Lukas 21
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Er sah aber auf und schaute die Reichen, wie sie ihre Opfer einlegten in den Gotteskasten.
1พระองค์เงยหน้าขึ้น และเห็นคนร่ำรวยกำลังนำของถวายของตนใส่ลงในที่เก็บเงินถวาย
2Er sah aber auch eine arme Witwe, die legte zwei Scherflein ein.
2พระองค์เห็นหญิงม่ายยากจนคนหนึ่งหย่อนเหรียญทองแดงเล็ก ๆ สองเหรียญลงไป
3Und er sprach: Wahrlich ich sage euch: Diese arme Witwe hat mehr denn sie alle eingelegt.
3พระองค์กล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ใส่ลงไปมากกว่าทุกคน
4Denn diese alle haben aus ihrem Überfluß eingelegt zu dem Opfer Gottes; sie aber hat von ihrer Armut alle ihre Nahrung, die sie hatte, eingelegt.
4เพราะคนเหล่านี้ทุกคนนำของถวายแด่พระเจ้าจากส่วนที่เหลือเฟือของตน แต่นางแม้ยากจน ก็ใส่ทุกสิ่งที่นางมีสำหรับดำรงชีวิตลงไป”
5Und da etliche sagten von dem Tempel, daß er geschmückt wäre mit feinen Steinen und Kleinoden, sprach er:
5เมื่อบางคนกำลังพูดถึงพระวิหารที่ประดับด้วยหินงดงามและของถวายต่าง ๆ พระองค์กล่าวว่า
6Es wird die Zeit kommen, in welcher von dem allem, was ihr sehet, nicht ein Stein auf dem andern gelassen wird, der nicht zerbrochen werde.
6“สิ่งเหล่านี้ที่พวกคุณเห็น วันเวลาจะมาถึงเมื่อไม่มีหินเหลือซ้อนกันอยู่แม้แต่ก้อนเดียว ทุกก้อนจะถูกรื้อลง”
7Sie fragten ihn aber und sprachen: Meister, wann soll das werden? und welches ist das Zeichen, wann das geschehen wird?
7พวกเขาถามพระองค์ว่า “อาจารย์ แล้วสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อไร? และจะมีหมายสำคัญอะไรเมื่อสิ่งเหล่านี้ใกล้จะเกิดขึ้น?”
8Er aber sprach: Sehet zu, lasset euch nicht verführen. Denn viele werden kommen in meinem Namen und sagen, ich sei es, und: “Die Zeit ist herbeigekommen.” Folget ihnen nicht nach!
8พระองค์กล่าวว่า “จงระวังอย่าให้ใครชักนำพวกคุณให้หลง เพราะหลายคนจะมาในนามของเรา และกล่าวว่า ‘เราเอง ’ และ ‘เวลาใกล้เข้ามาแล้ว’ เพราะฉะนั้นอย่าตามพวกเขาไป
9Wenn ihr aber hören werdet von Kriegen und Empörungen, so entsetzet euch nicht. Denn solches muß zuvor geschehen; aber das Ende ist noch nicht so bald da.
9เมื่อพวกคุณได้ยินเรื่องสงครามและความวุ่นวาย อย่าตกใจ เพราะสิ่งเหล่านี้ต้องเกิดขึ้นก่อน แต่จุดจบจะไม่มาถึงทันที”
10Da sprach er zu ihnen: Ein Volk wird sich erheben wider das andere und ein Reich wider das andere,
10แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ชนชาติจะลุกขึ้นต่อสู้ชนชาติ และอาณาจักรต่อสู้อาณาจักร
11und es werden geschehen große Erdbeben hin und wieder, teure Zeit und Pestilenz; auch werden Schrecknisse und große Zeichen am Himmel geschehen.
11จะเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ความอดอยาก และโรคระบาดในที่ต่าง ๆ จะมีเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวและหมายสำคัญใหญ่จากสวรรค์
12Aber vor diesem allem werden sie die Hände an euch legen und euch verfolgen und werden euch überantworten in ihre Schulen und Gefängnisse und vor Könige und Fürsten ziehen um meines Namens willen.
12แต่ก่อนสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด พวกเขาจะจับพวกคุณและข่มเหงพวกคุณ มอบพวกคุณให้ธรรมศาลาและเรือนจำ และนำพวกคุณไปต่อหน้ากษัตริย์และผู้ว่าราชการเพราะนามของเรา
13Das wird euch aber widerfahren zu einem Zeugnis.
13สิ่งนี้จะกลายเป็นโอกาสให้พวกคุณเป็นพยาน
14So nehmet nun zu Herzen, daß ihr nicht sorget, wie ihr euch verantworten sollt.
14เพราะฉะนั้น จงตั้งใจไว้ว่าอย่าเตรียมคำตอบล่วงหน้า
15Denn ich will euch Mund und Weisheit geben, welcher nicht sollen widersprechen können noch widerstehen alle eure Widersacher.
15เพราะเราจะให้ถ้อยคำและสติปัญญาแก่พวกคุณ ซึ่งศัตรูของพวกคุณทุกคนจะไม่สามารถต้านทานหรือโต้แย้งได้
16Ihr werdet aber überantwortet werden von den Eltern, Brüdern, Gefreunden und Freunden; und sie werden euer etliche töten.
16แม้แต่บิดามารดา พี่น้อง ญาติ และเพื่อนก็จะมอบพวกคุณให้เขา และพวกเขาจะทำให้บางคนในพวกคุณถูกประหาร
17Und ihr werdet gehaßt sein von jedermann um meines Namens willen.
17ทุกคนจะเกลียดชังพวกคุณเพราะนามของเรา
18Und ein Haar von eurem Haupte soll nicht umkommen.
18แต่แม้แต่เส้นผมบนศีรษะของพวกคุณสักเส้นก็จะไม่สูญหาย
19Fasset eure Seelen mit Geduld.
19“ด้วยความอดทนของพวกคุณ พวกคุณจะได้ชีวิตของตน
20Wenn ihr aber sehen werdet Jerusalem belagert mit einem Heer, so merket daß herbeigekommen ist seine Verwüstung.
20“แต่เมื่อพวกคุณเห็นกรุงเยรูซาเล็มถูกกองทัพล้อม จงรู้ว่าความพินาศของกรุงนั้นใกล้เข้ามาแล้ว
21Alsdann, wer in Judäa ist, der fliehe auf das Gebirge, und wer drinnen ist, der weiche heraus, und wer auf dem Lande ist, der komme nicht hinein.
21ตอนนั้น คนที่อยู่ในแคว้นยูเดียจงหนีไปยังภูเขา คนที่อยู่กลางกรุงจงออกไป และคนที่อยู่ตามชนบทอย่าเข้าไปในกรุง
22Denn das sind die Tage der Rache, daß erfüllet werde alles, was geschrieben ist.
22เพราะวันเหล่านี้เป็นวันแห่งการลงโทษ เพื่อให้ทุกสิ่งที่เขียนไว้สำเร็จ
23Weh aber den Schwangern und Säugerinnen in jenen Tagen! Denn es wird große Not auf Erden sein und ein Zorn über dies Volk,
23วิบัติแก่หญิงมีครรภ์และหญิงที่ให้นมลูกในวันเหล่านั้น! เพราะจะมีความทุกข์ยากใหญ่หลวงในแผ่นดิน และพระพิโรธต่อชนชาตินี้
24und sie werden fallen durch des Schwertes Schärfe und gefangen geführt werden unter alle Völker; und Jerusalem wird zertreten werden von den Heiden, bis daß der Heiden Zeit erfüllt wird.
24พวกเขาจะล้มตายด้วยคมดาบ และถูกกวาดไปเป็นเชลยยังทุกชนชาติ กรุงเยรูซาเล็มจะถูกคนต่างชาติเหยียบย่ำ จนกว่าเวลาของคนต่างชาติจะครบถ้วน
25Und es werden Zeichen geschehen an Sonne und Mond und Sternen; und auf Erden wird den Leuten bange sein, und sie werden zagen, und das Meer und die Wassermengen werden brausen,
25“จะมีหมายสำคัญที่ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว และบนแผ่นดินโลกบรรดาชนชาติจะกระวนกระวายและสับสนเพราะเสียงทะเลกับคลื่นคำราม
26und Menschen werden verschmachten vor Furcht und vor Warten der Dinge, die kommen sollen auf Erden; denn auch der Himmel Kräfte werden sich bewegen.
26ผู้คนจะเป็นลมเพราะความกลัว และเพราะคาดถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับโลก เพราะอำนาจทั้งหลายในฟ้าสวรรค์จะสั่นสะเทือน
27Und alsdann werden sie sehen des Menschen Sohn kommen in der Wolke mit großer Kraft und Herrlichkeit.
27แล้วพวกเขาจะเห็นบุตรมนุษย์มาในเมฆ พร้อมด้วยอำนาจและพระสิริยิ่งใหญ่
28Wenn aber dieses anfängt zu geschehen, so sehet auf und erhebet eure Häupter, darum daß sich eure Erlösung naht.
28แต่เมื่อสิ่งเหล่านี้เริ่มเกิดขึ้น จงเงยหน้าขึ้นและยกศีรษะขึ้น เพราะการไถ่ของพวกคุณใกล้เข้ามาแล้ว”
29Und er sagte ihnen ein Gleichnis: Sehet an den Feigenbaum und alle Bäume:
29พระองค์เล่าอุปมาให้พวกเขาฟังว่า “จงดูต้นมะเดื่อและต้นไม้ทุกชนิด
30wenn sie jetzt ausschlagen, so sehet ihr's an ihnen und merket, daß jetzt der Sommer nahe ist.
30เมื่อพวกมันเริ่มผลิใบ พวกคุณเห็นแล้วก็รู้ได้ด้วยตนเองว่าฤดูร้อนใกล้เข้ามาแล้ว
31Also auch ihr: wenn ihr dies alles sehet angehen, so wisset, daß das Reich Gottes nahe ist.
31เช่นเดียวกัน เมื่อพวกคุณเห็นสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น ก็จงรู้ว่าอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว
32Wahrlich ich sage euch: Dies Geschlecht wird nicht vergehen, bis daß es alles geschehe.
32เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนยุคนี้จะไม่ผ่านพ้นไปจนกว่าทุกสิ่งจะสำเร็จ
33Himmel und Erde werden vergehen; aber meine Worte vergehen nicht.
33ฟ้าและแผ่นดินจะผ่านพ้นไป แต่ถ้อยคำของเราจะไม่มีวันผ่านพ้นไป
34Hütet euch aber, daß eure Herzen nicht beschwert werden mit Fressen und Saufen und mit Sorgen der Nahrung und komme dieser Tag schnell über euch;
34“เพราะฉะนั้น จงระวังตัว อย่าให้ใจของพวกคุณหนักอึ้งด้วยการกินดื่มอย่างฟุ่มเฟือย ความเมามาย และความกังวลในชีวิต แล้ววันนั้นจะมาถึงพวกคุณอย่างกะทันหัน
35denn wie ein Fallstrick wird er kommen über alle, die auf Erden wohnen.
35เพราะวันนั้นจะมาเหมือนกับดักเหนือทุกคนที่อาศัยอยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก
36So seid nun wach allezeit und betet, daß ihr würdig werden möget, zu entfliehen diesem allem, das geschehen soll, und zu stehen vor des Menschen Sohn.
36เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวังอยู่เสมอ และอธิษฐานเพื่อให้พวกคุณได้รับการนับว่าสมควรหลีกพ้นทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และยืนอยู่ต่อหน้าบุตรมนุษย์”
37Und er lehrte des Tages im Tempel; des Nachts aber ging er hinaus und blieb über Nacht am Ölberge.
37ทุกวัน พระเยซูสอนอยู่ในพระวิหาร และทุกคืนพระองค์ออกไปค้างคืนบนภูเขาที่เรียกว่าภูเขามะกอกเทศ
38Und alles Volk machte sich früh auf zu ihm, im Tempel ihn zu hören.
38ประชาชนทุกคนมาหาพระองค์แต่เช้าตรู่ในพระวิหารเพื่อฟังพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.