امثال 17
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Clementine Vulgate, 1598
1لقمه خشک با سلامتی، بهتر است ازخانه پر از ضیافت با مخاصمت.
1[Melior est buccella sicca cum gaudio quam domus plena victimis cum jurgio.
2بنده عاقل بر پسر پست فطرت مسلط خواهدبود، و میراث را با برادران تقسیم خواهد نمود.
2Servus sapiens dominabitur filiis stultis, et inter fratres hæreditatem dividet.
3بوته برای نقره و کوره به جهت طلا است، اماخداوند امتحان کننده دلها است.
3Sicut igne probatur argentum et aurum camino, ita corda probat Dominus.
4شریر به لبهای دروغگو اصغا می‌کند، و مردکاذب به زبان فتنه انگیز گوش می‌دهد.
4Malus obedit linguæ iniquæ, et fallax obtemperat labiis mendacibus.
5هر‌که فقیر را استهزا کند آفریننده خویش رامذمت می‌کند، و هر‌که از بلا خوش می‌شودبی سزا نخواهد ماند.
5Qui despicit pauperem exprobrat factori ejus, et qui ruina lætatur alterius non erit impunitus.
6تاج پیران، پسران پسرانند، و جلال فرزندان، پدران ایشانند.
6Corona senum filii filiorum, et gloria filiorum patres eorum.
7کلام کبرآمیز احمق را نمی شاید، و چندمرتبه زیاده لبهای دروغگو نجبا را.
7Non decent stultum verba composita, nec principem labium mentiens.
8هدیه در نظر اهل آن سنگ گرانبها است که هر کجا توجه نماید برخوردار می‌شود.
8Gemma gratissima exspectatio præstolantis; quocumque se vertit, prudenter intelligit.
9هر‌که گناهی را مستور کند طالب محبت می‌باشد، اما هر‌که امری را تکرار کند دوستان خالص را از هم جدا می‌سازد.
9Qui celat delictum quærit amicitias; qui altero sermone repetit, separat fœderatos.
10یک ملامت به مرد فهیم اثر می‌کند، بیشتراز صد تازیانه به مرد جاهل.
10Plus proficit correptio apud prudentem, quam centum plagæ apud stultum.
11مرد شریر طالب فتنه است و بس. لهذاقاصد ستمکیش نزد او فرستاده می‌شود.
11Semper jurgia quærit malus: angelus autem crudelis mittetur contra eum.
12اگر خرسی که بچه هایش کشته شود به انسان برخورد، بهتر است از مرد احمق در حماقت خود.
12Expedit magis ursæ occurrere raptis fœtibus, quam fatuo confidenti in stultitia sua.
13کسی‌که به عوض نیکویی بدی می‌کند بلااز خانه او دور نخواهد شد.
13Qui reddit mala pro bonis, non recedet malum de domo ejus.
14ابتدای نزاع مثل رخنه کردن آب است، پس مخاصمه را ترک کن قبل از آنکه به مجادله برسد.
14Qui dimittit aquam caput est jurgiorum, et antequam patiatur contumeliam judicium deserit.]
15هر‌که شریر را عادل شمارد و هر‌که عادل را ملزم سازد، هر دوی ایشان نزد خداوندمکروهند.
15[Qui justificat impium, et qui condemnat justum, abominabilis est uterque apud Deum.
16قیمت به جهت خریدن حکمت چرا به‌دست احمق باشد؟ و حال آنکه هیچ فهم ندارد.
16Quid prodest stulto habere divitias, cum sapientiam emere non possit? Qui altum facit domum suam quærit ruinam, et qui evitat discere incidet in mala.
17دوست خالص در همه اوقات محبت می‌نماید، و برادر به جهت تنگی مولود شده است.
17Omni tempore diligit qui amicus est, et frater in angustiis comprobatur.
18مرد ناقص العقل دست می‌دهد و در حضورهمسایه خود ضامن می‌شود.
18Stultus homo plaudet manibus, cum spoponderit pro amico suo.
19هر‌که معصیت را دوست دارد منازعه رادوست می‌دارد، و هر‌که در خود را بلند سازدخرابی را می‌طلبد.
19Qui meditatur discordias diligit rixas, et qui exaltat ostium quærit ruinam.
20کسی‌که دل کج دارد نیکویی را نخواهدیافت. و هر‌که زبان دروغگو دارد در بلا گرفتارخواهد شد.
20Qui perversi cordis est non inveniet bonum, et qui vertit linguam incidet in malum.
21هر‌که فرزند احمق آورد برای خویشتن غم پیدا می‌کند، و پدر فرزند ابله شادی نخواهد دید.
21Natus est stultus in ignominiam suam; sed nec pater in fatuo lætabitur.
22دل‌شادمان شفای نیکو می‌بخشد، اما روح شکسته استخوانها را خشک می‌کند.
22Animus gaudens ætatem floridam facit; spiritus tristis exsiccat ossa.
23مرد شریر رشوه را از بغل می‌گیرد، تاراههای انصاف را منحرف سازد.
23Munera de sinu impius accipit, ut pervertat semitas judicii.
24حکمت در مد نظر مرد فهیم است، اماچشمان احمق در اقصای زمین می‌باشد.
24In facie prudentis lucet sapientia; oculi stultorum in finibus terræ.
25پسر احمق برای پدر خویش حزن است، وبه جهت مادر خویش تلخی است.
25Ira patris filius stultus, et dolor matris quæ genuit eum.
26عادلان را نیز سرزنش نمودن خوب نیست، و نه ضرب زدن به نجبا به‌سبب راستی ایشان.
26Non est bonum damnum inferre justo, nec percutere principem qui recta judicat.
27صاحب معرفت سخنان خود را بازمی دارد، و هر‌که روح حلیم دارد مرد فطانت پیشه است.
27Qui moderatur sermones suos doctus et prudens est, et pretiosi spiritus vir eruditus.
28مرد احمق نیز چون خاموش باشد او راحکیم می‌شمارند، و هر‌که لبهای خود را می‌بنددفهیم است.
28Stultus quoque, si tacuerit, sapiens reputabitur, et si compresserit labia sua, intelligens.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.