Lukas 4
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Jesus aber, voll des heiligen Geistes, kam wieder von dem Jordan und ward vom Geist in die Wüste geführt
1พระเยซูเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ กลับจากแม่น้ำจอร์แดน และพระวิญญาณนำพระองค์เข้าไปในถิ่นทุรกันดาร
2und ward vierzig Tage lang vom Teufel versucht. Und er aß nichts in diesen Tagen; und da sie ein Ende hatten, hungerte ihn darnach.
2เป็นเวลาสี่สิบวัน พระองค์ถูกมารทดลอง ในช่วงวันเหล่านั้น พระองค์ไม่ได้กินอะไรเลย และเมื่อครบสี่สิบวัน พระองค์ก็หิว
3Der Teufel aber sprach zu ihm: Bist du Gottes Sohn, so sprich zu dem Stein, daß er Brot werde.
3มารกล่าวกับพระองค์ว่า “ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงสั่งก้อนหินก้อนนี้ให้กลายเป็นขนมปัง”
4Und Jesus antwortete und sprach zu ihm: Es steht geschrieben: “Der Mensch lebt nicht allein vom Brot, sondern von einem jeglichen Wort Gottes.”
4พระเยซูตอบเขาว่า “มีเขียนไว้ว่า ‘มนุษย์จะดำรงชีวิตด้วยขนมปังเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่ด้วยทุกถ้อยคำของพระเจ้า’”
5Und der Teufel führte ihn auf einen hohen Berg und zeigte ihm alle Reiche der ganzen Welt in einem Augenblick
5มารนำพระองค์ขึ้นไปบนภูเขาสูง และในชั่วขณะเดียวก็แสดงอาณาจักรทั้งปวงของโลกให้พระองค์เห็น
6und sprach zu ihm: Alle diese Macht will ich dir geben und ihre Herrlichkeit; denn sie ist mir übergeben, und ich gebe sie, welchem ich will.
6มารกล่าวกับพระองค์ว่า “เราจะให้อำนาจทั้งหมดนี้แก่ท่าน รวมทั้งความรุ่งเรืองของอาณาจักรเหล่านั้น เพราะสิ่งเหล่านี้ถูกมอบไว้แก่เรา และเราจะมอบให้ใครก็ได้ตามที่เราต้องการ
7So du nun mich willst anbeten, so soll es alles dein sein.
7เพราะฉะนั้น ถ้าท่านกราบนมัสการต่อหน้าเรา ทุกสิ่งนี้จะเป็นของท่าน”
8Jesus antwortete ihm und sprach: Es steht geschrieben: “Du sollst Gott, deinen HERRN, anbeten und ihm allein dienen.”
8พระเยซูตอบเขาว่า “ถอยไปอยู่ข้างหลังเรา ซาตาน! เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘เจ้าจงนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้า และรับใช้พระองค์แต่ผู้เดียว’”
9Und er führte ihn gen Jerusalem und stellte ihn auf des Tempels Zinne und sprach zu ihm: Bist du Gottes Sohn, so laß dich von hinnen hinunter
9มารนำพระองค์ไปกรุงเยรูซาเล็ม ให้พระองค์ยืนอยู่บนยอดพระวิหาร และกล่าวกับพระองค์ว่า “ถ้าท่านเป็นพระบุตรของพระเจ้า จงกระโดดลงจากที่นี่
10denn es steht geschrieben: “Er wird befehlen seinen Engeln von dir, daß sie dich bewahren
10เพราะมีเขียนไว้ว่า ‘พระองค์จะสั่งเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ให้ดูแลท่าน เพื่อปกป้องท่าน’
11und auf den Händen tragen, auf daß du nicht etwa deinen Fuß an einen Stein stößt.”
11และว่า ‘พวกเขาจะประคองท่านไว้ด้วยมือ เพื่อเท้าของท่านจะไม่กระแทกก้อนหิน’”
12Jesus antwortete und sprach zu ihm: Es ist gesagt: “Du sollst Gott, deinen HERRN, nicht versuchen.”
12พระเยซูตอบเขาว่า “มีคำกล่าวไว้ว่า ‘เจ้าอย่าทดลององค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าของเจ้า’”
13Und da der Teufel alle Versuchung vollendet hatte, wich er von ihm eine Zeitlang.
13เมื่อมารทดลองพระองค์ครบทุกอย่างแล้ว ก็จากพระองค์ไปจนกว่าจะถึงโอกาสต่อไป
14Und Jesus kam wieder in des Geistes Kraft nach Galiläa; und das Gerücht erscholl von ihm durch alle umliegenden Orte.
14พระเยซูกลับไปยังแคว้นกาลิลีด้วยพลังของพระวิญญาณ และข่าวเรื่องพระองค์ก็แพร่ไปทั่วบริเวณโดยรอบ
15Und er lehrte in ihren Schulen und ward von jedermann gepriesen.
15พระองค์สอนในธรรมศาลา และทุกคนต่างยกย่องพระองค์
16Und er kam gen Nazareth, da er erzogen war, und ging in die Schule nach seiner Gewohnheit am Sabbattage und stand auf und wollte lesen.
16พระองค์มาถึงเมืองนาซาเร็ธ เมืองที่พระองค์เติบโตมา ในวันสะบาโต พระองค์เข้าไปในธรรมศาลาตามธรรมเนียมของพระองค์ และยืนขึ้นเพื่ออ่าน
17Da ward ihm das Buch des Propheten Jesaja gereicht. Und da er das Buch auftat, fand er den Ort, da geschrieben steht:
17มีคนส่งหนังสือของอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะให้พระองค์ พระองค์เปิดหนังสือ และพบตอนที่เขียนไว้ว่า
18“Der Geist des HERRN ist bei mir, darum, daß er mich gesalbt hat; er hat mich gesandt, zu verkündigen das Evangelium den Armen, zu heilen die zerstoßenen Herzen, zu predigen den Gefangenen, daß sie los sein sollten, und den Blinden das Gesicht und den Zerschlagenen, daß sie frei und ledig sein sollen,
18“พระวิญญาณขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่เหนือเรา เพราะพระองค์เจิมเราให้ประกาศข่าวดีแก่คนยากจน พระองค์ส่งเรามารักษาคนใจแตกสลาย เพื่อประกาศอิสรภาพแก่เชลย และประกาศให้คนตาบอดมองเห็นอีกครั้ง เพื่อปล่อยผู้ที่ถูกบดขยี้ให้เป็นอิสระ
19und zu verkündigen das angenehme Jahr des HERRN.”
19และประกาศปีที่องค์พระผู้เป็นเจ้าโปรดปราน”
20Und als er das Buch zutat, gab er's dem Diener und setzte sich. Und aller Augen, die in der Schule waren, sahen auf ihn.
20พระองค์ปิดหนังสือ ส่งคืนให้เจ้าหน้าที่ แล้วนั่งลง ทุกคนในธรรมศาลาต่างจับจ้องพระองค์
21Und er fing an, zu sagen zu ihnen: Heute ist diese Schrift erfüllt vor euren Ohren.
21พระองค์เริ่มกล่าวกับพวกเขาว่า “วันนี้ สิ่งที่พระคัมภีร์ตอนนี้กล่าวไว้ได้สำเร็จเป็นจริงแล้ว ขณะที่พวกคุณกำลังฟังอยู่”
22Und sie gaben alle Zeugnis von ihm und wunderten sich der holdseligen Worte, die aus seinem Munde gingen, und sprachen: “Ist das nicht Josephs Sohn?”
22ทุกคนต่างกล่าวถึงพระองค์ในทางดี และประหลาดใจกับถ้อยคำเปี่ยมด้วยพระคุณที่ออกจากปากของพระองค์ พวกเขาพูดกันว่า “คนนี้ไม่ใช่ลูกของโยเซฟหรือ?”
23Und er sprach zu ihnen: Ihr werdet freilich zu mir sagen dies Sprichwort: Arzt, hilf dir selber! Denn wie große Dinge haben wir gehört, zu Kapernaum geschehen! Tue also auch hier, in deiner Vaterstadt.
23พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณคงจะยกสุภาษิตนี้มาพูดกับเราแน่ ๆ ว่า ‘หมอเอ๋ย รักษาตัวเองเถิด! สิ่งใดที่พวกเราได้ยินว่าท่านทำที่คาเปอรนาอุม ก็จงทำที่บ้านเกิดของท่านที่นี่ด้วย’”
24Er sprach aber: Wahrlich, ich sage euch: “Kein Prophet ist angenehm in seinem Vaterlande.
24พระองค์กล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ไม่มีผู้เผยพระวจนะคนใดเป็นที่ยอมรับในบ้านเกิดของตน
25Aber in der Wahrheit sage ich euch: Es waren viele Witwen in Israel zu Elia's Zeiten, da der Himmel verschlossen war drei Jahre und sechs Monate, da eine große Teuerung war im ganzen Lande
25แต่เราบอกพวกคุณตามความจริงว่า ในสมัยของเอลียาห์ มีหญิงม่ายหลายคนในอิสราเอล เมื่อท้องฟ้าปิดอยู่สามปีหกเดือน และเกิดการกันดารอาหารครั้งใหญ่ทั่วแผ่นดิน
26und zu deren keiner ward Elia gesandt denn allein gen Sarepta der Sidonier zu einer Witwe.
26แต่เอลียาห์ไม่ได้ถูกส่งไปหาหญิงม่ายคนใดในพวกเขา นอกจากหญิงม่ายคนหนึ่งที่ศาเรฟัท ในแผ่นดินไซดอน
27Und viele Aussätzige waren in Israel zu des Propheten Elisa Zeiten; und deren keiner wurde gereinigt denn allein Naeman aus Syrien.
27และในสมัยของเอลีชาผู้เผยพระวจนะ มีคนเป็นโรคเรื้อนหลายคนในอิสราเอล แต่ไม่มีใครได้รับการชำระให้สะอาด นอกจากนาอามานชาวซีเรีย”
28Und sie wurden voll Zorns alle, die in der Schule waren, da sie das hörten,
28เมื่อทุกคนในธรรมศาลาได้ยินเรื่องเหล่านี้ ก็เต็มไปด้วยความโกรธ
29und standen auf und stießen ihn zur Stadt hinaus und führten ihn auf einen Hügel des Berges, darauf ihre Stadt gebaut war, daß sie ihn hinabstürzten.
29พวกเขาลุกขึ้นผลักพระองค์ออกจากเมือง และพาพระองค์ไปยังขอบหน้าผาบนเนินที่เมืองของพวกเขาตั้งอยู่ เพื่อจะผลักพระองค์ตกลงไป
30Aber er ging mitten durch sie hinweg.
30แต่พระองค์เดินผ่านกลางพวกเขา แล้วจากไป
31Und er kam gen Kapernaum, in die Stadt Galiläas, und lehrte sie am Sabbat.
31พระองค์ลงไปยังเมืองคาเปอรนาอุมในแคว้นกาลิลี และสอนพวกเขาในวันสะบาโต
32Und sie verwunderten sich seiner Lehre; denn seine Rede war gewaltig.
32พวกเขาประหลาดใจในคำสอนของพระองค์ เพราะคำของพระองค์มีอำนาจ
33Und es war ein Mensch in der Schule, besessen mit einem unsauberen Teufel; der schrie laut
33ในธรรมศาลามีชายคนหนึ่งซึ่งมีวิญญาณของปีศาจที่ไม่บริสุทธิ์อยู่ในตัว เขาร้องเสียงดังว่า
34und sprach: Halt, was haben wir mit dir zu schaffen, Jesus von Nazareth? Du bist gekommen uns zu verderben. Ich weiß wer du bist: der heilige Gottes.
34“อา! ท่านมายุ่งอะไรกับพวกเรา เยซูชาวนาซาเร็ธ? ท่านมาเพื่อทำลายพวกเราหรือ? ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร ท่านคือผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า!”
35Und Jesus bedrohte ihn und sprach: Verstumme und fahre aus von ihm! Und der Teufel warf ihn mitten unter sie und fuhr von ihm aus und tat ihm keinen Schaden.
35พระเยซูตำหนิมันว่า “เงียบ! ออกมาจากเขา!” เมื่อปีศาจเหวี่ยงชายคนนั้นลงกลางฝูงชน มันก็ออกมาจากเขา โดยไม่ทำอันตรายเขา
36Und es kam eine Furcht über sie alle, und redeten miteinander und sprachen: Was ist das für ein Ding? Er gebietet mit Macht und Gewalt den unsauberen Geistern, und sie fahren aus.
36ทุกคนต่างตกตะลึง และพูดกันว่า “นี่เป็นถ้อยคำอะไรกัน? เขาสั่งวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์ด้วยอำนาจและพลัง และพวกมันก็ออกมา!”
37Und es erscholl sein Gerücht in alle Örter des umliegenden Landes.
37ข่าวเรื่องพระองค์แพร่ออกไปทั่วทุกแห่งในบริเวณโดยรอบ
38Und er stand auf aus der Schule und kam in Simons Haus. Und Simons Schwiegermutter war mit einem harten Fieber behaftet; und sie baten ihn für sie.
38พระองค์ลุกขึ้น ออกจากธรรมศาลา และเข้าไปในบ้านของซีโมน แม่ยายของซีโมนกำลังป่วยเป็นไข้สูง และพวกเขาวิงวอนพระองค์ให้ช่วยนาง
39Und er trat zu ihr und gebot dem Fieber, und es verließ sie. Und alsbald stand sie auf und diente ihnen.
39พระองค์ยืนอยู่เหนือนาง และตำหนิไข้ ไข้ก็หายจากนาง ทันใดนั้น นางก็ลุกขึ้นและคอยรับใช้พวกเขา
40Und da die Sonne untergegangen war, brachten alle, die Kranke hatten mit mancherlei Seuchen, sie zu ihm. Und er legte auf einen jeglichen die Hände und machte sie gesund.
40เมื่อดวงอาทิตย์กำลังตก ทุกคนที่มีคนป่วยด้วยโรคต่าง ๆ ก็พาพวกเขามาหาพระองค์ พระองค์วางมือบนพวกเขาทีละคน และรักษาพวกเขา
41Es fuhren auch die Teufel aus von vielen, schrieen und sprachen: Du bist Christus, der Sohn Gottes! Und er bedrohte sie und ließ sie nicht reden; denn sie wußten, daß er Christus war.
41ปีศาจก็ออกจากคนจำนวนมากด้วย พวกมันร้องว่า “ท่านคือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า!” แต่พระองค์ตำหนิพวกมัน และไม่ยอมให้พวกมันพูด เพราะพวกมันรู้ว่าพระองค์คือพระคริสต์
42Da es aber Tag ward, ging er hinaus an eine wüste Stätte; und das Volk suchte ihn, und sie kamen zu ihm und hielten ihn auf, daß er nicht von ihnen ginge.
42เมื่อรุ่งเช้า พระองค์ออกไปยังที่เปลี่ยว ฝูงชนตามหาพระองค์ และเมื่อพบพระองค์ พวกเขาพยายามรั้งพระองค์ไว้ไม่ให้จากพวกเขาไป
43Er sprach aber zu ihnen: Ich muß auch andern Städten das Evangelium verkündigen vom Reiche Gottes; denn dazu bin ich gesandt.
43แต่พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เราต้องประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าแก่เมืองอื่น ๆ ด้วย เพราะเราถูกส่งมาเพื่อการนี้”
44Und er predigte in den Schulen Galiläas.
44แล้วพระองค์ก็ประกาศอยู่ตามธรรมศาลาในแคว้นกาลิลี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.