Приче Соломунове 27
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Не хвали се сутрашњим даном, јер не знаш шта ће дан донети.
1Non gloriarti del giorno di domani; Perciocchè tu non sai ciò che il giorno partorirà.
2Нека те хвали други, а не твоја уста, туђин, а не твоје усне.
2Loditi lo strano, e non la tua propria bocca; Lo straniero, e non le tue proprie labbra.
3Тежак је камен, и песак је тежак; али је гнев безумников тежи од обога.
3Le pietre son pesanti, e la rena è grave; Ma l'ira dello stolto è più pesante che amendue quelle cose.
4Јарост је немилостива, и гнев је плах; али ко ће одолети зависти?
4La collera è una cosa crudele, e l'ira una cosa strabocchevole; E chi potrà durar davanti alla gelosia?
5Бољи је јавни укор него тајна љубав.
5Meglio vale riprensione palese, Che amore occulto.
6Ударци од пријатеља истинити су, а целиви ненавидникови лажни.
6Le ferite di chi ama son leali; Ma i baci di chi odia sono simulati.
7Душа сита гази саће, а гладној души слатко је све што је горко.
7La persona satolla calca il favo del miele ; Ma alla persona affamata ogni cosa amara è dolce.
8Каква је птица која одлети из свог гнезда, такав је човек који отиде из свог места.
8Quale è l'uccelletto, che va ramingo fuor del suo nido, Tale è l'uomo che va vagando fuor del suo luogo.
9Уље и кад весели срце, тако је пријатељ сладак саветом срдачним.
9L'olio odorifero e il profumo rallegrano il cuore; Così fa la dolcezza dell'amico dell'uomo per consiglio cordiale.
10Не остављај пријатеља свог ни пријатеља оца свог, и у кућу брата свог не улази у несрећи својој: бољи је сусед близу него брат далеко.
10Non lasciare il tuo amico, nè l'amico di tuo padre; E non entrare in casa del tuo fratello nel giorno della tua calamità; Meglio vale un vicino presso, che un fratello lontano.
11Сине мој, буди мудар и обрадуј срце моје, да имам шта одговорити ономе ко ме ружи.
11Figliuol mio, sii savio, e rallegra il mio cuore; Ed io avrò che rispondere a colui che mi farà vituperio.
12Паметан човек види зло и склони се, а луди иду даље и плаћају.
12L' uomo avveduto, veggendo il male, si nasconde; Ma gli scempi passano oltre, e ne portano la pena.
13Узми хаљину ономе који се подјемчи за туђина, и узми залог од њега за туђинку.
13Prendi pure il vestimento di chi ha fatta sicurtà per lo strano; E prendi pegno da lui per la straniera.
14Ко благосиља пријатеља свог на глас рано устајући, примиће му се за клетву.
14Chi benedice il suo prossimo ad alta voce, Levandosi la mattina a buon'ora, Ciò gli sarà reputato in maledizione.
15Непрестано капање кад је велик дажд, и жена свадљива, једно су;
15Un gocciolar continuo in giorno di gran pioggia, E una donna rissosa, è tutt'uno.
16Ко је уставља, уставља ветар, и она се одаје као мирисаво уље у десници.
16Chi vuol tenerla serrata, pubblica di voler serrar del vento, E dell'olio nella sua man destra.
17Гвожђе се гвожђем оштри, тако човек оштри лице пријатеља свог.
17Il ferro si pulisce col ferro; Così l'uomo pulisce la faccia del suo prossimo.
18Ко чува смокву, јешће род њен; тако ко чува господара свог, биће поштован.
18Chi guarda il fico ne mangia il frutto; Così chi guarda il suo signore sarà onorato.
19Како је у води лице према лицу, тако је срце човечије према човеку.
19Come l'acqua rappresenta la faccia alla faccia; Così il cuor dell'uomo rappresenta l'uomo all'uomo.
20Гроб и пропаст никада се не могу заситити, тако очи човечије никада нису сите.
20Il sepolcro, e il luogo della perdizione, non son giammai satolli; Così anche giammai non si saziano gli occhi dell'uomo.
21Сребро у топионици и злато у пећи а човек у устима оног који га хвали познаје се.
21La coppella è per l'argento, e il fornello per l'oro; Ma l'uomo è provato per la bocca che lo loda.
22Да безумнога туцаш у ступи с тучком с прекрупом, не би отишло од њега безумље његово.
22Avvegnachè tu pestassi lo stolto in un mortaio, Col pestello, per mezzo del grano infranto, La sua follia non si dipartirebbe però da lui.
23Добро гледај стоку своју и старај се за стада своја.
23Abbi diligentemente cura delle tue pecore, Metti il cuor tuo alle mandre.
24Јер богатство не траје довека нити круна од колена до колена.
24Perciocchè i tesori non durano in perpetuo; E la corona è ella per ogni età?
25Кад трава нарасте и покаже се зелен, купи се трава по планинама.
25Il fieno nasce, e l'erbaggio spunta, E le erbe de' monti son raccolte.
26Јагањци су ти за одело, и јарићи цена за њиву.
26Gli agnelli son per lo tuo vestire, E i becchi sono il prezzo di un campo.
27И доста има млека козјег теби за јело, и за јело твом дому и за храну твојим девојкама.
27E l'abbondanza del latte delle capre è per tuo cibo, E per cibo di casa tua, E per lo vitto delle tue serventi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.