Лука 24
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Ын зиуа ынтый а сэптэмыний, фемеиле ачестя ши алтеле ымпреунэ ку еле ау венит ла мормынт дис-де-диминяцэ ши ау адус миресмеле пе каре ле прегэтисерэ.
1E NEL primo giorno della settimana, la mattina molto per tempo, esse, e certe altre con loro, vennero al monumento, portando gli aromati che aveano preparati.
2Ау гэсит пятра рэстурнатэ де пе мормынт,
2E trovarono la pietra rotolata dal monumento.
3ау интрат ынэунтру ши н-ау гэсит трупул Домнулуй Исус.
3Ed entrate dentro, non trovarono il corpo del Signore Gesù.
4Фииндкэ ну штияу че сэ крядэ, ятэ кэ ли с-ау арэтат дой бэрбаць ымбрэкаць ын хайне стрэлучитоаре.
4E mentre stavano perplesse di ciò, ecco, due uomini sopraggiunsero loro, in vestimenti folgoranti.
5Ынгрозите, фемеиле шь-ау плекат фецеле ла пэмынт. Дар ей ле-ау зис: „Пентру че кэутаць ынтре чей морць пе Чел че есте виу?
5I quali, essendo esse impaurite, e chinando la faccia a terra, disser loro: Perchè cercate il vivente tra i morti?
6Ну есте аич, чи а ынвият. Адучеци-вэ аминте че в-а спус пе кынд ера ынкэ ын Галилея,
6Egli non è qui, ma è risuscitato; ricordatevi come egli vi parlò, mentre era ancora in Galilea;
7кынд зичя кэ Фиул омулуй требуе сэ фие дат ын мыниле пэкэтошилор, сэ фие рэстигнит ши а трея зи сэ ынвие.”
7dicendo che conveniva che il Figliuol dell'uomo fosse dato nelle mani degli uomini peccatori, e fosse crocifisso, ed al terzo giorno risuscitasse.
8Ши еле шь-ау адус аминте де кувинтеле луй Исус.
8Ed esse si ricordarono delle parole di esso.
9Ла ынтоарчеря лор де ла мормынт, ау повестит тоате ачесте лукрурь челор унспрезече ши тутурор челорлалць.
9Ed essendosene tornate dal monumento, rapportarono tutte queste cose agli undici, ed a tutti gli altri.
10Челе че ау спус ачесте лукрурь апостолилор ерау: Мария Магдалена, Иоана, Мария, мама луй Иаков, ши челелалте каре ерау ымпреунэ ку еле.
10Or quelle che dissero queste cose agli apostoli erano Maria Maddalena, e Giovanna, e Maria, madre di Giacomo; e le altre ch'eran con loro.
11Кувинтеле ачестя ли се пэряу апостолилор басме ши ну ле кредяу.
11Ma le lor parole parvero loro un vaneggiare, e non credettero loro.
12Дар Петру с-а скулат ши а дат фуга ла мормынт. С-а плекат ши с-а уйтат ынэунтру, дар н-а вэзут декыт фышииле де пынзэ, каре стэтяу пе пэмынт; апой а плекат акасэ, мират де челе ынтымплате.
12Ma pur Pietro, levatosi, corse al monumento; ed avendo guardato dentro, non vide altro che le lenzuola, che giacevano quivi ; e se ne andò, maravigliandosi tra sè stesso di ciò ch'era avvenuto.
13Ын ачеяшь зи, ятэ, дой ученичь се дучяу ла ун сат, нумит Емаус, каре ера ла о депэртаре де шайзечь де стадий де Иерусалим,
13OR ecco, due di loro in quello stesso giorno andavano in un castello, il cui nome era Emmaus, distante da Gerusalemme sessanta stadi.
14ши ворбяу ынтре ей деспре тот че се ынтымпласе.
14Ed essi ragionavan fra loro di tutte queste cose, ch'erano avvenute.
15Пе кынд ворбяу ей ши се ынтребау, Исус С-а апропият ши мерӂя пе друм ымпреунэ ку ей.
15Ed avvenne che mentre ragionavano e discorrevano insieme, Gesù si accostò, e si mise a camminar con loro.
16Дар окий лор ерау ымпедикаць сэ-Л куноаскэ.
16Or gli occhi loro erano ritenuti, per non conoscerlo.
17Ел ле-а зис: „Че ворбе сунт ачестя пе каре ле скимбаць ынтре вой пе друм?” Ши ей с-ау оприт, уйтынду-се тришть.
17Ed egli disse loro: Quali son questi ragionamenti, che voi tenete tra voi, camminando? e perchè siete mesti?
18Дрепт рэспунс, унул дин ей, нумит Клеопа, Й-а зис: „Ту ешть сингурул стрэин аич, ын Иерусалим, де ну штий че с-а ынтымплат ын ел зилеле ачестя?”
18E l'uno, il cui nome era Cleopa, rispondendo, gli disse: Tu solo, dimorando in Gerusalemme, non sai le cose che in essa sono avvenute in questi giorni?
19„Че?” , ле-а зис Ел. Ши ей Й-ау рэспунс: „Че с-а ынтымплат ку Исус дин Назарет, каре ера ун пророк путерник ын фапте ши ын кувинте, ынаинтя луй Думнезеу ши ынаинтя ынтрегулуй нород.
19Ed egli disse loro: Quali? Ed essi gli dissero: Il fatto di Gesù Nazareno, il quale era un uomo profeta, potente in opere, e in parole, davanti a Dio, e davanti a tutto il popolo.
20Кум преоций чей май де сямэ ши май-марий ноштри Л-ау дат сэ фие осындит ла моарте ши Л-ау рэстигнит?
20E come i principali sacerdoti, ed i nostri magistrati l'hanno dato ad esser giudicato a morte, e l'hanno crocifisso.
21Ной трэӂям нэдежде кэ Ел есте Ачела каре ва избэви пе Исраел, дар, ку тоате ачестя, ятэ кэ астэзь есте а трея зи де кынд с-ау ынтымплат ачесте лукрурь.
21Or noi speravamo ch'egli fosse colui che avesse a riscattare Israele; ma ancora, oltre a tutto ciò, benchè sieno tre giorni che queste cose sono avvenute,
22Ба ынкэ ниште фемей де але ноастре не-ау пус ын уймире: еле с-ау дус дис-де-диминяцэ ла мормынт,
22certe donne d'infra noi ci hanno fatti stupire; perciocchè, essendo andate la mattina a buon'ora al monumento,
23ну Й-ау гэсит трупул ши ау венит ши ау спус кэ ар фи вэзут ши о ведение де ынӂерь, каре зичяу кэ Ел есте виу.
23e non avendo trovato il corpo d'esso, son venute, dicendo d'aver veduta una visione d'angeli, i quali dicono ch'egli vive.
24Уний дин чей че ерау ку ной с-ау дус ла мормынт ши ау гэсит аша кум спусесерэ фемеиле, дар пе Ел ну Л-ау вэзут.”
24Ed alcuni de' nostri sono andati al monumento, ed hanno trovato così, come le donne avean detto; ma non han veduto Gesù.
25Атунч Исус ле-а зис: „О, непричепуцилор ши зэбавничь ку инима, кынд есте ворба сэ кредець тот че ау спус пророчий!
25Allora egli disse loro: O insensati, e tardi di cuore a credere a tutte le cose che i profeti hanno dette!
26Нутребуя сэ суфере Христосул ачесте лукрурь ши сэ интре ын слава Са?”
26Non conveniva egli che il Cristo sofferisse queste cose, e così entrasse nella sua gloria?
27Ши а ынчепут де ла Мойсе ши де ла тоць пророчий ши ле-а тылкуит, ын тоате Скриптуриле, че ера ку привире ла Ел.
27E cominciando da Mosè, e seguendo per tutti i profeti, dichiarò loro in tutte le scritture le cose ch'erano di lui.
28Кынд с-ау апропият де сатул ла каре мерӂяу, Ел С-а фэкут кэ вря сэ мяргэ май департе.
28Ed essendo giunti al castello, ove andavano, egli fece vista d'andar più lungi.
29Дар ей ау стэруит де Ел ши ау зис: „Рэмый ку ной, кэч есте спре сярэ ши зиуа апроапе а трекут.” Ши а интрат сэ рэмынэ ку ей.
29Ma essi gli fecer forza, dicendo: Rimani con noi, perciocchè ei si fa sera, e il giorno è già dichinato. Egli adunque entrò nell'albergo , per rimaner con loro.
30Пе кынд шедя ла масэ ку ей, а луат пыня ши, дупэ че а ростит бинекувынтаря, а фрынт-о ши ле-а дат-о.
30E quando egli si fu messo a tavola con loro, prese il pane, e fece la benedizione; e rotto lo, lo distribuì loro.
31Атунч ли с-ау дескис окий ши Л-ау куноскут, дар Ел С-а фэкут невэзут динаинтя лор.
31E gli occhi loro furono aperti, e lo riconobbero; ma egli sparì da loro.
32Ши ау зис унул кэтре алтул: „Ну не ардя инима ын ной кынд не ворбя пе друм ши не дескидя Скриптуриле?”
32Ed essi dissero l'uno all'altro: Non ardeva il cuor nostro in noi, mentre egli ci parlava per la via, e ci apriva le scritture?
33С-ау скулат кяр ын часул ачела, с-ау ынторс ын Иерусалим ши ау гэсит пе чей унспрезече ши пе чей че ерау ку ей адунаць ла ун лок
33E in quella stessa ora si levarono, e ritornarono in Gerusalemme, e trovarono raunati gli undici, e quelli ch'erano con loro.
34ши зикынд: „А ынвият Домнул ку адевэрат ши С-а арэтат луй Симон.”
34I quali dicevano: Il Signore è veramente risuscitato, ed è apparito a Simone.
35Ши ау историсит че ли се ынтымпласе пе друм ши кум Л-ау куноскут ла фрынӂеря пыний.
35Ed essi ancora raccontarono le cose avvenute loro per la via, e come egli era stato riconosciuto da loro nel rompere il pane.
36Пе кынд ворбяу ей астфел, Ынсушь Исус а стат ын мижлокул лор ши ле-а зис: „Паче воуэ!”
36ORA, mentre essi ragionavano queste cose, Gesù stesso comparve nel mezzo di loro, e disse loro: Pace a voi.
37Плинь де фрикэ ши де спаймэ, ей кредяу кэ вэд ун дух.
37Ma essi, smarriti, ed impauriti, pensavano vedere uno spirito.
38Дар Ел ле-а зис: „Пентру че сунтець тулбураць? Ши де че ви се ридикэ астфел де гындурь ын инимэ?
38Ed egli disse loro: Perchè siete turbati? e perchè salgono ragionamenti ne' cuori vostri?
39Уйтаци-вэ ла мыниле ши пичоареле Меле, Еу сунт; пипэици-Мэши ведець: ун дух н-аре нич карне, нич оасе, кум ведець кэ ам Еу.”
39Vedete le mie mani, e i miei piedi; perciocchè io son desso; palpatemi, e vedete; poichè uno spirito non ha carne, nè ossa, come mi vedete avere.
40(Ши дупэ че а зис ачесте ворбе, ле-а арэтат мыниле ши пичоареле Сале.)
40E detto questo, mostrò loro le mani, e i piedi.
41Фииндкэ ей, де букурие, ынкэ ну кредяу ши се мирау, Ел ле-а зис: „Авець аич чева де мынкаре?”
41Ma, non credendo essi ancora per l'allegrezza, e maravigliandosi, egli disse loro: Avete voi qui alcuna cosa da mangiare?
42Й-ау дат о букатэ де пеште фрипт ши ун фагуре де мьере.
42Ed essi gli diedero un pezzo di pesce arrostito, e di un fiale di miele.
43Ел ле-а луат ши а мынкат ынаинтя лор.
43Ed egli presolo, mangiò in lor presenza.
44Апой, ле-а зис: „Ятэче вэ спуням кынд ынкэ ерам ку вой, кэ требуе сэ се ымплиняскэ тот че есте скрис деспре Мине ын Леӂя луй Мойсе, ын Пророчь ши ын Псалмь.”
44Poi disse loro: Questi sono i ragionamenti che io vi teneva, essendo ancora con voi: che conveniva che tutte le cose scritte di me nella legge di Mosè, e ne' profeti, e ne' salmi, fossero adempiute.
45Атунч ле-а дескис минтя, ка сэ ынцелягэ Скриптуриле.
45Allora egli aperse loro la mente, per intendere le scritture.
46Ши ле-а зис: „Ашаесте скрис ши аша требуя сэ пэтимяскэ Христос ши сэ ынвие а трея зи динтре чей морць.
46E disse loro: Così è scritto, e così conveniva che il Cristo sofferisse, ed al terzo giorno risuscitasse da' morti;
47Ши сэ се проповэдуяскэ тутурор нямурилор, ын Нумеле Луй, покэинца ши ертаряпэкателор, ынчепынд дин Иерусалим.
47e che nel suo nome si predicasse ravvedimento, e remission dei peccati, fra tutte le genti, cominciando da Gerusalemme.
48Войсунтець марторь ай ачестор лукрурь.
48Or voi siete testimoni di queste cose.
49Ши ятэкэ вой тримите песте вой фэгэдуинца Татэлуй Меу, дар рэмынець ын четате пынэ вець фи ымбрэкаць ку путере де сус.”
49Ed ecco, io mando sopra voi la promessa del Padre mio; or voi, dimorate nella città di Gerusalemme, finchè siate rivestiti della virtù da alto.
50Ел й-а дус пынэ спре Бетания. Шь-а ридикат мыниле ши й-а бинекувынтат.
50POI li menò fuori fino in Betania; e, levate le mani in alto, li benedisse.
51Пе кынд ый бинекувынта, С-а деспэрцит де ей ши а фост ынэлцат ла чер.
51Ed avvenne che mentre egli li benediceva, si dipartì da loro, ed era portato in su nel cielo.
52Дупэ че И с-ау ынкинат, ей с-ау ынторс ын Иерусалим ку о маре букурие.
52Ed essi, adoratolo, ritornarono in Gerusalemme con grande allegrezza.
53Ши тот тимпул стэтяу ын Темплу ши лэудау ши бинекувынтау пе Думнезеу. Амин.
53Ed erano del continuo nel tempio, lodando, e benedicendo Iddio. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.