشان جنگ نمود؟
25Agora, será que você é de alguma forma melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Alguma vez ele contendeu contra Israel, ou alguma vez lutou contra eles?
26هنگامی که اسرائیل در حشبون ودهاتش و عروعیر و دهاتش و در همه شهرهایی که بر کناره ارنون است، سیصد سال ساکن بودند پس در آن مدت چرا آنها را باز نگرفتید؟
26Israel habitou em Hesbom e em seus povoados, em Aroer e em seus povoados, e em todas as cidades que estão ao longo das margens do Arnom durante trezentos anos! Por que vocês não as recuperaram durante esse tempo?
27من به تو گناه نکردم بلکه تو به من بدی کردی که با من جنگ می‌نمایی. پس یهوه که داور مطلق است امروز در میان بنی‌اسرائیل و بنی عمون داوری نماید.»
27Portanto, eu não pequei contra você, mas você me faz o mal ao guerrear contra mim. Que o SENHOR, o Juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os filhos de Amom.”
28اما ملک بنی عمون سخن یفتاح را که به او فرستاده بود، گوش نگرفت.
28Contudo, o rei dos filhos de Amom não deu ouvidos às palavras que Jefté lhe enviou.
29و روح خداوند بر یفتاح آمد و او از جلعادو منسی گذشت و از مصفه جلعاد عبور کرد و ازمصفه جلعاد به سوی بنی عمون گذشت.
29Então o Espírito do SENHOR veio sobre Jefté, e ele passou por Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e de Mispá de Gileade ele avançou contra os filhos de Amom.
30ویفتاح برای خداوند نذر کرده، گفت: «اگربنی عمون را به‌دست من تسلیم نمایی،
30Jefté fez um voto ao SENHOR, e disse: “Se de fato entregares os filhos de Amom nas minhas mãos,
31آنگاه وقتی که به سلامتی از بنی عمون برگردم، هر‌چه به استقبال من از در خانه‌ام بیرون آید از آن خداوندخواهد بود، و آن را برای قربانی سوختنی خواهم گذرانید.»
31então, o que quer que saia pelas portas da minha casa ao meu encontro quando eu voltar em paz dos filhos de Amom, será do SENHOR, e eu o oferecerei como holocausto.”
32پس یفتاح به سوی بنی عمون گذشت تا با ایشان جنگ نماید، و خداوند ایشان را به‌دست او تسلیم کرد.
32Assim Jefté avançou contra os filhos de Amom para lutar contra eles; e o SENHOR os entregou nas suas mãos.
33و ایشان را از عروعیرتا منیت که بیست شهر بود و تا آبیل کرامیم به صدمه بسیار عظیم شکست داد، و بنی عمون ازحضور بنی‌اسرائیل مغلوب شدند.
33Ele os feriu com grande matança, desde Aroer até chegar a Minite, num total de vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim os filhos de Amom foram subjugados diante dos filhos de Israel.
34و یفتاح به مصفه به خانه خود آمد و اینک دخترش به استقبال وی با دف و رقص بیرون آمدو او دختر یگانه او بود و غیر از او پسری یادختری نداشت.
34Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, eis que a sua filha saiu ao seu encontro com tamborins e danças. Ela era a sua única filha. Além dela, ele não tinha filho nem filha.
35و چون او را دید، لباس خودرا دریده، گفت: «آه‌ای دختر من، مرا بسیار ذلیل کردی و تو یکی از آزارندگان من شدی، زیرا دهان خود را به خداوند باز نموده‌ام و نمی توانم برگردم.»
35Quando ele a viu, rasgou as suas roupas e disse: “Ah, minha filha! Você me prostrou profundamente, e é você quem me traz grande angústia; pois abri a minha boca ao SENHOR, e não posso voltar atrás.”
36و او وی را گفت: «ای پدر من دهان خود را نزد خداوند باز کردی پس با من چنانکه ازدهانت بیرون آمد عمل نما، چونکه خداوند انتقام تو را از دشمنانت بنی عمون کشیده است.»
36Ela lhe disse: “Meu pai, você abriu a sua boca ao SENHOR; faça comigo de acordo com o que saiu da sua boca, porque o SENHOR tomou vingança por você dos seus inimigos, os filhos de Amom.”
37و به پدر خود گفت: «این کار به من معمول شود. دو ماه مرا مهلت بده تا رفته بر کوهها گردش نمایم وبرای بکریت خود با رفقایم ماتم گیرم.»
37Em seguida, ela disse a seu pai: “Que me seja feito isto. Deixe-me só por dois meses, para que eu vá e desça pelos montes, e chore a minha virgindade, eu e as minhas companheiras.”
38اوگفت: «برو». و او را دو ماه روانه نمود پس او بارفقای خود رفته، برای بکریتش بر کوهها ماتم گرفت.
38Ele disse: “Vá.” Ele a despediu por dois meses; e ela partiu, ela e as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39و واقع شد که بعد از انقضای دو ماه نزدپدر خود برگشت و او موافق نذری که کرده بود به او عمل نمود، و آن دختر مردی را نشناخت، پس در اسرائیل عادت شد،
39Ao fim de dois meses, ela voltou para seu pai, que fez com ela de acordo com o voto que havia feito. Ela era virgem. E tornou-se um costume em Israel
40که دختران اسرائیل سال به سال می‌رفتند تا برای دختر یفتاح جلعادی چهار روز در هر سال ماتم گیرند.
40que as filhas de Israel saíssem anualmente para celebrar a filha de Jefté, o gileadita, por quatro dias no ano.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.