Лука 5
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Пе кынд Се афла лынгэ лакул Генезарет ши Ыл ымбулзя нородул ка сэ аудэ Кувынтул луй Думнезеу,
1Ora, enquanto a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus, ele estava em pé junto ao lago de Genesaré.
2Исус а вэзут доуэ корэбий ла марӂиня лакулуй; пескарий ешисерэ дин еле сэ-шь спеле мрежеле.
2Ele viu dois barcos parados junto ao lago, mas os pescadores haviam descido deles e estavam lavando as suas redes.
3С-а суит ынтр-уна дин ачесте корэбий, каре ера а луй Симон, ши л-а ругат с-о депэртезе пуцин де ла цэрм. Апой, а шезут жос ши ынвэца пе нороаде дин корабие.
3Ele entrou em um dos barcos, que era o de Simão, e pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra. Ele se assentou e do barco ensinava as multidões.
4Кынд а ынчетат сэ ворбяскэ, а зис луй Симон: „Депэртяз-ола адынк ши арункаци-вэ мрежеле пентру пескуире.”
4Quando ele terminou de falar, disse a Simão: “Vá para águas mais profundas e lancem as redes para pescar.”
5Дрепт рэспунс, Симон Й-а зис: „Ынвэцэторуле, тоатэ ноаптя не-ам трудит ши н-ам принс нимик, дар, ла кувынтул Тэу, вой арунка мрежеле!”
5Simão lhe respondeu: “Mestre, trabalhamos a noite toda e não pegamos nada; mas, porque o senhor está dizendo, lançarei a rede.”
6Дупэ че ле-ау арункат, ау принс о аша де маре мулциме де пешть кэ ынчепяу сэ ли се рупэ мрежеле.
6Quando fizeram isso, pegaram uma grande quantidade de peixes, e a rede deles começou a se romper.
7Ау фэкут семн товарэшилор лор, каре ерау ын чялалтэ корабие, сэ винэ сэ ле ажуте. Ачея ау венит ши ау умплут амындоуэ корэбииле, аша кэ ау ынчепут сэ се афунде корэбииле.
7Eles fizeram sinais aos seus companheiros no outro barco, para que viessem ajudá-los. Eles vieram e encheram ambos os barcos, de modo que começaram a afundar.
8Кынд а вэзут Симон Петру лукрул ачеста, с-а арункат ла ӂенункий луй Исус ши Й-а зис: „Доамне, плякэ де ла мине, кэч сунт ун ом пэкэтос.”
8Mas Simão Pedro, vendo isso, prostrou-se aos joelhos de Jesus, dizendo: “Afasta-te de mim, pois sou um homem pecador, Senhor.”
9Фииндкэ ыл апукасе спайма, пе ел ши пе тоць чей че ерау ку ел, дин причина пескуирий пе каре о фэкусерэ.
9Pois o espanto havia se apoderado dele, e de todos os que estavam com ele, por causa da pesca que haviam feito;
10Тот аша ши пе Иаков ши пе Иоан, фиий луй Зебедей, товарэший луй Симон. Атунч, Исус а зис луй Симон: „Ну те теме; де акумынколо вей фи пескар де оамень.”
10e assim também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. Jesus disse a Simão: “Não tenha medo. De agora em diante você pescará homens.”
11Ей ау скос корэбииле ла мал, ау лэсат тотул ши ау мерс дупэ Ел.
11Quando trouxeram os seus barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12Исус ера ынтр-уна дин четэць. Ши ятэ кэ ун ом плин де лепрэ, кум Л-а вэзут, с-а арункат ку фаца ла пэмынт, Л-а ругат ши Й-а зис: „Доамне, дакэ врей, поць сэ мэ курэцешть.”
12Estando ele em uma das cidades, eis que havia um homem cheio de lepra. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e lhe implorou, dizendo: “Senhor, se quiseres, podes me purificar.”
13Исус а ынтинс мына, С-а атинс де ел ши й-а зис: „Да, воеск, фий курэцит!” Ындатэ л-а лэсат лепра.
13Ele estendeu a mão e o tocou, dizendo: “Eu quero. Seja purificado.” Imediatamente a lepra o deixou.
14Апой, й-а порунчит сэ ну спунэ нимэнуй. „Чи ду-те” , й-а зис Ел, „де те аратэ преотулуй ши аду пентру курэциря та чеа рындуит Мойсе, ка мэртурие пентру ей.”
14Ele lhe ordenou que não contasse a ninguém: “Mas vá, mostre-se ao sacerdote e ofereça pela sua purificação o sacrifício que Moisés ordenou, para servir de testemunho a eles.”
15Се рэспындя тот май мулт вестя деспре Ел, ши оамений се стрынӂяу ку грэмада ка сэ-Л аскулте ши сэ фие виндекаць де болиле лор.
15Porém, a notícia a respeito dele se espalhava ainda mais, e grandes multidões se reuniam para ouvi-lo e para serem curadas por ele de suas enfermidades.
16Яр Ел Се дучя ын локурь пустий ши Се руга.
16Mas ele se retirava para o deserto e orava.
17Ынтр-уна дин зиле, Исус ынвэца пе нороаде. Ниште фарисей ши ынвэцэторь ай Леӂий, каре венисерэ дин тоате сателе Галилеий ши Иудеий ши дин Иерусалим, стэтяу аколо; яр путеря Домнулуй ера ку Ел, ка сэ виндече.
17Em um daqueles dias, ele estava ensinando; e estavam ali assentados fariseus e mestres da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curá-los.
18Ши ятэ кэ ниште оамень пуртау ынтр-ун пат пе ун слэбэног ши кэутау сэ-л дукэ ынэунтру, ка сэ-л пунэ ынаинтя Луй.
18Eis que alguns homens trouxeram um paralítico em uma maca, e procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19Фииндкэ н-авяу пе унде сэ-л дукэ ынэунтру, дин причина нородулуй, с-ау суит пе акоперишул касей ши л-ау коборыт ку патул принтре кэрэмизь, ын мижлокул адунэрий, ынаинтя луй Исус.
19Não achando como introduzi-lo por causa da multidão, subiram ao telhado e o desceram pelas telhas com a sua maca, no meio de todos, diante de Jesus.
20Кынд ле-а вэзут крединца, Исус а зис: „Омуле, пэкателе ыць сунт ертате!”
20Vendo a fé que eles tinham, ele lhe disse: “Homem, os seus pecados lhe estão perdoados.”
21Кэртурарий ши фарисеий ау ынчепут сэ кыртяскэ ши сэ зикэ ын ей ыншишь: „Чине есте ачеста де ростеште хуле? Чине поате сэ ерте пэкателе декыт сингур Думнезеу?”
21Os escribas e os fariseus começaram a raciocinar, dizendo: “Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão somente Deus?”
22Исус, каре ле-а куноскут гындуриле, а луат кувынтул ши ле-а зис: „Пентру че кыртиць ын инимиле воастре?
22Mas Jesus, percebendo os pensamentos deles, respondeu-lhes: “Por que vocês estão pensando assim em seu íntimo?
23Че есте май лесне: а зиче: ‘Пэкателе ыць сунт ертате’ сау а зиче: ‘Скоалэ-те ши умблэ’?
23Qual é mais fácil dizer: 'Os seus pecados lhe estão perdoados', ou dizer: 'Levante-se e ande'?
24Дар, ка сэ штиць кэ Фиул омулуй аре путере пе пэмынт сэ ерте пэкателе: ‘Цие ыць порунческ’” , а зис Ел слэбэногулуй, „‘скоалэ-те, ридикэ-ць патул ши ду-те акасэ.’”
24Mas, para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”, disse ele ao paralítico: “Eu lhe digo: levante-se, pegue a sua maca e vá para a sua casa.”
25Ши нумайдекыт, слэбэногул с-а скулат ын фаца лор, а ридикат патул пе каре зэчя ши с-а дус акасэ, слэвинд пе Думнезеу.
25Imediatamente ele se levantou diante deles, pegou aquilo em que estava deitado e foi para a sua casa, glorificando a Deus.
26Тоць ау рэмас уймиць ши слэвяу пе Думнезеу; плинь де фрикэ зичяу: „Азь ам вэзут лукрурь немайпомените.”
26O espanto tomou conta de todos, e eles glorificavam a Deus. Ficaram cheios de temor, dizendo: “Vimos coisas extraordinárias hoje.”
27Дупэ ачея, Исус а ешит афарэ ши а вэзут пе ун вамеш, нумит Леви, шезынд ла вамэ. Ши й-а зис: „Вино дупэ Мине!”
27Depois dessas coisas, ele saiu e viu um cobrador de impostos chamado Levi, sentado na coletoria, e lhe disse: “Siga-me!”
28Вамешул а лэсат тотул, с-а скулат ши а мерс дупэ Ел.
28Ele deixou tudo, levantou-se e o seguiu.
29Леви Й-а фэкут ун оспэц маре ла ел ын касэ; ши о мулциме де вамешь ши де алць оаспець шедяу ла масэ ку ей.
29Levi ofereceu-lhe um grande banquete em sua casa. Havia uma grande multidão de cobradores de impostos e de outras pessoas que estavam à mesa com eles.
30Фарисеий ши кэртурарий кыртяу ши зичяу ученичилор Луй: „Пентру че мынкаць ши бець ымпреунэ ку вамеший ши ку пэкэтоший?”
30Os escribas e os fariseus murmuravam contra os discípulos dele, dizendo: “Por que vocês comem e bebem com os cobradores de impostos e pecadores?”
31Исус а луат кувынтул ши ле-а зис: „Ну чей сэнэтошь ау требуинцэ де доктор, чи чей болнавь.
31Jesus lhes respondeu: “Os que têm saúde não precisam de médico, mas sim os doentes.
32Н-амвенит сэ кем ла покэинцэ пе чей неприхэниць, чи пе чей пэкэтошь.”
32Eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.”
33Ей Й-ау зис: „Ученичий луй Иоан, ка ши ай фарисеилор, постеск дес ши фак ругэчунь, пе кынд ай Тэй мэнынкэ ши бяу.”
33Eles lhe disseram: “Por que os discípulos de João jejuam e oram frequentemente, assim como também os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?”
34Ел ле-а рэспунс: „Оаре путець фаче пе нунташь сэ постяскэ ын тимпул кынд миреле есте ку ей?
34Ele lhes disse: “Vocês podem fazer os amigos do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles?
35Вор вени зиле кынд ва фи луат миреле де ла ей; атунч вор пости ын ачеле зиле.”
35Mas virão dias em que o noivo lhes será tirado. Então, naqueles dias, eles jejuarão.”
36Ле-а спус ши о пилдэ: „Нимень ну рупе динтр-о хайнэ ноуэ ун петик ка сэ-л пунэ ла о хайнэ веке; алтминтерь, рупе ши хайна чя ноуэ ши нич петикул луат де ла еа ну се потривеште ла чя веке.
36Ele também lhes contou uma parábola: “Ninguém coloca um remendo de uma roupa nova em uma roupa velha; senão, rasgará a nova, e também o remendo da nova não combinará com a velha.
37Ши нимень ну пуне вин ноу ын бурдуфурь векь; алтминтерь, винул чел ноу спарӂе бурдуфуриле, се варсэ, ши бурдуфуриле се прэпэдеск;
37Ninguém coloca vinho novo em odres velhos; senão, o vinho novo romperá os odres, se derramará, e os odres se estragarão.
38чи винул ноу требуе пус ын бурдуфурь ной ши амындоуэ се пэстрязэ.
38Mas o vinho novo deve ser colocado em odres novos, e ambos se conservam.
39Ши нимень, дупэ че а бэут вин векь, ну воеште вин ноу, кэч зиче: ‘Есте май бун чел векь.’”
39E ninguém que tenha bebido vinho velho deseja imediatamente o novo, pois diz: 'O velho é melhor'.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.