Лука 5
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Пе кынд Се афла лынгэ лакул Генезарет ши Ыл ымбулзя нородул ка сэ аудэ Кувынтул луй Думнезеу,
1OR avvenne che, essendogli la moltitudine addosso, per udir la parola di Dio, e stando egli in piè presso del lago di Gennesaret;
2Исус а вэзут доуэ корэбий ла марӂиня лакулуй; пескарий ешисерэ дин еле сэ-шь спеле мрежеле.
2vide due navicelle ch'erano presso della riva del lago, delle quali erano smontati i pescatori, e lavavano le lor reti.
3С-а суит ынтр-уна дин ачесте корэбий, каре ера а луй Симон, ши л-а ругат с-о депэртезе пуцин де ла цэрм. Апой, а шезут жос ши ынвэца пе нороаде дин корабие.
3Ed essendo montato in una di quelle, la quale era di Simone, lo pregò che si allargasse un poco lungi da terra. E postosi a sedere, ammaestrava le turbe d'in su la navicella.
4Кынд а ынчетат сэ ворбяскэ, а зис луй Симон: „Депэртяз-ола адынк ши арункаци-вэ мрежеле пентру пескуире.”
4E come fu restato di parlare, disse a Simone: Allargati in acqua, e calate le vostre reti per pescare.
5Дрепт рэспунс, Симон Й-а зис: „Ынвэцэторуле, тоатэ ноаптя не-ам трудит ши н-ам принс нимик, дар, ла кувынтул Тэу, вой арунка мрежеле!”
5E Simone, rispondendo, gli disse: Maestro, noi ci siamo affaticati tutta la notte, e non abbiam preso nulla; ma pure, alla tua parola, io calerò la rete.
6Дупэ че ле-ау арункат, ау принс о аша де маре мулциме де пешть кэ ынчепяу сэ ли се рупэ мрежеле.
6E fatto questo, rinchiusero gran moltitudine di pesci; e la lor rete si rompeva.
7Ау фэкут семн товарэшилор лор, каре ерау ын чялалтэ корабие, сэ винэ сэ ле ажуте. Ачея ау венит ши ау умплут амындоуэ корэбииле, аша кэ ау ынчепут сэ се афунде корэбииле.
7Ed accennarono a' lor compagni, ch' erano nell'altra navicella, che venissero per aiutarli. Ed essi vennero, ed empierono amendue le navicelle, talchè affondavano.
8Кынд а вэзут Симон Петру лукрул ачеста, с-а арункат ла ӂенункий луй Исус ши Й-а зис: „Доамне, плякэ де ла мине, кэч сунт ун ом пэкэтос.”
8E Simon Pietro, veduto questo , si gettò alle ginocchia di Gesù, dicendo: Signore, dipartiti da me; perciocchè io son uomo peccatore.
9Фииндкэ ыл апукасе спайма, пе ел ши пе тоць чей че ерау ку ел, дин причина пескуирий пе каре о фэкусерэ.
9Poichè spavento aveva occupato lui, e tutti coloro che eran con lui, per la presa de' pesci che aveano fatta.
10Тот аша ши пе Иаков ши пе Иоан, фиий луй Зебедей, товарэший луй Симон. Атунч, Исус а зис луй Симон: „Ну те теме; де акумынколо вей фи пескар де оамень.”
10Simigliantemente ancora Giacomo, e Giovanni, figliuol di Zebedeo, ch'eran compagni di Simone. E Gesù disse a Simone: Non temere; da ora innanzi tu sarai prenditore d'uomini vivi.
11Ей ау скос корэбииле ла мал, ау лэсат тотул ши ау мерс дупэ Ел.
11Ed essi, condotte le navicelle a terra, lasciarono ogni cosa, e lo seguitarono.
12Исус ера ынтр-уна дин четэць. Ши ятэ кэ ун ом плин де лепрэ, кум Л-а вэзут, с-а арункат ку фаца ла пэмынт, Л-а ругат ши Й-а зис: „Доамне, дакэ врей, поць сэ мэ курэцешть.”
12OR avvenne che mentre egli era in una di quelle città, ecco un uomo pien di lebbra, il quale, veduto Gesù, e gettatosi sopra la faccia in terra, lo pregò, dicendo: Signore, se tu vuoi, tu puoi mondarmi.
13Исус а ынтинс мына, С-а атинс де ел ши й-а зис: „Да, воеск, фий курэцит!” Ындатэ л-а лэсат лепра.
13Ed egli, distesa la mano, lo toccò, dicendo: Sì, io lo voglio, sii netto. E subito la lebbra si partì da lui.
14Апой, й-а порунчит сэ ну спунэ нимэнуй. „Чи ду-те” , й-а зис Ел, „де те аратэ преотулуй ши аду пентру курэциря та чеа рындуит Мойсе, ка мэртурие пентру ей.”
14Ed egli gli comandò di non dirlo ad alcuno; anzi va', diss'egli , mostrati al sacerdote, ed offerisci, per la tua purificazione, secondo che Mosè ha ordinato in testimonianza a loro.
15Се рэспындя тот май мулт вестя деспре Ел, ши оамений се стрынӂяу ку грэмада ка сэ-Л аскулте ши сэ фие виндекаць де болиле лор.
15E la fama di lui si spandeva vie più; e molte turbe si raunavano per udirlo, e per esser da lui guarite delle loro infermità.
16Яр Ел Се дучя ын локурь пустий ши Се руга.
16Ma egli si sottraeva ne' deserti, ed orava.
17Ынтр-уна дин зиле, Исус ынвэца пе нороаде. Ниште фарисей ши ынвэцэторь ай Леӂий, каре венисерэ дин тоате сателе Галилеий ши Иудеий ши дин Иерусалим, стэтяу аколо; яр путеря Домнулуй ера ку Ел, ка сэ виндече.
17ED avvenne un di que' giorni, ch'egli insegnava; e quivi sedevano de' Farisei, e de' dottori della legge, i quali eran venuti di tutte le castella della Galilea, e della Giudea, e di Gerusalemme; e la virtù del Signore era quivi presente , per sanarli.
18Ши ятэ кэ ниште оамень пуртау ынтр-ун пат пе ун слэбэног ши кэутау сэ-л дукэ ынэунтру, ка сэ-л пунэ ынаинтя Луй.
18Ed ecco certi uomini, che portavano sopra un letto un uomo paralitico, e cercavano di portarlo dentro, e di metterlo davanti a lui.
19Фииндкэ н-авяу пе унде сэ-л дукэ ынэунтру, дин причина нородулуй, с-ау суит пе акоперишул касей ши л-ау коборыт ку патул принтре кэрэмизь, ын мижлокул адунэрий, ынаинтя луй Исус.
19E non trovando onde lo potessero metter dentro, per la moltitudine, salirono sopra il tetto della casa, e lo calaron pe' tegoli, insieme col letticello, ivi in mezzo, davanti a Gesù.
20Кынд ле-а вэзут крединца, Исус а зис: „Омуле, пэкателе ыць сунт ертате!”
20Ed egli, veduta la lor fede, disse a colui: Uomo, i tuoi peccati ti son rimessi.
21Кэртурарий ши фарисеий ау ынчепут сэ кыртяскэ ши сэ зикэ ын ей ыншишь: „Чине есте ачеста де ростеште хуле? Чине поате сэ ерте пэкателе декыт сингур Думнезеу?”
21E gli Scribi e i Farisei presero a ragionare, dicendo: Chi è costui che pronunzia bestemmie? chi può rimettere i peccati, se non Iddio solo?
22Исус, каре ле-а куноскут гындуриле, а луат кувынтул ши ле-а зис: „Пентру че кыртиць ын инимиле воастре?
22Ma Gesù, riconosciuti i lor ragionamenti, fece lor motto, e disse: Che ragionate voi ne' vostri cuori?
23Че есте май лесне: а зиче: ‘Пэкателе ыць сунт ертате’ сау а зиче: ‘Скоалэ-те ши умблэ’?
23Quale è più agevole, dire: I tuoi peccati ti son rimessi, ovver dire: Levati, e cammina?
24Дар, ка сэ штиць кэ Фиул омулуй аре путере пе пэмынт сэ ерте пэкателе: ‘Цие ыць порунческ’” , а зис Ел слэбэногулуй, „‘скоалэ-те, ридикэ-ць патул ши ду-те акасэ.’”
24Ora, acciocchè voi sappiate che il Figliuol dell'uomo ha autorità in terra di rimettere i peccati: Io ti dico (disse egli al paralitico): Levati, e togli il tuo letticello, e vattene a casa tua.
25Ши нумайдекыт, слэбэногул с-а скулат ын фаца лор, а ридикат патул пе каре зэчя ши с-а дус акасэ, слэвинд пе Думнезеу.
25Ed egli, in quello stante, levatosi nel lor cospetto, e tolto in su le spalle ciò sopra di che giaceva, se ne andò a casa sua, glorificando Iddio.
26Тоць ау рэмас уймиць ши слэвяу пе Думнезеу; плинь де фрикэ зичяу: „Азь ам вэзут лукрурь немайпомените.”
26E stupore occupò tutti, e glorificavano Iddio, ed eran pieni di paura, dicendo: Oggi noi abbiam vedute cose strane.
27Дупэ ачея, Исус а ешит афарэ ши а вэзут пе ун вамеш, нумит Леви, шезынд ла вамэ. Ши й-а зис: „Вино дупэ Мине!”
27E DOPO queste cose, egli uscì, e vide un pubblicano, detto per nome Levi, che sedeva al banco della gabella, e gli disse: Seguitami.
28Вамешул а лэсат тотул, с-а скулат ши а мерс дупэ Ел.
28Ed egli, lasciato ogni cosa, si levò, e lo seguitò.
29Леви Й-а фэкут ун оспэц маре ла ел ын касэ; ши о мулциме де вамешь ши де алць оаспець шедяу ла масэ ку ей.
29E Levi gli fece un gran convito in casa sua; e la moltitudine di pubblicani, e di altri, ch'eran con loro a tavola, era grande.
30Фарисеий ши кэртурарий кыртяу ши зичяу ученичилор Луй: „Пентру че мынкаць ши бець ымпреунэ ку вамеший ши ку пэкэтоший?”
30E gli Scribi e i Farisei di quel luogo mormoravano contro a' discepoli di Gesù, dicendo: Perchè mangiate, e bevete co' pubblicani, e co' peccatori?
31Исус а луат кувынтул ши ле-а зис: „Ну чей сэнэтошь ау требуинцэ де доктор, чи чей болнавь.
31E Gesù, rispondendo, disse loro: I sani non han bisogno di medico, ma i malati.
32Н-амвенит сэ кем ла покэинцэ пе чей неприхэниць, чи пе чей пэкэтошь.”
32Io non son venuto per chiamare i giusti, anzi i peccatori, a ravvedimento.
33Ей Й-ау зис: „Ученичий луй Иоан, ка ши ай фарисеилор, постеск дес ши фак ругэчунь, пе кынд ай Тэй мэнынкэ ши бяу.”
33ED essi gli dissero: Perchè i discepoli di Giovanni, e simigliantemente que' de' Farisei, digiunano eglino, e fanno spesso orazioni, ed i tuoi mangiano, e bevono?
34Ел ле-а рэспунс: „Оаре путець фаче пе нунташь сэ постяскэ ын тимпул кынд миреле есте ку ей?
34Ed egli disse loro: Potete voi far digiunare quei della camera delle nozze, mentre lo sposo è con loro?
35Вор вени зиле кынд ва фи луат миреле де ла ей; атунч вор пости ын ачеле зиле.”
35Ma i giorni verranno, che lo sposo sarà loro tolto, ed allora in que' giorni digiuneranno.
36Ле-а спус ши о пилдэ: „Нимень ну рупе динтр-о хайнэ ноуэ ун петик ка сэ-л пунэ ла о хайнэ веке; алтминтерь, рупе ши хайна чя ноуэ ши нич петикул луат де ла еа ну се потривеште ла чя веке.
36Disse loro, oltre a ciò, una similitudine: Niuno straccia un pezzo da un vestimento nuovo per metterlo sopra un vestimento vecchio; altrimenti, egli straccia quel nuovo, e la pezza tolta dal nuovo non si confà al vecchio.
37Ши нимень ну пуне вин ноу ын бурдуфурь векь; алтминтерь, винул чел ноу спарӂе бурдуфуриле, се варсэ, ши бурдуфуриле се прэпэдеск;
37Parimente, niuno mette vin nuovo in otri vecchi; altrimenti, il vin nuovo rompe gli otri, ed esso si spande, e gli otri si perdono.
38чи винул ноу требуе пус ын бурдуфурь ной ши амындоуэ се пэстрязэ.
38Ma convien mettere il vin nuovo in otri nuovi, ed amendue si conserveranno.
39Ши нимень, дупэ че а бэут вин векь, ну воеште вин ноу, кэч зиче: ‘Есте май бун чел векь.’”
39Niuno ancora, avendo bevuto del vin vecchio, vuol subito del nuovo; perciocchè egli dice: Il vecchio val meglio.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.