Лука 4
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Freedom Bible (Thai)
1Исус пак пун Духа Светог врати се од Јордана, и одведе Га Дух у пустињу,
1พระเยซูเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ กลับจากแม่น้ำจอร์แดน และพระวิญญาณนำพระองค์เข้าไปในถิ่นทุรกันดาร
2и четрдесет дана куша Га ђаво, и не једе ништа за то дана; и кад се они навршише, онда огладне,
2เป็นเวลาสี่สิบวัน พระองค์ถูกมารทดลอง ในช่วงวันเหล่านั้น พระองค์ไม่ได้กินอะไรเลย และเมื่อครบสี่สิบวัน พระองค์ก็หิว
3и рече Му ђаво: Ако си Син Божји, реци овом камену да постане хлеб.
3มารกล่าวกับพระองค์ว่า “ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงสั่งก้อนหินก้อนนี้ให้กลายเป็นขนมปัง”
4И одговори му Исус говорећи: У писму стоји: Неће живети човек о самом хлебу, него о свакој речи Божијој.
4พระเยซูตอบเขาว่า “มีเขียนไว้ว่า ‘มนุษย์จะดำรงชีวิตด้วยขนมปังเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ด้วยทุกถ้อยคำของพระเจ้า’”
5И изведавши Га ђаво на гору високу показа Му сва царства овог света у тренућу ока,
5มารนำพระองค์ขึ้นไปบนภูเขาสูง และในชั่วขณะเดียวก็แสดงอาณาจักรทั้งปวงของโลกให้พระองค์เห็น
6и рече Му ђаво: Теби ћу дати сву власт ову и славу њихову, јер је мени предана, и коме ја хоћу даћу је;
6มารกล่าวกับพระองค์ว่า “เราจะให้อำนาจทั้งหมดนี้แก่ท่าน รวมทั้งความรุ่งเรืองของอาณาจักรเหล่านั้น เพราะสิ่งเหล่านี้ถูกมอบไว้แก่เรา และเราจะมอบให้ใครก็ได้ตามที่เราต้องการ
7ти, дакле, ако се поклониш преда мном биће све твоје,
7เพราะฉะนั้น ถ้าท่านกราบนมัสการต่อหน้าเรา ทุกสิ่งนี้จะเป็นของท่าน”
8и одговарајући Исус рече му: Иди од мене, сотоно; у писму стоји: Поклањај се Господу Богу свом, и Њему једином служи.
8พระเยซูตอบเขาว่า “ถอยไปอยู่ข้างหลังเรา ซาตาน! เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘เจ้าจงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้า และรับใช้พระองค์แต่ผู้เดียว’”
9И одведе Га у Јерусалим, и постави Га наврх цркве, и рече Му: Ако си Син Божји, скочи одавде доле;
9มารนำพระองค์ไปกรุงเยรูซาเล็ม ให้พระองค์ยืนอยู่บนยอดพระวิหาร และกล่าวกับพระองค์ว่า “ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงกระโดดลงจากที่นี่
10јер у писму стоји да ће анђелима својим заповедити за тебе да те сачувају,
10เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘พระองค์จะสั่งเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ให้ดูแลท่าน เพื่อปกป้องท่าน’
11И узеће те на руке да где не запнеш за камен ногом својом.
11และว่า ‘พวกเขาจะประคองท่านไว้ด้วยมือ เพื่อเท้าของท่านจะไม่กระแทกก้อนหิน’”
12И одговарајући Исус рече му: Казано је: Не кушај Господа Бога свог.
12พระเยซูตอบเขาว่า “มีคำกล่าวไว้ว่า ‘เจ้าอย่าทดลององค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้า’”
13И кад сврши ђаво све кушање, отиде од Њега за неко време.
13เมื่อมารทดลองพระองค์ครบทุกอย่างแล้ว ก็จากพระองค์ไปจนกว่าจะถึงโอกาสต่อไป
14И врати се Исус у сили духовној у Галилеју; и отиде глас о Њему по свему оном крају.
14พระเยซูกลับไปยังแคว้นกาลิลีด้วยพลังของพระวิญญาณ และข่าวเรื่องพระองค์ก็แพร่ไปทั่วบริเวณโดยรอบ
15И Он учаше по зборницама њиховим, и сви Га хваљаху.
15พระองค์สอนในธรรมศาลา และทุกคนต่างยกย่องพระองค์
16И дође у Назарет где беше одрастао, и уђе по обичају свом у дан суботни у зборницу, и устаде да чита.
16พระองค์มาถึงเมืองนาซาเร็ธ เมืองที่พระองค์เติบโตมา ในวันสะบาโต พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาตามธรรมเนียมของพระองค์ และยืนขึ้นเพื่ออ่าน
17И даше Му књигу пророка Исаије, и отворивши књигу нађе место где беше написано:
17มีคนส่งหนังสือของอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะให้พระองค์ พระองค์เปิดหนังสือ และพบตอนที่เขียนไว้ว่า
18Дух је Господњи на мени; зато ме помаза да јавим јеванђеље сиромасима; посла ме да исцелим скрушене у срцу; да проповедим заробљенима да ће се отпустити, и слепима да ће прогледати; да отпустим сужње;
18“พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่เหนือเรา เพราะพระองค์เจิมเราให้ประกาศข่าวดีแก่คนยากจน พระองค์ส่งเรามารักษาคนใจแตกสลาย เพื่อประกาศอิสรภาพแก่เชลย และประกาศให้คนตาบอดมองเห็นอีกครั้ง เพื่อปล่อยผู้ที่ถูกบดขยี้ให้เป็นอิสระ
19И да проповедам пријатну годину Господњу.
19และประกาศปีที่องค์พระผู้เป็นเจ้าโปรดปราน”
20И затворивши књигу даде слузи, па седе: и сви у зборници гледаху на Њ.
20พระองค์ปิดหนังสือ ส่งคืนให้เจ้าหน้าที่ แล้วนั่งลง ทุกคนในธรรมศาลาต่างจับจ้องพระองค์
21И поче им говорити: Данас се изврши ово писмо у ушима вашим.
21พระองค์เริ่มกล่าวกับพวกเขาว่า “วันนี้ สิ่งที่พระคัมภีร์ตอนนี้กล่าวไว้ได้สำเร็จเป็นจริงแล้ว ขณะที่พวกคุณกำลังฟังอยู่”
22И сви Му сведочаху, и дивљаху се речима благодати које излажаху из уста Његових, и говораху: Није ли ово син Јосифов?
22ทุกคนต่างกล่าวถึงพระองค์ในทางดี และประหลาดใจกับถ้อยคำเปี่ยมด้วยพระคุณที่ออกจากปากของพระองค์ พวกเขาพูดกันว่า “คนนี้ไม่ใช่ลูกของโยเซฟหรือ?”
23И рече им: Ви ћете мени без сумње казати ову причу: Лекару! Излечи се сам; шта смо чули да си чинио у Капернауму учини и овде на својој постојбини.
23พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณคงจะยกสุภาษิตนี้มาพูดกับเราแน่ ๆ ว่า ‘หมอเอ๋ย รักษาตัวเองเถิด! สิ่งใดที่พวกเราได้ยินว่าท่านทำที่คาเปอรนาอุม ก็จงทำที่บ้านเกิดของท่านที่นี่ด้วย’”
24Рече пак: Заиста вам кажем: никакав пророк није мио на својој постојбини.
24พระองค์กล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ไม่มีผู้เผยพระวจนะคนใดเป็นที่ยอมรับในบ้านเกิดของตน
25А заиста вам кажем: Многе удовице беху у Израиљу у време Илијино кад се небо затвори три године и шест месеци и би велика глад по свој земљи;
25แต่เราบอกพวกคุณตามความจริงว่า ในสมัยของเอลียาห์ มีหญิงม่ายหลายคนในอิสราเอล เมื่อท้องฟ้าปิดอยู่สามปีหกเดือน และเกิดการกันดารอาหารครั้งใหญ่ทั่วแผ่นดิน
26и ни к једној од њих не би послан Илија до у Сарепту сидонску к жени удовици.
26แต่เอลียาห์ไม่ได้ถูกส่งไปหาหญิงม่ายคนใดในพวกเขา นอกจากหญิงม่ายคนหนึ่งที่ศาเรฟัท ในแผ่นดินไซดอน
27И многи беху губави у Израиљу за пророка Јелисија; и ниједан се од њих не очисти до Неемана Сиријанина.
27และในสมัยของเอลีชาผู้เผยพระวจนะ มีคนเป็นโรคเรื้อนหลายคนในอิสราเอล แต่ไม่มีใครได้รับการชำระให้สะอาด นอกจากนาอามานชาวซีเรีย”
28И сви се у зборници напунише гнева кад чуше ово.
28เมื่อทุกคนในธรรมศาลาได้ยินเรื่องเหล่านี้ ก็เต็มไปด้วยความโกรธ
29И уставши истераше Га напоље из града, и одведоше Га наврх горе где беше њихов град сазидан да би Га бацили одозго.
29พวกเขาลุกขึ้นผลักพระองค์ออกจากเมือง และพาพระองค์ไปยังขอบหน้าผาบนเนินที่เมืองของพวกเขาตั้งอยู่ เพื่อจะผลักพระองค์ตกลงไป
30Али Он прође између њих, и отиде.
30แต่พระองค์เดินผ่านกลางพวกเขา แล้วจากไป
31И дође у Капернаум град галилејски, и учаше их у суботе.
31พระองค์ลงไปยังเมืองคาเปอรนาอุมในแคว้นกาลิลี และสอนพวกเขาในวันสะบาโต
32И чуђаху се науци Његовој; јер Његова беседа беше силна.
32พวกเขาประหลาดใจในคำสอนของพระองค์ เพราะคำของพระองค์มีอำนาจ
33И у зборници беше човек у коме беше нечисти дух ђаволски, и повика гласно
33ในธรรมศาลามีชายคนหนึ่งซึ่งมีวิญญาณของปีศาจที่ไม่บริสุทธิ์อยู่ในตัว เขาร้องเสียงดังว่า
34говорећи: Прођи се, шта је теби до нас, Исусе Назарећанине? Дошао си да нас погубиш? Знам Те ко си, Светац Божји.
34“อา! ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซูชาวนาซาเร็ธ? ท่านมาเพื่อทำลายพวกเราหรือ? ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร ท่านคือผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า!”
35И запрети му Исус говорећи: Умукни, и изиђи из њега. И оборивши га ђаво на среду, изиђе из њега, и нимало му не науди.
35พระเยซูตำหนิมันว่า “เงียบ! ออกมาจากเขา!” เมื่อปีศาจเหวี่ยงชายคนนั้นลงกลางฝูงชน มันก็ออกมาจากเขา โดยไม่ทำอันตรายเขา
36И у све уђе страх, и говораху један другом говорећи: Каква је то реч, да влашћу и силом заповеда нечистим духовима, и излазе?
36ทุกคนต่างตกตะลึง และพูดกันว่า “นี่เป็นถ้อยคำอะไรกัน? เขาสั่งวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ด้วยอำนาจและพลัง และพวกมันก็ออกมา!”
37И отиде глас о Њему по свима околним местима.
37ข่าวเรื่องพระองค์แพร่ออกไปทั่วทุกแห่งในบริเวณโดยรอบ
38Уставши, пак, из зборнице дође у кућу Симонову; а ташту Симонову беше ухватила велика грозница, и молише Га за њу.
38พระองค์ลุกขึ้น ออกจากธรรมศาลา และเข้าไปในบ้านของซีโมน แม่ยายของซีโมนกำลังป่วยเป็นไข้สูง และพวกเขาวิงวอนพระองค์ให้ช่วยนาง
39И ставши више ње запрети грозници, и пусти је. И одмах устаде и служаше им.
39พระองค์ยืนอยู่เหนือนาง และตำหนิไข้ ไข้ก็หายจากนาง ทันใดนั้น นางก็ลุกขึ้นและคอยรับใช้พวกเขา
40А кад захођаше сунце, сви који имаху болеснике од различних болести, довођаху их к Њему; а Он на сваког од њих меташе руке, и исцељиваше их.
40เมื่อดวงอาทิตย์กำลังตก ทุกคนที่มีคนป่วยด้วยโรคต่าง ๆ ก็พาพวกเขามาหาพระองค์ พระองค์วางมือบนพวกเขาทีละคน และรักษาพวกเขา
41А и ђаволи излажаху из многих вичући и говорећи: Ти си Христос Син Божји. И запрећиваше им да не говоре да знају да је Он Христос.
41ปีศาจก็ออกจากคนจำนวนมากด้วย พวกมันร้องว่า “ท่านคือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า!” แต่พระองค์ตำหนิพวกมัน และไม่ยอมให้พวกมันพูด เพราะพวกมันรู้ว่าพระองค์คือพระคริสต์
42А кад наста дан, изиђе и отиде у пусто место; и народ Га тражаше, и дође к Њему, и задржаваху Га да не иде од њих.
42เมื่อรุ่งเช้า พระองค์ออกไปยังที่เปลี่ยว ฝูงชนตามหาพระองค์ และเมื่อพบพระองค์ พวกเขาพยายามรั้งพระองค์ไว้ไม่ให้จากพวกเขาไป
43А Он им рече: И другим градовима треба ми проповедити јеванђеље о царству Божијем; јер сам на то послан.
43แต่พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราต้องประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าแก่เมืองอื่น ๆ ด้วย เพราะเราถูกส่งมาเพื่อการนี้”
44И проповедаше по зборницама галилејским.
44แล้วพระองค์ก็ประกาศอยู่ตามธรรมศาลาในแคว้นกาลิลี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.