Fakamaau
Chapter 15
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea fuoloa siʻi ange naʻe hoko ʻo pehē, ʻi he ngaahi ʻaho ʻoe ututaʻu ʻoe uite, naʻe ʻaʻahi ʻe Samisoni ki hono uaifi ʻaki ʻae ʻuhikiʻi kosi: pea naʻe pehē ʻe ia, “Ke u ʻalu atu ki loto fale ki hoku uaifi.” Ka naʻe taʻofi ia ʻe he tamai ʻoe fefine ʻo ʻikai tuku ke ʻalu kiate ia.
1Mas depois de algum tempo, na época da colheita do trigo, Sansão foi visitar a sua mulher, levando um cabrito. Ele disse: “Entrarei no quarto da minha mulher.” Mas o pai dela não permitiu que ele entrasse.
2Pea pehē ʻe heʻene tamai, “Naʻaku pehē moʻoni ʻeau kuo ke fehiʻa ʻaupito kiate ia ko ia naʻaku foaki ai ia ki ho kaumeʻa: ʻikai ʻoku hoihoifua hono tehina ʻiate ia?” ʻOku ou kole kiate koe, ke ke maʻu ia, ko hono fetongi.
2O pai dela disse: “Certamente pensei que você a odiasse completamente; por isso a dei ao seu companheiro. Por acaso a irmã mais nova não é mais bonita do que ela? Por favor, tome-a em seu lugar.”
3¶ Pea pehē ʻe Samisoni kiate kinautolu, “Ko eni, te u taʻehalaia ʻi he kakai Filisitia, ka te u fai ʻae meʻa fakamamahi kiate kinautolu.”
3Sansão lhes disse: “Desta vez estarei sem culpa para com os filisteus quando lhes fizer mal.”
4Pea naʻe ʻalu ʻa Samisoni ʻo ne tauheleʻi ʻae fanga fokisi ʻe tolungeau, pea toʻo ʻe ia ʻae ngaahi tūhulu, ʻo ne noʻotaki ʻae iku ki he iku, pea ne ʻai ʻae tūhulu ʻi loto ʻi he ongo iku.
4Sansão foi, capturou trezentas raposas, pegou tochas, amarrou as raposas cauda com cauda, e colocou uma tocha no meio, entre cada duas caudas.
5Pea hili ʻene tutu ʻae tūhulu ʻaki ʻae afi, naʻe tuku ʻe ia ʻae fanga fokisi ke ʻalu ki he uite tuʻu ʻoe kau Filisitia, pea naʻe vela ʻo ʻosi ai ʻae ngaahi ū uite, pea mo e ngaahi uite naʻe tuʻu, mo e ngoue vaine mo e ʻolive.
5Depois de acender as tochas, ele soltou as raposas na seara dos filisteus, e incendiou tanto os feixes quanto o grão em pé, e também os olivais.
6¶ Pea pehē ai ʻe he kau Filisitia, “Ko hai ia kuo ne fai ʻae meʻa ni?” Pea naʻa nau pehēange ko Samisoni, ko e foha ʻi he fono ki he tangata Timinate, ko e meʻa ʻi heʻene toʻo hono uaifi, ʻo ne foaki ia ki heʻene kaumeʻa. Pea naʻe ʻalu hake ʻae kau Filisitia, ʻonau tutu ʻae fefine mo ʻene tamai ʻaki ʻae afi.
6Então os filisteus perguntaram: “Quem fez isso?” Disseram-lhes: “Sansão, o genro do timnita, porque ele pegou a mulher dele e a deu ao seu companheiro.” Os filisteus subiram, e queimaram a ela e a seu pai com fogo.
7¶ Pea naʻe pehē ʻe Samisoni kiate kinautolu, “Kuo mou fai ʻae meʻa ni, ka te u totongi kiate kimoutolu, pea hili ia pea u tuku.”
7Sansão lhes disse: “Se vocês agem desta maneira, certamente me vingarei de vocês e, depois disso, pararei.”
8Pea naʻa ne taaʻi ʻakinautolu ʻi he ʻakahi mo e malamalaki ʻi he tāmateʻi lahi: pea naʻe ʻalu hifo ia ʻo nofo ʻi he tumutumu ʻoe makatuʻu ko ʻEtami.
8Ele os feriu severamente, perna e coxa, com grande matança; e desceu e passou a viver na caverna da rocha de Etã.
9¶ Pea naʻe toki ʻalu hake ai ʻae kakai Filisitia, ʻo ʻapitanga ʻi Siuta, ʻonau nofo mafola atu ʻi Lī.
9Então os filisteus subiram, acamparam em Judá e se espalharam por Leí.
10Pea pehē ʻe he kau tangata ʻo Siuta, “Ko e hā kuo mou haʻu pehē ai kiate kimautolu?” Pea naʻa nau talaange, “Kuo mau haʻu ke haʻi ʻa Samisoni, ke fai kiate ia ʻo hangē ko ʻene fai kiate kimautolu.”
10Os homens de Judá perguntaram: “Por que vocês subiram contra nós?” Eles responderam: “Subimos para amarrar Sansão, para fazer a ele como ele nos fez.”
11Pea naʻe ʻalu ai ʻae kau tangata ʻo Siuta ʻe toko tolu afe ki he tumutumu ʻoe makatuʻu ko ʻEtami, ʻonau pehē kia Samisoni, “ʻOku ʻikai te ke ʻilo ko e kau pule kiate kitautolu ʻae kakai Filisitia? Ko e hā ʻae meʻa ni kuo ke fai kiate kinautolu?” Pea pehē ʻe ia kiate kinautolu, “Hangē ko ʻenau fai kiate au, kuo pehē pe ʻeku fai ange kiate kinautolu.”
11Então três mil homens de Judá desceram até a caverna da rocha de Etã, e disseram a Sansão: “Você não sabe que os filisteus dominam sobre nós? O que foi isso que você nos fez?” Ele lhes respondeu: “Assim como eles me fizeram, eu lhes fiz.”
12Pea naʻa nau pehē kiate ia, “Kuo mau haʻu ke haʻi koe, koeʻuhi ke mau ʻatu koe ki he nima ʻoe kakai Filisitia.” Pea pehē ʻe Samisoni kiate kinautolu, “Fuakava mai kiate au, ʻe ʻikai te mou taaʻi au ʻekimoutolu.”
12Eles lhe disseram: “Descemos para amarrar você, para podermos entregá-lo nas mãos dos filisteus.” Sansão lhes disse: “Jurem-me que vocês mesmos não me atacarão.”
13Pea naʻa nau lea kiate ia, ʻo pehē, “ʻIkai; ka te mau haʻi koe ke maʻu, ʻo ʻatu koe ki honau nima: ka ko e moʻoni ʻe ʻikai te mau tāmateʻi koe.” Pea naʻa nau haʻi ʻa Samisoni ʻaki ʻae maea foʻou ʻe ua ʻonau ʻomi ia ki he funga makatuʻu.
13Eles lhe disseram: “Não, mas nós o amarraremos firmemente e o entregaremos nas mãos deles; mas certamente não o mataremos.” Eles o amarraram com duas cordas novas, e o trouxeram para cima, da rocha.
14Pea ʻi heʻene hoko ki Lī, naʻe kaila sipi kiate ia ʻae kau Filisitia: pea naʻe hoko mālohi ʻaupito ʻae Laumālie ʻo Sihova kiate ia, pea hoko ʻae maea naʻe ʻi hono nima ʻo hangē ha vavae kuo vela ʻi he afi, pea naʻe homo leva ia mei hono nima.
14Quando ele chegou a Leí, os filisteus vieram gritando ao encontro dele. Então o Espírito do SENHOR veio poderosamente sobre ele, e as cordas que estavam em seus braços tornaram-se como fios de linho queimados pelo fogo; e as suas amarras caíram das suas mãos.
15Pea naʻa ne maʻu ʻae hui kouʻahe foʻou ʻoe ʻasi, pea ne mafao atu ʻo toʻo ia ʻi hono nima, ʻo ne tāmateʻi ʻaki ia ʻae kau tangata ʻe toko afe.
15Ele encontrou uma queixada fresca de jumento, estendeu a mão, pegou-a e com ela feriu mil homens.
16Pea naʻe pehē ʻe Samisoni, “Ko e hui kouʻahe ʻoe ʻasi, ʻio, ko e hui kouʻahe ʻoe ʻasi kuo u tāmateʻi ʻaki ʻae kau tangata ʻe toko afe, pea ʻoku fokotuʻu tuʻunga ʻakinautolu.”
16Sansão disse: “Com a queixada de um jumento, montões sobre montões; com a queixada de um jumento feri mil homens.”
17Pea hili ʻene lea, pea pehē, naʻa ne liʻaki ʻae hui kouʻahe mei hono nima, pea ui ʻae potu ko ia ko Lama i Lī.
17Quando ele acabou de falar, jogou a queixada de sua mão; e aquele lugar foi chamado Ramate-Leí.
18¶ Pea naʻa ne hoko ʻo fieinua lahi, pea naʻe hū ia kia Sihova, ʻo pehē, “Kuo ke tuku ʻae fakamoʻui lahi ni ki he nima ʻo hoʻo tamaioʻeiki: pea te u mate eni ʻi he fieinu, pea tō ai ki he nima ʻoe kau taʻekamu?”
18Ele estava com muita sede, clamou ao SENHOR e disse: “Tu concedeste este grande livramento pelas mãos do teu servo; e agora, morrerei eu de sede e cairei nas mãos dos incircuncisos?”
19Ka naʻe fahiʻi ʻe he ʻOtua ʻae potu luoluo ʻi he kouʻahe, pea naʻe tafe mei ai ʻae vai: pea hili ʻene inu, naʻe toe haʻu hono laumālie, pea fakaakeake ia: Ko ia naʻa ne ui ai hono hingoa ko Eni-Hakoa, ʻaia ʻoku ʻi Lī ʻo aʻu ki he ʻaho ni.
19Mas Deus fendeu a cavidade que está em Leí, e dela saiu água. Quando ele bebeu, o seu espírito se renovou, e ele reviveu. Por isso a fonte foi chamada En-Hacoré, a qual está em Leí até o dia de hoje.
20Pea naʻa ne fakamaauʻi ʻa ʻIsileli ʻi he ngaahi ʻaho ʻoe kau Filisitia ʻi he taʻu ʻe uofulu.
20Ele julgou a Israel por vinte anos, nos dias dos filisteus.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.