Лука 12
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Ын время ачея, кынд се стрынсесерэ нороаделе ку мииле, аша кэ се кэлкау уний пе алций, Исус а ынчепут сэ спунэ ученичилор Сэй: „Май ынтый де тоате, пэзици-вэде алуатул фарисеилор, каре есте фэцэрничия.
1Intanto, essendosi raunata la moltitudine a migliaia, talchè si calpestavano gli uni gli altri, Gesù prese a dire a' suoi discepoli: Guardatevi imprima dal lievito de' Farisei, ch'è ipocrisia.
2Нуесте нимик акоперит каре ну ва фи дескоперит, нич аскунс каре ну ва фи куноскут.
2Or niente è coperto, che non abbia a scoprirsi; nè occulto, che non abbia a venire a notizia.
3Де ачея, орьче аць спус ла ынтунерик ва фи аузит ла луминэ; ши орьче аць грэит ла уреке, ын одэице, ва фи вестит де пе акоперишул каселор.
3Perciò, tutte le cose che avete dette nelle tenebre saranno udite alla luce; e ciò che avete detto all'orecchio nelle camerette sarà predicato sopra i tetti delle case.
4Вэспун воуэ, приетенийМей, сэ ну вэ темець де чей че учид трупул, ши дупэ ачея ну май пот фаче нимик.
4OR a voi, miei amici, dico: Non temiate di coloro che uccidono il corpo, e, dopo ciò, non possono far altro di più.
5Ам сэ вэ арэт де чине сэ вэ темець. Темеци-вэ де Ачела каре, дупэ че а учис, аре путеря сэ арунче ын геенэ; да, вэ спун, де Ел сэ вэ темець.
5Ma io vi mostrerò chi dovete temere: temete colui, il quale, dopo aver ucciso, ha la podestà di gettar nella geenna; certo, io vi dico, temete lui.
6Ну се вынд оаре чинч врэбий ку дой бань? Тотушь, ничуна дин еле ну есте уйтатэ ынаинтя луй Думнезеу.
6Cinque passere non si vendono elleno per due quattrini? e pur niuna di esse è dimenticata appo Iddio.
7Ши кяр перий дин кап, тоць вэ сунт нумэраць. Деч сэ ну вэ темець: вой сунтець май де прец декыт мулте врэбий.
7Anzi eziandio i capelli del vostro capo son tutti annoverati; non temiate adunque; voi siete da più di molte passere.
8Еувэ спун: пе орьчине Мэ ва мэртуриси ынаинтя оаменилор, ыл ва мэртуриси ши Фиул омулуй ынаинтя ынӂерилор луй Думнезеу,
8Or io vi dico: Chiunque mi avrà riconosciuto davanti agli uomini, il Figliuol dell'uomo altresì lo riconoscerà davanti agli angeli di Dio.
9дар чине се ва лепэда де Мине ынаинтя оаменилор ва фи лепэдат ши ел ынаинтя ынӂерилор луй Думнезеу.
9Ma chi mi avrà rinnegato davanti agli uomini sarà rinnegato davanti agli angeli di Dio.
10Шиорькуй ва ворби ымпотрива Фиулуй омулуй, и се ва ерта, дар орькуй ва хули ымпотрива Духулуй Сфынт, ну и се ва ерта.
10Ed a chiunque avrà detta alcuna parola contro al Figliuol dell'uomo sarà perdonato; ma, a chi avrà bestemmiato contro allo Spirito Santo non sarà perdonato.
11Кындвэ вор дуче ынаинтя синагоӂилор, ынаинтя дрегэторилор ши ынаинтя стэпынирилор, сэ ну вэ ынгрижораць кум вець рэспунде пентру апэраря воастрэ, нич че вець ворби,
11Ora, quando vi avranno condotti davanti alle raunanze, e a' magistrati, ed alle podestà, non istate in sollecitudine come, o che avrete a rispondere a vostra difesa, o che avrete a dire.
12кэч Духул Сфынт вэ ва ынвэца кяр ын часул ачела че ва требуи сэ ворбиць.”
12Perciocchè lo Spirito Santo, in quell'ora stessa, v'insegnerà ciò che vi converrà dire.
13Унул дин мулциме а зис луй Исус: „Ынвэцэторуле, спуне фрателуй меу сэ ымпартэ ку мине моштениря ноастрэ.”
13OR alcuno della moltitudine gli disse: Maestro, di' a mio fratello che partisca meco l'eredità.
14„Омуле” , й-а рэспунс Исус, „чине М-а пус пе Мине жудекэтор сау ымпэрцитор песте вой?”
14Ma egli disse: O uomo, chi mi ha costituito sopra voi giudice, o partitore?
15Апой ле-а зис: „Ведецьши пэзици-вэ де орьче фел де лэкомие де бань, кэч вяца куйва ну стэ ын белшугул авуцией луй.”
15Poi disse loro: Badate, e guardatevi dall'avarizia; perciocchè, benchè alcuno abbondi, egli non ha però la vita per li suoi beni.
16Ши ле-а спус пилда ачаста: „Царина унуй ом богат родисе мулт.
16Ed egli disse loro una parabola: Le possessioni d'un uomo ricco fruttarono copiosamente.
17Ши ел се гындя ын сине ши зичя: ‘Че вой фаче? Фииндкэ ну май ам лок унде сэ-мь стрынг роаделе.
17Ed egli ragionava fra sè medesimo, dicendo: Che farò? poichè io non ho ove riporre i miei frutti.
18Ятэ, а зис ел, че вой фаче: ымь вой стрика грынареле ши вой зиди алтеле май марь; аколо вой стрынӂе тоате роаделе ши тоате бунэтэциле меле
18Poi disse: Questo farò: io disfarò i miei granai, e ne edificherò di maggiori, e quivi riporrò tutte le mie entrate, e i miei beni.
19ши вой зиче суфлетулуй меу: «Суфлете, ай мулте бунэтэць стрынсе пентру мулць ань; одихнеште-те, мэнынкэ, бя ши веселеште-те!»’
19E dirò all'anima mia: Anima, tu hai molti beni, riposti per molti anni, quietati, mangia, bevi, e godi.
20Дар Думнезеу й-а зис: ‘Небунуле! Кяр ын ноаптя ачаста ци се вачере ынапой суфлетул, шилукруриле пе каре ле-ай прегэтит але куй вор фи?’
20Ma Iddio gli disse: Stolto, questa stessa notte, l'anima tua ti sarà ridomandata; e di cui saranno le cose che tu hai apparecchiate?
21Тот аша есте ши ку чел че ышь адунэ коморь пентру ел шину се ымбогэцеште фацэ де Думнезеу.”
21Così avviene a chi fa tesoro a sè stesso, e non è ricco in Dio.
22Исус а зис апой ученичилор сэй: „Де ачея вэ спун: Нувэ ынгрижораць ку привире ла вяца воастрэ, гындинду-вэ че вець мынка, нич ку привире ла трупул востру, гындинду-вэ ку че вэ вець ымбрэка.
22POI disse a' suoi discepoli: Perciò io vi dico: Non siate solleciti per la vita vostra, che mangerete; nè per lo corpo vostro , di che sarete vestiti.
23Вяца есте май мулт декыт храна, ши трупул, май мулт декыт ымбрэкэминтя.
23La vita è più che il nudrimento, e il corpo più che il vestimento.
24Уйтаци-вэ ку бэгаре де сямэ ла корбь: ей ну сямэнэ, нич ну сечерэ, н-ау нич кэмарэ, нич грынар, ши тотушь Думнезеуый хрэнеште. Ку кыт май де прец сунтець вой декыт пэсэриле!
24Ponete mente a' corvi, perciocchè non seminano, e non mietono, e non hanno conserva, nè granaio; e pure Iddio li nudrisce; da quanto siete voi più degli uccelli?
25Ши апой, чине динтре вой, кяр ынгрижорынду-се, поате сэ адауӂе ун кот ла лунӂимя веций луй?
25E chi di voi può, con la sua sollecitudine, aggiungere alla sua statura pure un cubito?
26Деч, дакэ ну путець фаче нич чел май мик лукру, пентру че вэ май ынгрижораць де челелалте?
26Se dunque non potete pur ciò ch' è minimo, perchè siete solleciti del rimanente?
27Уйтаци-вэ ку бэгаре де сямэ кум креск криний: ей ну торк, нич ну цес, тотушь вэ спун кэ нич Соломон, ын тоатэ слава луй, н-а фост ымбрэкат ка унул дин ей.
27Considerate i gigli, come crescono; essi non lavorano, e non filano; e pure io vi dico, che Salomone stesso, con tutta la sua gloria, non fu vestito al par dell'uno di essi.
28Дакэ астфел ымбракэ Думнезеу ярба, каре астэзь есте пе кымп, яр мыне ва фи арункатэ ын куптор, ку кыт май мулт вэ ва ымбрэка Ел пе вой, пуцин крединчошилор?
28Ora, se Iddio riveste così l'erba che oggi è nel campo, e domani è gettata nel forno, quanto maggiormente rivestirà egli voi, o uomini di poca fede?
29Сэ ну кэутаць че вець мынка сау че вець бя ши ну вэ фрэмынтаць минтя.
29Voi ancora non ricercate che mangerete, o che berrete, e non ne state sospesi.
30Кэч тоате ачесте лукрурь нямуриле лумий ле каутэ. Татэл востру штие кэ авець требуинцэ де еле.
30Perciocchè le genti del mondo procacciano tutte queste cose, ma il Padre vostro sa che voi ne avete bisogno.
31Кэутацьмай ынтый Ымпэрэция луй Думнезеу, ши тоате ачесте лукрурь ви се вор да пе дясупра.
31Anzi, cercate il regno di Dio, e tutte queste cose vi saranno sopraggiunte.
32Ну те теме, турмэ микэ, пентру кэТатэл востру вэ дэ ку плэчере Ымпэрэция.
32Non temere, o piccola greggia, perciocchè al Padre vostro è piaciuto di darvi il regno.
33Виндецьче авець ши даць милостение. Фачеци-вэрост де пунӂь каре ну се ынвекеск, о комоарэ несекатэ ын черурь, унде ну се апропие хоцул ши унде ну роаде молия.
33Vendete i vostri beni, e fatene limosina; fatevi delle borse che non invecchiano; un tesoro in cielo, che non vien giammai meno; ove il ladro non giunge, ed ove la tignuola non guasta.
34Кэч унде есте комоара воастрэ, аколо есте ши инима воастрэ.
34Perciocchè, dov'è il vostro tesoro, quivi eziandio sarà il vostro cuore.
35Мижлокул сэ вэ фие ынчинс ши фэклиилеапринсе.
35I VOSTRI lombi sieno cinti, e le vostre lampane accese.
36Ши сэ фиць ка ниште оамень каре аштяптэ пе стэпынул лор сэ се ынтоаркэ де ла нунтэ, ка сэ-й дескидэ ындатэ, кынд ва вени ши ва бате ла ушэ.
36E voi, siate simili a coloro che aspettano il lor signore, quando egli ritornerà dalle nozze; acciocchè, quando egli verrà, e picchierà, subito gli aprano.
37Феричеде робий ачея пе каре стэпынул ый ва гэси вегинд ла вениря луй! Адевэрат вэ спун кэ ел се ва ынчинӂе, ый ва пуне сэ шадэ ла масэ ши се ва апропия сэ ле служяскэ.
37Beati quei servitori, i quali il Signore troverà vegliando, quando egli verrà. Io vi dico in verità, ch'egli si cingerà, e li farà mettere a tavola, ed egli stesso verrà a servirli.
38Фие кэ вине ла а доуа стражэ дин ноапте, фие кэ вине ла а трея стражэ, фериче де робий ачея, дакэ-й ва гэси вегинд!
38E s'egli viene nella seconda vigilia, o nella terza, e li trova in questo stato, beati que' servitori.
39Сэштиць бине кэ, дакэ ар шти стэпынул касей ла че час ва вени хоцул, ар вегя ши н-ар лэса сэ-й спаргэ каса.
39Or sappiate questo, che se il padron della casa sapesse a quale ora il ladro verrà, egli veglierebbe, e non si lascerebbe sconficcar la casa.
40Шивой дар фиць гата, кэч Фиул омулуй ва вени ын часул ын каре ну вэ гындиць.”
40Ancora voi dunque siate presti, perciocchè, nell'ora che voi non pensate, il Figliuol dell'uomo verrà.
41„Доамне”, Й-а зис Петру, „пентру ной спуй пилда ачаста сау пентру тоць?”
41E Pietro gli disse: Signore, dici tu a noi questa parabola, ovvero anche a tutti?
42Ши Домнул а зис: „Чинеесте исправникул крединчос ши ынцелепт, пе каре-л ва пуне стэпынул сэу песте слуӂиле сале, ка сэ ле дя партя лор де хранэ ла время потривитэ?
42E il Signore disse: Qual è pur quel dispensator leale ed avveduto, il quale il suo signore abbia costituito sopra i suoi famigliari, per dar loro a suo tempo la porzione del viver loro ?
43Фериче де робул ачела пе каре стэпынул, ла вениря луй, ыл ва гэси фэкынд аша!
43Beato quel servitore il quale il suo signore troverà facendo così, quando egli verrà.
44Адевэратвэ спун кэ ыл ва пуне песте тоатэ авуция са.
44Io vi dico in verità, ch'egli lo costituirà sopra tutti i suoi beni.
45Дар, дакэ робул ачела зиче ын инима луй: Стэпынул меу зэбовеште сэ винэ, дакэ ва ынчепе сэ батэ пе слуӂь ши пе служниче, сэ мэнынче, сэ бя ши сэ се ымбете,
45Ma, se quel servitore dice nel cuor suo: Il mio signore mette indugio a venire; e prende a battere i servitori, e le serventi;
46стэпынул робулуй ачелуя ва вени ын зиуа ын каре ел ну се аштяптэ ши ын часул ын каре ну штие ши-л ва тэя ын букэць; ши соарта луй ва фи соарта челор некрединчошь ын лукрул ынкрединцат лор.
46ed a mangiare, ed a bere, e ad inebriarsi, il signore di quel servitore verrà nel giorno ch'egli non l 'aspetta, e nell'ora ch'egli non sa; e lo riciderà, e metterà la sua parte con gl'infedeli.
47Робулачела, каре а штиут воя стэпынулуй сэу ши ну с-а прегэтит делок ши н-а лукрат дупэ воя луй, ва фи бэтут ку мулте ловитурь.
47Or il servitore che ha saputa la volontà del suo signore, e non si è disposto a far secondo la volontà d'esso, sarà battuto di molte battiture .
48Дарчине н-а штиут-о ши а фэкут лукрурь вредниче де ловитурь ва фи бэтут ку пуцине ловитурь. Куй и с-а дат мулт, и се ва чере мулт ши куй и с-а ынкрединцат мулт, и се ва чере май мулт.
48Ma colui che non l 'ha saputa, se fa cose degne di battitura, sarà battuto di poche battiture ; ed a chiunque è stato dato assai sarà ridomandato assai; ed appo cui è stato messo assai in deposito, da lui ancora sarà tanto più richiesto.
49Еу ам венит сэ арунк ун фок пе пэмынт. Ши че вряу декыт сэ фие апринс кяр акум!
49IO son venuto a mettere il fuoco in terra; e che voglio, se già è acceso?
50Ам ун ботез кукаре требуе сэ фиу ботезат, ши кыт де мулт дореск сэ се ындеплиняскэ!
50Or io ho ad esser battezzato d'un battesimo; e come son io distretto, finchè sia compiuto!
51Кредецькэ ам венит сэ адук паче пе пэмынт? Еу вэ спун: Ну, чимай деграбэ дезбинаре.
51Pensate voi che io sia venuto a metter pace in terra? No, vi dico, anzi discordia.
52Кэч, де акум ынаинте, дин чинч, каре вор фи ынтр-о касэ, трей вор фи дезбинаць ымпотрива а дой ши дой, ымпотрива а трей.
52Perciocchè, da ora innanzi cinque saranno in una casa, divisi tre contro a due, e due contro a tre.
53Татэл ва фи дезбинат ымпотрива фиулуй, ши фиул ымпотрива татэлуй; мама ымпотрива фийчей, ши фийка ымпотрива мамей; соакра ымпотрива нурорий, ши нора ымпотрива соакрей.”
53Il padre sarà diviso contro al figliuolo, e il figliuolo contro al padre; la madre contro alla figliuola, e la figliuola contro alla madre; la suocera contro alla sua nuora, e la nuora contro alla sua suocera.
54Ел а май зис нороаделор: „Кындведець ун нор ридикынду-се ла апус, ындатэ зичець: ‘Вине плоая.’ Ши аша се ынтымплэ.
54OR egli disse ancora alle turbe: Quando voi vedete la nuvola che si leva dal Ponente, subito dite: La pioggia viene; e così è.
55Ши кынд ведець суфлынд вынтул де ла мязэзи, зичець: ‘Аре сэ фие зэдуф.’ Ши аша се ынтымплэ.
55E quando sentite soffiar l'Austro, dite: Farà caldo; e così avviene.
56Фэцарничилор, фаца пэмынтулуй ши а черулуй штиць с-о деосебиць, время ачаста кум де н-о деосебиць?
56Ipocriti! voi sapete discerner l'aspetto del cielo e della terra, e come non discernete voi questo tempo?
57Ши пентру че ну жудекаць ши вой сингурь че есте дрепт?
57E perchè da voi stessi non giudicate ciò ch'è giusto?
58Кындте дучь ку пырышул тэу ынаинтя жудекэторулуй, пе друмкаутэ сэ скапь де ел, ка ну кумва сэ те тыраскэ ынаинтя жудекэторулуй, жудекэторул сэ те дя пе мына темничерулуй, ши темничерул сэ те арунче ын темницэ.
58Perciocchè, quando tu vai col tuo avversario al rettore, tu dei dare opera per cammino che tu sii liberato da lui; che talora egli non ti tragga al giudice, e il giudice ti dia in man del sergente, e il sergente ti cacci in prigione.
59Ыць спун кэ ну вей еши де аколо пынэ ну вей плэти ши чел май де пе урмэ бэнуц.”
59Io ti dico, che tu non ne uscirai, finchè tu abbia pagato fino all'ultimo picciolo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.