Приче Соломунове 30
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Речи Агура сина Јакејевог; сабране речи тог човека Итилу, Итилу и Укалу.
1Vortoj de Agur, filo de Jake. Profeta parolo de tiu viro al Itiel, al Itiel kaj Ukal.
2Ја сам луђи од сваког, и разума човечијег нема у мене.
2Mi estas la plej malklera homo, Kaj homan prudenton mi ne posedas.
3Нити сам учио мудрост нити знам свете ствари.
3Kaj mi ne lernis saĝon, Kaj pri la Sanktulo mi ne havas ekkonon.
4Ко је изашао на небо и опет сишао? Ко је скупио ветар у прегршти своје? Ко је свезао воде у плашт свој? Ко је утврдио све крајеве земљи? Како Му је име? И како је име Сину Његовом? Знаш ли?
4Kiu leviĝis en la ĉielon, kaj malleviĝis? Kiu kolektis la venton en siajn mankavojn? Kiu ligis la akvon en la veston? Kiu aranĝis ĉiujn limojn de la tero? Kia estas lia nomo? kaj kia estas la nomo de lia filo? Ĉu vi scias?
5Све су речи Божије чисте; Он је штит онима који се уздају у Њ.
5Ĉiu diro de Dio estas pura; Li estas ŝildo por tiuj, kiuj Lin fidas.
6Ништа не додај к речима Његовим, да те не укори и не нађеш се лажа.
6Ne aldonu al Liaj vortoj, Por ke Li ne punu vin, kaj por ke vi ne aperu mensoganto.
7За двоје молим Те; немој ме се оглушити док сам жив:
7Du aferojn mi petis de Vi; Ne rifuzu al mi, antaŭ ol mi mortos:
8Таштину и реч лажну удаљи од мене; сиромаштва ни богатства не дај ми, храни ме хлебом по оброку мом,
8Falsaĵon kaj mensogaĵon forigu de mi; Malriĉecon kaj riĉecon ne donu al mi; Nutru min per tiom da pano, kiom mi bezonas.
9Да не бих наједавши се одрекао се Тебе и рекао: Ко је Господ? Или осиромашивши да не бих крао и узалуд узимао име Бога свог.
9Ĉar alie mi eble trosatiĝus kaj neus, kaj dirus: Kiu estas la Eternulo? Aŭ eble mi malriĉiĝus kaj ŝtelus, Kaj malbonuzus la nomon de mia Dio.
10Не опадај слуге господару његовом, да те не би клео и ти био крив.
10Ne kalumniu sklavon antaŭ lia sinjoro, Por ke li ne malbenu vin kaj vi ne fariĝu kulpulo.
11Има род који псује оца свог и не благосиља матере своје.
11Estas generacio, kiu malbenas sian patron Kaj ne benas sian patrinon;
12Има род који мисли да је чист, а од свог кала није опран.
12Generacio, kiu estas pura en siaj okuloj Kaj tamen ne laviĝis de siaj malpuraĵoj;
13Има род који држи високо очи своје, и веђе му се дижу увис.
13Generacio, kiu tiel alte tenas siajn okulojn Kaj tiel levas siajn palpebrojn;
14Има род коме су зуби мачеви и кутњаци ножеви, да прождире сиромахе са земље и убоге између људи.
14Generacio, kies dentoj estas glavoj kaj kies makzeloj estas tranĉiloj, Por formanĝi la malriĉulojn de la tero kaj la mizerulojn inter la homoj.
15Пијавица има две кћери, које говоре: Дај, дај. Има троје несито, и четврто никад не каже: Доста:
15Hirudo havas du filinojn, kiuj krias: Donu, donu; Ili tri neniam satiĝas. Kvar objektoj ne diras: Sufiĉe:
16Гроб, материца јалова, земља која не бива сита воде, и огањ, који не говори: Доста.
16Ŝeol; senfrukta ventro; la tero ne satiĝas de akvo; kaj la fajro ne diras: Sufiĉe.
17Око које се руга оцу и неће да слуша матере, кљуваће га гаврани с потока и јести орлићи.
17Okulon, kiu mokas la patron Kaj malŝatas obeadon al la patrino, Elpikos korvoj ĉe la rivero kaj formanĝos aglidoj.
18Троје ми је чудесно, и четвртог не разумем:
18Tri aferoj estas nekompreneblaj por mi, Kaj kvaran mi ne scias:
19Пут орлов у небо, пут змијин по стени, пут лађин посред мора, и пут човечији к девојци.
19La vojon de aglo en la aero; La vojon de serpento sur roko; La vojon de ŝipo meze de la maro; Kaj la vojon de viro ĉe virgulino.
20Такав је пут курвин: једе, и убрише уста, па вели: Нисам учинила зла.
20Tia estas la vojo de virino adultanta: Ŝi manĝas, viŝas la buŝon, Kaj diras: Mi faris nenian pekon.
21Од трога се потреса земља, и четвртог не може поднети:
21Sub tri objektoj tremas la tero, Kaj kvar ĝi ne povas porti:
22Од слуге, кад постане цар, од безумника, кад се наједе хлеба.
22Sklavon, kiam li fariĝis reĝo; Malsaĝulon, kiam li tro satiĝis de pano;
23Од пуштенице, кад се уда, од слушкиње кад наследи госпођу своју.
23Malamatan virinon, kiam ŝi edziniĝis, Kaj sklavinon, kiam ŝi elpelis sian sinjorinon.
24Четворо има малено на земљи, али мудрије од мудраца:
24Kvar estas malgranduloj sur la tero, Kaj tamen ili estas tre saĝaj:
25Мрави, који су слаб народ, али опет приправљају у лето себи храну;
25La formikoj, popolo ne forta, Tamen ili en somero pretigas al si manĝaĵon;
26Питоми зечеви, који су нејак народ, али опет у камену граде себи кућу;
26La hirakoj, popolo senforta, Tamen ili faras siajn domojn en la roko;
27Скакавци, који немају цара, али опет иду сви јатом;
27La akridoj ne havas reĝon, Kaj tamen ili ĉiuj eliras en vicoj;
28Паук, који рукама ради и у царским је дворима.
28La lacerto kroĉiĝas per siaj manoj, Tamen ĝi estas en reĝaj palacoj.
29Троје лепо корача, и четврто лепо ходи:
29Ekzistas tri, kiuj bone iras, Kaj kvar, kiuj marŝas bele:
30Лав, најјачи између зверова, који не узмиче ни пред ким,
30La leono, plej forta el la bestoj, Cedas al neniu;
31Коњ опасан по бедрима или јарац, и цар на кога нико не устаје.
31Cervo kun bonaj lumboj; virkapro; Kaj reĝo, kiun neniu povas kontraŭstari.
32Ако си лудовао понесавши се или си зло мислио, метни руку на уста.
32Se vi agis malsaĝe pro via fiereco, Kaj se vi intencis malbonon, Tiam metu la manon sur la buŝon.
33Кад се разбија млеко, излази масло; и ко јако нос утире, изгони крв; тако ко дражи на гнев, замеће свађу.
33Ĉar batado de lakto produktas buteron, Ekbato de nazo aperigas sangon, Kaj incitado de kolero kaŭzas malpacon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.